Shiva Shabdasagar Part I- 301 TO 400

×

301. मेला मेल मिले का मेला।।
जब लग मेल मिले नहीं मन का, तब लग मैला नाहीं।।
कपट नोन दुध जल डाला, खंड खंड बिलगाही।।
हाँ मेला सहस कोस गुरु चेला रहते, सुरत धार मिल संगी।।
पास में रहते दो कपटी जन, दुर वसे चिंतु भंगी।।
हाँ मेला जल मछली का मेल मिला है, यही मैल की रीती।।
बिछड़त प्रान तजे छिन पल में, देखलो प्रेम प्रतीती।।
हाँ मेला घट में सुरत है शब्द गगन में, मिलत समाधी लागे।।
बिना मेल कहो समता केसी, मेल से समता जागे।।हाँ मेला
गुरु के चरन से मेल मिला जब, उपजा हर्ष हुलासा।।
राधास्वामी दया से काज हुआ फू, पाया सतपद बासा।।हाँ मेला

mElA mEla milE kA mElA||
jaba laga mEla milE nahIM mana kA, taba laga mElA nAhIM||
kapaTa nOna dUdha jala DAlA, KaMDa KaMDa bilagAhI||
sahasa kOsa guru cElA rahatE, surata dhAra mila saMgI||
pAsa mEM rahatE dO kapaTI jana, dUra basEM cita BaMgI||
jala maCalI kA mEla milA hai, yahI mEla kI rItI||
biCaData prAna tajE Cina pala mEM, dEKalO prEma pratItI||
GaTa mEM surata hai Sabda gagana mEM, milata samAdhI lAgE||
binA mEla kahO samatA kaisI, mEla sE samatA jAgE||
guru kE carana sE mEla milA jaba, upajA harSha hulAsA||
rAdhAsvAmI dayA sE kAja hu^^A pUrA, pAyA satapada bAsA||

మేలా మేల మిలే కా మేలా||
జబ లగ మేల మిలే నహీం మన కా, తబ లగ మేలా నాహీం||
కపట నోన దూధ జల డాలా, ఖండ ఖండ బిలగాహీ||
సహస కోస గురు చేలా రహతే, సురత ధార మిల సంగీ||
పాస మేం రహతే దో కపటీ జన, దూర బసేం చిత భంగీ||
జల మఛలీ కా మేల మిలా హై, యహీ మేల కీ రీతీ||
బిఛడత ప్రాన తజే ఛిన పల మేం, దేఖలో ప్రేమ ప్రతీతీ||
ఘట మేం సురత హై శబ్ద గగన మేం, మిలత సమాధీ లాగే||
బినా మేల కహో సమతా కైసీ, మేల సే సమతా జాగే||
గురు కే చరన సే మేల మిలా జబ, ఉపజా హర్ష హులాసా||
రాధాస్వామీ దయా సే కాజ హుఆ పూరా, పాయా సతపద బాసా||

302. मैं अपने मन से हार गई।।
मेरा मन नहीं बस में मेरे, नित उत्पात मचावे।।
क्रोध की आग चित्त में भड़के, तन मन सकल जरावे
हार गई मेरी जिभ्या बस नहीं मेरे, बोले अनुचित बानी।।
लाभ किसी का उससे क्या हो, मेरी करती हानी।।
हार गई मेरी आंख न बस में मेरे, अवगुन देखनहारी।।
गुन की ओर दृष्टि नहीं जावे, दोष दृष्टि की मारी।।
हार गई कान मेरे बस में नहीं मेरे, परनिंदा अनुरागी।।
सुनें और की दोष कहानी, प्रेम भजन को त्यागी।।
हार गई सतसंगत के बचन कौन सुने, आलस नींद सतावे।।
राधास्वामी ऐसी दशा से, तुम बिन कौन बचावे।।
हार गई

maiM apanE mana sE hAra ga^^I||
mErA mana nahIM basa mEM mErE, nita utpAta macAvE||
krOdha kI Aga citta mEM BaDakE, tana mana sakala jarAvE||
mErI jiByA basa nahIM mErE, bOlE anucita bAnI||
lABa kisI kA usasE kyA hO, mErI karatI hAnI||
mErI AMKa na basa mEM mErE, avaguna dEKanahArI||
guna kI Ora dRuShTi nahIM jAvE, dOSha dRuShTi kI mArI||
kAna mErE basa mEM nahIM mErE, paraniMdA anurAgI||
sunEM aura kI dOSha kahAnI, prEma Bajana kO tyAgI||
satasaMgata kE bacana kauna sunE, Alasa nIMda satAvE||
rAdhAsvAmI aisI daSA sE, tuma bina kauna bacAvE||

మైం అపనే మన సే హార గఈ||
మేరా మన నహీం బస మేం మేరే, నిత ఉత్పాత మచావే||
క్రోధ కీ ఆగ చిత్త మేం భడకే, తన మన సకల జరావే||
మేరీ జిభ్యా బస నహీం మేరే, బోలే అనుచిత బానీ||
లాభ కిసీ కా ఉససే క్యా హో, మేరీ కరతీ హానీ||
మేరీ ఆంఖ న బస మేం మేరే, అవగున దేఖనహారీ||
గున కీ ఓర దృష్టి నహీం జావే, దోష దృష్టి కీ మారీ||
కాన మేరే బస మేం నహీం మేరే, పరనిందా అనురాగీ||
సునేం ఔర కీ దోష కహానీ, ప్రేమ భజన కో త్యాగీ||
సతసంగత కే బచన కౌన సునే, ఆలస నీంద సతావే||
రాధాస్వామీ ఐసీ దశా సే, తుమ బిన కౌన బచావే||

303. जगत की झूठी परतती।।
सुख आनन्द के समय साथ दें, दुखी देख कर भागे।।
स्वारथ बस ऋषि मुनि सुर नर सब, अपने हित को लागे।।परतीती
पुत्र पिता पति पत्नी भगनी, स्वारथ के अधीना।।
निज स्वारथ की आस नहीं जब, मनके सकल मलीना।।परतीती
रोग सोग में देख देह को, अपना चित्त हटायें।।
काल समय देहान्त हुये पर, धन सामिग्री बटावें।।परतीती
नारी कहे नर बहुत पियारा, बेलि वृक्ष लपटानी।।
प्रान तजे उसको तज भागी, भूत भूत चिल्लानी।।परतीती
कोई गाढ़े कोई जलावे, कोई जलधार बहावे।।
फिर नहीं नाम कोई ले उसका, अपने मन से भुलावे।।परतीती
ऐसे जग की प्रीति रीति पर, क्यों इतना अभिमाना।।
ममता त्याग त्याग दे ममता, कर सतगुरु का ध्याना परतीती
राधास्वामी जग में आये, अपना दिया सहारा।।
सुरत शब्द का पन्थ चलाया, किया भवसागर पारा।।परतीती

jagata kI JUThI paratItI||
suKa Ananda kE samaya sAtha dEM, duKI dEKa kara BAgEM||
svAratha basa RuShi muni sura nara saba, apanE hita kO lAgEM||
putra pitA pati patnI BaganI, svAratha kE adhInA||
nija svAratha kI Asa nahIM jaba, manakE sakala malInA||
rOga sOga mEM dEKa dEha kO, apanA citta haTAyEM||
kAla samaya dEhAnta huyE para, dhana sAmigrI baTAvEM||
nArI kahE nara bahuta piyArA, bEli vRukSha lapaTAnI||
prAna tajE usakO taja BAgI, BUta BUta cillAnI||
kO^^I gADhE kO^^I jalAvE, kO^^I jaladhAra bahAvE||
Pira nahIM nAma kO^^I lE usakA, apanE mana sE BulAvE||
aisE jaga kI prIti rIti para, kyOM itanA aBimAnA||
mamatA tyAga tyAga dE mamatA, kara sataguru kA dhyAnA||
rAdhAsvAmI jaga mEM AyE, apanA diyA sahArA||
surata Sabda kA pantha calAyA, kiyA BavasAgara pArA||

జగత కీ ఝూఠీ పరతీతీ||
సుఖ ఆనన్ద కే సమయ సాథ దేం, దుఖీ దేఖ కర భాగేం||
స్వారథ బస ఋషి ముని సుర నర సబ, అపనే హిత కో లాగేం||
పుత్ర పితా పతి పత్నీ భగనీ, స్వారథ కే అధీనా||
నిజ స్వారథ కీ ఆస నహీం జబ, మనకే సకల మలీనా||
రోగ సోగ మేం దేఖ దేహ కో, అపనా చిత్త హటాయేం||
కాల సమయ దేహాన్త హుయే పర, ధన సామిగ్రీ బటావేం||
నారీ కహే నర బహుత పియారా, బేలి వృక్ష లపటానీ||
ప్రాన తజే ఉసకో తజ భాగీ, భూత భూత చిల్లానీ||
కోఈ గాఢే కోఈ జలావే, కోఈ జలధార బహావే||
ఫిర నహీం నామ కోఈ లే ఉసకా, అపనే మన సే భులావే||
ఐసే జగ కీ ప్రీతి రీతి పర, క్యోం ఇతనా అభిమానా||
మమతా త్యాగ త్యాగ దే మమతా, కర సతగురు కా ధ్యానా||
రాధాస్వామీ జగ మేం ఆయే, అపనా దియా సహారా||
సురత శబ్ద కా పన్థ చలాయా, కియా భవసాగర పారా||

304.रंग पाय सुरंगी होगई॥टेक॥
जग का संग साथ जब त्यागा, धारा गुरु का संगा।।
गुरु का रंग जमा जब मन में, अब नहीं कभी कुठंगा
होगई गुरु का रंग संग कर आया, सतसंग की सुन बानी।।
काल करम के लाख झकोले, मेरी करें न हानी होगई
शब्द योग की विधि अनोखी, सीख किया अभ्यासा।।
मन तब तज पृथवी का मंडल, गगन मंडल किया बासा।।
होगई ब्रह्मरेन्द्र ओंकार अस्थाना, पहिले किया निवासा।।
ऊपर चढ़ी सुरत जब निरखी, गिर सुमेर कैलासा होगई
घट में सुरत शिष्य की बैठक, गगन में गुरु अस्थाना।।
सुरत शब्द संजोग महातम, दोनों एक ठिकाना होगई
सुरत में शब्द शब्द शब्द में सूरत, सुरत शब्द मिल एका।।
सहित विवेक दशा यह पाई, छूटा जगत अनेका।।
होगई द्वत अद्वैत का संशय भागा, चित की दुचिताई त्यागी।।
बनत बनत मेरी बनआई, हुई गुरुपद अनुरागी।।
होगई कीट भृगी के रूप बना है, ध्यान धारना प्रगटी।।
अब नहीं सहस कमलदल बासी, जब आई गढ़ त्रिकुटी।।
होगई राधास्वामी समरथ दाता, दया से अंग लगाया।।
रंग छुड़ाया भय दारुण का, अपना रंग दिलाया।।
होगई

raMga pAya suraMgI hOga^^I||
jaga kA saMga sAtha jaba tyAgA, dhArA guru kA saMgA||
guru kA raMga jamA jaba mana mEM, aba nahIM kaBI kuThaMgA ||
guru kA raMga saMga kara AyA, satasaMga kI suna bAnI||
kAla karama kE lAKa JakOlE, mErI karEM na hAnI||
Sabda yOga kI vidhi anOKI, sIKa kiyA aByAsA||
mana taba taja pRuthavI kA maMDala, gagana maMDala kiyA bAsA||
brahmarEndra OMkAra asthAnA, pahilE kiyA nivAsA||
Upara caDhI surata jaba niraKI, gira sumEra kailAsA||
GaTa mEM surata SiShya kI baiThaka, gagana mEM guru asthAnA||
surata Sabda saMjOga mahAtama, dOnOM Eka ThikAnA||
surata mEM Sabda Sabda Sabda mEM sUrata, surata Sabda mila EkA||
sahita vivEka daSA yaha pA^^I, CUTA jagata anEkA||
vdaita avdaita kA saMSaya BAgA, cita kI ducitA^^I tyAgI||
banata banata mErI bana^^A^^I, hu^^I gurupada anurAgI||
kITa BRuMgI kE rUpa banA hai, dhyAna dhAranA pragaTI||
aba nahIM sahasa kamaladala bAsI, jaba A^^I gaDha trikuTI||
rAdhAsvAmI samaratha dAtA, dayA sE aMga lagAyA||
raMga CuDAyA Baya dAruNa kA, apanA raMga dilAyA||

రంగ పాయ సురంగీ హోగఈ||
జగ కా సంగ సాథ జబ త్యాగా, ధారా గురు కా సంగా||
గురు కా రంగ జమా జబ మన మేం, అబ నహీం కభీ కుఠంగా ||
గురు కా రంగ సంగ కర ఆయా, సతసంగ కీ సున బానీ||
కాల కరమ కే లాఖ ఝకోలే, మేరీ కరేం న హానీ||
శబ్ద యోగ కీ విధి అనోఖీ, సీఖ కియా అభ్యాసా||
మన తబ తజ పృథవీ కా మండల, గగన మండల కియా బాసా||
బ్రహ్మరేన్ద్ర ఓంకార అస్థానా, పహిలే కియా నివాసా||
ఊపర చఢీ సురత జబ నిరఖీ, గిర సుమేర కైలాసా||
ఘట మేం సురత శిష్య కీ బైఠక, గగన మేం గురు అస్థానా||
సురత శబ్ద సంజోగ మహాతమ, దోనోం ఏక ఠికానా||
సురత మేం శబ్ద శబ్ద శబ్ద మేం సూరత, సురత శబ్ద మిల ఏకా||
సహిత వివేక దశా యహ పాఈ, ఛూటా జగత అనేకా||
వ్దైత అవ్దైత కా సంశయ భాగా, చిత కీ దుచితాఈ త్యాగీ||
బనత బనత మేరీ బనఆఈ, హుఈ గురుపద అనురాగీ||
కీట భృంగీ కే రూప బనా హై, ధ్యాన ధారనా ప్రగటీ||
అబ నహీం సహస కమలదల బాసీ, జబ ఆఈ గఢ త్రికుటీ||
రాధాస్వామీ సమరథ దాతా, దయా సే అంగ లగాయా||
రంగ ఛుడాయా భయ దారుణ కా, అపనా రంగ దిలాయా||

305.तू एड़ी चोटी तक व्यापा।।
तू नयनों में आन बिराजा, और कौन अब आवे।।
रात की निद्रा फिर फिर लौटे, घर सूना नहीं पावे।।
तू व्यापा गू जे नाम तेरा कानों में, सोई अनहद बानी।।
क्या कहूँ कान हुये मेरे कैसे, बहरे या निरबानी।।
तू व्यापा मन के दरपन सुन्दर बसता, और की पड़े न झाँई।।
नहीं संकल्प विकल्प सतावे, जम कर बैठा साँई।।
तू व्यापा जिभ्या नाम तेरा है जपती, निस दिन आठों यामा।।
बात चीत किसकी करू किससे, गहा रसीला नामा।।
तू व्यापा हाथ पाऊँ नस नाड़ी में तू , आय किया बिसरामा।।
सिर में सोच समझ लख पाया, राधास्वामी धामा।।
तू व्यापा

tU EDI cOTI taka vyApA||
tU nayanOM mEM Ana birAjA, aura kauna aba AvE||
rAta kI nidrA Pira Pira lauTE, Gara sUnA nahIM pAvE||
gU~MjE nAma tErA kAnOM mEM, sO^^I anahada bAnI||
kyA kahU~M kAna huyE mErE kaisE, baharE yA nirabAnI||
mana kE darapana sundara basatA, aura kI paDE na BA~MI||
nahIM saMkalpa vikalpa satAvE, jama kara baiThA sA~MI||
jiByA nAma tErA hai japatI, nisa dina AThOM yAmA||
bAta cIta kisakI karU~M kisasE, gahA rasIlA nAmA||
hAtha pA^^U~M nasa nADI mEM tU , Aya kiyA bisarAmA||
sira mEM sOca samaJa laKa pAyA, rAdhAsvAmI dhAmA||

తూ ఏడీ చోటీ తక వ్యాపా||
తూ నయనోం మేం ఆన బిరాజా, ఔర కౌన అబ ఆవే||
రాత కీ నిద్రా ఫిర ఫిర లౌటే, ఘర సూనా నహీం పావే||
గూఁజే నామ తేరా కానోం మేం, సోఈ అనహద బానీ||
క్యా కహూఁ కాన హుయే మేరే కైసే, బహరే యా నిరబానీ||
మన కే దరపన సున్దర బసతా, ఔర కీ పడే న భాఁఈ||
నహీం సంకల్ప వికల్ప సతావే, జమ కర బైఠా సాఁఈ||
జిభ్యా నామ తేరా హై జపతీ, నిస దిన ఆఠోం యామా||
బాత చీత కిసకీ కరూఁ కిససే, గహా రసీలా నామా||
హాథ పాఊఁ నస నాడీ మేం తూ , ఆయ కియా బిసరామా||
సిర మేం సోచ సమఝ లఖ పాయా, రాధాస్వామీ ధామా||

306. अब अपना आपा जान गया।।
नहीं स्थल सूक्ष्म नहीं करन, नहीं मैं तन मन बुद्धि।।
पाप पुण्य नहीं मुझमें समाये, नहीं अशुद्धि न शुद्धि।।जान गया
जीवन ब्रह्म न माया शक्ति, व्यटि समिष्टि नाहीं।।
जाग्रत स्वप्न सुषुप्ति अवस्था, मन के आधार रहाई।।जान गया
जनम मरन मेरा नहीं होता, अमर रूप है मेरा।।
जब सतगुरु ने आन चिताया, छुट गया मेरा तेरा।।जान गया
छाया ज्योती मेरे सहारे, करते खेल निराले।।
मैं इनमें नहीं यह नहीं मेरे, पड़ा न इनके पाले।।जान गया
राधास्वामी सतगुरुदाता, संतसंग बचन सुनाया।
बचन सुना दुविधा तज भागी, अपना आपा पाया।।जान गया

aba apanA ApA jAna gayA||
nahIM sthUla sUkShma nahIM kArana, nahIM maiM tana mana budhdi||
pApa puNya nahIM muJamEM samAyE, nahIM aSudhdi na Sudhdi ||
jIvana brahma na mAyA Sakti, vyaShTi samiShTi nAhIM||
jAgrata svapna suShupti avasthA, mana kE AdhAra rahA^^I||
janama marana mErA nahIM hOtA, amara rUpa hai mErA||
jaba sataguru nE Ana citAyA, CuTa gayA mErA tErA||
CAyA jyOtI mErE sahArE, karatE KEla nirAlE||
maiM inamEM nahIM yaha nahIM mErE, paDA na inakE pAlE||
rAdhAsvAmI satagurudAtA, saMtasaMga bacana sunAyA|
bacana sunA duvidhA taja BAgI, apanA ApA pAyA||

అబ అపనా ఆపా జాన గయా||
నహీం స్థూల సూక్ష్మ నహీం కారన, నహీం మైం తన మన బుధ్ది||
పాప పుణ్య నహీం ముఝమేం సమాయే, నహీం అశుధ్ది న శుధ్ది ||
జీవన బ్రహ్మ న మాయా శక్తి, వ్యష్టి సమిష్టి నాహీం||
జాగ్రత స్వప్న సుషుప్తి అవస్థా, మన కే ఆధార రహాఈ||
జనమ మరన మేరా నహీం హోతా, అమర రూప హై మేరా||
జబ సతగురు నే ఆన చితాయా, ఛుట గయా మేరా తేరా||
ఛాయా జ్యోతీ మేరే సహారే, కరతే ఖేల నిరాలే||
మైం ఇనమేం నహీం యహ నహీం మేరే, పడా న ఇనకే పాలే||
రాధాస్వామీ సతగురుదాతా, సంతసంగ బచన సునాయా|
బచన సునా దువిధా తజ భాగీ, అపనా ఆపా పాయా||

307. गुरु स्वामी करो तुम मेरी सहाय।।
टेक। में बालक तुम मात पिता हो, आया शरन तुम्हारे।।
अब तो चिन्ता चित नहीं व्यापे, तुम हो सदा रखवारे।।
मेरो सहाय मैं अजान कुछ जानू नाहीं, बाल विनय सुन लीजे।।
माँगन की विधि मोहि न आवे, जो भावे सो दीजे।।
मेरी सहाय सत गुरु शरन रतन धन खानी, चरन शरन नित माँगू।।
और नहीं कोई चाह है मन में, पद सरोज में लागू।।
मेरी सहाय तुम्हरी गोद खेलू दिन राती, आनन्द चित बसाऊँ।
दुख कलेश नहीं मुझे सतावे, नाम सुमिर हरपाऊँ।।
मेरी सहाय राधास्वामी परम दयाला, दया से लो अपनाई।।
करम न व्यापे भरम न व्याये, सदा गहँ शरनाई।।
मेरी सहाय

guru svAmI karO tuma mErI sahAya||
mEM bAlaka tuma mAta pitA hO, AyA Sarana tumhArE||
aba tO cintA cita nahIM vyApE, tuma hO sadA raKavArE||
maiM ajAna kuCa jAnU~M nAhIM, bAla binaya suna lIjE||
mA~Mgana kI bidhi mOhi na AvE, jO BAvE sO dIjE||
sata guru Sarana ratana dhana KAnI, carana Sarana nita mA~MgU~M||
aura nahIM kO^^I cAha hai mana mEM, pada sarOja mEM lAgU~M||
tumharI gOda KElU~M dina rAtI, Ananda cita basA^^U~M|
duKa kalESa nahIM muJE satAvE, nAma sumira harapA^^U~M||
rAdhAsvAmI parama dayAlA, dayA sE lO apanA^^I||
karama na vyApE Barama na vyApE, sadA gahU~M SaranA^^I||

గురు స్వామీ కరో తుమ మేరీ సహాయ||
మేం బాలక తుమ మాత పితా హో, ఆయా శరన తుమ్హారే||
అబ తో చిన్తా చిత నహీం వ్యాపే, తుమ హో సదా రఖవారే||
మైం అజాన కుఛ జానూఁ నాహీం, బాల బినయ సున లీజే||
మాఁగన కీ బిధి మోహి న ఆవే, జో భావే సో దీజే||
సత గురు శరన రతన ధన ఖానీ, చరన శరన నిత మాఁగూఁ||
ఔర నహీం కోఈ చాహ హై మన మేం, పద సరోజ మేం లాగూఁ||
తుమ్హరీ గోద ఖేలూఁ దిన రాతీ, ఆనన్ద చిత బసాఊఁ|
దుఖ కలేశ నహీం ముఝే సతావే, నామ సుమిర హరపాఊఁ||
రాధాస్వామీ పరమ దయాలా, దయా సే లో అపనాఈ||
కరమ న వ్యాపే భరమ న వ్యాపే, సదా గహూఁ శరనాఈ||

308. तेरी काया नगरी कासी है।।
काया में शिव शम्भु शक्ति हैं, काया में अविनाशी है।
जोतिर लिंग शब्द धन धारा, सुरत उरधरु कासी है।।
कासी है। सुख आनन्द अवस्था वाहन, नंदी बृष कैलासी है।
चेतन धार बहे नित गंगा, सोई धार अकासी है।।
कोसी है। तीन लोक में कासी नगरी, न्यारी ज्ञान प्रकासी है।
जल धरि त्रिकुटी से बद जो गिरता, शब्द अमी सुख रासी है।कासीहै।
राधास्वामी नाम जो ले काया में, सच्चा कासी निवासी है।।
कासी से जो ऊपर जावे, पक्का साधु उदासी है।।
कासी है। राधास्वामी नाम पाये निज काया, सो सत धाम का बासी है।
राधास्वामी नाम जो गवे, उसकी कटी चौरासी है।।कासी है।

tErI kAyA nagarI kAsI hai||
kAyA mEM Siva SamBu Sakti haiM, kAyA mEM avinASI hai|
jOtira liMga Sabda dhana dhArA, surata uradharu kAsI hai||
suKa Ananda avasthA vAhana, naMdI bRuSha kailAsI hai|
caitana dhAra bahE nita gaMgA, sO^^I dhAra akAsI hai||
tIna lOka mEM kAsI nagarI, nyArI j~jAna prakAsI hai|
jala dhari trikuTI sE bUMda jO giratA, Sabda amI suKa rAsI hai||
rAdhAsvAmI nAma jO lE kAyA mEM, saccA kAsI nivAsI hai||
kAsI sE jO Upara jAvE, pakkA sAdhu udAsI hai||
rAdhAsvAmI nAma pAyE nija kAyA, sO sata dhAma kA bAsI hai|
rAdhAsvAmI nAma jO gAvE, usakI kaTI caurAsI hai||

తేరీ కాయా నగరీ కాసీ హై||
కాయా మేం శివ శమ్భు శక్తి హైం, కాయా మేం అవినాశీ హై|
జోతిర లింగ శబ్ద ధన ధారా, సురత ఉరధరు కాసీ హై||
సుఖ ఆనన్ద అవస్థా వాహన, నందీ బృష కైలాసీ హై|
చైతన ధార బహే నిత గంగా, సోఈ ధార అకాసీ హై||
తీన లోక మేం కాసీ నగరీ, న్యారీ జ్ఞాన ప్రకాసీ హై|
జల ధరి త్రికుటీ సే బూంద జో గిరతా, శబ్ద అమీ సుఖ రాసీ హై||
రాధాస్వామీ నామ జో లే కాయా మేం, సచ్చా కాసీ నివాసీ హై||
కాసీ సే జో ఊపర జావే, పక్కా సాధు ఉదాసీ హై||
రాధాస్వామీ నామ పాయే నిజ కాయా, సో సత ధామ కా బాసీ హై|
రాధాస్వామీ నామ జో గావే, ఉసకీ కటీ చౌరాసీ హై||

309. जब आँख खुले तब नजर पड़े।।
टेक। किसी की समझ में सार नहीं आवे, कोई किसी से क्यों झगड़े।
झगड़ा रगड़ा भव भ्रम भय है, मोह जाल में कौन अड़े नजर
पड़े पुस्तक पोथी पन्थ संप्रदा, पक्षपात के कठिन कड़े।।
मन को बाँध विचार शून्य नर, भव कीचड़ में आन गड़े नजर
पड़े पड़ा सो गड़ा गड़ा सो बिगड़ा, जो बिगड़े सोई अधिक सड़े।।
सड़े गले से हो दुर्गन्धी, द्वेष फैसे छोटे और बड़े।।
नजर पड़े कर सतसंग चाल चल सतकी, करम सीस पर दंड जड़े।
राधास्वामी बल संसार सिंध तर, शब्द नाव के बीच चढ़े।।नजर पड़े

jaba A~MKa KulE taba najara paDE||
kisI kI samaJa mEM sAra nahIM AvE, kO^^I kisI sE kyOM JagaDE|
JagaDA ragaDA Bava Brama Baya hai, mOha jAla mEM kauna aDE||
pustaka pOthI pantha saMpradA, pakShapAta kE kaThina kaDE||
mana kO bA~Mdha bicAra SUnya nara, Bava kIcaDa mEM Ana gaDE||
paDA sO gaDA gaDA sO bigaDA, jO bigaDE sO^^I adhika saDE||
saDE galE sE hO durgandhI, vdESha Pa~MsE COTE aura baDE||
kara satasaMga cAla cala satakI, karama sIsa para daMDa jaDE|
rAdhAsvAmI bala saMsAra siMdha tara, Sabda nAva kE bIca caDhE||

జబ ఆఁఖ ఖులే తబ నజర పడే||
కిసీ కీ సమఝ మేం సార నహీం ఆవే, కోఈ కిసీ సే క్యోం ఝగడే|
ఝగడా రగడా భవ భ్రమ భయ హై, మోహ జాల మేం కౌన అడే||
పుస్తక పోథీ పన్థ సంప్రదా, పక్షపాత కే కఠిన కడే||
మన కో బాఁధ బిచార శూన్య నర, భవ కీచడ మేం ఆన గడే||
పడా సో గడా గడా సో బిగడా, జో బిగడే సోఈ అధిక సడే||
సడే గలే సే హో దుర్గన్ధీ, వ్దేష ఫఁసే ఛోటే ఔర బడే||
కర సతసంగ చాల చల సతకీ, కరమ సీస పర దండ జడే|
రాధాస్వామీ బల సంసార సింధ తర, శబ్ద నావ కే బీచ చఢే||

310. गुरु ने अमृत नाम पिलाया॥टेक॥
मोह जाल की फाँसी काटी, चौरासी से आन छुड़ाया।।
अब नहीं काल कर्म का भय कुछ, अभयदान दे जीव चिताया।।
नाम खटका झटका भटका छूटा, सते मारग की राह चलाया।
भूल भरम दुबिधा संशय से, सहज रीति से सहज बचाया।।
नाम सहज योग विधि सहज कमाई, सहज सहज भव सिंध तराया।
सहज शब्द गति सहज समाधी, सहज सुन्न में सहज रचाया।।
नाम एक रस जीवन प्रेम भक्ति का, दया कृपा से सब ही दिलाया।
आओरे जीव करो सत संगत, समय अमोलक काहे गॅवाया।।
नाम राधास्वामी आये जीव चितावन, संत रूप धर जीव चिताया।
धन जो जीव शरण में आये, बिना कष्ट निज काम बनाया।।नाम

guru nE amRuta nAma pilAyA||
mOha jAla kI PA~MsI kATI, caurAsI sE Ana CuDAyA||
aba nahIM kAla karma kA Baya kuCa, aBayadAna dE jIva citAyA||
KaTakA JaTakA BaTakA CUTA, sata mAraga kI rAha calAyA|
BUla Barama dubidhA saMSaya sE, sahaja rIti sE sahaja bacAyA||
sahaja yOga bidhi sahaja kamA^^I, sahaja sahaja Bava siMdha tarAyA|
sahaja Sabda gati sahaja samAdhI, sahaja sunna mEM sahaja racAyA||
Eka rasa jIvana prEma Bakti kA, dayA kRupA sE saba hI dilAyA|
A^^OrE jIva karO sata saMgata, samaya amOlaka kAhE ga~MvAyA||
rAdhAsvAmI AyE jIva citAvana, saMta rUpa dhara jIva citAyA|
dhana jO jIva SaraNa mEM AyE, binA kaShTa nija kAma banAyA||

గురు నే అమృత నామ పిలాయా||
మోహ జాల కీ ఫాఁసీ కాటీ, చౌరాసీ సే ఆన ఛుడాయా||
అబ నహీం కాల కర్మ కా భయ కుఛ, అభయదాన దే జీవ చితాయా||
ఖటకా ఝటకా భటకా ఛూటా, సత మారగ కీ రాహ చలాయా|
భూల భరమ దుబిధా సంశయ సే, సహజ రీతి సే సహజ బచాయా||
సహజ యోగ బిధి సహజ కమాఈ, సహజ సహజ భవ సింధ తరాయా|
సహజ శబ్ద గతి సహజ సమాధీ, సహజ సున్న మేం సహజ రచాయా||
ఏక రస జీవన ప్రేమ భక్తి కా, దయా కృపా సే సబ హీ దిలాయా|
ఆఓరే జీవ కరో సత సంగత, సమయ అమోలక కాహే గఁవాయా||
రాధాస్వామీ ఆయే జీవ చితావన, సంత రూప ధర జీవ చితాయా|
ధన జో జీవ శరణ మేం ఆయే, బినా కష్ట నిజ కామ బనాయా||

311. बाबा अपनी ओर निहार।।
टेक। और न को क्या देखें बाबा, निज जीवन को सुधार।।
काम न आवे कोई तेरे, कुल कुटुम्ब परिवार।।बाबा
बहुत गई थोड़ी रही आयु, मन नहीं सोच विचार।।
केहि बिधि मैं समझाऊँ तुझको, समझावत थका हार।।बाबा
कान सुने नहीं आँख न देखे, गहे न हाथ पसार।।
दाँत का काम आँत लगी करने, चिन रस का आहार।।बाबा
आदर मान बड़ाई मिट गई, नहीं समाज सतकार।।
औरन की तो बात कहूँ क्या, रूठे घर की नार।।बाबा
माया तज दे आस जगत की, भज सतगुरु करतार।।
राधास्वामी की दया से, चल भवं जल के पार।।बाबी

bAbA apanI Ora nihAra||
aura na kO kyA dEKEM bAbA, nija jIvana kO sudhAra||
kAma na AvE kO^^I tErE, kula kuTumba parivAra||
bahuta ga^^I thODI rahI Ayu, mana nahIM sOca vicAra||
kEhi bidhi maiM samaJA^^U~M tuJakO, samaJAvata thakA hAra||
kAna sunE nahIM A~MKa na dEKE, gahE na hAtha pasAra||
dA~Mta kA kAma A~Mta lagI karanE, bina rasa kA AhAra||
Adara mAna baDA^^I miTa ga^^I, nahIM samAja satakAra||
aurana kI tO bAta kahU~M kyA, rUThE Gara kI nAra||
mAyA taja dE Asa jagata kI, Baja sataguru karatAra||
rAdhAsvAmI kI dAyA sE, cala Bava jala kE pAra||

బాబా అపనీ ఓర నిహార||
ఔర న కో క్యా దేఖేం బాబా, నిజ జీవన కో సుధార||
కామ న ఆవే కోఈ తేరే, కుల కుటుమ్బ పరివార||
బహుత గఈ థోడీ రహీ ఆయు, మన నహీం సోచ విచార||
కేహి బిధి మైం సమఝాఊఁ తుఝకో, సమఝావత థకా హార||
కాన సునే నహీం ఆఁఖ న దేఖే, గహే న హాథ పసార||
దాఁత కా కామ ఆఁత లగీ కరనే, బిన రస కా ఆహార||
ఆదర మాన బడాఈ మిట గఈ, నహీం సమాజ సతకార||
ఔరన కీ తో బాత కహూఁ క్యా, రూఠే ఘర కీ నార||
మాయా తజ దే ఆస జగత కీ, భజ సతగురు కరతార||
రాధాస్వామీ కీ దాయా సే, చల భవ జల కే పార||

312. तेरी गति मति कौन लखे।।
टेक। वेद न जाने महिमा तेरी, ऋषि मुनि फिरे भरम की फेरी।।
शारद तेरे दर की चेरी, आन ही आन बके।।तेरी
अपरम्पार पार निहःपारा, तू है सार असार का सारा।।
अजर अमर अबिनासी प्यारा, घट घट व्याप रहे।।तेरी
नहीं एक और नहीं अनेका, सब विधि किया विचार विवेका।।
भूले ज्ञानी ध्यानी भेका, कोई न भरम लहे।।तेरी
तू प्रकाश है तू परछाँई, तू है परम तव तू झाँई।।
कैसे अस्तुति करू गोसाँई, सुध बुध भरम लहे।।तेरी
अनहित सहित सकल हितकारी, निराधार तू जगदाधारी।।
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, सेवक चरन चहे।।तेरी
313. मुझे नाम मिला है धरनी धर।।
धरनी धर जी धरनी धर, मुझे नाम मिला है धरनीधर।।
बुन्द अवात गिरे गिर ऊपर, पड़े बरफ और पाला।।
सहे चोट मुख से नहिं बोले, परबत ऐसा हिमाला।।धरनीधर
माधु सहे कुटिल की वानी, चित चिंता नहीं लावे।।
स्तुति निंदा सम कर राखे, धीरज मन में बसावे।।धरनीधर
काम करू और मुख से न बोलू , काम में राखू प्रती।।
कथनी तज करनी लव लाऊ, मन घर प्रेम प्रतीती।।धरनीधर
साध स्वरमा सती तीन यह, त्यागे तन की आशा।।
मौज अधार जियें जग अन्दर, सहित उमंग हुलासा धरनीधर
धरनी धरे सकल का भारा, सिरपर चिंता त्यागी।।
तैसे सेवक रहे जगत में, राधास्वामी का अनुरागी।।धरनीधर

tErI gati mati kauna laKE||
vEda na jAnE mahimA tErI, RuShi muni PirEM Barama kI PErI||
SArada tErE dara kI cErI, Ana hI Ana bakE||
aparampAra pAra nihaHpArA, tU hai sAra asAra kA sArA||
ajara amara avinAsI pyArA, GaTa GaTa vyApa rahE||
nahIM Eka aura nahIM anEkA, saba vidhi kiyA vicAra vivEkA||
BUlE j~jAnI dhyAnI BEkA, kO^^I na Barama lahE||
tU prakASa hai tU paraCA~MI, tU hai parama tatva tU JA~MI||
kaisE astuti karU~M gOsA~MI, sudha budha Barama lahE||
anahita sahita sakala hitakArI, nirAdhAra tU jagadAdhArI||
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, sEvaka carana cahE||

తేరీ గతి మతి కౌన లఖే||
వేద న జానే మహిమా తేరీ, ఋషి ముని ఫిరేం భరమ కీ ఫేరీ||
శారద తేరే దర కీ చేరీ, ఆన హీ ఆన బకే||
అపరమ్పార పార నిహఃపారా, తూ హై సార అసార కా సారా||
అజర అమర అవినాసీ ప్యారా, ఘట ఘట వ్యాప రహే||
నహీం ఏక ఔర నహీం అనేకా, సబ విధి కియా విచార వివేకా||
భూలే జ్ఞానీ ధ్యానీ భేకా, కోఈ న భరమ లహే||
తూ ప్రకాశ హై తూ పరఛాఁఈ, తూ హై పరమ తత్వ తూ ఝాఁఈ||
కైసే అస్తుతి కరూఁ గోసాఁఈ, సుధ బుధ భరమ లహే||
అనహిత సహిత సకల హితకారీ, నిరాధార తూ జగదాధారీ||
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, సేవక చరన చహే||

मुझे नाम मिला है धरनी धर॥

muJE nAma milA hai dharanI dhara||
dharanI dhara jI dharanI dhara, muJE nAma milA hai dharanIdhara||
bunda avAta girE gira Upara, paDE baraPa aura pAlA||
sahE cOTa muKa sE nahiM bOlE, parabata aisA himAlA||
sAdhu sahE kuTila kI vAnI, cita ciMtA nahIM lAvE||
stuti niMdA sama kara rAKE, dhIraja mana mEM basAvE||
kAma karU~M aura muKa sE na bOlU~M , kAma mEM rAKU~M prItI||
kathanI taja karanI lava lA^^U~M, mana Gara prEma pratItI||
sAdha sUramA satI tIna yaha, tyAgEM tana kI ASA||
mauja adhAra jiyEM jaga andara, sahita umaMga hulAsA||
dharanI dharE sakala kA BArA, sirapara ciMtA tyAgI||
taisE sEvaka rahE jagata mEM, rAdhAsvAmI kA anurAgI||

ముఝే నామ మిలా హై ధరనీ ధర||
ధరనీ ధర జీ ధరనీ ధర, ముఝే నామ మిలా హై ధరనీధర||
బున్ద అవాత గిరే గిర ఊపర, పడే బరఫ ఔర పాలా||
సహే చోట ముఖ సే నహిం బోలే, పరబత ఐసా హిమాలా||
సాధు సహే కుటిల కీ వానీ, చిత చింతా నహీం లావే||
స్తుతి నిందా సమ కర రాఖే, ధీరజ మన మేం బసావే||
కామ కరూఁ ఔర ముఖ సే న బోలూఁ , కామ మేం రాఖూఁ ప్రీతీ||
కథనీ తజ కరనీ లవ లాఊఁ, మన ఘర ప్రేమ ప్రతీతీ||
సాధ సూరమా సతీ తీన యహ, త్యాగేం తన కీ ఆశా||
మౌజ అధార జియేం జగ అన్దర, సహిత ఉమంగ హులాసా||
ధరనీ ధరే సకల కా భారా, సిరపర చింతా త్యాగీ||
తైసే సేవక రహే జగత మేం, రాధాస్వామీ కా అనురాగీ||

314. मुझे नाम का हीरा प्राप्त हुआ।।
प्राप्त हुआ जी हाथ लगा, मुझे नाम का हीरा प्राप्त हुआ।।
शब्द साखी कोई साधू परखे, और जौहरी हीरा।।
प्रेम प्रतीत कोई प्रेमी परखे, काछी ककड़ी खीरा।।
प्राप्त हुआ हीरा नाम रतन धन खानी, गुरु संगत मिल पाया।।
दुख दरिद्र नहीं मुझे सतावे, व्यापे काल न माया।।
प्राप्त हुआ वाद विवाद में उमर गंवाई, जीवन स्वाद न पाया।।
सतसंगत परताय महातम, घट में नाम धन पाया।।
प्राप्त हुआ बिन ग्राहक नहीं हीरा खोले, जौहरी चतुर सियाना।।
मूल बिना ग्राहक नहीं मिलता, जाने साध सुजाना।।
प्राप्त हुआ सुमिरन भज ध्यान घट डब्बा, नाम का हीरा राखें।।
सुरत शब्द अभ्यास कमाऊँ,राधास्वामी राधास्वामी भाख।।
प्राप्त हुआ

muJE nAma kA hIrA prApta hu^^A||
prApta hu^^A jI hAtha lagA, muJE nAma kA hIrA prApta hu^^A||
Sabda sAKI kO^^I sAdhU paraKE, aura jauharI hIrA||
prEma pratIta kO^^I prEmI paraKE, kACI kakaDI KIrA||
hIrA nAma ratana dhana KAnI, guru saMgata mila pAyA||
duKa daridra nahIM muJE satAvE, vyApE kAla na mAyA||
vAda vivAda mEM umara ga~MvA^^I, jIvana svAda na pAyA||
satasaMgata paratApa mahAtama, GaTa mEM nAma dhana pAyA||
bina grAhaka nahIM hIrA KOlE, jauharI catura siyAnA||
mUla binA grAhaka nahIM milatA, jAnE sAdha sujAnA||
sumirana Baja dhyAna GaTa DabbA, nAma kA hIrA rAKU~M||
surata Sabda aByAsa kamA^^U~M,rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI BAKU~M||

ముఝే నామ కా హీరా ప్రాప్త హుఆ||
ప్రాప్త హుఆ జీ హాథ లగా, ముఝే నామ కా హీరా ప్రాప్త హుఆ||
శబ్ద సాఖీ కోఈ సాధూ పరఖే, ఔర జౌహరీ హీరా||
ప్రేమ ప్రతీత కోఈ ప్రేమీ పరఖే, కాఛీ కకడీ ఖీరా||
హీరా నామ రతన ధన ఖానీ, గురు సంగత మిల పాయా||
దుఖ దరిద్ర నహీం ముఝే సతావే, వ్యాపే కాల న మాయా||
వాద వివాద మేం ఉమర గఁవాఈ, జీవన స్వాద న పాయా||
సతసంగత పరతాప మహాతమ, ఘట మేం నామ ధన పాయా||
బిన గ్రాహక నహీం హీరా ఖోలే, జౌహరీ చతుర సియానా||
మూల బినా గ్రాహక నహీం మిలతా, జానే సాధ సుజానా||
సుమిరన భజ ధ్యాన ఘట డబ్బా, నామ కా హీరా రాఖూఁ||
సురత శబ్ద అభ్యాస కమాఊఁ,రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ భాఖూఁ||

315. जिसे काल करम भरमाता है, उसे मायाजाल फँसाता है।।
जो आया है जायेगा एक दिन, यह जाने सब कोई।।
चिंता फिर क्यों तुझे सतावे, बुद्धि विवेक को खोई हँसाता है।
दिन से रात रात से दिन है, यह जग का व्यौहारा।।
एक दशा में कौन है रहता, ऐसा है संमारा।।
हँसाता है। दुविधा में फंस भूले प्रानी, नर जीवन को खोया।।
एकचित होय न सुख को पावे, अन्त पीट सिर रोया।।
फंसाता है। समझ बूझ कर गुरु की संगत, अब तो मूढ़ अज्ञानी।।
सांस सांस आयु है घटतो, तज दुविधा हैरानी।।
फंसाता है। सुमिरन भजन ध्यान को चित दे, वाद विवाद को त्यागी।।
राधास्वामी दया करेंगे, होजा प्रेम अनुरागी।।
फसाना है।

jisE kAla karama BaramAtA hai, usE mAyAjAla Pa~MsAtA hai||
jO AyA hai jAyEgA Eka dina, yaha jAnE saba kO^^I||
ciMtA Pira kyOM tuJE satAvE, budhdi vivEka kO KO^^I||
dina sE rAta rAta sE dina hai, yaha jaga kA vyauhArA||
Eka daSA mEM kauna hai rahatA, aisA hai saMmArA||
duvidhA mEM Pa~Msa BUlE prAnI, nara jIvana kO KOyA||
Ekacita hOya na suKa kO pAvE, anta pITa sira rOyA||
samaJa bUJa kara guru kI saMgata, aba tO mUDha aj~jAnI||
sAMsa sAMsa Ayu hai GaTatI, taja duvidhA hairAnI||
sumirana Bajana dhyAna kO cita dE, vAda vivAda kO tyAgI||
rAdhAsvAmI dayA karEMgE, hOjA prEma anurAgI||

జిసే కాల కరమ భరమాతా హై, ఉసే మాయాజాల ఫఁసాతా హై||
జో ఆయా హై జాయేగా ఏక దిన, యహ జానే సబ కోఈ||
చింతా ఫిర క్యోం తుఝే సతావే, బుధ్ది వివేక కో ఖోఈ||
దిన సే రాత రాత సే దిన హై, యహ జగ కా వ్యౌహారా||
ఏక దశా మేం కౌన హై రహతా, ఐసా హై సంమారా||
దువిధా మేం ఫఁస భూలే ప్రానీ, నర జీవన కో ఖోయా||
ఏకచిత హోయ న సుఖ కో పావే, అన్త పీట సిర రోయా||
సమఝ బూఝ కర గురు కీ సంగత, అబ తో మూఢ అజ్ఞానీ||
సాంస సాంస ఆయు హై ఘటతీ, తజ దువిధా హైరానీ||
సుమిరన భజన ధ్యాన కో చిత దే, వాద వివాద కో త్యాగీ||
రాధాస్వామీ దయా కరేంగే, హోజా ప్రేమ అనురాగీ||

316. मन मगन भया बकवास गया।।
टेक। बकवास गया समवाद गया, शास्त्रार्थ गया पक्षपात गया।।
चैन कहां जहां नैन लड़े हैं, नेम कहां जहां प्रेम रहे।।
बुद्धि कहां जहां रूप पररव आई, झगड़ा जहां कहां क्षेम रहे मन
चिंता चित फिर धीर कहां, कहां औरत के मन चेत रहे।।
पक्ष के साथ में न्याय कहां, उपकार कहां जहां हेत रहे।।
मन तन मन कहां जहां भक्ति जमी, परमारथ में व्यवहार कहां।
जब परमतत्व की गम पाई, फिर तुमही कहो संसार कहां।।
मन और के होय आधीन जो नर, सुख सम्पत्ति निकट कहां आवे।।
चाहे ब्रह्मा वृहस्पति इन्द्र बने, मन भूल के शांति नहीं पावे।।
मन।।जब लोभ हो मन में तो लाज कहां, जब क्रोध तो धर्म का संग नहीं।।
राधास्वामी रंग जो धार लिया, फिर चढ़ता दुजा रंग नहीं।।मन।।

mana magana BayA bakavAsa gayA||
bakavAsa gayA samavAda gayA, SAstrArtha gayA pakShapAta gayA||
caina kahAM jahAM naina laDE haiM, nEma kahAM jahAM prEma rahE||
budhdi kahAM jahAM rUpa paraKa A^^I, JagaDA jahAM kahAM kShEma rahE||
ciMtA cita Pira dhIra kahAM, kahAM Arata kE mana cEta rahE||
pakSha kE sAtha mEM nyAya kahAM, upakAra kahAM jahAM hEta rahE||
tana mana kahAM jahAM Bakti jamI, paramAratha mEM vyavahAra kahAM|
jaba paramatatva kI gama pA^^I, Pira tumahI kahO saMsAra kahAM||
aura kE hOya AdhIna jO nara, suKa sampatti nikaTa kahAM AvE||
cAhE brahmA vRuhaspati indra banE, mana BUla kE SAMti nahIM pAvE||
jaba lOBa hO mana mEM tO lAja kahAM, jaba krOdha tO dharma kA saMga nahIM||
rAdhAsvAmI raMga jO dhAra liyA, Pira caDhatA dUjA raMga nahIM||

మన మగన భయా బకవాస గయా||
బకవాస గయా సమవాద గయా, శాస్త్రార్థ గయా పక్షపాత గయా||
చైన కహాం జహాం నైన లడే హైం, నేమ కహాం జహాం ప్రేమ రహే||
బుధ్ది కహాం జహాం రూప పరఖ ఆఈ, ఝగడా జహాం కహాం క్షేమ రహే||
చింతా చిత ఫిర ధీర కహాం, కహాం ఆరత కే మన చేత రహే||
పక్ష కే సాథ మేం న్యాయ కహాం, ఉపకార కహాం జహాం హేత రహే||
తన మన కహాం జహాం భక్తి జమీ, పరమారథ మేం వ్యవహార కహాం|
జబ పరమతత్వ కీ గమ పాఈ, ఫిర తుమహీ కహో సంసార కహాం||
ఔర కే హోయ ఆధీన జో నర, సుఖ సమ్పత్తి నికట కహాం ఆవే||
చాహే బ్రహ్మా వృహస్పతి ఇన్ద్ర బనే, మన భూల కే శాంతి నహీం పావే||
జబ లోభ హో మన మేం తో లాజ కహాం, జబ క్రోధ తో ధర్మ కా సంగ నహీం||
రాధాస్వామీ రంగ జో ధార లియా, ఫిర చఢతా దూజా రంగ నహీం||

317. रह धरनी सुमिरो धरनीधर।।
धरनीधर है नाम गुरु का, बिरला कोई कोई माने।।
धरे जीव का भार सीस पर, सोई धरनीधर जाने।।
धरनीधर छोड़ कुसंगत कर सतसंगत, ज्ञान ध्यान चित लाना।।
दुविधा दुर्मति दूर हटाना, भव के फन्द न आना।।
धरनीधर घट का शुभ अधिकार जो जागे, संस्कार खुल खेले।।
तब तज धर को अधर सुधारे, चित से भरम को ठेले।।
धरनीधर भोग वासना छल चतुराई, कपट दम्भ नहीं व्यापे।।
माया काल भरम सब भागे, चिंता दुख न सतावे।।
धरनीधर अक्षत देह गुरु दर्शन पाया, घरपद धुरपद जाना।।
चढ़ा अधरपद गुरु के सहारे, राधास्वामी पद परसाना।।
धरनीधर

raha dharanI sumirO dharanIdhara||
dharanIdhara hai nAma guru kA, biralA kO^^I kO^^I mAnE||
dharE jIva kA BAra sIsa para, sO^^I dharanIdhara jAnE||
CODa kusaMgata kara satasaMgata, j~jAna dhyAna cita lAnA||
duvidhA durmati dUra haTAnA, Bava kE Panda na AnA||
GaTa kA SuBa adhikAra jO jAgE, saMskAra Kula KElE||
taba taja dhara kO adhara sudhArE, cita sE Barama kO ThElE||
BOga vAsanA Cala caturA^^I, kapaTa damBa nahIM vyApE||
mAyA kAla Barama saba BAgEM, ciMtA duKa na satAvE||
akShata dEha guru darSana pAyA, Garapada dhurapada jAnA||
caDhA adharapada guru kE sahArE, rAdhAsvAmI pada parasAnA||

రహ ధరనీ సుమిరో ధరనీధర||
ధరనీధర హై నామ గురు కా, బిరలా కోఈ కోఈ మానే||
ధరే జీవ కా భార సీస పర, సోఈ ధరనీధర జానే||
ఛోడ కుసంగత కర సతసంగత, జ్ఞాన ధ్యాన చిత లానా||
దువిధా దుర్మతి దూర హటానా, భవ కే ఫన్ద న ఆనా||
ఘట కా శుభ అధికార జో జాగే, సంస్కార ఖుల ఖేలే||
తబ తజ ధర కో అధర సుధారే, చిత సే భరమ కో ఠేలే||
భోగ వాసనా ఛల చతురాఈ, కపట దమ్భ నహీం వ్యాపే||
మాయా కాల భరమ సబ భాగేం, చింతా దుఖ న సతావే||
అక్షత దేహ గురు దర్శన పాయా, ఘరపద ధురపద జానా||
చఢా అధరపద గురు కే సహారే, రాధాస్వామీ పద పరసానా||

318. मेरे प्यारे भाई ले गुरु की शरनाई।।
भरम फाँस में मन उरझाना, नहिं सूझे कोई अपना बिराना।
भूला मोह मया मद माना, समझ न अब तक आई।।भाई ले
गुरु हैं तेरे तू है गुरु का, तू बालक गुरु पितु और माता।।
क्यों नहीं चरन कमल रहे राता, कैसे कहूँ समझाई।। भाई ले
छिन पल सुमिरन गुरु का नामा, चित पावे तेरा विश्रामा।।
त्याग मान अभिमान के कामा, चरन शरन हित लाई।। भाई ले
तेरा काम मौज से होगा, मौज अधीन भोग और जोगा।।
मौज को छोड़ सहे रोगा सोगा, मौज में तेरी भलाई।।
भाई ले तू रणवीर धीर रण सूरा, तेरा काम करे गुरु पूरा।।
हो रह चरन कमल का धूरा, राधास्वामी के गुन गाई।।भाई ले

mErE pyArE BA^^I lE guru kI SaranA^^I||
Barama PA~Msa mEM mana uraJAnA, nahiM sUJE kO^^I apanA birAnA|
BUlA mOha mayA mada mAnA, samaJa na aba taka A^^I||
guru haiM tErE tU hai guru kA, tU bAlaka guru pitu aura mAtA||
kyOM nahIM carana kamala rahE rAtA, kaisE kahU~M samaJA^^I||
Cina pala sumirana guru kA nAmA, cita pAvE tErA viSrAmA||
tyAga mAna aBimAna kE kAmA, carana Sarana hita lA^^I||
tErA kAma mauja sE hOgA, mauja adhIna BOga aura jOgA||
mauja kO CODa sahE rOgA sOgA, mauja mEM tErI BalA^^I||
tU raNavIra dhIra raNa sUrA, tErA kAma karE guru pUrA||
hO raha carana kamala kA dhUrA, rAdhAsvAmI kE guna gA^^I||

మేరే ప్యారే భాఈ లే గురు కీ శరనాఈ||
భరమ ఫాఁస మేం మన ఉరఝానా, నహిం సూఝే కోఈ అపనా బిరానా|
భూలా మోహ మయా మద మానా, సమఝ న అబ తక ఆఈ||
గురు హైం తేరే తూ హై గురు కా, తూ బాలక గురు పితు ఔర మాతా||
క్యోం నహీం చరన కమల రహే రాతా, కైసే కహూఁ సమఝాఈ||
ఛిన పల సుమిరన గురు కా నామా, చిత పావే తేరా విశ్రామా||
త్యాగ మాన అభిమాన కే కామా, చరన శరన హిత లాఈ||
తేరా కామ మౌజ సే హోగా, మౌజ అధీన భోగ ఔర జోగా||
మౌజ కో ఛోడ సహే రోగా సోగా, మౌజ మేం తేరీ భలాఈ||
తూ రణవీర ధీర రణ సూరా, తేరా కామ కరే గురు పూరా||
హో రహ చరన కమల కా ధూరా, రాధాస్వామీ కే గున గాఈ||

319.सुरत प्यारी चित्त में धर अनुराग॥टेक॥
तू तो प्रेम की सच्ची मूरत, प्रेम का लिया सोहाग।।
तेरी महिमा क्या कोई जाने, तेरा बड़ा है भाग।।
सुरत बाहर जग से आंख बन्द कर, अन्तर जग में जाग।।
जागृत स्वप्न एक करले तू , सुन अनहद धुन राग।।
सुरत मूरख की बातों में मत जा, उनका मन्द है भाग।।
उनमें काल का विष तन व्यापा; काल है बिषधर नाग।।
सुरत सुख दुख करले सम मन अपने, चित में रहे बैराग।।
कमल नीर की रहनी सो है, ऐसी रहनी लाग।।
सुरत मन के घोड़े कर असवारी, मोड़ के उसकी बाग।।
राधास्वामी धाम सुरत नृत खेले, अद्भुत मंगल भाग।।
सुरत

surata pyArI citta mEM dhara anurAga||
tU tO prEma kI saccI mUrata, prEma kA liyA sOhAga||
tErI mahimA kyA kO^^I jAnE, tErA baDA hai BAga||
bAhara jaga sE AMKa banda kara, antara jaga mEM jAga||
jAgRuta svapna Eka karalE tU , suna anahada dhuna rAga||
mUraKa kI bAtOM mEM mata jA, unakA manda hai BAga||
unamEM kAla kA viSha tana vyApA; kAla hai biShadhara nAga||
suKa duKa karalE sama mana apanE, cita mEM rahE bairAga||
kamala nIra kI rahanI sO hai, aisI rahanI lAga||
mana kE GODE kara asavArI, mODa kE usakI bAga||
rAdhAsvAmI dhAma surata nRuta KElE, aBduta maMgala BAga||

సురత ప్యారీ చిత్త మేం ధర అనురాగ||
తూ తో ప్రేమ కీ సచ్చీ మూరత, ప్రేమ కా లియా సోహాగ||
తేరీ మహిమా క్యా కోఈ జానే, తేరా బడా హై భాగ||
బాహర జగ సే ఆంఖ బన్ద కర, అన్తర జగ మేం జాగ||
జాగృత స్వప్న ఏక కరలే తూ , సున అనహద ధున రాగ||
మూరఖ కీ బాతోం మేం మత జా, ఉనకా మన్ద హై భాగ||
ఉనమేం కాల కా విష తన వ్యాపా; కాల హై బిషధర నాగ||
సుఖ దుఖ కరలే సమ మన అపనే, చిత మేం రహే బైరాగ||
కమల నీర కీ రహనీ సో హై, ఐసీ రహనీ లాగ||
మన కే ఘోడే కర అసవారీ, మోడ కే ఉసకీ బాగ||
రాధాస్వామీ ధామ సురత నృత ఖేలే, అభ్దుత మంగల భాగ||

320. माई तज दे जग की असा।।
नर जीवन है अगमापाई, जल के बीच बतासा।।
गलत देर नहीं लागे माई, सब परपंच तमासा।।
माई जो कोई बांधे आसा जग की, अन्त में रहे निरासा।।
किसकी आसा करे तू माई, असा वाला उदासा।।
माई पिंजरे तन में जीव का पंछी, बंधा प्रान के सांसा।।
सोस निकलते देर न लागे, निष्फल भोग बिलासा।।
माई छिन पल में सब जलेगा यह तन, ज्यों चिनगी से घासा।।
इस शरीर की कौन चलावे, जलें मेरु कैलासा।।
माई गुरु की दया साधु की संगत, आनन्द हर्ष हुलासा।।
राधास्वामी नाम को भज नित, माई सांसों सांसा।।माई

mA^^I taja dE jaga kI asA||
nara jIvana hai agamApA^^I, jala kE bIca batAsA||
galata dEra nahIM lAgE mA^^I, saba parapaMca tamAsA||
jO kO^^I bAMdhE AsA jaga kI, anta mEM rahE nirAsA||
kisakI AsA karE tU mA^^I, asA vAlA udAsA||
piMjarE tana mEM jIva kA paMCI, baMdhA prAna kE sAMsA||
sOsa nikalatE dEra na lAgE, niShPala BOga bilAsA||
Cina pala mEM saba jalEgA yaha tana, jyOM cinagI sE GAsA||
isa SarIra kI kauna calAvE, jalEM mEru kailAsA||
guru kI dayA sAdhu kI saMgata, Ananda harSha hulAsA||
rAdhAsvAmI nAma kO Baja nita, mA^^I sAMsOM sAMsA||

మాఈ తజ దే జగ కీ అసా||
నర జీవన హై అగమాపాఈ, జల కే బీచ బతాసా||
గలత దేర నహీం లాగే మాఈ, సబ పరపంచ తమాసా||
జో కోఈ బాంధే ఆసా జగ కీ, అన్త మేం రహే నిరాసా||
కిసకీ ఆసా కరే తూ మాఈ, అసా వాలా ఉదాసా||
పింజరే తన మేం జీవ కా పంఛీ, బంధా ప్రాన కే సాంసా||
సోస నికలతే దేర న లాగే, నిష్ఫల భోగ బిలాసా||
ఛిన పల మేం సబ జలేగా యహ తన, జ్యోం చినగీ సే ఘాసా||
ఇస శరీర కీ కౌన చలావే, జలేం మేరు కైలాసా||
గురు కీ దయా సాధు కీ సంగత, ఆనన్ద హర్ష హులాసా||
రాధాస్వామీ నామ కో భజ నిత, మాఈ సాంసోం సాంసా||

321. नहीं कोई बचा अवगुनी गुनी, ठगनी ने ठग लिये ऋषि मुनी।।
टेका। बनी मेनका बन में आई, बनबासी के भेषा।।
विश्वामित्र का भंग किया तप, पटक काम के देसा
नहीं शिव भगवान काम के बैरी, काम के हाथ फंसाने।।
मोहिनी रूप देख भये मोहित, बुद्धि न रही ठिकाने।।
नहीं। नारद भक्त शिरोमणि ज्ञानी, आदि ऋषि विज्ञानी।।
मोहे लक्ष्मी की सुन्दरता लख, बने मूढ़ अज्ञानी।।
नहीं। कहीं ज्ञान कहीं जप तप क्रिया, कहीं ठिठोल कहीं हांसी।।
माया हाथ में लेकर डोले, भूल भरम की फांसी नहीं दीनबन्धु
शिव दयाल गोसांई, गुरु अनाम अनाया।।
बचा शरन जो तेरे आया, राधास्वामी की दया नहीं

nahIM kO^^I bacA avagunI gunI, ThaganI nE Thaga liyE RuShi munI||
banI mEnakA bana mEM A^^I, banabAsI kE BEShA||
viSvAmitra kA BaMga kiyA tapa, paTaka kAma kE dEsA||
Siva BagavAna kAma kE bairI, kAma kE hAtha Pa~MsAnE||
mOhinI rUpa dEKa BayE mOhita, budhdi na rahI ThikAnE||
nArada Bakta SirOmaNi j~jAnI, Adi RuShi vij~jAnI||
mOhE lakShmI kI sundaratA laKa, banE mUDha aj~jAnI||
kahIM j~jAna kahIM japa tapa kriyA, kahIM ThiThOla kahIM hAMsI||
mAyA hAtha mEM lEkara DOlE, BUla Barama kI PAMsI||
dInabandhu Siva dayAla gOsAMI, guru anAma anAyA||
bacA Sarana jO tErE AyA, rAdhAsvAmI kI dayA||

నహీం కోఈ బచా అవగునీ గునీ, ఠగనీ నే ఠగ లియే ఋషి మునీ||
బనీ మేనకా బన మేం ఆఈ, బనబాసీ కే భేషా||
విశ్వామిత్ర కా భంగ కియా తప, పటక కామ కే దేసా||
శివ భగవాన కామ కే బైరీ, కామ కే హాథ ఫఁసానే||
మోహినీ రూప దేఖ భయే మోహిత, బుధ్ది న రహీ ఠికానే||
నారద భక్త శిరోమణి జ్ఞానీ, ఆది ఋషి విజ్ఞానీ||
మోహే లక్ష్మీ కీ సున్దరతా లఖ, బనే మూఢ అజ్ఞానీ||
కహీం జ్ఞాన కహీం జప తప క్రియా, కహీం ఠిఠోల కహీం హాంసీ||
మాయా హాథ మేం లేకర డోలే, భూల భరమ కీ ఫాంసీ||
దీనబన్ధు శివ దయాల గోసాంఈ, గురు అనామ అనాయా||
బచా శరన జో తేరే ఆయా, రాధాస్వామీ కీ దయా||

322. क्यों भूला तू प्यारे मग में, भरमा क्यों डाकू और ठग में।।
टेका। सतगुरु आये तोहि चितवन, दया से अंग लगाया।।
भवजल पार उतारन कारन, शब्द जहाज बनाया।।
हाँ मग मेंबड़े बने तो हुये कबीरा, नन्हे बने तो नानक।।
दोनों रूप बिसारा तूने, राधास्वामी आये अचानक।।हाँ मग में,
विद्या अविद्या फाँस हँसातू , द्वन्द जाल में उरझा।।
दुविधा दुचिताई के बन्धन, कैसे कहूँ तू सुरझा।।
मग में, मेरा कोई नहीं है अपना, सब स्वारथ के साथी।।
झूठे सुरव धन धाम बड़ाई, भूठे घोड़े हाथी।।
हाँ मग में कर सतसंग विवेक धार चित, सीखे शब्द मत रीती।।
सहज योग का सहज है साधन, धर मन में प्रतीती।।
हाँ मग में, सहज समांध अखंड सुन्न पद, घट में अघट का बासा।।
राधास्वामी की शरन में आज, कर सतलोक निवासा।।
हाँ मग में अजपा जाप सहज है साधन, साधन अनुभव जागे।।
बिन साधन अनुभव नहीं भाई, बिन अनुभव क्या माँगे।।
हाँ मग में कुछ दिन सतसंग कुछ दिन साधन, कुछ दिन मुक्ति बिलासा।।
बन्धन मुक्ति मानसिक लीला, कामी देख तमासा।।
मग में जाप मरे अजपा मर जाये, अनहद भी मर जाये।।
सुरत समानी शब्द में आकर, ताहि काल नहीं खाये हाँ
मग में नानक और कबीर की बानी, बिबिध अनेक सुनाई।।
चही अलाप अब नये ढंग में, राधास्वामी ने गाई।।हाँ मग़ में

kyOM BUlA tU pyArE maga mEM, BaramA kyOM DAkU aura Thaga mEM||
sataguru AyE tOhi citAvana, dayA sE aMga lagAyA||
Bavajala pAra utArana kArana, Sabda jahAja banAyA||
baDE banE tO huyE kabIrA, nanhE banE tO nAnaka||
dOnOM rUpa bisArA tUnE, rAdhAsvAmI AyE acAnaka||
vidhA AvidhA PA~Msa Pa~MsAtU , dvanda jAla mEM uraJA||
duvidhA ducitA^^I kE bandhana, kaisE kahU~M tU suraJA||
mErA kO^^I nahIM hai apanA, saba svAratha kE sAthI||
JUThE surava dhana dhAma baDA^^I, BUThE GODE hAthI||
kara satasaMga vivEka dhAra cita, sIKE Sabda mata rItI||
sahaja yOga kA sahaja hai sAdhana, dhara mana mEM pratItI||
sahaja samAMdha aKaMDa sunna pada, GaTa mEM aGaTa kA bAsA||
rAdhAsvAmI kI Sarana mEM Aja, kara satalOka nivAsA||
ajapA jApa sahaja hai sAdhana, sAdhana anuBava jAgE||
bina sAdhana anuBava nahIM BA^^I, bina anuBava kyA mA~MgE||
kuCa dina satasaMga kuCa dina sAdhana, kuCa dina mukti bilAsA||
bandhana mukti mAnasika lIlA, kAmI dEKa tamAsA||
jApa marE ajapA mara jAyE, anahada BI mara jAyE||
surata samAnI Sabda mEM Akara, tAhi kAla nahIM KAyE||
nAnaka aura kabIra kI bAnI, bibidha anEka sunA^^I||
vahI alApa aba nayE DhaMga mEM, rAdhAsvAmI nE gA^^I||

క్యోం భూలా తూ ప్యారే మగ మేం, భరమా క్యోం డాకూ ఔర ఠగ మేం||
సతగురు ఆయే తోహి చితావన, దయా సే అంగ లగాయా||
భవజల పార ఉతారన కారన, శబ్ద జహాజ బనాయా||
బడే బనే తో హుయే కబీరా, నన్హే బనే తో నానక||
దోనోం రూప బిసారా తూనే, రాధాస్వామీ ఆయే అచానక||
విధా ఆవిధా ఫాఁస ఫఁసాతూ , ద్వన్ద జాల మేం ఉరఝా||
దువిధా దుచితాఈ కే బన్ధన, కైసే కహూఁ తూ సురఝా||
మేరా కోఈ నహీం హై అపనా, సబ స్వారథ కే సాథీ||
ఝూఠే సురవ ధన ధామ బడాఈ, భూఠే ఘోడే హాథీ||
కర సతసంగ వివేక ధార చిత, సీఖే శబ్ద మత రీతీ||
సహజ యోగ కా సహజ హై సాధన, ధర మన మేం ప్రతీతీ||
సహజ సమాంధ అఖండ సున్న పద, ఘట మేం అఘట కా బాసా||
రాధాస్వామీ కీ శరన మేం ఆజ, కర సతలోక నివాసా||
అజపా జాప సహజ హై సాధన, సాధన అనుభవ జాగే||
బిన సాధన అనుభవ నహీం భాఈ, బిన అనుభవ క్యా మాఁగే||
కుఛ దిన సతసంగ కుఛ దిన సాధన, కుఛ దిన ముక్తి బిలాసా||
బన్ధన ముక్తి మానసిక లీలా, కామీ దేఖ తమాసా||
జాప మరే అజపా మర జాయే, అనహద భీ మర జాయే||
సురత సమానీ శబ్ద మేం ఆకర, తాహి కాల నహీం ఖాయే||
నానక ఔర కబీర కీ బానీ, బిబిధ అనేక సునాఈ||
వహీ అలాప అబ నయే ఢంగ మేం, రాధాస్వామీ నే గాఈ||

323.माई सुख से जनम बिताओ॥टेक॥
सो सुख हैं गुरु चरन प्रेम में, नित गुरु के गुन गाओ।।
सुख नहीं जग प्रपंच में माई, सुख नहीं भोग विलासा।।
सुख है गुरु के प्रीति रीति में, नित आनन्द हुलासा।।
माई सुख नहीं मान बड़ाई दिखाये, सुख नहीं धन परिवारा।।
मुख है अन्तरवृत्ती जमाये, गुरु का ले के सहारा।।
माई मुख नहीं बाहर परबत बन में, सुख नहीं सैर तमासा।।
सुख है तेरे अन्तर माई, अन्तर कर जिज्ञासा।।माई
नित उठ गुरु की भजन बंदगी, नित गुरु संगत करना।।
घट में भजन हो घट में संगत, घट गुरु नाम सुमिरना।।
माई तेरे घट में गुरु बिराजे, गुरु सत चित आनन्दा।।
सो गुरु रूप है तेरा माई, ढूढ़ त्याग सब धन्दा
माई घट में पैठ बैठ कर पूजा, घट मन्दिर उजियारा।।
घट में पिंड ब्रह्मांड पसारा, घट में सुख विस्तारा।।
माई राधास्वामी सतगुरु दाता, घट में तेरे बिराजे।।
घट दर्शन घट सेवा संगत, घट सुन आनन्द बाजे॥माई

mA^^I suKa sE janama bitA^^O||
sO suKa haiM guru carana prEma mEM, nita guru kE guna gA^^O||
suKa nahIM jaga prapaMca mEM mA^^I, suKa nahIM BOga bilAsA||
suKa hai guru kE prIti rIti mEM, nita Ananda hulAsA||
suKa nahIM mAna baDA^^I diKAyE, suKa nahIM dhana parivArA||
suKa hai antaravRuttI jamAyE, guru kA lE kE sahArA||
suKa nahIM bAhara parabata bana mEM, suKa nahIM saira tamAsA||
suKa hai tErE antara mA^^I, antara kara jij~jAsA||
nita uTha guru kI Bajana baMdagI, nita guru saMgata karanA||
GaTa mEM Bajana hO GaTa mEM saMgata, GaTa guru nAma sumiranA||
tErE GaTa mEM guru birAjE, guru sata cita AnandA||
sO guru rUpa hai tErA mA^^I, DhU~MDha tyAga saba dhandA|mA^^I
GaTa mEM paiTha baiTha kara pUjA, GaTa mandira ujiyArA||
GaTa mEM piMDa brahmAMDa pasArA, GaTa mEM suKa vistArA||
rAdhAsvAmI sataguru dAtA, GaTa mEM tErE birAjE||
GaTa darSana GaTa sEvA saMgata, GaTa suna Ananda bAjE||

మాఈ సుఖ సే జనమ బితాఓ||
సో సుఖ హైం గురు చరన ప్రేమ మేం, నిత గురు కే గున గాఓ||
సుఖ నహీం జగ ప్రపంచ మేం మాఈ, సుఖ నహీం భోగ బిలాసా||
సుఖ హై గురు కే ప్రీతి రీతి మేం, నిత ఆనన్ద హులాసా||
సుఖ నహీం మాన బడాఈ దిఖాయే, సుఖ నహీం ధన పరివారా||
సుఖ హై అన్తరవృత్తీ జమాయే, గురు కా లే కే సహారా||
సుఖ నహీం బాహర పరబత బన మేం, సుఖ నహీం సైర తమాసా||
సుఖ హై తేరే అన్తర మాఈ, అన్తర కర జిజ్ఞాసా||
నిత ఉఠ గురు కీ భజన బందగీ, నిత గురు సంగత కరనా||
ఘట మేం భజన హో ఘట మేం సంగత, ఘట గురు నామ సుమిరనా||
తేరే ఘట మేం గురు బిరాజే, గురు సత చిత ఆనన్దా||
సో గురు రూప హై తేరా మాఈ, ఢూఁఢ త్యాగ సబ ధన్దా|మాఈ
ఘట మేం పైఠ బైఠ కర పూజా, ఘట మన్దిర ఉజియారా||
ఘట మేం పిండ బ్రహ్మాండ పసారా, ఘట మేం సుఖ విస్తారా||
రాధాస్వామీ సతగురు దాతా, ఘట మేం తేరే బిరాజే||
ఘట దర్శన ఘట సేవా సంగత, ఘట సున ఆనన్ద బాజే||

324. तू भूली भरमानी माई।।
जगत पिता तेरे घट में रहता, तू उसको क्यों भूली।।
जो उस पिता को चित से भुलावे, जग की सहे ठिठोली।।तू भूली
चिंता तज दे दुर्मति तज दे, तज दे तज दुचिताई।
मन में धार पिता की आसा, पिता से तेरी भलाई।।तू भूली
सच्चा स्वामी सदा सनेही, जनम जनम का संगी।
उसके रंग रंगी नहीं माई, होगई हाय कुरंगी।।तू भूली
पिता सहाई तेरा है माई, और की क्यों है आसा।।
जो कोई और की आस लावे; फंसे काल की फाँसा।।
तू भूली राधास्वामी समरथ दाता, छिन पल के रखवारे।।
चित देकर नित नाम का सुभिरन, रह रह उनके सहारे।।तू भूली

tU BUlI BaramAnI mA^^I||
jagata pitA tErE GaTa mEM rahatA, tU usakO kyOM BUlI||
jO usa pitA kO cita sE BulAvE, jaga kI sahE ThiThOlI||
ciMtA taja dE durmati taja dE, taja dE taja ducitA^^I|
mana mEM dhAra pitA kI AsA, pitA sE tErI BalA^^I||
saccA svAmI sadA sanEhI, janama janama kA saMgI|
usakE raMga ra~MgI nahIM mA^^I, hOga^^I hAya kuraMgI||
pitA sahA^^I tErA hai mA^^I, aura kI kyOM hai AsA||
jO kO^^I aura kI Asa lAvE; Pa~MsE kAla kI PA~MsA||
rAdhAsvAmI samaratha dAtA, Cina pala kE raKavArE||
cita dEkara nita nAma kA sumirana, raha raha unakE sahArE||

తూ భూలీ భరమానీ మాఈ||
జగత పితా తేరే ఘట మేం రహతా, తూ ఉసకో క్యోం భూలీ||
జో ఉస పితా కో చిత సే భులావే, జగ కీ సహే ఠిఠోలీ||
చింతా తజ దే దుర్మతి తజ దే, తజ దే తజ దుచితాఈ|
మన మేం ధార పితా కీ ఆసా, పితా సే తేరీ భలాఈ||
సచ్చా స్వామీ సదా సనేహీ, జనమ జనమ కా సంగీ|
ఉసకే రంగ రఁగీ నహీం మాఈ, హోగఈ హాయ కురంగీ||
పితా సహాఈ తేరా హై మాఈ, ఔర కీ క్యోం హై ఆసా||
జో కోఈ ఔర కీ ఆస లావే; ఫఁసే కాల కీ ఫాఁసా||
రాధాస్వామీ సమరథ దాతా, ఛిన పల కే రఖవారే||
చిత దేకర నిత నామ కా సుమిరన, రహ రహ ఉనకే సహారే||

325. प्यारी प्रेम प्यार ले सीख।।
टेक प्यारी जब पति की हुई, सब जग करे पियार।।
आदर सुख सम्पति लहे, कहलावे बर नार।। प्यारी
अन्तर घट जब पीच बसे, मुख से क्यों ले नाम।।
पतनी को जब पीव भजे, तब पावे विश्राम।। प्यारी
एक पति का प्रेम चित, व्याप रहा घट माँह।।
पत्नी को अब दुख कहां, पति ने पकड़ी बांह।।प्यारी
नैन हमारे घर वने, पुतली पलंग समान।।
सेज बिछी पीव संग है, होगये सुक्ख महान।।प्यारी
एक पति तो पुरुष है, और पुरुष जग नांह।।
पत्नी पाले प्रेम पिउ, राधास्वामी करे निबाह।।प्यारी

pyArI prEma pyAra lE sIKa||
pyArI jaba pati kI hu^^I, saba jaga karE piyAra||
Adara suKa sampati lahE, kahalAvE bara nAra||
antara GaTa jaba pIva basE, muKa sE kyOM lE nAma||
patanI kO jaba pIva BajE, taba pAvE viSrAma||
Eka pati kA prEma cita, vyApa rahA GaTa mA~Mha||
patnI kO aba duKa kahAM, pati nE pakaDI bAMha||
naina hamArE Gara vanE, putalI palaMga samAna||
sEja biCI pIva saMga hai, hOgayE sukKa mahAna||
Eka pati tO puruSha hai, aura puruSha jaga nAMha||
patnI pAlE prEma pi^^u, rAdhAsvAmI karEM nibAha||

ప్యారీ ప్రేమ ప్యార లే సీఖ||
ప్యారీ జబ పతి కీ హుఈ, సబ జగ కరే పియార||
ఆదర సుఖ సమ్పతి లహే, కహలావే బర నార||
అన్తర ఘట జబ పీవ బసే, ముఖ సే క్యోం లే నామ||
పతనీ కో జబ పీవ భజే, తబ పావే విశ్రామ||
ఏక పతి కా ప్రేమ చిత, వ్యాప రహా ఘట మాఁహ||
పత్నీ కో అబ దుఖ కహాం, పతి నే పకడీ బాంహ||
నైన హమారే ఘర వనే, పుతలీ పలంగ సమాన||
సేజ బిఛీ పీవ సంగ హై, హోగయే సుక్ఖ మహాన||
ఏక పతి తో పురుష హై, ఔర పురుష జగ నాంహ||
పత్నీ పాలే ప్రేమ పిఉ, రాధాస్వామీ కరేం నిబాహ||

326. पत्नी पतिव्रत धरम निबाह॥टेक॥
अपने पति की प्यारनी, जग की प्यारी होय।।
जो पति की प्यारी नहीं, दुख ग्रसित रहे सोय।।
पत्नी पत्नी तो पति की बनी, और का हिये में ध्यान।।
ताको इस संसार में, जीवन नरक निदान।।
पत्नी, पति बल अबला बली हो, पति सुख से सुख रूप।।
प्रेम पति को चित बसे, क्यों पड़े दुख के कूप।।
पत्नी एक तत्व के रूप दो, पति पत्नी के भाव।।
मिल जुल खेल जगत में, प्रेम प्रतीत प्रभाव।।
यत्ती, प्रीतम पति का अंग है, प्रेमी पत्नी भेस।।
अन्तर बाहर प्रेम रंग, प्यार प्रीति के देस।।
परनी पतिव्रता के एक है, कुलटा के दो चार।।
कुलटा नरकी जीव है, पतिव्रता वरनार।।
पत्नी सन्त पन्थ में आयकर, चल तू प्रीति की राह।।
प्रेम की दृढ़ता मन रहे, राधास्वामी हाथ निबाह।।पत्नी

patnI patibratA dharama nibAha||
apanE pati kI pyAranI, jaga kI pyArI hOya||
jO pati kI pyArI nahIM, duKa grasita rahE sOya||
patnI tO pati kI banI, aura kA hiyE mEM dhyAna||
tAkO isa saMsAra mEM, jIvana naraka nidAna||
pati bala abalA balI hO, pati suKa sE suKa rUpa||
prEma pati kO cita basE, kyOM paDE duKa kE kUpa||
Eka tatva kE rUpa dO, pati patnI kE BAva||
mila jula KElEM jagata mEM, prEma pratIta praBAva||
prItama pati kA aMga hai, prEmI patnI BEsa||
antara bAhara prEma raMga, pyAra prIti kE dEsa||
patibratA kE Eka hai, kulaTA kE dO cAra||
kulaTA narakI jIva hai, patibratA varanAra||
santa pantha mEM Ayakara, cala tU prIti kI rAha||
prEma kI dRuDhatA mana rahE, rAdhAsvAmI hAtha nibAha||

పత్నీ పతిబ్రతా ధరమ నిబాహ||
అపనే పతి కీ ప్యారనీ, జగ కీ ప్యారీ హోయ||
జో పతి కీ ప్యారీ నహీం, దుఖ గ్రసిత రహే సోయ||
పత్నీ తో పతి కీ బనీ, ఔర కా హియే మేం ధ్యాన||
తాకో ఇస సంసార మేం, జీవన నరక నిదాన||
పతి బల అబలా బలీ హో, పతి సుఖ సే సుఖ రూప||
ప్రేమ పతి కో చిత బసే, క్యోం పడే దుఖ కే కూప||
ఏక తత్వ కే రూప దో, పతి పత్నీ కే భావ||
మిల జుల ఖేలేం జగత మేం, ప్రేమ ప్రతీత ప్రభావ||
ప్రీతమ పతి కా అంగ హై, ప్రేమీ పత్నీ భేస||
అన్తర బాహర ప్రేమ రంగ, ప్యార ప్రీతి కే దేస||
పతిబ్రతా కే ఏక హై, కులటా కే దో చార||
కులటా నరకీ జీవ హై, పతిబ్రతా వరనార||
సన్త పన్థ మేం ఆయకర, చల తూ ప్రీతి కీ రాహ||
ప్రేమ కీ దృఢతా మన రహే, రాధాస్వామీ హాథ నిబాహ||

327. पत्नी पति की ओर निहार।।
पति तेरे ब्रह्मा विष्णु हैं, पति सच्चे त्रिपुरार।।
रमा उमा का रूप तू , शारद सुन्दर नार।।
पत्नी अमला बिमला निर्मला, सो अबला क्यों होय।।
पति का बल ले चित्त में, सबला कहिये सोय।।
पत्नी शक्ति भक्ति संयुक्त बन, योन युक्ति मन ठान।।
बाहर भीतर पति दस, सहज सुमधि प्रमान में पत्नी
योग भोग पति संग है, जीवन मुक्त सदेह है।
पतिव्रता का रूप यह, पति से सच्चा नेह।।
पत्नी पति का सुमिरन पतिं भजन, पति का निसदिन ध्यान।।
यही सन्त मत पन्थ है, पुरुष का रूप ले जान
पत्नी पति मूरति गतिं चन्द्रमा, पत्नी चित्त चकोर।।
रात दिवस पति दरस है, दृटि पति की ओर।।
पत्नी परमारथ यौहार में, एक भाव मन रख।।
जनम सुफल कर आपना, राधास्वामी राधास्वामी आख।।
पत्नी

patnI pati kI Ora nihAra||
pati tErE brahmA viShNu haiM, pati saccE tripurAra||
ramA umA kA rUpa tU , SArada sundara nAra||
amalA bimalA nirmalA, sO abalA kyOM hOya||
pati kA bala lE citta mEM, sabalA kahiyE sOya||
Sakti Bakti saMyukta bana, yOna yukti mana ThAna||
bAhara BItara pati dassa, sahaja samAdha pramAna||
yOga BOga pati saMga hai, jIvana mukta sadEha |
patibratA kA rUpa yaha, pati sE saccA nEha||
pati kA sumirana patiM Bajana, pati kA nisadina dhyAna||
yahI santa mata pantha hai, puruSha kA rUpa lE jAna||
pati mUrati gatiM candramA, patnI citta cakOra||
rAta divasa pati darasa hai, dRuShTi pati kI Ora||
paramAratha yauhAra mEM, Eka BAva mana rAKa||
janama suPala kara ApanA, rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI AKa||

పత్నీ పతి కీ ఓర నిహార||
పతి తేరే బ్రహ్మా విష్ణు హైం, పతి సచ్చే త్రిపురార||
రమా ఉమా కా రూప తూ , శారద సున్దర నార||
అమలా బిమలా నిర్మలా, సో అబలా క్యోం హోయ||
పతి కా బల లే చిత్త మేం, సబలా కహియే సోయ||
శక్తి భక్తి సంయుక్త బన, యోన యుక్తి మన ఠాన||
బాహర భీతర పతి దస్స, సహజ సమాధ ప్రమాన||
యోగ భోగ పతి సంగ హై, జీవన ముక్త సదేహ |
పతిబ్రతా కా రూప యహ, పతి సే సచ్చా నేహ||
పతి కా సుమిరన పతిం భజన, పతి కా నిసదిన ధ్యాన||
యహీ సన్త మత పన్థ హై, పురుష కా రూప లే జాన||
పతి మూరతి గతిం చన్ద్రమా, పత్నీ చిత్త చకోర||
రాత దివస పతి దరస హై, దృష్టి పతి కీ ఓర||
పరమారథ యౌహార మేం, ఏక భావ మన రాఖ||
జనమ సుఫల కర ఆపనా, రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ ఆఖ||

328. सजन प्रेम के सिंधु नहा टेका।
उठत तरंग विचित्र अद्भुति, नहीं कुछ जात कही है।
सुन्दर सुछवि स्वरूप सुहावन, शोभावन मा।।
सजन कोई बड़भाग गते मारे, प्रीति प्रतीति गहा हैं।।
गोते मार शांत चिंत होकर, भक्ति का मोती लहा
इसजनी भक्ति का मोती अमोल अारा, पावे सिंधु थहा है।
क्या पावे जो भाग का मन्दा, दुविधा धार बहा सुजन राधास्वामी दया से काम बनाया, जो सतसंग रहा।।
बिन सतसंग न बुद्धि मति शीतल,
त्रिधि अग्नि दहा सजन

sajanI prEma kE siMdhu nahA |
uThata taraMga vicitra adButi, nahIM kuCa jAta kahI |
sundara suCabi svarUpa suhAvana, SOBAvana mahA||
kO^^I baDaBAgI gOtE mArE, prIti pratIti gahA ||
gOtE mAra SAMta ciMta hOkara, Bakti kA mOtI lahA ||
Bakti kA mOtI amOla apArA, pAvE siMdhu thahA |
kyA pAvE jO BAga kA mandA, duvidhA dhAra bahA||
rAdhAsvAmI dayA sE kAma banAyA, jO satasaMga rahA||
bina satasaMga na budhdi mati SItala,triShidhi agni dahA||

సజనీ ప్రేమ కే సింధు నహా |
ఉఠత తరంగ విచిత్ర అద్భుతి, నహీం కుఛ జాత కహీ |
సున్దర సుఛబి స్వరూప సుహావన, శోభావన మహా||
కోఈ బడభాగీ గోతే మారే, ప్రీతి ప్రతీతి గహా ||
గోతే మార శాంత చింత హోకర, భక్తి కా మోతీ లహా ||
భక్తి కా మోతీ అమోల అపారా, పావే సింధు థహా |
క్యా పావే జో భాగ కా మన్దా, దువిధా ధార బహా||
రాధాస్వామీ దయా సే కామ బనాయా, జో సతసంగ రహా||
బిన సతసంగ న బుధ్ది మతి శీతల,త్రిషిధి అగ్ని దహా||

329. सखी लख मानुष जनम का सार हटेका।।
भक्ति रीति के माग पग धर, चितु में प्रेम पियार है।
परमारथ का अर्थ साध ले, सुधरा रहे यौहार
पख पन्थ में आकर बन पन्थाई, पन्थ की डगर संभार।।
सतगुरु दयो भव निधि से तरजा, औरों को ले तार।।
सखी।।घट की खट पट मेट के सजनी, सुरत को कर सिंगार।।
सुरत को शब्द में सहज लगादे, राधास्वामी की बलिहार।।सखी

saKI laKa mAnuSha janama kA sAra ||
Bakti rIti kE mAga paga dhara, citu mEM prEma piyAra |
paramAratha kA artha sAdha lE, sudharA rahE vyauhAra |
pantha mEM Akara bana panthA^^I, pantha kI Dagara saMmAra||
sataguru dayA Bava nidhi sE tarajA, aurOM kO lE tAra||
GaTa kI KaTa paTa mETa kE sajanI, surata kO kara siMgAra||
surata kO Sabda mEM sahaja lagAdE, rAdhAsvAmI kI balihAra||

సఖీ లఖ మానుష జనమ కా సార ||
భక్తి రీతి కే మాగ పగ ధర, చితు మేం ప్రేమ పియార |
పరమారథ కా అర్థ సాధ లే, సుధరా రహే వ్యౌహార |
పన్థ మేం ఆకర బన పన్థాఈ, పన్థ కీ డగర సంమార||
సతగురు దయా భవ నిధి సే తరజా, ఔరోం కో లే తార||
ఘట కీ ఖట పట మేట కే సజనీ, సురత కో కర సింగార||
సురత కో శబ్ద మేం సహజ లగాదే, రాధాస్వామీ కీ బలిహార||

330. मन मगन भया तब क्या चहिये।।टेका।
आसा वासा चित्त न उपजे, शान्ती सहित मौन गहिये।।
राग बिराग ईष दुरमति, त्याग मुक्त रहिये।।
क्या चहिये देह गेह को नेह नहीं है, द्वन्द धार में क्यों बहिये।।
सार असार समझ बुझ तन, रूप को ठाठ बाट लहिये।।
क्या चहिये नहीं कोई शत्रु न मीत हमारा, बुरा भला किससे कहिये।।
योग ज्ञान जप तप और संयम, रूप अनि में सब दहिये।।
क्या चहिये ब्रह्मलोक सतलोक निवासा, किसको तजि किसको लहिये।।
काल चक्र के टूट गये हैं, पर पुरजे टुकड़े पहिये क्या चहिये
राधास्वामी सुफल नर देही, भव दुरव सुख अब क्या सहिये।।
जीतेजी निबन की सद्गति,जीवन मुक्ति की गति लहिये।।क्या चहिये

mana magana BayA taba kyA cahiyE||
AsA vAsA citta na upajE, SAntI sahita mauna gahiyE||
rAga birAga IrShA duramati, tyAga mukta rahiyE||
dEha gEha kA nEha nahIM hai, dvanda dhAra mEM kyOM bahiyE||
sAra asAra samaJa buJa tana, rUpa kA ThATha bATa lahiyE||
nahIM kO^^I Satru na mIta hamArA, burA BalA kisasE kahiyE||
yOga j~jAna japa tapa aura saMyama, rUpa agni mEM saba dahiyE||
brahmalOka satalOka nivAsA, kisakO taji kisakO lahiyE||
kAla cakra kE TUTa gayE haiM, para purajE TukaDE pahiyE||
rAdhAsvAmI suPala nara dEhI, Bava durava suKa aba kyA sahiyE||
jItEjI nirbAna kI sadgati,jIvana mukti kI gati lahiyE||

మన మగన భయా తబ క్యా చహియే||
ఆసా వాసా చిత్త న ఉపజే, శాన్తీ సహిత మౌన గహియే||
రాగ బిరాగ ఈర్షా దురమతి, త్యాగ ముక్త రహియే||
దేహ గేహ కా నేహ నహీం హై, ద్వన్ద ధార మేం క్యోం బహియే||
సార అసార సమఝ బుఝ తన, రూప కా ఠాఠ బాట లహియే||
నహీం కోఈ శత్రు న మీత హమారా, బురా భలా కిససే కహియే||
యోగ జ్ఞాన జప తప ఔర సంయమ, రూప అగ్ని మేం సబ దహియే||
బ్రహ్మలోక సతలోక నివాసా, కిసకో తజి కిసకో లహియే||
కాల చక్ర కే టూట గయే హైం, పర పురజే టుకడే పహియే||
రాధాస్వామీ సుఫల నర దేహీ, భవ దురవ సుఖ అబ క్యా సహియే||
జీతేజీ నిర్బాన కీ సద్గతి,జీవన ముక్తి కీ గతి లహియే||

331.बिनती करुणा निधान कृपाल सतगुरु, प्रणतपाल महेश्वरम्।।
सतरूपे सतपद धार्म धुर, सत भाव सृत विश्वम्भरम्।।
दे भक्ति शक्ति मुक्ति युक्ति, तार लीजें दीन को।।
आया शरनागढ़ तुम्हारे, शरन दीजै हीन को।।
अति कठिन काल काल माया, जाल बन्धन में पड़े।।
हम जीव निबल समर्थहीन, सहते दुख संकट बड़े।।
नहिं बुद्धि समझे विवेक ज्ञान,न भक्ति ध्यान की सम्पदा।।
केवल तुम्हारी एक आस, भरोस रहती है सदा।।
नाम दीजे प्रम दीजे, दान् दीजे भक्ति का।।
धास्वामी अपना जन समझ कर, दया कीजे सर्वदा।।

karuNA nidhAna kRupAla sataguru, praNatapAla mahESvaram||
satarUpa satapada dhAma dhura, sata BAva sata viSvamBaram||
dE Bakti Sakti mukti yukti, tAra lIjEM dIna kO||
AyA SaranAgaDha tumhArE, Sarana dIjai hIna kO||
ati kaThina kAla karAla mAyA, jAla bandhana mEM paDE||
hama jIva nibala samarthahIna, sahatE duKa saMkaTa baDE||
nahiM budhdi samaJa vivEka j~jAna,na Bakti dhyAna kI sampadA||
kEvala tumhArI Eka Asa, BarOsa rahatI hai sadA||
nAma dIjE prEma dIjE, dAna dIjE Bakti kA||
rAdhAsvAmI apanA jana samaJa kara, dayA kIjE sarvadA||

కరుణా నిధాన కృపాల సతగురు, ప్రణతపాల మహేశ్వరమ్||
సతరూప సతపద ధామ ధుర, సత భావ సత విశ్వమ్భరమ్||
దే భక్తి శక్తి ముక్తి యుక్తి, తార లీజేం దీన కో||
ఆయా శరనాగఢ తుమ్హారే, శరన దీజై హీన కో||
అతి కఠిన కాల కరాల మాయా, జాల బన్ధన మేం పడే||
హమ జీవ నిబల సమర్థహీన, సహతే దుఖ సంకట బడే||
నహిం బుధ్ది సమఝ వివేక జ్ఞాన,న భక్తి ధ్యాన కీ సమ్పదా||
కేవల తుమ్హారీ ఏక ఆస, భరోస రహతీ హై సదా||
నామ దీజే ప్రేమ దీజే, దాన దీజే భక్తి కా||
రాధాస్వామీ అపనా జన సమఝ కర, దయా కీజే సర్వదా||

332. मंगलम् मंगलम् अशब्द अरूप, शब्द रूप स्वामी।।
मंगलम् अलख अनाम, अगम नाम नामी।।
मंगलम् दीन बंधु, दीन नाथ दाता।।
मंगलम् अभेद भेद, आनन्द धन त्राता।।
महिमा अनन्त आदि, अन्त कौन गावे।।
भेद तेरा कौन जाने, कौन कह सुनाये।।
सन्त भेस प्रगट जगत, जीव को चिताया।।
काल कर्म फन्द काट, धुर ले पहुँचाया।।
प्रथम तत्व निज स्वरूप, पय कमल नमामी।।
गाऊँध्याऊँ रात दिवस, भजू राधास्वामी।।

maMgalam aSabda arUpa, Sabda rUpa svAmI||
maMgalam alaKa anAma, agama nAma nAmI||
maMgalam dIna baMdhu, dIna nAtha dAtA||
maMgalam aBEda BEda, Ananda dhana trAtA||
mahimA ananta Adi, anta kauna gAvE||
BEda tErA kauna jAnE, kauna kaha sunAyE||
santa BEsa pragaTa jagata, jIva kO citAyA||
kAla karma Panda kATa, dhura lE pahu~McAyA||
prathama tatva nija svarUpa, paya kamala namAmI||
gA^^U~MdhyA^^U~M rAta divasa, BajU~M rAdhAsvAmI||

మంగలమ్ అశబ్ద అరూప, శబ్ద రూప స్వామీ||
మంగలమ్ అలఖ అనామ, అగమ నామ నామీ||
మంగలమ్ దీన బంధు, దీన నాథ దాతా||
మంగలమ్ అభేద భేద, ఆనన్ద ధన త్రాతా||
మహిమా అనన్త ఆది, అన్త కౌన గావే||
భేద తేరా కౌన జానే, కౌన కహ సునాయే||
సన్త భేస ప్రగట జగత, జీవ కో చితాయా||
కాల కర్మ ఫన్ద కాట, ధుర లే పహుఁచాయా||
ప్రథమ తత్వ నిజ స్వరూప, పయ కమల నమామీ||
గాఊఁధ్యాఊఁ రాత దివస, భజూఁ రాధాస్వామీ||

333. चौथी धुन आस आस जीव बंधे, आस जम की फाँसी।।टेका।
आस ले निरास बने, चित्त से उदास बने।।
दुविधा सॉस सॉस बने, जग कराई हाँसी।।
आस आस जी कोई चाहे धन का दान, कोई माँगे मन का मान।।
कोई ज्ञान कोई ध्यान, अपनई रूप नासी आम आस जीव
बन्धन फेस मुक्ति माँगे, जोग जतन जुक्ति माँगे।।
भक्ति सिद्धि शक्ति माँगे, इरम तत्व आस आस
आस जी कोई भजे त्रिपुरार, कोई कृष्ण से पियार।।
गेई बुद्ध का बिहार, बसे पुरी काशी।।आस आस जब
लखे नाहिं अपना रूप, पड़े भव के द्वन्द कूप।।
सो नहीं प्रजा न भूप, माया विश्वासी।।आस आस जीव
खोल कहूँ माने नाहि, झगड़ा करे गह के बांह।।
नहीं ले गुरु पद की छांह, मीन जल में प्यासी।।आस आस जीव
राधास्वामी निज स्वरूप, अद्भुत अचरज अनूप।।
गोता मार तन के कूप, होजा सुखरासी।।आस आस जीव

Asa Asa jIva ba~MdhE, Asa jama kI PA~MsI||
Asa lE nirAsa banE, citta sE udAsa banE||
duvidhA sA~Msa sA~Msa banE, jaga karA^^I hA~MsI||
kO^^I cAhE dhana kA dAna, kO^^I mA~MgE mana kA mAna||
kO^^I j~jAna kO^^I dhyAna, apanA rUpa nAsI ||
bandhana Pa~Msa mukti mA~MgE, jOga jatana jukti mA~MgE||
Bakti sidhdi Sakti mA~MgE, parama tatva dAsI||
kO^^I BajE tripurAra, kO^^I kRuShNa sE piyAra||
kO^^I budhda kA bihAra, basE purI kASI||
laKE nAhiM apanA rUpa, paDE Bava kE dvanda kUpa||
sO nahIM prajA na BUpa, mAyA viSvAsI||
KOla kahU~M mAnE nAhi, JagaDA karE gaha kE bAMha||
nahIM lE guru pada kI CAMha, mIna jala mEM pyAsI||
rAdhAsvAmI nija svarUpa, adButa acaraja anUpa||
gOtA mAra tana kE kUpa, hOjA suKarAsI||

ఆస ఆస జీవ బఁధే, ఆస జమ కీ ఫాఁసీ||
ఆస లే నిరాస బనే, చిత్త సే ఉదాస బనే||
దువిధా సాఁస సాఁస బనే, జగ కరాఈ హాఁసీ||
కోఈ చాహే ధన కా దాన, కోఈ మాఁగే మన కా మాన||
కోఈ జ్ఞాన కోఈ ధ్యాన, అపనా రూప నాసీ ||
బన్ధన ఫఁస ముక్తి మాఁగే, జోగ జతన జుక్తి మాఁగే||
భక్తి సిధ్ది శక్తి మాఁగే, పరమ తత్వ దాసీ||
కోఈ భజే త్రిపురార, కోఈ కృష్ణ సే పియార||
కోఈ బుధ్ద కా బిహార, బసే పురీ కాశీ||
లఖే నాహిం అపనా రూప, పడే భవ కే ద్వన్ద కూప||
సో నహీం ప్రజా న భూప, మాయా విశ్వాసీ||
ఖోల కహూఁ మానే నాహి, ఝగడా కరే గహ కే బాంహ||
నహీం లే గురు పద కీ ఛాంహ, మీన జల మేం ప్యాసీ||
రాధాస్వామీ నిజ స్వరూప, అద్భుత అచరజ అనూప||
గోతా మార తన కే కూప, హోజా సుఖరాసీ||

334. मन के नाच सारे नाचे, ऋषि मुनि नर देवा।।
ऊँची नीची चाल चलें, द्वन्द जग की अग्नि जलें।।
दुविधा की गोद पलं, पावे नहीं मेवा।।मन के नाच।।
दुचिता पड़ बिपत सहें, भली बुरी बात कहें।।
सम चित कर नाहीं रहें, करें काल सेवा।।
मन के नाच॥ मन से बचे भक्त दास, सुख दुख की त्याग आस।।
राधास्वामी संग निवास, गुरु के नाम लेवा।।मन के नाच।

mana kE nAca sArE nAcEM, RuShi muni nara dEvA||
U~McI nIcI cAla calEM, dvanda jaga kI agni jalEM||
duvidhA kI gOda palEM, pAvEM nahIM mEvA||
ducitA paDa bipata sahEM, BalI burI bAta kahEM||
sama cita kara nAhIM rahEM, karEM kAla sEvA||
mana sE bacE Bakta dAsa, suKa duKa kI tyAga Asa||
rAdhAsvAmI saMga nivAsa, guru kE nAma lEvA||

మన కే నాచ సారే నాచేం, ఋషి ముని నర దేవా||
ఊఁచీ నీచీ చాల చలేం, ద్వన్ద జగ కీ అగ్ని జలేం||
దువిధా కీ గోద పలేం, పావేం నహీం మేవా||
దుచితా పడ బిపత సహేం, భలీ బురీ బాత కహేం||
సమ చిత కర నాహీం రహేం, కరేం కాల సేవా||
మన సే బచే భక్త దాస, సుఖ దుఖ కీ త్యాగ ఆస||
రాధాస్వామీ సంగ నివాస, గురు కే నామ లేవా||

335. मनु मतवाला बना, रह रह कर नाचे।।टेक।
कबहूँ आनन्द हुलास, कबहूँ जग से निरास।।
कबहूँ होय उदास, दुविधा रंग राचे ।। मनवा मतवाला।
ऊचे चले विहंग चाल, नीचे डबे पताल।।
क्षण दुखिया क्षण निहाल, काम करे कांचे ।। मनवा मतवाला।।
राधास्वामी दीनबन्ध, काटो इस मन के फन्द।।
मिटे सकल कलह द्वन्द, दीन जीव बाचे।।मनवा मतवाला।।

manu^^A matavAlA banA, raha raha kara nAcE||
kabahU~M Ananda hulAsa, kabahU~M jaga sE nirAsa||
kabahU~M hOya udAsa, duvidhA raMga rAcE ||
U~McE calE bihaMga cAla, nIcE DubE patAla||
kShaNa duKiyA kShaNa nihAla, kAma karE kAMcE ||
rAdhAsvAmI dInabandha, kATO isa mana kE Panda||
miTE sakala kalaha dvanda, dIna jIva bAcE||

మనుఆ మతవాలా బనా, రహ రహ కర నాచే||
కబహూఁ ఆనన్ద హులాస, కబహూఁ జగ సే నిరాస||
కబహూఁ హోయ ఉదాస, దువిధా రంగ రాచే ||
ఊఁచే చలే బిహంగ చాల, నీచే డుబే పతాల||
క్షణ దుఖియా క్షణ నిహాల, కామ కరే కాంచే ||
రాధాస్వామీ దీనబన్ధ, కాటో ఇస మన కే ఫన్ద||
మిటే సకల కలహ ద్వన్ద, దీన జీవ బాచే||

336. मनुआ कुछ सोच समझ, दो दिन जग जीना॥टेक॥
अस से न प्यास बुझे, कैसे समझाऊँ तुझे।।
समझे तू नाहीं मुझे, रहे नित मलीना।।मनुआ कुछ
मुठी से बयार नावे, मिथ्या भव फसे आये।।
दुख से कलेजा कांये, सार तत्व से हीना।।मनुआ कुछ
सपना है माया खेल, सपना बिछोह मेल।।
सपना आनन्द केल, सत्त से विहीना।।मनुआ कुछ
फटा चित का जब आकास, कैसे न हो कोई उदास।।
सुई डोर नहीं पास, कठिन काम सीना।।मनुआ कुछ
पृथ्वी गगन दो हैं पाट, चलती चक्की का लाट।।
पिसे जीव करम डाट, समझ भेद झीना मनुआ कुछ
चहुँ दिस लगी है आग, भगते बने जल्द भाग।।
झूठा प्रपंच त्याग, हो न चित से दीना।।मनुआ कुछ
राधास्वामी सिंध ज्ञान, जीव बुन्द के समान।।
बुन्द सिंधु दशा जान, होजा जल मीना।।मनुआ कुछ

manu^^A kuCa sOca samaJa, dO dina jaga jInA||
Osa sE na pyAsa buJE, kaisE samaJA^^U~M tuJE||
samaJE tU nAhIM muJE, rahE nita malInA||
muThI sE bayAra nAvE, mithyA Bava Pa~MsE AyE||
duKa sE kalEjA kAMyE, sAra tatva sE hInA||
sapanA hai mAyA KEla, sapanA biCOha mEla||
sapanA Ananda kEla, satta sE vihInA||
PaTA cita kA jaba AkAsa, kaisE na hO kO^^I udAsa||
su^^I DOra nahIM pAsa, kaThina kAma sInA||
pRuthvI gagana dO haiM pATa, calatI cakkI kA lATa||
pisE jIva karama DATa, samaJa BEda JIna||
cahu~M disa lagI hai Aga, Bagata banE jalda BAga||
JUThA prapaMca tyAga, hO na cita sE dInA||
rAdhAsvAmI siMdha j~jAna, jIva bunda kE samAna||
bunda siMdhu daSA jAna, hOjA jala mInA||

మనుఆ కుఛ సోచ సమఝ, దో దిన జగ జీనా||
ఓస సే న ప్యాస బుఝే, కైసే సమఝాఊఁ తుఝే||
సమఝే తూ నాహీం ముఝే, రహే నిత మలీనా||
ముఠీ సే బయార నావే, మిథ్యా భవ ఫఁసే ఆయే||
దుఖ సే కలేజా కాంయే, సార తత్వ సే హీనా||
సపనా హై మాయా ఖేల, సపనా బిఛోహ మేల||
సపనా ఆనన్ద కేల, సత్త సే విహీనా||
ఫటా చిత కా జబ ఆకాస, కైసే న హో కోఈ ఉదాస||
సుఈ డోర నహీం పాస, కఠిన కామ సీనా||
పృథ్వీ గగన దో హైం పాట, చలతీ చక్కీ కా లాట||
పిసే జీవ కరమ డాట, సమఝ భేద ఝీన||
చహుఁ దిస లగీ హై ఆగ, భగత బనే జల్ద భాగ||
ఝూఠా ప్రపంచ త్యాగ, హో న చిత సే దీనా||
రాధాస్వామీ సింధ జ్ఞాన, జీవ బున్ద కే సమాన||
బున్ద సింధు దశా జాన, హోజా జల మీనా||

337. मनुआ तू कहा मान, चेत चेत बौरे।।
दाह जगत है उपाध, अन्तर वृती को बांध।।
सुरत शब्द जोग साध, अपने हेत बौरे।।मनुआ तू
करम धरम भूल भरम, कोई नहीं जाने मरम।।
कभी नरम कभी गरम, ध्यान देत बौरे।।मनुआ तू
अन्तर तेरे सुख हुलास, तू भटके झूठी आस।।
अपने घर को बिलास, क्यों न लेत बौरे।।मनुआ तू
सुरत शब्द परम योग, मंगल आनन्द भोग।।
भिटें सकल रोग सोग, भव का सेत बौरे।।मनुआ तू
बैरी है माया काल, फैसा इनके मोह जाल।।
चल चल सतगुरु की चाल, सीस रेत बौरे।।मनुआ तू
शस्त्र अस्त्र वस्त्र साज, रण भूमि दे पग आज।।
करले अपना आप काज, जीत खेत बौरे।।मनुआ तू
राधास्वामी परम सन्त, सृष्टि के आदि अन्त।।
देत तेहि सच्चा मन्त्र, संतमेत बौरे।।मनुआ तू

manu^^A tU kahA mAna, cEta cEta baurE||
dAha jagata hai upAdha, antara vRutI kO bAMdha||
surata Sabda jOga sAdha, apanE hEta baurE||
karama dharama BUla Barama, kO^^I nahIM jAnE marama||
kaBI narama kaBI garama, dhyAna dEta baurE||
antara tErE suKa hulAsa, tU BaTakE JUThI Asa||
apanE GaTa kO bilAsa, kyOM na lEta baurE||
surata Sabda parama yOga, maMgala Ananda BOga||
miTEM sakala rOga sOga, Bava kA sEta baurE||
bairI hai mAyA kAla, Pa~MsA inakE mOha jAla||
cala cala sataguru kI cAla, sIsa rEta baurE||
Sastra astra vastra sAja, raNa BUmi dE paga Aja||
karalE apanA Apa kAja, jIta KEta baurE||
rAdhAsvAmI parama santa, sRuShTi kE Adi anta||
dEta tOhi saccA mantra, sEMtamEta baurE||

మనుఆ తూ కహా మాన, చేత చేత బౌరే||
దాహ జగత హై ఉపాధ, అన్తర వృతీ కో బాంధ||
సురత శబ్ద జోగ సాధ, అపనే హేత బౌరే||
కరమ ధరమ భూల భరమ, కోఈ నహీం జానే మరమ||
కభీ నరమ కభీ గరమ, ధ్యాన దేత బౌరే||
అన్తర తేరే సుఖ హులాస, తూ భటకే ఝూఠీ ఆస||
అపనే ఘట కో బిలాస, క్యోం న లేత బౌరే||
సురత శబ్ద పరమ యోగ, మంగల ఆనన్ద భోగ||
మిటేం సకల రోగ సోగ, భవ కా సేత బౌరే||
బైరీ హై మాయా కాల, ఫఁసా ఇనకే మోహ జాల||
చల చల సతగురు కీ చాల, సీస రేత బౌరే||
శస్త్ర అస్త్ర వస్త్ర సాజ, రణ భూమి దే పగ ఆజ||
కరలే అపనా ఆప కాజ, జీత ఖేత బౌరే||
రాధాస్వామీ పరమ సన్త, సృష్టి కే ఆది అన్త||
దేత తోహి సచ్చా మన్త్ర, సేంతమేత బౌరే||

338. मनुआ चित हिये धार, सतगुरु की बानी॥टेक॥
काया माया छाया एक, तीनों भरम खानी।।
पकड़े नहीं आये हाथ, यतन योग हानी।।मनुआ चित
मिथ्या परपञ्च सारा, भ्रांति की निशानी।।
जो कोई भूल गया, अन्त पछतानी।।मनुआ चित
जागृत स्वप्न है समान, एक भाव जानी।।
सतसंग में बैठ बैठ, तज दे मन मानी।।मनुआ चित
पढ़ा लिखा सोचा समझा, आयु सब वितानी।।
अब तक नहीं समझा हाय, क्या कहूँ बखानी।।मनुआ चित
राधास्वामी नाम सुमिर, मन चित कर्म बानी।।
सत असत कर विवेक, रूप ले पिछानी।।मनुआ चित

manu^^A cita hiyE dhAra, sataguru kI bAnI||
kAyA mAyA CAyA Eka, tInOM Barama KAnI||
pakaDE nahIM AvE hAtha, yatana yOga hAnI||
mithyA parapa~jca sArA, BrAMti kI niSAnI||
jO kO^^I BUla gayA, anta paCatAnI||
jAgRuta svapna hai samAna, Eka BAva jAnI||
satasaMga mEM baiTha baiTha, taja dE mana mAnI||
paDhA liKA sOcA samaJA, Ayu saba bitAnI||
aba taka nahIM samaJA hAya, kyA kahU~M baKAnI||
rAdhAsvAmI nAma sumira, mana cita karma bAnI||
sata asata kara vivEka, rUpa lE piCAnI||

మనుఆ చిత హియే ధార, సతగురు కీ బానీ||
కాయా మాయా ఛాయా ఏక, తీనోం భరమ ఖానీ||
పకడే నహీం ఆవే హాథ, యతన యోగ హానీ||
మిథ్యా పరపఞ్చ సారా, భ్రాంతి కీ నిశానీ||
జో కోఈ భూల గయా, అన్త పఛతానీ||
జాగృత స్వప్న హై సమాన, ఏక భావ జానీ||
సతసంగ మేం బైఠ బైఠ, తజ దే మన మానీ||
పఢా లిఖా సోచా సమఝా, ఆయు సబ బితానీ||
అబ తక నహీం సమఝా హాయ, క్యా కహూఁ బఖానీ||
రాధాస్వామీ నామ సుమిర, మన చిత కర్మ బానీ||
సత అసత కర వివేక, రూప లే పిఛానీ||

339. गगन मंडल धूम मची, देखो सुरत मेला।।
टेक। घट की राह अधर चलो, चलने की बेला।।गगन मंडल
सुखमन का नाका तोड़, बंक नाल ठेला।। गगन मंडल
अंस बंस हंस पाँत, करत नित केला।।गगन मंडल
शब्द गुरु सुख समाज, संग सुरत चेला।।गगन मंडल
शंख ढोल झांझ बजत, सारंग धुन बेला।।गगन मंडल
राग रंग नाच देख, अद्भुत अति खेला।।गगन मंडल
अन्तर आनन्द लहो, वाह्य बिपत झेला।।गगन मंडल
जगत मोह आस फांस, काल को झमेला।।गगन मंडल
राधास्वामी दीनबन्धु, दया से देत हेला।।गगन मंडल

gagana maMDala dhUma macI, dEKO surata mElA||
GaTa kI rAha adhara calO, calanE kI bElA||
suKamana kA nAkA tODa, baMka nAla ThElA||
aMsa baMsa haMsa pA~Mta, karata nita kElA||
Sabda guru suKa samAja, saMga surata cElA||
SaMKa DhOla JAMJa bajata, sAraMga dhuna bElA||
rAga raMga nAca dEKa, aBduta ati KElA||
antara Ananda lahO, vAhya bipata JElA||
jagata mOha Asa PAMsa, kAla kA JamElA||
rAdhAsvAmI dInabandhu, dayA sE dEta hElA||

గగన మండల ధూమ మచీ, దేఖో సురత మేలా||
ఘట కీ రాహ అధర చలో, చలనే కీ బేలా||
సుఖమన కా నాకా తోడ, బంక నాల ఠేలా||
అంస బంస హంస పాఁత, కరత నిత కేలా||
శబ్ద గురు సుఖ సమాజ, సంగ సురత చేలా||
శంఖ ఢోల ఝాంఝ బజత, సారంగ ధున బేలా||
రాగ రంగ నాచ దేఖ, అభ్దుత అతి ఖేలా||
అన్తర ఆనన్ద లహో, వాహ్య బిపత ఝేలా||
జగత మోహ ఆస ఫాంస, కాల కా ఝమేలా||
రాధాస్వామీ దీనబన్ధు, దయా సే దేత హేలా||

340. संगत कर गुरु की सखी, घट विवेक आवे।।
टेक। अमृत रस वचन भरे, मन आनन्द पावे।।संगत कर
ज्ञान ध्यान भक्ति सूझे, काल न सतावे।। संगत कर
योग युक्ति यतन मिले, भ्रान्ति भरम जावे।।संगत कर
चंचल मन अचल बने, बिकलतः नसावे।। संगत कर
राधास्वामी गुरु के गुन को, सांसों सांस गावे।। संगत कर

saMgata kara guru kI saKI, GaTa vivEka AvE||
amRuta rasa vacana BarE, mana Ananda pAvE||
j~jAna dhyAna Bakti sUJE, kAla na satAvE||
yOga yukti yatana milE, BrAnti Barama jAvE||
caMcala mana acala banE, bikalatA nasAvE||
rAdhAsvAmI guru kE guna kO, sAMsOM sAMsa gAvE||

సంగత కర గురు కీ సఖీ, ఘట వివేక ఆవే||
అమృత రస వచన భరే, మన ఆనన్ద పావే||
జ్ఞాన ధ్యాన భక్తి సూఝే, కాల న సతావే||
యోగ యుక్తి యతన మిలే, భ్రాన్తి భరమ జావే||
చంచల మన అచల బనే, బికలతా నసావే||
రాధాస్వామీ గురు కే గున కో, సాంసోం సాంస గావే||

341. चल तू सुरत गगन ओर, त्याग जग की आसा।।
तिल को उलट ले दुरबीन, लख अजब तमाशा।।चल तू
अन्धकार मिटे सकल, प्रगटे परकाशा।। चल तू
अनहद धुन तूर बजे, आनन्द का बिलासा।। चल तू
पिंड और ब्रह्मांड त्याग, सतपद ले बासा।।चल तू
राधास्वामी धाम पाय, मेट जग की त्रासा।। चल तू

cala tU surata gagana Ora, tyAga jaga kI AsA||
tila kO ulaTa lE durabIna, laKa ajaba tamASA||
andhakAra miTE sakala, pragaTE parakASA||
anahada dhuna tUra bajE, Ananda kA bilAsA||
piMDa aura brahmAMDa tyAga, satapada lE bAsA||
rAdhAsvAmI dhAma pAya, mETa jaga kI trAsA||

చల తూ సురత గగన ఓర, త్యాగ జగ కీ ఆసా||
తిల కో ఉలట లే దురబీన, లఖ అజబ తమాశా||
అన్ధకార మిటే సకల, ప్రగటే పరకాశా||
అనహద ధున తూర బజే, ఆనన్ద కా బిలాసా||
పిండ ఔర బ్రహ్మాండ త్యాగ, సతపద లే బాసా||
రాధాస్వామీ ధామ పాయ, మేట జగ కీ త్రాసా||

342. भक्तन के लाज काज, सतगुरु जग आये।।
साजा मंडल समाज, थापा भक्ति का राज।।
सुख सम्पत रहे गाज, आनन्द झर लाये।।
भक्तन के घट में बाढ़ी प्रतीति, उपजा मन प्रेम प्रीति।।
सीखी सुरत शब्द रीति, चरनन लव लाये।।
भक्तन के प्रगटा है सत का नूर, बाजा अनहद तूर।।
काल करम हुये दूर, ज्ञान गम्य पाये।।
भक्तन के काम क्रोध लोभ मोह, अहंकार दुर्मति द्रोह।।
माया ममता का मोह, चित्त न रहाये।।
भक्तन के राधास्वामी प्रेम रूप, अद्भुत अचरज अनूप।।
ज्ञान ध्यान ब्रह्म कूप, देखा हर्षाये।।भक्तन के

Baktana kE lAja kAja, sataguru jaga AyE||
sAjA maMDala samAja, thApA Bakti kA rAja||
suKa sampata rahE gAja, Ananda Jara lAyE||
GaTa mEM bADhI pratIti, upajA mana prEma prIti||
sIKI surata Sabda rIti, caranana lava lAyE||
pragaTA hai sata kA nUra, bAjA anahada tUra||
kAla karama huyE dUra, j~jAna gamya pAyE||
kAma krOdha lOBa mOha, ahaMkAra durmati drOha||
mAyA mamatA kA mOha, citta na rahAyE||
rAdhAsvAmI prEma rUpa, addaButa acaraja anUpa||
j~jAna dhyAna brahma kUpa, dEKA harShAyE||

భక్తన కే లాజ కాజ, సతగురు జగ ఆయే||
సాజా మండల సమాజ, థాపా భక్తి కా రాజ||
సుఖ సమ్పత రహే గాజ, ఆనన్ద ఝర లాయే||
ఘట మేం బాఢీ ప్రతీతి, ఉపజా మన ప్రేమ ప్రీతి||
సీఖీ సురత శబ్ద రీతి, చరనన లవ లాయే||
ప్రగటా హై సత కా నూర, బాజా అనహద తూర||
కాల కరమ హుయే దూర, జ్ఞాన గమ్య పాయే||
కామ క్రోధ లోభ మోహ, అహంకార దుర్మతి ద్రోహ||
మాయా మమతా కా మోహ, చిత్త న రహాయే||
రాధాస్వామీ ప్రేమ రూప, అద్దభుత అచరజ అనూప||
జ్ఞాన ధ్యాన బ్రహ్మ కూప, దేఖా హర్షాయే||

343. चेत चेत चेत अभी, चेत मेरे भाई।।टेका।
राह से कुराह भया, भूला भरमाना।।
कहां बसे कहां नसे, ठौर ना ठिकाना।।
चेत चैत संगी नाहिं साथी नाहिं, कोई ना सहाई।।
ताक में हैं चोर डाकू, कोई ना सहाई।।
चेत चेत सोया सो पू जी खोया, पू जी खोय रोया।।
फल पाया आप बुरा, जैसा बीज बोया।।
चेत चेत वह तो नहीं तेरा देस, देस है बिगाना।।
यहां सब बेगाने बसें, कोई ना येगाना।।
चेत चेत गुरु ने उपदेश दिया, और मुझे चिताया।।
संत पन्थ धार हिये, कटे मोह माया।।चेत चेत
लूट पड़ी लूट ले, बचाले धन अपना।।
सह न काल कर्म चोट, सोधले मन अपना।।
चेत चेत राधास्वामी संत रूप, तेरे हैं सहाई।।
उनकी ओर ध्यान लगा, ले चरन शरनाई।।चेत चेत

cEta cEta cEta aBI, cEta mErE BA^^I||
rAha sE kurAha BayA, BUlA BaramAnA||
kahAM basE kahAM nasE, Thaura nA ThikAnA||
saMgI nAhiM sAthI nAhiM, kO^^I nA sahA^^I||
tAka mEM haiM cOra DAkU, kO^^I nA sahA^^I||
sOyA sO pU~MjI KOyA, pU~MjI KOya rOyA||
Pala pAyA Apa burA, jaisA bIja bOyA||
vaha tO nahIM tErA dEsa, dEsa hai bigAnA||
yahAM saba bEgAnE basEM, kO^^I nA yEgAnA||
guru nE upadESa diyA, aura muJE citAyA||
saMta pantha dhAra hiyE, kaTE mOha mAyA||
lUTa paDI lUTa lE, bacAlE dhana apanA||
saha na kAla karma cOTa, sOdhalE mana apanA||
rAdhAsvAmI saMta rUpa, tErE haiM sahA^^I||
unakI Ora dhyAna lagA, lE carana SaranA^^I||

చేత చేత చేత అభీ, చేత మేరే భాఈ||
రాహ సే కురాహ భయా, భూలా భరమానా||
కహాం బసే కహాం నసే, ఠౌర నా ఠికానా||
సంగీ నాహిం సాథీ నాహిం, కోఈ నా సహాఈ||
తాక మేం హైం చోర డాకూ, కోఈ నా సహాఈ||
సోయా సో పూఁజీ ఖోయా, పూఁజీ ఖోయ రోయా||
ఫల పాయా ఆప బురా, జైసా బీజ బోయా||
వహ తో నహీం తేరా దేస, దేస హై బిగానా||
యహాం సబ బేగానే బసేం, కోఈ నా యేగానా||
గురు నే ఉపదేశ దియా, ఔర ముఝే చితాయా||
సంత పన్థ ధార హియే, కటే మోహ మాయా||
లూట పడీ లూట లే, బచాలే ధన అపనా||
సహ న కాల కర్మ చోట, సోధలే మన అపనా||
రాధాస్వామీ సంత రూప, తేరే హైం సహాఈ||
ఉనకీ ఓర ధ్యాన లగా, లే చరన శరనాఈ||

344. नाम सुमिर प्यारे भाई, नाम में भलाई।।
नाम काम क्रोध मारे, नाम कष्ट बिपत टारे।।
नाम पतित जीव तारे, नाम है सुखदाई।।नाम सुमिर
नाम ज्ञान नाम ध्यान, नाम भक्ति मुक्ति खान।।
नाम शक्ति है महान, सुमिर लव लाई।।नाम सुमिर
तीरथ बरत जप को छोड़, भर्म मोह नाता जोड़।।
चित को नाम से ले जोड़, सहज नाम गाई नाम सुमिर
भाव हो चाहे कुभाव, नाम ही से मन लगाव।।
यही सच्चा है उपात्र, काम ले बनाई।।नाम सुमिर
आँख कान होंठ बन्द, नाम सुभिर मेट द्वन्द।।
काट काल कर्म फन्द, सतसंगत जाई।।नाम सुमिर
नाम का समाज साज, नाम करे पूरा काज।।नाम सुमिर
सुमिर आज, क्या है कठिनाई नामसुमिर
राधास्वामी नाम ज्ञान, नाम शब्द और प्रमान।।
अंतर भज घट में आन, बिगड़ी ले बनाई नाम सुमिर

nAma sumira pyArE BA^^I, nAma mEM BalA^^I||
nAma kAma krOdha mArE, nAma kaShTa bipata TArE||
nAma patita jIva tArE, nAma hai suKadA^^I||
nAma j~jAna nAma dhyAna, nAma Bakti mukti KAna||
nAma Sakti hai mahAna, sumira lava lA^^I||
tIratha barata japa kO CODa, Barma mOha nAtA jODa||
cita kO nAma sE lE jODa, sahaja nAma gA^^I ||
BAva hO cAhE kuBAva, nAma hI sE mana lagAva||
yahI saccA hai upAtra, kAma lE banA^^I||
A~MKa kAna hOMTha banda, nAma sumira mETa dvanda||
kATa kAla karma Panda, satasaMgata jA^^I||
nAma kA samAja sAja, nAma karE pUrA kAja||
nAma sumira sumira Aja, kyA hai kaThinA^^I||
rAdhAsvAmI nAma j~jAna, nAma Sabda aura pramAna||
aMtara Baja GaTa mEM Ana, bigaDI lE banA^^I ||

నామ సుమిర ప్యారే భాఈ, నామ మేం భలాఈ||
నామ కామ క్రోధ మారే, నామ కష్ట బిపత టారే||
నామ పతిత జీవ తారే, నామ హై సుఖదాఈ||
నామ జ్ఞాన నామ ధ్యాన, నామ భక్తి ముక్తి ఖాన||
నామ శక్తి హై మహాన, సుమిర లవ లాఈ||
తీరథ బరత జప కో ఛోడ, భర్మ మోహ నాతా జోడ||
చిత కో నామ సే లే జోడ, సహజ నామ గాఈ ||
భావ హో చాహే కుభావ, నామ హీ సే మన లగావ||
యహీ సచ్చా హై ఉపాత్ర, కామ లే బనాఈ||
ఆఁఖ కాన హోంఠ బన్ద, నామ సుమిర మేట ద్వన్ద||
కాట కాల కర్మ ఫన్ద, సతసంగత జాఈ||
నామ కా సమాజ సాజ, నామ కరే పూరా కాజ||
నామ సుమిర సుమిర ఆజ, క్యా హై కఠినాఈ||
రాధాస్వామీ నామ జ్ఞాన, నామ శబ్ద ఔర ప్రమాన||
అంతర భజ ఘట మేం ఆన, బిగడీ లే బనాఈ ||

345. ठुमक चली गगन मंडल, सुरत झीनी झीनी।।
जब लग नहीं झीनी होय, शब्द जोत जाय स्वोय।।
सुन्न की समाधि सोय, तत्व कैसे चीन्ही।।ठुमक
माया मोह दिया त्याग, चित गये द्वेष रम्ग।।
जागा सोया सूक्ष्म भाग, नहीं अब मलीनी ठुमक
सहस कमल सहस जोति, सहस ज्योति लखी सोत।।
लख लख सुरत मगन होत, शब्द की अधीनी।।ठमक
घन्टा शंख नाद सुनी, अवगुन तज भई गुनी।।
अनहद धुन सहज धुनी, छांट ताहिं लीनी।।ठुमक
आगे चढ़ी ओंकार, त्रिकुटी त्रय गुन विचार।।
गुरु के संग किया ध्यार, सच्ची श्रुति लीनी।।युमक
सुन्न ब्रह्मरेन्द्र गई, सुन्दर छबि खान भई।।
सारंग धुन शब्द मई, समता चिंत भीनी ठुमक
तीनों पद त्याग दिया, चौथे पद नाम लिया।।
भवर में सत में वास किया, राधास्वामी चीन्ही।।ठमक

Thumaka calI gagana maMDala, surata JInI JInI||
jaba laga nahIM JInI hOya, Sabda jOta jAya svOya||
sunna kI samAdhi sOya, tatva kaisE cInhI||
mAyA mOha diyA tyAga, cita gayE vdESha rAga||
jAgA sOyA sUkShma BAga, nahIM aba malInI ||
sahasa kamala sahasa jOti, sahasa jyOti laKI sOta||
laKa laKa surata magana hOta, Sabda kI adhInI||
GanTA SaMKa nAda sunI, avaguna taja Ba^^I gunI||
anahada dhuna sahaja dhunI, CAMTa tAhiM lInI||
AgE caDhI OMkAra, trikuTI traya guna vicAra||
guru kE saMga kiyA dhyAra, saccI Sruti lInI||
sunna brahmarEndra ga^^I, sundara Cabi KAna Ba^^I||
sAraMga dhuna Sabda ma^^I, samatA ciMta BInI||
tInOM pada tyAga diyA, cauthE pada nAma liyA||
Ba~Mvara mEM sata mEM vAsa kiyA, rAdhAsvAmI cInhI||

ఠుమక చలీ గగన మండల, సురత ఝీనీ ఝీనీ||
జబ లగ నహీం ఝీనీ హోయ, శబ్ద జోత జాయ స్వోయ||
సున్న కీ సమాధి సోయ, తత్వ కైసే చీన్హీ||
మాయా మోహ దియా త్యాగ, చిత గయే వ్దేష రాగ||
జాగా సోయా సూక్ష్మ భాగ, నహీం అబ మలీనీ ||
సహస కమల సహస జోతి, సహస జ్యోతి లఖీ సోత||
లఖ లఖ సురత మగన హోత, శబ్ద కీ అధీనీ||
ఘన్టా శంఖ నాద సునీ, అవగున తజ భఈ గునీ||
అనహద ధున సహజ ధునీ, ఛాంట తాహిం లీనీ||
ఆగే చఢీ ఓంకార, త్రికుటీ త్రయ గున విచార||
గురు కే సంగ కియా ధ్యార, సచ్చీ శ్రుతి లీనీ||
సున్న బ్రహ్మరేన్ద్ర గఈ, సున్దర ఛబి ఖాన భఈ||
సారంగ ధున శబ్ద మఈ, సమతా చింత భీనీ||
తీనోం పద త్యాగ దియా, చౌథే పద నామ లియా||
భఁవర మేం సత మేం వాస కియా, రాధాస్వామీ చీన్హీ||

346.थिक थिक मेरी सुरतिं नाचे, नाच हैं रंगीला।।
गगन मंडल झूम चली, अचरज लख लीला।।थिक थिक
गुरु का रंग धार हिये, होगई रंगीला।।
सज धज से सजीली बनी, मिल गया सजीलो।।थिक थिक
शब्द सुनत जोति लखत, छबि सहित छबीला।।
घट सुख आनन्द पाय, निसदिन हर्षीला।।थिक थिक
बिजली सम दमक रही, रंग दमकीला।।
तारा बन उड़ी गगन, चकित चमकीला।।थिक थिक
राधास्वामी संग पाय, लाल नहीं पीला।।
शीलवन्त प्रेमवन्त, सूरत सुशीला।।थिक थिक

thika thika mErI surati nAcE, nAca haiM raMgIlA||
gagana maMDala JUma calI, acaraja laKa lIlA||
guru kA raMga dhAra hiyE, hOga^^I raMgIlA||
saja dhaja sE sajIlI banI, mila gayA sajIlA||
Sabda sunata jOti laKata, Cabi sahita CabIlA||
GaTa suKa Ananda pAya, nisadina harShIlA||
bijalI sama damaka rahI, raMga damakIlA||
tArA bana uDI gagana, cakita camakIlA||
rAdhAsvAmI saMga pAya, lAla nahIM pIlA||
SIlavanta prEmavanta, sUrata suSIlA||

థిక థిక మేరీ సురతి నాచే, నాచ హైం రంగీలా||
గగన మండల ఝూమ చలీ, అచరజ లఖ లీలా||
గురు కా రంగ ధార హియే, హోగఈ రంగీలా||
సజ ధజ సే సజీలీ బనీ, మిల గయా సజీలా||
శబ్ద సునత జోతి లఖత, ఛబి సహిత ఛబీలా||
ఘట సుఖ ఆనన్ద పాయ, నిసదిన హర్షీలా||
బిజలీ సమ దమక రహీ, రంగ దమకీలా||
తారా బన ఉడీ గగన, చకిత చమకీలా||
రాధాస్వామీ సంగ పాయ, లాల నహీం పీలా||
శీలవన్త ప్రేమవన్త, సూరత సుశీలా||

347. राधास्वामी राधास्वामी, राधास्वामी गाइये॥टेक॥
माया से नाता तोड़, काल कर्म सीस फोड़।।
गुरु चरनन चित्त जोड़, और सब भुलाइये।।राधास्वामी
त्याग जग के द्वेष राग, आसा तृष्णा से भाग।।
गुरु चरनन नित जाग, भक्ति युक्ति पाइये।।राधास्वामी
झूठे सब धाम ठाम, झूठे धन और दाम।।
साँचा राधास्वामी नाम, उससे लव लगाइये।।राधास्वामी

rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI, rAdhAsvAmI gA^^iyE||
mAyA sE nAtA tODa, kAla karma sIsa PODa||
guru caranana citta jODa, aura saba BulA^^iyE||
tyAga jaga kE vdESha rAga, AsA tRuShNA sE BAga||
guru caranana nita jAga, Bakti yukti pA^^iyE||
JUThE saba dhAma ThAma, JUThE dhana aura dAma||
sA~McA rAdhAsvAmI nAma, usasE lava lagA^^iyE||

రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ, రాధాస్వామీ గాఇయే||
మాయా సే నాతా తోడ, కాల కర్మ సీస ఫోడ||
గురు చరనన చిత్త జోడ, ఔర సబ భులాఇయే||
త్యాగ జగ కే వ్దేష రాగ, ఆసా తృష్ణా సే భాగ||
గురు చరనన నిత జాగ, భక్తి యుక్తి పాఇయే||
ఝూఠే సబ ధామ ఠామ, ఝూఠే ధన ఔర దామ||
సాఁచా రాధాస్వామీ నామ, ఉససే లవ లగాఇయే||

348. नाम सुमिर नाम सुमिर, गुरु पर बलि जाना।।
झूठ जगत छोड़ भाग, सत पद से रहा लाग।।
जागा आज सोया भाग, हित चित हरषाना।।नाम
मैं तो सब बिधि मलीन, भक्ति भाव से विहीन।।
देखा सतगुरु ने दीन, नाम दिया दाना।।नाम
चला प्रेम प्रीत चाल, मन बानी बहे दोङ बेहाल।।
सतगुरु ने किया निहाल, उपजा सत ज्ञाना।।नाम
उमंग बढ़ी भक्ति धार, जाका नहीं वार पार।।
त्याग दिया जग असार, छूटी आना जाना।।नाम
नाम का महातम जान, अरपा तन मन प्रान।।
राधास्वामी लगा ध्यान, पाया निरवाना।। नाम

nAma sumira nAma sumira, guru para bali jAnA||
JUTha jagata CODa BAga, sata pada sE rahA lAga||
jAgA Aja sOyA BAga, hita cita haraShAnA||
maiM tO saba bidhi malIna, Bakti BAva sE vihIna||
dEKA sataguru nE dIna, nAma diyA dAnA||
calA prEma prIta cAla, mana bAnI bahE dO^^U bEhAla||
sataguru nE kiyA nihAla, upajA sata j~jAnA||
umaMga baDhI Bakti dhAra, jAkA nahIM vAra pAra||
tyAga diyA jaga asAra, CUTI AnA jAnA||
nAma kA mahAtama jAna, arapA tana mana prAna||
rAdhAsvAmI lagA dhyAna, pAyA niravAnA||

నామ సుమిర నామ సుమిర, గురు పర బలి జానా||
ఝూఠ జగత ఛోడ భాగ, సత పద సే రహా లాగ||
జాగా ఆజ సోయా భాగ, హిత చిత హరషానా||
మైం తో సబ బిధి మలీన, భక్తి భావ సే విహీన||
దేఖా సతగురు నే దీన, నామ దియా దానా||
చలా ప్రేమ ప్రీత చాల, మన బానీ బహే దోఊ బేహాల||
సతగురు నే కియా నిహాల, ఉపజా సత జ్ఞానా||
ఉమంగ బఢీ భక్తి ధార, జాకా నహీం వార పార||
త్యాగ దియా జగ అసార, ఛూటీ ఆనా జానా||
నామ కా మహాతమ జాన, అరపా తన మన ప్రాన||
రాధాస్వామీ లగా ధ్యాన, పాయా నిరవానా||

चेतो मेरे बन्धु मीत, अवसर शुभ पायो।।
टेक। इस जग से होत हान, तजो काम क्रोध मान।।
लागे नित गुरु का ध्यान, मन को ठेरायौ।।
चेतो। दिन में जग का व्यवहार, रात सोया तन को हार।।
दोनों खोया गॅवार, चित न चेत आयो।।
चेतो बाल पना खोया खेल, तरुणाई तिरिया से मेल।।
बूढ़ेपन कष्ट झेल, सतगुरु विसरायो।।
चेतो दो दिन की लोक लाज, दो दिन का जग का काज।।
दो दिन का सुख समाज, नित ना रहायो।।
चेतो कुल कुटुम्ब झूठे मीत, उनको क्यों देते चीत।।
ले प्रसाद गुरु का सोत, बन्धन कटवायो।।
चेतो राधास्वामी चरन शरन, नाम का हो श्रवण मनन।।
सुमिरन और ध्यान भजन, कर अब लव लायो।।
चतो
नाम सुभिर नाम सुमिर, नाम सुमिर भाई॥टेक॥
झूठा सब जगत काज, भूठे हैं लोक लाज।।
झूठों का जुड़ा समाज, झूठा बंधु भाई।।
नाम नाम ही हैं साँचा काम, साँचा है गुरु का नाम।।
नाम ही जप आठों याम, नाम से भलाई।।
नाम चहुँ दिस लागी है आग, भागत वने उठ भाग।।
मोह नींद से तू जाग, ले सतगुरु शरनाई।।
नाम राधास्वामी कमल चरन, हित चित से धार शरन।।
मन में लगी सच्ची लगन, गुरु ही सुखदाई।।नाम
मन में गुरु रूप बसा और सब भुलाया।।
टेक। सतसंग बैठ बैठ, सार वस्तु पायो।।
गुरु सम नहीं देव कोई, ऋषि मुनि मिल गया।।
गुरु मिले काम बना, भव भय बिसराया।।
मन में उलट नाम सुरत साध, सुमिरन दिलवाया। घट के पट को खोल दिया, दरशन करवाया।।
मन में सहस कमल ज्योर्ति प्रगट, घंटा बज वाया।।
ओम शब्द गुरु को मंत्र, त्रिकुटी जप पाया।।
मन में राधास्वामी दीनबन्धु, अंग से लगाया।।
अब तो भयो मन निर्चित, पाये चरन छाया।। मन में

cEtO mErE bandhu mIta, avasara SuBa pAyO||
isa jaga sE hOta hAna, tajO kAma krOdha mAna||
lAgE nita guru kA dhyAna, mana kO ThairAyau||
dina mEM jaga kA vyavahAra, rAta sOyA tana kO hAra||
dOnOM KOyA ga~MvAra, cita na cEta AyO||
bAla panA KOyA KEla, taruNA^^I tiriyA sE mEla||
bUDhEpana kaShTa JEla, sataguru visarAyO||
dO dina kI lOka lAja, dO dina kA jaga kA kAja||
dO dina kA suKa samAja, nita nA rahAyO||
kula kuTumba JUThE mIta, unakO kyOM dEtE cIta||
lE prasAda guru kA sIta, bandhana kaTavAyO||
rAdhAsvAmI carana Sarana, nAma kA hO SravaNa manana||
sumirana aura dhyAna Bajana, kara aba lava lAyO||

చేతో మేరే బన్ధు మీత, అవసర శుభ పాయో||
ఇస జగ సే హోత హాన, తజో కామ క్రోధ మాన||
లాగే నిత గురు కా ధ్యాన, మన కో ఠైరాయౌ||
దిన మేం జగ కా వ్యవహార, రాత సోయా తన కో హార||
దోనోం ఖోయా గఁవార, చిత న చేత ఆయో||
బాల పనా ఖోయా ఖేల, తరుణాఈ తిరియా సే మేల||
బూఢేపన కష్ట ఝేల, సతగురు విసరాయో||
దో దిన కీ లోక లాజ, దో దిన కా జగ కా కాజ||
దో దిన కా సుఖ సమాజ, నిత నా రహాయో||
కుల కుటుమ్బ ఝూఠే మీత, ఉనకో క్యోం దేతే చీత||
లే ప్రసాద గురు కా సీత, బన్ధన కటవాయో||
రాధాస్వామీ చరన శరన, నామ కా హో శ్రవణ మనన||
సుమిరన ఔర ధ్యాన భజన, కర అబ లవ లాయో||

नाम सुमिर नाम सुमिर

nAma sumira nAma sumira, nAma sumira BA^^I||
JUThA saba jagata kAja, JUThE haiM lOka lAja||
JUThOM kA juDA samAja, JUThA baMdhu BA^^I||
nAma hI haiM sA~McA kAma, sA~McA hai guru kA nAma||
nAma hI japa AThOM yAma, nAma sE BalA^^I||
cahu~M disa lAgI hai Aga, BAgata vanE uTha BAga||
mOha nIMda sE tU jAga, lE sataguru SaranA^^I||
rAdhAsvAmI kamala carana, hita cita sE dhAra Sarana||
mana mEM lagI saccI lagana, guru hI suKadA^^I||

నామ సుమిర నామ సుమిర, నామ సుమిర భాఈ||
ఝూఠా సబ జగత కాజ, ఝూఠే హైం లోక లాజ||
ఝూఠోం కా జుడా సమాజ, ఝూఠా బంధు భాఈ||
నామ హీ హైం సాఁచా కామ, సాఁచా హై గురు కా నామ||
నామ హీ జప ఆఠోం యామ, నామ సే భలాఈ||
చహుఁ దిస లాగీ హై ఆగ, భాగత వనే ఉఠ భాగ||
మోహ నీంద సే తూ జాగ, లే సతగురు శరనాఈ||
రాధాస్వామీ కమల చరన, హిత చిత సే ధార శరన||
మన మేం లగీ సచ్చీ లగన, గురు హీ సుఖదాఈ||

मन में गुरु रूप बसा और सब भुलाया॥

mana mEM guru rUpa basA aura saba BulAyA||
satasaMga baiTha baiTha, sAra vastu pAyA||
guru sama nahIM dEva kO^^I, RuShi muni mila gayA||
guru milE kAma banA, Bava Baya bisarAyA||
ulaTa nAma surata sAdha, sumirana dilavAyA|
GaTa kE paTa kO KOla diyA, daraSana karavAyA||
sahasa kamala jyOrti pragaTa, GaMTA baja vAyA||
Oma Sabda guru kA maMtra, trikuTI japa pAyA||
rAdhAsvAmI dInabandhu, aMga sE lagAyA||
aba tO BayA mana nircita, pAyE carana CAyA||

మన మేం గురు రూప బసా ఔర సబ భులాయా||
సతసంగ బైఠ బైఠ, సార వస్తు పాయా||
గురు సమ నహీం దేవ కోఈ, ఋషి ముని మిల గయా||
గురు మిలే కామ బనా, భవ భయ బిసరాయా||
ఉలట నామ సురత సాధ, సుమిరన దిలవాయా|
ఘట కే పట కో ఖోల దియా, దరశన కరవాయా||
సహస కమల జ్యోర్తి ప్రగట, ఘంటా బజ వాయా||
ఓమ శబ్ద గురు కా మంత్ర, త్రికుటీ జప పాయా||
రాధాస్వామీ దీనబన్ధు, అంగ సే లగాయా||
అబ తో భయా మన నిర్చిత, పాయే చరన ఛాయా||

352.बिनती गुरु मध्य आदि अनंत अद्भुत, अमल अगम अगोचरम्।।
विभ्र विरजपार अपार निगुन, सगुन सत्य विश्वेश्वरम्।।
जेहि मति लखे नहिं गति लखे, यह शुद्ध तत्व बिचार है।
जो चरन कमल की ओट आया, भव से बेड़ा पार है।।
गुरु विष्णु मूरत शिव की सूरत, गुरु को ब्रह्मा जान तू।।
गुरु ब्रह्म है परब्रह्म हैं, यह सोच समझ के मान तू।।
कर गुरु की संगत रात दिन, नर जनम अपना सुधार ले।।
दे फेक माया बोझ सिरसे, यम का सीस न भार ले।।
सीस दे तन मन को दे, गुरु भक्ति रतन अमोल ले।।
राधास्वामी भेद बताया तुम को, हिये तराजू तोल ले।।

guru madhya Adi anaMta aBduta, amala agama agOcaram||
viBra virajapAra apAra nirguna, saguna satya viSvESvaram||
jEhi mati laKE nahiM gati laKE, yaha Sudhda tatva bicAra hai|
jO carana kamala kI OTa AyA, Bava sE bEDA pAra hai||
guru viShNu mUrata Siva kI sUrata, guru kO brahmA jAna tU||
guru brahma hai parabrahma haiM, yaha sOca samaJa kE mAna tU||
kara guru kI saMgata rAta dina, nara janama apanA sudhAra lE||
dE PEMka mAyA bOJa sirasE, yama kA sIsa na BAra lE||
sIsa dE tana mana kO dE, guru Bakti ratana amOla lE||
rAdhAsvAmI BEda batAyA tuma kO, hiyE tarAjU tOla lE||

గురు మధ్య ఆది అనంత అభ్దుత, అమల అగమ అగోచరమ్||
విభ్ర విరజపార అపార నిర్గున, సగున సత్య విశ్వేశ్వరమ్||
జేహి మతి లఖే నహిం గతి లఖే, యహ శుధ్ద తత్వ బిచార హై|
జో చరన కమల కీ ఓట ఆయా, భవ సే బేడా పార హై||
గురు విష్ణు మూరత శివ కీ సూరత, గురు కో బ్రహ్మా జాన తూ||
గురు బ్రహ్మ హై పరబ్రహ్మ హైం, యహ సోచ సమఝ కే మాన తూ||
కర గురు కీ సంగత రాత దిన, నర జనమ అపనా సుధార లే||
దే ఫేంక మాయా బోఝ సిరసే, యమ కా సీస న భార లే||
సీస దే తన మన కో దే, గురు భక్తి రతన అమోల లే||
రాధాస్వామీ భేద బతాయా తుమ కో, హియే తరాజూ తోల లే||

353.स्तुति नाम दान प्रदान कीजे, गुरु दीन दयाल।।
यरन का नित ध्यान सुमिरन, चित न व्यापे काल।।
सर्व समरथ सर्व अंग संग, सर्व जगत अधार।।
शुद्ध मन से पद कमल को, करू निस दिन प्यार।।
सिंधु भव अति अगम दुस्तर, सूझे बार न पार।।
विकल मन रहे सोच छिन छिन, कैसे जाऊँ किनार।।
दया कीजे मेहर कीजे, लीजे चरन लगाय।।
भक्ति दीजे तार लीजे, कीजे मेरी सहाय।।
शब्द में रत रहूँ पल पल, सुरत पावे चैन।।
राधास्वामी दया सागर, भजू मैं दिन रैन।।
पांचवी धुन

nAma dAna pradAna kIjE, guru dIna dayAla||
carana kA nita dhyAna sumirana, cita na vyApE kAla||
sarva samaratha sarva aMga saMga, sarva jagata adhAra||
Sudhda mana sE pada kamala kO, karU~M nisa dina pyAra||
siMdhu Bava ati agama dustara, sUJE bAra na pAra||
vikala mana rahE sOca Cina Cina, kaisE jA^^U~M kinAra||
dayA kIjE mEhara kIjE, lIjE carana lagAya||
Bakti dIjE tAra lIjE, kIjE mErI sahAya||
Sabda mEM rata rahU~M pala pala, surata pAvE caina||
rAdhAsvAmI dayA sAgara, BajU~M maiM dina raina||
pAMcavI dhuna

నామ దాన ప్రదాన కీజే, గురు దీన దయాల||
చరన కా నిత ధ్యాన సుమిరన, చిత న వ్యాపే కాల||
సర్వ సమరథ సర్వ అంగ సంగ, సర్వ జగత అధార||
శుధ్ద మన సే పద కమల కో, కరూఁ నిస దిన ప్యార||
సింధు భవ అతి అగమ దుస్తర, సూఝే బార న పార||
వికల మన రహే సోచ ఛిన ఛిన, కైసే జాఊఁ కినార||
దయా కీజే మేహర కీజే, లీజే చరన లగాయ||
భక్తి దీజే తార లీజే, కీజే మేరీ సహాయ||
శబ్ద మేం రత రహూఁ పల పల, సురత పావే చైన||
రాధాస్వామీ దయా సాగర, భజూఁ మైం దిన రైన||
పాంచవీ ధున

354.धोबिया प्रगटा जग में सजनी, लीजो चूनर धुलाय।।
जनम जनम की मैली चुनरिया, देखत जिया घबराय।।
धोबिया काम क्रोध कीचड़ लपटानी, दुरगंध बास बसाय।।
धोबिया धोबिया आया चतुर सियाना, अवघट घाट सजाय।।
धोबिया कर्म की भट्टी तप की अग्नी, ज्ञान का साबुन लाये।।
धोबिया सतसंग शिला पे मल मल धोबे, चूनर मैल भराये।।
धोबिया फटे न बेगड़े सूत न बिखरे, सहज ही साफ कराय।।
धोबिया राधास्वामी धोबिया न्यारा, शब्द का रंग दिलाय।।
धोबिया

dhObiyA pragaTA jaga mEM sajanI, lIjO cUnara dhulAya||
janama janama kI mailI cunariyA, dEKata jiyA GabarAya||
kAma krOdha kIcaDa lapaTAnI, duragaMdha bAsa basAya||
dhObiyA AyA catura siyAnA, avaGaTa GATa sajAya||
karma kI BaTTI tapa kI agnI, j~jAna kA sAbuna lAya||
satasaMga SilA pai mala mala dhObE, cUnara maila BarAya||
PaTE na bigaDE sUta na biKarE, sahaja hI sAPa karAya||
rAdhAsvAmI dhObiyA nyArA, Sabda kA raMga dilAya||

ధోబియా ప్రగటా జగ మేం సజనీ, లీజో చూనర ధులాయ||
జనమ జనమ కీ మైలీ చునరియా, దేఖత జియా ఘబరాయ||
కామ క్రోధ కీచడ లపటానీ, దురగంధ బాస బసాయ||
ధోబియా ఆయా చతుర సియానా, అవఘట ఘాట సజాయ||
కర్మ కీ భట్టీ తప కీ అగ్నీ, జ్ఞాన కా సాబున లాయ||
సతసంగ శిలా పై మల మల ధోబే, చూనర మైల భరాయ||
ఫటే న బిగడే సూత న బిఖరే, సహజ హీ సాఫ కరాయ||
రాధాస్వామీ ధోబియా న్యారా, శబ్ద కా రంగ దిలాయ||

घट में परगट अनहद धुन की, अव तो नई निराली तान।।
बिना बोल के राग अनोखा, मीठा मधुर महान।।
घट में तार टूटे सुर नहीं बिगड़े, ताल सुहेल सुहान।।
घट में चंचल मन भया सहज में निश्चल, सुन, सूरत के कान।।
घट में नर देही को सुफल कराया, छूट गया मद मान।।
घट में जब से सुनी अनाहत की गत, आप भयो कल्यान।।
घट में सुरत शब्द का सुगम है साधन, करे तो पावे जान।।
घट में राधास्वामी भेद बतावे, शब्द सुरत का गान।।
घट में

GaTa mEM paragaTa anahada dhuna kI, aba tO na^^I nirAlI tAna||
binA bOla kE rAga anOKA, mIThA madhura mahAna||
tAra TUTE sura nahIM bigaDE, tAla suhEla suhAna||
caMcala mana BayA sahaja mEM niScala, suna, sUrata kE kAna||
nara dEhI kO suPala karAyA, CUTa gayA mada mAna||
jaba sE sunI anAhata kI gata, Apa BayO kalyAna||
surata Sabda kA sugama hai sAdhana, karE tO pAvE jAna||
rAdhAsvAmI BEda batAvEM, Sabda surata kA gAna||

ఘట మేం పరగట అనహద ధున కీ, అబ తో నఈ నిరాలీ తాన||
బినా బోల కే రాగ అనోఖా, మీఠా మధుర మహాన||
తార టూటే సుర నహీం బిగడే, తాల సుహేల సుహాన||
చంచల మన భయా సహజ మేం నిశ్చల, సున, సూరత కే కాన||
నర దేహీ కో సుఫల కరాయా, ఛూట గయా మద మాన||
జబ సే సునీ అనాహత కీ గత, ఆప భయో కల్యాన||
సురత శబ్ద కా సుగమ హై సాధన, కరే తో పావే జాన||
రాధాస్వామీ భేద బతావేం, శబ్ద సురత కా గాన||

356.आई वर्षा की ऋतु सजनी, करले मचल मचल स्नान।।
टेका। गगन बूद की झड़ियां लगीं, रिमझिम रिमझिम आन।।
आई चमके बिजली गरजे अकासा, छाई घटा महान।।
आई बिन जल निर्मल बदरा बरसे, परखे साधु सुजान।।
आई नहीं मीठा नहीं खारा पानी, अमृत रस की खान।।
आई। सुरत शब्द की वर्षा न्यारी, घट परगट दरसान।।
आई न्हाय धोय तन मैल छुड़ाले, करले शान्त जिव प्रान।।
आई राधास्वामी गावे हित से, राग मल्हार की तान।।आई

A^^I varShA kI Rutu sajanI, karalE macala macala snAna||
gagana bUMda kI JaDiyAM lagIM, rimaJima rimaJima Ana||
camakE bijalI garajE akAsA, CA^^I GaTA mahAna||
bina jala nirmala badarA barasE, paraKE sAdhu sujAna||
nahIM mIThA nahIM KArA pAnI, amRuta rasa kI KAna||
surata Sabda kI varShA nyArI, GaTa paragaTa darasAna||
nhAya dhOya tana maila CuDAlE, karala SAnta jiva prAna||
rAdhAsvAmI gAvEM hita sE, rAga malhAra kI tAna||

ఆఈ వర్షా కీ ఋతు సజనీ, కరలే మచల మచల స్నాన||
గగన బూంద కీ ఝడియాం లగీం, రిమఝిమ రిమఝిమ ఆన||
చమకే బిజలీ గరజే అకాసా, ఛాఈ ఘటా మహాన||
బిన జల నిర్మల బదరా బరసే, పరఖే సాధు సుజాన||
నహీం మీఠా నహీం ఖారా పానీ, అమృత రస కీ ఖాన||
సురత శబ్ద కీ వర్షా న్యారీ, ఘట పరగట దరసాన||
న్హాయ ధోయ తన మైల ఛుడాలే, కరల శాన్త జివ ప్రాన||
రాధాస్వామీ గావేం హిత సే, రాగ మల్హార కీ తాన||

मेरा मनुआ भया रंगीला, गुरु का रंग हिये में धार।।
त्याग रंग मोह मद को सब, परचित प्रेम पियार।।
मेरा लाली लाली अखियां भई मतवाली,सूझा सार असार।।
मेरा दुर्मति भागी चिंता त्यागी, लगा लगन का तार।।
मेरा मस्ती आई रंग जमाई, छोड़ा नव को द्वार।।
मेरा दसवे दर का पाट खुलाया, निरखी विमल बहार।।
मेरा सुन्न में सहज समाधि रचाई, मन की ममता मार।।
मेरा राधास्वामी खेल खिलाया, छूट गया संसार।।
मेरा 358.आया सावन का महीना, झूलें सखियां मिल जुल आय।।
टेका। गगन मंडल में पड़ा हिंडोला, अधर ध्वजा फर्राय।।
आया सूर्य चांद के गढ़े खम्भ दो, शब्द की डोर बंधाय।।
आया सुरत निरत की चतुर सहेली, प्रेम के पेंग बढ़ाय।।
आया गावे गीत सुहानी धुन के, हिया जिया चित उमगाय।।
आया तन मन की सब सुध बुध बिसरी, अंतर वृत्ति जमाय।।
आया रिमझिम रिमझिम रिमझिम बदरा, बरस बरस बरसाय॥
आया बिजली चमके जोत प्रकाशे, दादुर शोर मचाय।।
आया भीज रही तन मन की चुनरिया, भक्ति बद रस पाय।।
आया राधास्वामी झुलाचन आये, शब्द का योग बताय।। आया
सजनी चलो बाग में पी के, आई सावन की बहार।।
हरी भरी क्यारी लगे सुहावन, फुले फूल अपार।।
सजनी कहीं जूही कहीं बेला चम्पा, कहीं केतकी अनार।।
सजनी कमल खिले भंवरा मंडलाने, बिगसे हार सिंगार।।
सजनी पिया के गले प्रेम से डालो, गूथगूथ के फल के हार।।
सजनी बरसे मेह अखंडित धारा, चहुँ दिस बहे बयार।।
सजनी काली काली घटा गगन में छाई, सूझे बार न पार।।
सजनी रह रहकर नभ चमके बिजली, भीनी भीनी बरसे
फुहार सजनी उमड़ उमड़कर सब बह निकले, सागर नद नदी नार।।
सजनी बिरह तपन की आग बुझाओ, कर पी का दीदार।।
सजनी भाग जगे अवसर शुभ पाया, यह नहिं बारम्बार।।
सजनी घुमर घुमर राधास्वामी परिकरमा, गाओ राग मलार।। सजनी
कांटा लगा विरह का हिय में, मेरा सिसक सिसक दम जाय।।
टेक जल बिन मछली चैन न पावे, तड़पे और अकुलाय।।
कांटा स्त्रांति बूद बिन पपीहा तरसे, पी पी रटन लगाय।।
कांटा कमल की चाह में रसिया भंवरा, घुमर घुमर मंडलाय।।
कांटा तैसी दशा है मेरी सजनी, मैं क्या करू उपाय।।
कांटा पिया बिन हिया जिया मेरा तड़पे, छिनभर चैन न पाय।।
कांटा बिरह अग्नि की ज्वाला भड़की, तन मन सब सुलगाय।।
कांटा पिया मिले तो पीर मिटे यह, प्रेम की औषधि लाय।।
कांटा जगत अंधेरा दृष्टि में मेरे, पिया बिन कोई न सुहाये।।
कांटा राधास्वामी मेहर करें जब, तब बिगड़ी बन जाय।।
कांटा

mErA manu^^A BayA raMgIlA, guru kA raMga hiyE mEM dhAra||
tyAga raMga mOha mada kO saba, paracita prEma piyAra||
lAlI lAlI a~MKiyAM Ba^^I matavAlI,sUJA sAra asAra||
durmati BAgI ciMtA tyAgI, lagA lagana kA tAra||
mastI A^^I raMga jamA^^I, CODA nava kO vdAra||
dasavE dara kA pATa KulAyA, niraKI vimala bahAra||
sunna mEM sahaja samAdhi racA^^I, mana kI mamatA mAra||
rAdhAsvAmI KEla KilAyA, CUTa gayA saMsAra||

మేరా మనుఆ భయా రంగీలా, గురు కా రంగ హియే మేం ధార||
త్యాగ రంగ మోహ మద కో సబ, పరచిత ప్రేమ పియార||
లాలీ లాలీ అఁఖియాం భఈ మతవాలీ,సూఝా సార అసార||
దుర్మతి భాగీ చింతా త్యాగీ, లగా లగన కా తార||
మస్తీ ఆఈ రంగ జమాఈ, ఛోడా నవ కో వ్దార||
దసవే దర కా పాట ఖులాయా, నిరఖీ విమల బహార||
సున్న మేం సహజ సమాధి రచాఈ, మన కీ మమతా మార||
రాధాస్వామీ ఖేల ఖిలాయా, ఛూట గయా సంసార||

आया सावन का महीना

AyA sAvana kA mahInA, JUlEM saKiyAM mila jula Aya||
gagana maMDala mEM paDA hiMDOlA, adhara dhvajA ParrAya||
sUrya cAMda kE gaDhE KamBa dO, Sabda kI DOra baMdhAya||
surata nirata kI catura sahElI, prEma kE pEMga baDhAya||
gAvE gIta suhAnI dhuna kE, hiyA jiyA cita umagAya||
tana mana kI saba sudha budha bisarI, aMtara vRutti jamAya||
rimaJima rimaJima rimaJima badarA, barasa barasa barasAya||
bijalI camakE jOta prakASE, dAdura SOra macAya||
BIja rahI tana mana kI cunariyA, Bakti bUMda rasa pAya||
rAdhAsvAmI JulAcana AyE, Sabda kA yOga batAya||

ఆయా సావన కా మహీనా, ఝూలేం సఖియాం మిల జుల ఆయ||
గగన మండల మేం పడా హిండోలా, అధర ధ్వజా ఫర్రాయ||
సూర్య చాంద కే గఢే ఖమ్భ దో, శబ్ద కీ డోర బంధాయ||
సురత నిరత కీ చతుర సహేలీ, ప్రేమ కే పేంగ బఢాయ||
గావే గీత సుహానీ ధున కే, హియా జియా చిత ఉమగాయ||
తన మన కీ సబ సుధ బుధ బిసరీ, అంతర వృత్తి జమాయ||
రిమఝిమ రిమఝిమ రిమఝిమ బదరా, బరస బరస బరసాయ||
బిజలీ చమకే జోత ప్రకాశే, దాదుర శోర మచాయ||
భీజ రహీ తన మన కీ చునరియా, భక్తి బూంద రస పాయ||
రాధాస్వామీ ఝులాచన ఆయే, శబ్ద కా యోగ బతాయ||

सजनी चलो बाग में पी के

sajanI calO bAga mEM pI kE, A^^I sAvana kI bahAra||
harI BarI kyArI lagE suhAvana, PulE PUla apAra||
kahIM jUhI kahIM bElA campA, kahIM kEtakI anAra||
kamala KilEM Ba~MvarA ma~MDalAnE, bigasE hAra siMgAra||
piyA kE galE prEma sE DAlO, gUthagUtha kE PUla kE hAra||
barasE mEha aKaMDita dhArA, cahu~M disa bahE bayAra||
kAlI kAlI GaTA gagana mEM CA^^I, sUJE bAra na pAra||
raha rahakara naBa camakE bijalI, BInI BInI barasE PuhAra ||
umaDa umaDakara saba baha nikalE, sAgara nada nadI nAra||
biraha tapana kI Aga buJA^^O, kara pI kA dIdAra||
BAga jagE avasara SuBa pAyA, yaha nahiM bArambAra||
Gumara Gumara rAdhAsvAmI parikaramA, gA^^O rAga malAra||

సజనీ చలో బాగ మేం పీ కే, ఆఈ సావన కీ బహార||
హరీ భరీ క్యారీ లగే సుహావన, ఫులే ఫూల అపార||
కహీం జూహీ కహీం బేలా చమ్పా, కహీం కేతకీ అనార||
కమల ఖిలేం భఁవరా మఁడలానే, బిగసే హార సింగార||
పియా కే గలే ప్రేమ సే డాలో, గూథగూథ కే ఫూల కే హార||
బరసే మేహ అఖండిత ధారా, చహుఁ దిస బహే బయార||
కాలీ కాలీ ఘటా గగన మేం ఛాఈ, సూఝే బార న పార||
రహ రహకర నభ చమకే బిజలీ, భీనీ భీనీ బరసే ఫుహార ||
ఉమడ ఉమడకర సబ బహ నికలే, సాగర నద నదీ నార||
బిరహ తపన కీ ఆగ బుఝాఓ, కర పీ కా దీదార||
భాగ జగే అవసర శుభ పాయా, యహ నహిం బారమ్బార||
ఘుమర ఘుమర రాధాస్వామీ పరికరమా, గాఓ రాగ మలార||

कांटा लगा बिरह का हिय में

kAMTA lagA biraha kA hiya mEM, mErA sisaka sisaka dama jAya||
jala bina maCalI caina na pAvE, taDapE aura akulAya||
strAMti bUMda bina papIhA tarasE, pI pI raTana lagAya||
kamala kI cAha mEM rasiyA Ba~MvarA, Gumara Gumara maMDalAya||
taisI daSA hai mErI sajanI, maiM kyA karU~M upAya||
piyA bina hiyA jiyA mErA taDapE, CinaBara caina na pAya||
biraha agni kI jvAlA BaDakI, tana mana saba sulagAya||
piyA milE tO pIra miTE yaha, prEma kI auShadhi lAya||
jagata aMdhErA dRuShTi mEM mErE, piyA bina kO^^I na suhAya||
rAdhAsvAmI mEhara karEM jaba, taba bigaDI bana jAya||

కాంటా లగా బిరహ కా హియ మేం, మేరా సిసక సిసక దమ జాయ||
జల బిన మఛలీ చైన న పావే, తడపే ఔర అకులాయ||
స్త్రాంతి బూంద బిన పపీహా తరసే, పీ పీ రటన లగాయ||
కమల కీ చాహ మేం రసియా భఁవరా, ఘుమర ఘుమర మండలాయ||
తైసీ దశా హై మేరీ సజనీ, మైం క్యా కరూఁ ఉపాయ||
పియా బిన హియా జియా మేరా తడపే, ఛినభర చైన న పాయ||
బిరహ అగ్ని కీ జ్వాలా భడకీ, తన మన సబ సులగాయ||
పియా మిలే తో పీర మిటే యహ, ప్రేమ కీ ఔషధి లాయ||
జగత అంధేరా దృష్టి మేం మేరే, పియా బిన కోఈ న సుహాయ||
రాధాస్వామీ మేహర కరేం జబ, తబ బిగడీ బన జాయ||

361.मैं हूँ गुरु का भोला बालक, निस दिन खेलू प्रेम को खेल।।
टेक। बायें हाथ परतीत की गोली, दायें प्रीति गुलेल।।
धांय धांय मद मोह को मारू, काल का नहीं दबेल।।
मैं हूँ माया की रनभूमि पैठि कर, रन से करू कुलेल।।
बांका राजपूत बन नाचू, बैरी दल को ठेल।।
मैं हूँ राधास्वामी सतगुरु पाया, सीस चरन में मेल।।
मेरा काज हुआ अब पूरा, जग दुख आपत झेल।।मैं हूँ

maiM hU~M guru kA BOlA bAlaka, nisa dina KElU~M prEma kO KEla||
bAyEM hAtha paratIta kI gOlI, dAyEM prIti gulEla||
dhAMya dhAMya mada mOha kO mArU~M, kAla kA nahIM dabEla||
mAyA kI ranaBUmi pauThi kara, rana sE karU~M kulEla||
bAMkA rAjapUta bana nAcU~M, bairI dala kO ThEla||
rAdhAsvAmI sataguru pAyA, sIsa carana mEM mEla||
mErA kAja hu^^A aba pUrA, jaga duKa Apata JEla||

మైం హూఁ గురు కా భోలా బాలక, నిస దిన ఖేలూఁ ప్రేమ కో ఖేల||
బాయేం హాథ పరతీత కీ గోలీ, దాయేం ప్రీతి గులేల||
ధాంయ ధాంయ మద మోహ కో మారూఁ, కాల కా నహీం దబేల||
మాయా కీ రనభూమి పౌఠి కర, రన సే కరూఁ కులేల||
బాంకా రాజపూత బన నాచూఁ, బైరీ దల కో ఠేల||
రాధాస్వామీ సతగురు పాయా, సీస చరన మేం మేల||
మేరా కాజ హుఆ అబ పూరా, జగ దుఖ ఆపత ఝేల||

362.मैं तो चला गुरु के पन्थ, प्रेम परतीत से धरकर पांव।।
टेका। परवत कठिन विकट मैदाना, नहीं कहीं शरन न छांव।।
घाटी अटपट टेढ़ा मारग, केहि बिधि मारग जांच।।
मैं तो काम सिंह को बन में मारा, दियो न क्रोध को ठाँव।।
भक्ति युक्ति को शस्त्र निराला, महिमा केसे गांव।।
मैं तोप्रेम दात सतगुरु ने बख्शा, निज बल का निज दाँव।।
दुर्गम दास ने घाटी तोड़ी, ले ले राधास्वामी नाँव।।
मैं तो

maiM tO calA guru kE pantha, prEma paratIta sE dharakara pAMva||
paravata kaThina vikaTa maidAnA, nahIM kahIM Sarana na CAMva||
GATI aTapaTa TEDhA mAraga, kEhi bidhi mAraga jAMva||
kAma siMha kO bana mEM mArA, diyA na krOdha kO ThAMva||
Bakti yukti kO Sastra nirAlA, mahimA kaisE gAMva||
prEma dAta sataguru nE baKSA, nija bala kA nija dA~Mva||
durgama dAsa nE GATI tODI, lE lE rAdhAsvAmI nA~Mva||

మైం తో చలా గురు కే పన్థ, ప్రేమ పరతీత సే ధరకర పాంవ||
పరవత కఠిన వికట మైదానా, నహీం కహీం శరన న ఛాంవ||
ఘాటీ అటపట టేఢా మారగ, కేహి బిధి మారగ జాంవ||
కామ సింహ కో బన మేం మారా, దియా న క్రోధ కో ఠాంవ||
భక్తి యుక్తి కో శస్త్ర నిరాలా, మహిమా కైసే గాంవ||
ప్రేమ దాత సతగురు నే బఖ్శా, నిజ బల కా నిజ దాఁవ||
దుర్గమ దాస నే ఘాటీ తోడీ, లే లే రాధాస్వామీ నాఁవ||

जिसके मने नहीं चिंता व्यापे, जग में वही हैं दास फकीर।।
अभय रहे चित गुरु पद राखे, धीर वीर गम्भीर।।
शांत भाव व्यवहार परमारथ, कभी न हो दिलगीर।।
जिसके अपन पर न उर में साले, लखे पराई पीर।।
पर की पीर न जिसे सतावे, सो अधरम बे पीर।।
जिसके अपना रूप संभाले पल पल, काट मोह जंजीर।।
यह फकीर है गुरु को प्यारा, महावीर चित धीर।।
जिसके चाह गई चिंता सब भागी, आया भव निधि तीर।।
हंस रूप धर त्याग नीर को, गह लिया ज्ञान का क्षीर है।
जिसके राधास्वामी गुरु का सच्चा बालक, पहर विराग का चीर।।
तन के रहते मुक्ति विही, सहे न द्वन्द शरीर।।जिसके

jisakE mana nahIM ciMtA vyApE, jaga mEM vahI haiM dAsa PakIra||
aBaya rahE cita guru pada rAKE, dhIra vIra gamBIra||
SAMta BAva vyavahAra paramAratha, kaBI na hO dilagIra||
apanI pIra na ura mEM sAlE, laKE parA^^I pIra||
para kI pIra na jisE satAvE, sO adharama bE pIra||
apanA rUpa sa~MBAlE pala pala, kATa mOha jaMjIra||
yaha PakIra hai guru kO pyArA, mahAvIra cita dhIra||
cAha ga^^I ciMtA saba BAgI, AyA Bava nidhi tIra||
haMsa rUpa dhara tyAga nIra kO, gaha liyA j~jAna kA kShIra hai|
rAdhAsvAmI guru kA saccA bAlaka, pahara virAga kA cIra||
tana kE rahatE mukti vidEhI, sahE na dvanda SarIra||

జిసకే మన నహీం చింతా వ్యాపే, జగ మేం వహీ హైం దాస ఫకీర||
అభయ రహే చిత గురు పద రాఖే, ధీర వీర గమ్భీర||
శాంత భావ వ్యవహార పరమారథ, కభీ న హో దిలగీర||
అపనీ పీర న ఉర మేం సాలే, లఖే పరాఈ పీర||
పర కీ పీర న జిసే సతావే, సో అధరమ బే పీర||
అపనా రూప సఁభాలే పల పల, కాట మోహ జంజీర||
యహ ఫకీర హై గురు కో ప్యారా, మహావీర చిత ధీర||
చాహ గఈ చింతా సబ భాగీ, ఆయా భవ నిధి తీర||
హంస రూప ధర త్యాగ నీర కో, గహ లియా జ్ఞాన కా క్షీర హై|
రాధాస్వామీ గురు కా సచ్చా బాలక, పహర విరాగ కా చీర||
తన కే రహతే ముక్తి విదేహీ, సహే న ద్వన్ద శరీర||

364.मैं हूँ भोला भाजा बालक, गुरु की गोद रहूँ दिन रात।।
चिंता जग की मुझे न व्या, हरष हुरष हरषात।।
बोझ उतारा काल का सिरसे, मन्द मन्द मुस्कात।।
मैं हूँ। बाहर भीतर लख गुरु मूरत, चित्त में रूप बसात।।
गुरु गम निरख परख कर हरख, दुख मन में नहीं आत।।
मैं हूँ। गुरु मेरे भाई सगे सगाई, गुरु मेरे पितु मात।।
गुरु सम्बन्धी मीत पियरे, गुरु का सिर पर हाथ।।
यक रस,जीवन समय बिताऊ, क्या जाड़ा बरसात।।
गुरु की शरन मिली अति कृपा, गुरु ही जात और पाँत।।
मैं हूँ राधास्वामी गुरु ने अंग लगाया, दिया प्रेम की दात।।
अब तो सुफल भई नर देही, काल करे नहिं घात।।
मैं हैं।

maiM hU~M BOlA BAlA bAlaka, guru kI gOda rahU~M dina rAta||
ciMtA jaga kI muJE na vyApE, haraSha huraSha haraShAta||
bOJa utArA kAla kA sirasE, manda manda muskAta||
bAhara BItara laKa guru mUrata, citta mEM rUpa basAta||
guru gama niraKa paraKa kara haraKO, duKa mana mEM nahIM Ata||
guru mErE BA^^I sagE sagA^^I, guru mErE pitu mAta||
guru sambandhI mIta piyArE, guru kA sira para hAtha||
yaka rasa,jIvana samaya bitA^^U~M, kyA jADA barasAta||
guru kI Sarana milI ati kRupA, guru hI jAta aura pA~Mta||
rAdhAsvAmI guru nE aMga lagAyA, diyA prEma kI dAta||
aba tO suPala Ba^^I nara dEhI, kAla karE nahiM GAta||

మైం హూఁ భోలా భాలా బాలక, గురు కీ గోద రహూఁ దిన రాత||
చింతా జగ కీ ముఝే న వ్యాపే, హరష హురష హరషాత||
బోఝ ఉతారా కాల కా సిరసే, మన్ద మన్ద ముస్కాత||
బాహర భీతర లఖ గురు మూరత, చిత్త మేం రూప బసాత||
గురు గమ నిరఖ పరఖ కర హరఖో, దుఖ మన మేం నహీం ఆత||
గురు మేరే భాఈ సగే సగాఈ, గురు మేరే పితు మాత||
గురు సమ్బన్ధీ మీత పియారే, గురు కా సిర పర హాథ||
యక రస,జీవన సమయ బితాఊఁ, క్యా జాడా బరసాత||
గురు కీ శరన మిలీ అతి కృపా, గురు హీ జాత ఔర పాఁత||
రాధాస్వామీ గురు నే అంగ లగాయా, దియా ప్రేమ కీ దాత||
అబ తో సుఫల భఈ నర దేహీ, కాల కరే నహిం ఘాత||

365.आयो देखन जग को मेला, धरे गुरु चरनन में परतीत।।
रमा उमा गायत्री सारद, नाचे गा गा गीत।।
काल चक्र का पड़ा हिंडोला, दृश्य महा रमनीत।।
आया पुरुष प्रकृति ने सभा रचाई, खेलें हार और जीत।।
करम हाथ से पाँसे डारे, अनूकूल, विपरीत।।
आया। सुरत गोट चौरासी घर में, दौड़ दौड़ भय भीत।।
कभी पक्की कभी कच्ची बन बन, पिटें खेल की रीत।।
आया गुरु के संग मिल नाता जोड़ा, खा खा भक्ति का सीत।।
मार धाड़ से बचकर निकला, होगया सहज अतीत।।
आया। सहज सहज में बन्धन काटे, सीख शब्द की रीत।।
। राधास्वामी दया से काज बनाया, दे चरनन में चीत।।आया

AyA dEKana jaga kA mElA, dharE guru caranana mEM paratIta||
ramA umA gAyatrI sArada, nAcEM gA gA gIta||
kAla cakra kA paDA hiMDOlA, dRuSya mahA ramanIta||
puruSha prakRuti nE saBA racA^^I, KElEM hAra aura jIta||
karama hAtha sE pA~MsE DArE, anUkUla, viparIta||
surata gOTa caurAsI Gara mEM, dauDa dauDa Baya BIta||
kaBI pakkI kaBI kaccI bana bana, piTEM KEla kI rIta||
guru kE saMga mila nAtA jODA, KA KA Bakti kA sIta||
mAra dhADa sE bacakara nikalA, hOgayA sahaja atIta||
sahaja sahaja mEM bandhana kATE, sIKa Sabda kI rIta||
rAdhAsvAmI dayA sE kAja banAyA, dE caranana mEM cIta||

ఆయా దేఖన జగ కా మేలా, ధరే గురు చరనన మేం పరతీత||
రమా ఉమా గాయత్రీ సారద, నాచేం గా గా గీత||
కాల చక్ర కా పడా హిండోలా, దృశ్య మహా రమనీత||
పురుష ప్రకృతి నే సభా రచాఈ, ఖేలేం హార ఔర జీత||
కరమ హాథ సే పాఁసే డారే, అనూకూల, విపరీత||
సురత గోట చౌరాసీ ఘర మేం, దౌడ దౌడ భయ భీత||
కభీ పక్కీ కభీ కచ్చీ బన బన, పిటేం ఖేల కీ రీత||
గురు కే సంగ మిల నాతా జోడా, ఖా ఖా భక్తి కా సీత||
మార ధాడ సే బచకర నికలా, హోగయా సహజ అతీత||
సహజ సహజ మేం బన్ధన కాటే, సీఖ శబ్ద కీ రీత||
రాధాస్వామీ దయా సే కాజ బనాయా, దే చరనన మేం చీత||

366.शम दम साधन करले प्यारी, अवसर अच्छा पाया आज॥टेक॥
चित को रोक रोक मन इन्द्री, सहज प्रेम दल साजे।।
भक्ति युक्ति आनन्द विलासा, अन्तर जुड़े समाज।।
शम दम सुरत शब्द का साधन सीधा, कर मन मुकुर को माँज।।
ऊँचे चढ़ निज रूप परखले, द्वन्द पसार से भाज।।
शम दम सहस कमलदल त्रिकुटी आजा, सुन में रारंग गाज।।
भंवर सोहंगम बजाले बंसी, सत पद को ले राज।।
शम दम राधास्वामी भेद बतावे, सन्तों के महाराज।।
चरन कमल की छाँह में आजा, करले अपना काज।।
शम दम

Sama dama sAdhana karalE pyArI, avasara acCA pAyA Aja||
cita kO rOka rOka mana indrI, sahaja prEma dala sAja||
Bakti yukti Ananda vilAsA, antara juDE samAja||
surata Sabda kA sAdhana sIdhA, kara mana mukura kO mA~Mja||
U~McE caDha nija rUpa paraKalE, dvanda pasAra sE BAja||
sahasa kamaladala trikuTI AjA, sunna mEM rAraMga gAja||
Ba~Mvara sOhaMgama bajAlE baMsI, sata pada kA lE rAja||
rAdhAsvAmI BEda batAvEM, santOM kE mahArAja||
carana kamala kI CA~Mha mEM AjA, karalE apanA kAja||

శమ దమ సాధన కరలే ప్యారీ, అవసర అచ్ఛా పాయా ఆజ||
చిత కో రోక రోక మన ఇన్ద్రీ, సహజ ప్రేమ దల సాజ||
భక్తి యుక్తి ఆనన్ద విలాసా, అన్తర జుడే సమాజ||
సురత శబ్ద కా సాధన సీధా, కర మన ముకుర కో మాఁజ||
ఊఁచే చఢ నిజ రూప పరఖలే, ద్వన్ద పసార సే భాజ||
సహస కమలదల త్రికుటీ ఆజా, సున్న మేం రారంగ గాజ||
భఁవర సోహంగమ బజాలే బంసీ, సత పద కా లే రాజ||
రాధాస్వామీ భేద బతావేం, సన్తోం కే మహారాజ||
చరన కమల కీ ఛాఁహ మేం ఆజా, కరలే అపనా కాజ||

367.आया तन की अयोध्या नगरी, करले तू अब अपना काज।।
दशरथ दस इन्द्री का कुल है, इन्द्री विषय तज भाज।
बन में जप तप योग का संयम, प्रेम का जोड़ समाज।।
सत तम रज वानर रिंछ निश्चर, मंगल दल नित साज।।
लंका गढ़ माया विस्तारा, आग लगा दे आज।।
आया सीता सती सत्य की वृती, लेकर अवध का राज।।
राधास्वामी भेद बताउँ, सन्तों के सिरताज।।
आया

AyA tana kI ayOdhyA nagarI, karalE tU aba apanA kAja||
daSaratha dasa indrI kA kula hai, indrI viShaya taja BAja|
bana mEM japa tapa yOga kA saMyama, prEma kA jODa samAja||
sata tama raja vAnara riMCa niScara, maMgala dala nita sAja||
laMkA gaDha mAyA bistArA, Aga lagA dE Aja||
sItA satI satya kI vRutI, lEkara avadha kA rAja||
rAdhAsvAmI BEda batAvEM, santOM kE siratAja||

ఆయా తన కీ అయోధ్యా నగరీ, కరలే తూ అబ అపనా కాజ||
దశరథ దస ఇన్ద్రీ కా కుల హై, ఇన్ద్రీ విషయ తజ భాజ|
బన మేం జప తప యోగ కా సంయమ, ప్రేమ కా జోడ సమాజ||
సత తమ రజ వానర రింఛ నిశ్చర, మంగల దల నిత సాజ||
లంకా గఢ మాయా బిస్తారా, ఆగ లగా దే ఆజ||
సీతా సతీ సత్య కీ వృతీ, లేకర అవధ కా రాజ||
రాధాస్వామీ భేద బతావేం, సన్తోం కే సిరతాజ||

368.उत्तम पुरुष वही है जग में, चले जो प्रेम प्रीत की राह।।
आसा तृष्णा मोह माया तज, चित न उठावे चाह।।
काम क्रोध मद दूर निकाले, चिंता भव की दाह।।
उत्तम सुरत शब्द का साधन सीखे, मन में दूध न डाह।।
घट में अन्तर विरती जमावे, भक्ति का परन निबाह।।
उत्तम राधास्वामी राधास्वामी मुख से भाखे, अपना भाग सराह।
लगन लगे दुख आपत नासे, ले गुरु चरन पनाह।।

uttama puruSha vahI hai jaga mEM, calE jO prEma prIta kI rAha||
AsA tRuShNA mOha mAyA taja, cita na uThAvE cAha||
kAma krOdha mada dUra nikAlE, ciMtA Bava kI dAha||
surata Sabda kA sAdhana sIKE, mana mEM vdESha na DAha||
GaTa mEM antara viratI jamAvE, Bakti kA parana nibAha||
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI muKa sE BAKE, apanA BAga sarAha|
lagana lagE duKa Apata nAsE, lE guru carana panAha||

ఉత్తమ పురుష వహీ హై జగ మేం, చలే జో ప్రేమ ప్రీత కీ రాహ||
ఆసా తృష్ణా మోహ మాయా తజ, చిత న ఉఠావే చాహ||
కామ క్రోధ మద దూర నికాలే, చింతా భవ కీ దాహ||
సురత శబ్ద కా సాధన సీఖే, మన మేం వ్దేష న డాహ||
ఘట మేం అన్తర విరతీ జమావే, భక్తి కా పరన నిబాహ||
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ ముఖ సే భాఖే, అపనా భాగ సరాహ|
లగన లగే దుఖ ఆపత నాసే, లే గురు చరన పనాహ||

369.मनसा होगी तेरी पूरी, मन से करले गुरु का ध्यान।।
टेका। मूल नाम गुरु नाम हैं, मूल रूप गुरु रूप।।
मूल भजन गुरु शब्द् का, गुरु निवनि के भूप।।
गुरु की प्रीत हिये में धार, मिलेगा तब सच्चा गुरुज्ञान।।
मनसा तीरथ में है पत्थर पानी, व्रत में कठिन कलेश।।
बाद विवाद से मन हो चंचल, तत्व गुरु उपदेश।।
करे जो गुरु की संगत मानीं, वह फिर पड़े न भव की खान।।
मनसा गुरु विष्णु गुरु शिव की मूरत, गुरुको ब्रह्मा जान।।
गुरु ब्रह्म गुरु परब्रह्म है, अपनी बुद्धि पिछन।।
गुरु की भक्ति सब का सार है, और सब भरम अज्ञान।।
मनसा भटक भटक कर भटका जग में, भट का बारम्बार।।
जाके मन में अटक समाना, जाय न झव के पार।।
तू सोच समझ चित धार, बात यह सांची मन से मान।।मनसा
राधास्वामी सतगुरु पूरे, धरा सन्त अवतार।।
सुरत शब्द मत योग बताया, सार सार का सार।।
बिन गुरु भक्ति ज्ञान नहीं पावे, सब संतन ने किया बखान।।मनसा

manasA hOgI tErI pUrI, mana sE karalE guru kA dhyAna||
mUla nAma guru nAma haiM, mUla rUpa guru rUpa||
mUla Bajana guru Sabd kA, guru nirvAna kE BUpa||
guru kI prIta hiyE mEM dhAra, milEgA taba saccA guruj~jAna||
tIratha mEM hai patthara pAnI, vrata mEM kaThina kalESa||
bAda vivAda sE mana hO caMcala, tatva guru upadESa||
karE jO guru kI saMgata prAnIM, vaha Pira paDE na Bava kI KAna||
guru viShNu guru Siva kI mUrata, gurukO brahmA jAna||
guru brahma guru parabrahma hai, apanI budhdi piCana||
guru kI Bakti saba kA sAra hai, aura saba Barama aj~jAna||
BaTaka BaTaka kara BaTakA jaga mEM, BaTa kA bArambAra||
jAkE mana mEM aTaka samAnA, jAya na Bava kE pAra||
tU sOca samaJa cita dhAra, bAta yaha sAMcI mana sE mAna||
rAdhAsvAmI sataguru pUrE, dharA santa avatAra||
surata Sabda mata yOga batAyA, sAra sAra kA sAra||
bina guru Bakti j~jAna nahIM pAvE, saba saMtana nE kiyA baKAna||

మనసా హోగీ తేరీ పూరీ, మన సే కరలే గురు కా ధ్యాన||
మూల నామ గురు నామ హైం, మూల రూప గురు రూప||
మూల భజన గురు శబ్ద్ కా, గురు నిర్వాన కే భూప||
గురు కీ ప్రీత హియే మేం ధార, మిలేగా తబ సచ్చా గురుజ్ఞాన||
తీరథ మేం హై పత్థర పానీ, వ్రత మేం కఠిన కలేశ||
బాద వివాద సే మన హో చంచల, తత్వ గురు ఉపదేశ||
కరే జో గురు కీ సంగత ప్రానీం, వహ ఫిర పడే న భవ కీ ఖాన||
గురు విష్ణు గురు శివ కీ మూరత, గురుకో బ్రహ్మా జాన||
గురు బ్రహ్మ గురు పరబ్రహ్మ హై, అపనీ బుధ్ది పిఛన||
గురు కీ భక్తి సబ కా సార హై, ఔర సబ భరమ అజ్ఞాన||
భటక భటక కర భటకా జగ మేం, భట కా బారమ్బార||
జాకే మన మేం అటక సమానా, జాయ న భవ కే పార||
తూ సోచ సమఝ చిత ధార, బాత యహ సాంచీ మన సే మాన||
రాధాస్వామీ సతగురు పూరే, ధరా సన్త అవతార||
సురత శబ్ద మత యోగ బతాయా, సార సార కా సార||
బిన గురు భక్తి జ్ఞాన నహీం పావే, సబ సంతన నే కియా బఖాన||

370.सब आये आप ही आप हाथ में, पकड़ लिया जब मूल।।
पात पात को सींचते, पेड़ को दिया सुखाय।।
जो कोई सींचे मूल को, आप पेड़ हरियाय।।
ले मूल सीख यह मन्त्र, न यह उपदेश गुरु को भूल।।
पात पात का निरखना, अज्ञानी व्यवहार।।
ज्ञानी परखे मूल को, फल पावे तत सार।।
सोच यह मन में अपने जल्दी, मिटे द्वन्द का सूल।।
गुरु के नाम को सुमिरकर, नाम और विसराय।।
गुरु रूप का ध्यान कर, मोह भरम नस जाय।।
भजन कर शब्द योग चितलाय, सहे नहीं फिर यम का त्रिसूल।।
एकहि साधे सब सधे, सब साधे सब जाय।।
एक से सब कुछ होत है, एक से प्रेम लगाय।।
ले पहर भक्ति का चीर, फेंककर सब माया के भूल।।
सब राधास्वामी नाम ले, राधास्वामी गाय।।
राधास्वामी सुमिर मन, हिये गुरु रूप बसाय।।
लगा घट बाग में आम का पेड़, न बो तू कीकर और बबल।।

saba AyE Apa hI Apa hAtha mEM, pakaDa liyA jaba mUla||
pAta pAta kO sIMcatE, pEDa kO diyA suKAya||
jO kO^^I sIMcE mUla kO, Apa pEDa hariyAya||
lE mUla sIKa yaha mantra, na yaha upadESa guru kA BUla||
pAta pAta kA niraKanA, aj~jAnI vyavahAra||
j~jAnI paraKE mUla kO, Pala pAvE tata sAra||
sOca yaha mana mEM apanE jaldI, miTE dvanda kA sUla||
guru kE nAma kO sumirakara, nAma aura visarAya||
guru rUpa kA dhyAna kara, mOha Barama nasa jAya||
Bajana kara Sabda yOga citalAya, sahE nahIM Pira yama kA trisUla||
Ekahi sAdhE saba sadhE, saba sAdhE saba jAya||
Eka sE saba kuCa hOta hai, Eka sE prEma lagAya||
lE pahara Bakti kA cIra, PEMkakara saba mAyA kE BUla||
rAdhAsvAmI nAma lE, rAdhAsvAmI gAya|
rAdhAsvAmI sumira mana, hiyE guru rUpa basAya||
laMgA GaTa bAga mEM Ama kA pEDa, na bO tU kIkara aura babula||

సబ ఆయే ఆప హీ ఆప హాథ మేం, పకడ లియా జబ మూల||
పాత పాత కో సీంచతే, పేడ కో దియా సుఖాయ||
జో కోఈ సీంచే మూల కో, ఆప పేడ హరియాయ||
లే మూల సీఖ యహ మన్త్ర, న యహ ఉపదేశ గురు కా భూల||
పాత పాత కా నిరఖనా, అజ్ఞానీ వ్యవహార||
జ్ఞానీ పరఖే మూల కో, ఫల పావే తత సార||
సోచ యహ మన మేం అపనే జల్దీ, మిటే ద్వన్ద కా సూల||
గురు కే నామ కో సుమిరకర, నామ ఔర విసరాయ||
గురు రూప కా ధ్యాన కర, మోహ భరమ నస జాయ||
భజన కర శబ్ద యోగ చితలాయ, సహే నహీం ఫిర యమ కా త్రిసూల||
ఏకహి సాధే సబ సధే, సబ సాధే సబ జాయ||
ఏక సే సబ కుఛ హోత హై, ఏక సే ప్రేమ లగాయ||
లే పహర భక్తి కా చీర, ఫేంకకర సబ మాయా కే భూల||
రాధాస్వామీ నామ లే, రాధాస్వామీ గాయ|
రాధాస్వామీ సుమిర మన, హియే గురు రూప బసాయ||
లంగా ఘట బాగ మేం ఆమ కా పేడ, న బో తూ కీకర ఔర బబుల||

बंसी धुन सुन राधा प्यारी, चल चल राधास्वामी स्थान।।
भंवर गुफा में बजी बांसुरी, सोहंगम सुर तान।।
मन से दूर निकार विकारा, मोह मया मद मान।।
बंसी तेरा भाग जगा गुरु किरपा, भया जनम कल्यान।।
नर देही अब सुफल भई है, मिटगंई विपत महान।।
सुमिरन भजन से ध्यान रहे नित, धर सतगुरु का ध्यान।।
ऊँचे चढ़ तज पृथ्वी मंडल, मिल गया शब्द विमान।।
बंसी यह जग समझ रैन का सपना, छिन भर थिर न रहान।।
सांस सांस जप नाम गुरु का, भक्ति भाव हिये आन।।
बंसी राधास्वामी समरथ दाता, दिया नाम का दान।।
नाम रतन धन प्रगटा घट में, धन दौलत की खान।।बंसी

baMsI dhuna suna rAdhA pyArI, cala cala rAdhAsvAmI sthAna||
Ba~Mvara guPA mEM bajI bAMsurI, sOhaMgama sura tAna||
mana sE dUra nikAra vikArA, mOha mayA mada mAna||
tErA BAga jagA guru kirapA, BayA janama kalyAna||
nara dEhI aba suPala Ba^^I hai, miTagaMI bipata mahAna||
sumirana Bajana sE dhyAna rahE nita, dhara sataguru kA dhyAna||
U~McE caDha taja pRuthvI maMDala, mila gayA Sabda vimAna||
yaha jaga samaJa raina kA sapanA, Cina Bara thira na rahAna||
sAMsa sAMsa japa nAma guru kA, Bakti BAva hiyE Ana||
rAdhAsvAmI samaratha dAtA, diyA nAma kA dAna||
nAma ratana dhana pragaTA GaTa mEM, dhana daulata kI KAna||

బంసీ ధున సున రాధా ప్యారీ, చల చల రాధాస్వామీ స్థాన||
భఁవర గుఫా మేం బజీ బాంసురీ, సోహంగమ సుర తాన||
మన సే దూర నికార వికారా, మోహ మయా మద మాన||
తేరా భాగ జగా గురు కిరపా, భయా జనమ కల్యాన||
నర దేహీ అబ సుఫల భఈ హై, మిటగంఈ బిపత మహాన||
సుమిరన భజన సే ధ్యాన రహే నిత, ధర సతగురు కా ధ్యాన||
ఊఁచే చఢ తజ పృథ్వీ మండల, మిల గయా శబ్ద విమాన||
యహ జగ సమఝ రైన కా సపనా, ఛిన భర థిర న రహాన||
సాంస సాంస జప నామ గురు కా, భక్తి భావ హియే ఆన||
రాధాస్వామీ సమరథ దాతా, దియా నామ కా దాన||
నామ రతన ధన ప్రగటా ఘట మేం, ధన దౌలత కీ ఖాన||

372.चिंता चित से तज दे सारी, सतगुरु करेंगे तेरी सहाय।।
सुमिरन भजन ध्यान चित देना, जग में सुयश कीरती लेना।।
भक्ति महातम प्रभाव को चीन्हा, सुख आनन्द घट पाय चिंता
क्यों दुख पाता क्यों घबराता, सतगुरु तेरे हैं पितु माता।।
जो कोई चरन शरन में जाता, उसे वह लेंगे बचाय।।
चिंता राधास्वामी साँच हैं रखवारे, रह तू उनके चरन सहारे।।
सुन यह सांची बात को प्यारे, अपना मन समझाय।।
चिंता

ciMtA cita sE taja dE sArI, sataguru karEMgE tErI sahAya||
sumirana Bajana dhyAna cita dEnA, jaga mEM suyaSa kIratI lEnA||
Bakti mahAtama praBAva kO cInhA, suKa Ananda GaTa pAya ||
kyOM duKa pAtA kyOM GabarAtA, sataguru tErE haiM pitu mAtA||
jO kO^^I carana Sarana mEM jAtA, usE vaha lEMgE bacAya||
rAdhAsvAmI sA~Mca haiM raKavArE, raha tU unakE carana sahArE||
suna yaha sAMcI bAta kO pyArE, apanA mana samaJAya||

చింతా చిత సే తజ దే సారీ, సతగురు కరేంగే తేరీ సహాయ||
సుమిరన భజన ధ్యాన చిత దేనా, జగ మేం సుయశ కీరతీ లేనా||
భక్తి మహాతమ ప్రభావ కో చీన్హా, సుఖ ఆనన్ద ఘట పాయ ||
క్యోం దుఖ పాతా క్యోం ఘబరాతా, సతగురు తేరే హైం పితు మాతా||
జో కోఈ చరన శరన మేం జాతా, ఉసే వహ లేంగే బచాయ||
రాధాస్వామీ సాఁచ హైం రఖవారే, రహ తూ ఉనకే చరన సహారే||
సున యహ సాంచీ బాత కో ప్యారే, అపనా మన సమఝాయ||

373.मन मतंग बलवान है तेरा, जुगती जतन से उसको जीत।।
मन चंचल है मन है भोगी, मन ही बना है रोगी सोगी।।
अब इस मन को बनाले जोगी, धार ले सुरत शब्द की रीत।।
मन जो चंचल है वही है निश्चल, मेंटदे उसकी अब तू हलचल।।
संशोधन कर पंथ में चल चल, सीखले भक्ति प्रेम प्रतीत
मन मन की निंदा कभी न करना, सरपर कष्ट का भार न धरना।।
कमलपत्र सम भवनिधि तरना, गुरु के नाम का गाना गीत।।
मन सतसंगत जब आया प्रानी, अब नहीं उसकी होगी हानी।।
नित सुन चित से गुरु की बानी, खाकर जिये प्रसादी सीत।।
मन राधास्वामी गुरु ने बिधि बताई, इस विधि से कर अपनी भलाई।।
अब तो तेरी सहज बन आई, कर उनके चरण में प्रीत।।मन

mana mataMga balavAna hai tErA, jugatI jatana sE usakO jIta||
mana caMcala hai mana hai BOgI, mana hI banA hai rOgI sOgI||
aba isa mana kO banAlE jOgI, dhAra lE surata Sabda kI rIta||
jO caMcala hai vahI hai niScala, mEMTadE usakI aba tU halacala||
saMSOdhana kara paMtha mEM cala cala, sIKalE Bakti prEma pratIta ||
mana kI niMdA kaBI na karanA, sarapara kaShTa kA BAra na dharanA||
kamalapatra sama Bavanidhi taranA, guru kE nAma kA gAnA gIta||
satasaMgata jaba AyA prAnI, aba nahIM usakI hOgI hAnI||
nita suna cita sE guru kI bAnI, KAkara jiyE prasAdI sIta||
rAdhAsvAmI guru nE bidhi batA^^I, isa bidhi sE kara apanI BalA^^I||
aba tO tErI sahaja bana A^^I, kara unakE caraNa mEM prIta||

మన మతంగ బలవాన హై తేరా, జుగతీ జతన సే ఉసకో జీత||
మన చంచల హై మన హై భోగీ, మన హీ బనా హై రోగీ సోగీ||
అబ ఇస మన కో బనాలే జోగీ, ధార లే సురత శబ్ద కీ రీత||
జో చంచల హై వహీ హై నిశ్చల, మేంటదే ఉసకీ అబ తూ హలచల||
సంశోధన కర పంథ మేం చల చల, సీఖలే భక్తి ప్రేమ ప్రతీత ||
మన కీ నిందా కభీ న కరనా, సరపర కష్ట కా భార న ధరనా||
కమలపత్ర సమ భవనిధి తరనా, గురు కే నామ కా గానా గీత||
సతసంగత జబ ఆయా ప్రానీ, అబ నహీం ఉసకీ హోగీ హానీ||
నిత సున చిత సే గురు కీ బానీ, ఖాకర జియే ప్రసాదీ సీత||
రాధాస్వామీ గురు నే బిధి బతాఈ, ఇస బిధి సే కర అపనీ భలాఈ||
అబ తో తేరీ సహజ బన ఆఈ, కర ఉనకే చరణ మేం ప్రీత||

374.सब हैं जाने वाले जग में, रहने वाला कोई नहीं।।
रामचन्द्र अवधेश भुवाला, दीनानाथ दीन प्रतिपाला।।
गये त्यागकर धर्म रटाला, रमने वाला कोई नहीं।।
सब रावण गया बुद्धि बल शीला, साहस उद्यम में फुरतीला।।
छैल छबीला रंग रंगीला, थमने वाला कोई नहीं।।
सब सोलह कला कुण औतारा, जिनकी गति को चार न पारा।।
गये सहित कुल और परिवारा, रुकने वाला कोई नहीं।।
सब परसराम क्रोधी अभिमानी, तेजस्वी बल बुद्धि की खानी।।
ऐसे गये न नाम निशानी, टिकने वाला कोई नहीं।।
सब मच्छ कच्छ बाराह पसारा, मिट गये जाने सब संसारा।।
गये छोड़ माया विस्तारा, बसने वाला कोई नहीं।।
सब बावन बलि सहस्राबाहू, नर भूषण नरेश नर नाहू।।
सहसह गये ताप त्रय दाहू, बचने वाला कोई नहीं।।
सब विश्वामित्र अगस्ते वशिठा, गौतम न्याय शास्त्र का सृष्टा।।
कपिल तत्व के दृष्टि का दृष्टा, गुनने वाला कोई नहीं।।
सब दुरयोधन दिल्ली का राजा, जिसने भारत दल को साजा।
चला त्यागकर सकल समाजा, सुनने वाला कोई नहीं।।
सब राधास्वामी संत शिरोमणि आये, दे चितावनी जीव चिताये।।
सुरत शब्द मत पन्थ चलाये, चलने वाला कोई नहीं।।सब

saba haiM jAnE vAlE jaga mEM, rahanE vAlA kO^^I nahIM||
rAmacandra avadhESa BuvAlA, dInAnAtha dIna pratipAlA||
gayE tyAgakara dharma raTAlA, ramanE vAlA kO^^I nahIM||
rAvaNa gayA budhdi bala SIlA, sAhasa udhama mEM PuratIlA||
Caila CabIlA raMga raMgIlA, thamanE vAlA kO^^I nahIM||
sOlaha kalA kuShNa autArA, jinakI gati kA cAra na pArA||
gayE sahita kula aura parivArA, rukanE vAlA kO^^I nahIM||
parasarAma krOdhI aBimAnI, tEjasvI bala budhdi kI KAnI||
aisE gayE na nAma niSAnI, TikanE vAlA kO^^I nahIM||
macCa kacCa bArAha pasArA, miTa gayE jAnE saba saMsArA||
gayE CODa mAyA vistArA, basanE vAlA kO^^I nahIM||
bAvana bali sahasrAbAhU, nara BUShaNa narESa nara nAhU||
sahasaha gayE tApa traya dAhU, bacanE vAlA kO^^I nahIM||
viSvAmitra agasta vaSiShThA, gautama nyAya SAstra kA sRuShTA||
kapila tatva kE dRuShTi kA dRuShTA, gunanE vAlA kO^^I nahIM||
durayOdhana dillI kA rAjA, jisanE BArata dala kO sAjA|
calA tyAgakara sakala samAjA, sunanE vAlA kO^^I nahIM||
rAdhAsvAmI saMta SirOmaNi AyE, dE citAvanI jIva citAyE||
surata Sabda mata pantha calAyE, calanE vAlA kO^^I nahIM||

సబ హైం జానే వాలే జగ మేం, రహనే వాలా కోఈ నహీం||
రామచన్ద్ర అవధేశ భువాలా, దీనానాథ దీన ప్రతిపాలా||
గయే త్యాగకర ధర్మ రటాలా, రమనే వాలా కోఈ నహీం||
రావణ గయా బుధ్ది బల శీలా, సాహస ఉధమ మేం ఫురతీలా||
ఛైల ఛబీలా రంగ రంగీలా, థమనే వాలా కోఈ నహీం||
సోలహ కలా కుష్ణ ఔతారా, జినకీ గతి కా చార న పారా||
గయే సహిత కుల ఔర పరివారా, రుకనే వాలా కోఈ నహీం||
పరసరామ క్రోధీ అభిమానీ, తేజస్వీ బల బుధ్ది కీ ఖానీ||
ఐసే గయే న నామ నిశానీ, టికనే వాలా కోఈ నహీం||
మచ్ఛ కచ్ఛ బారాహ పసారా, మిట గయే జానే సబ సంసారా||
గయే ఛోడ మాయా విస్తారా, బసనే వాలా కోఈ నహీం||
బావన బలి సహస్రాబాహూ, నర భూషణ నరేశ నర నాహూ||
సహసహ గయే తాప త్రయ దాహూ, బచనే వాలా కోఈ నహీం||
విశ్వామిత్ర అగస్త వశిష్ఠా, గౌతమ న్యాయ శాస్త్ర కా సృష్టా||
కపిల తత్వ కే దృష్టి కా దృష్టా, గుననే వాలా కోఈ నహీం||
దురయోధన దిల్లీ కా రాజా, జిసనే భారత దల కో సాజా|
చలా త్యాగకర సకల సమాజా, సుననే వాలా కోఈ నహీం||
రాధాస్వామీ సంత శిరోమణి ఆయే, దే చితావనీ జీవ చితాయే||
సురత శబ్ద మత పన్థ చలాయే, చలనే వాలా కోఈ నహీం||

375.जब तू हुआ गुरु का सेवक, गुरु को हरदम तेरा ध्यान।।
जो कोई आया शरन गुरु के गुरु उसके रखवारे।।
उसको करना धरना क्या है, रहे गुरु के सहारे।।
सतगुरु दाता आप करेंगे उसका, सोच समझ कल्यान।।जब तू
प्रेम प्रीति परतीत सहज है, क्या जाने संसारी।।
यह तो जाने कोई गुरुमुख, गुरु को आज्ञाकारी।।
सतगुरु बख्शेगे निज किरपा से, उसे भक्ति युक्ति का दान।।जब तू
जो गुरु के हैं गुरु उनके हैं, गुरु को दास पियारा।।
गुरु सेवक के आंख के तारे, सेबक गुरु का दुलारा।।
कैसे होगा कभी जगत में, गुरु के सेवक को कुछ हाने।।
जब तू दास दुखी तो गुरु दुखी है, वह सुखिया गुरु सुखिया।।
दास की चिंता गुरु को रहती, वह सब में है मुखिया।।
सेवक बनेगा एक दिन भक्त शिरोमणि,ज्ञानी चतुर सुजान।।
जब तू यह कहता हूँ सच्ची बानी, गुरु को प्यारा दास।।
ऋद्धि सिद्धि नौनिधि गुरु दंगे, मुक्ति न छोड़े पास।।
राधास्वामी सिंधु रूप, और सेवक बुन्द समान।।जब तू

jaba tU hu^^A guru kA sEvaka, guru kO haradama tErA dhyAna||
jO kO^^I AyA Sarana guru kE guru usakE raKavArE||
usakO karanA dharanA kyA hai, rahE guru kE sahArE||
sataguru dAtA Apa karEMgE usakA, sOca samaJa kalyAna||
prEma prIti paratIta sahaja hai, kyA jAnE saMsArI||
yaha tO jAnE kO^^I gurumuKa, guru kO Aj~jAkArI||
sataguru baKSEMgE nija kirapA sE, usE Bakti yukti kA dAna||
jO guru kE haiM guru unakE haiM, guru kO dAsa piyArA||
guru sEvaka kE AMKa kE tArE, sEbaka guru kA dulArA||
kaisE hOgA kaBI jagata mEM, guru kE sEvaka kO kuCa hAna||
dAsa duKI tO guru duKI hai, vaha suKiyA guru suKiyA||
dAsa kI ciMtA guru kO rahatI, vaha saba mEM hai muKiyA||
sEvaka banEgA Eka dina Bakta SirOmaNi,j~jAnI catura sujAna||
yaha kahatA hU~M saccI bAnI, guru kO pyArA dAsa||
Rudhdi sidhdi naunidhi guru dOMgE, mukti na CODE pAsa||
rAdhAsvAmI siMdhu rUpa, aura sEvaka bunda samAna||

జబ తూ హుఆ గురు కా సేవక, గురు కో హరదమ తేరా ధ్యాన||
జో కోఈ ఆయా శరన గురు కే గురు ఉసకే రఖవారే||
ఉసకో కరనా ధరనా క్యా హై, రహే గురు కే సహారే||
సతగురు దాతా ఆప కరేంగే ఉసకా, సోచ సమఝ కల్యాన||
ప్రేమ ప్రీతి పరతీత సహజ హై, క్యా జానే సంసారీ||
యహ తో జానే కోఈ గురుముఖ, గురు కో ఆజ్ఞాకారీ||
సతగురు బఖ్శేంగే నిజ కిరపా సే, ఉసే భక్తి యుక్తి కా దాన||
జో గురు కే హైం గురు ఉనకే హైం, గురు కో దాస పియారా||
గురు సేవక కే ఆంఖ కే తారే, సేబక గురు కా దులారా||
కైసే హోగా కభీ జగత మేం, గురు కే సేవక కో కుఛ హాన||
దాస దుఖీ తో గురు దుఖీ హై, వహ సుఖియా గురు సుఖియా||
దాస కీ చింతా గురు కో రహతీ, వహ సబ మేం హై ముఖియా||
సేవక బనేగా ఏక దిన భక్త శిరోమణి,జ్ఞానీ చతుర సుజాన||
యహ కహతా హూఁ సచ్చీ బానీ, గురు కో ప్యారా దాస||
ఋధ్ది సిధ్ది నౌనిధి గురు దోంగే, ముక్తి న ఛోడే పాస||
రాధాస్వామీ సింధు రూప, ఔర సేవక బున్ద సమాన||

376.मारग चलो मुसाफिर सोच समझकर, बैठे होय अकाज।।
जो चलते हैं गिरते पड़ते, पहुँचेंगे निज धाम।।
जो बैठे हैं सुस्त अपाहिज, सो समझो बेकाम।।
उनसे कुल सृष्टि करती है, सदा शरम और लाज।।
मारग लड़का गिरा उठा फिर संभला, संभल भया बलवान।।
अब तो आई देह में शक्ति, सहज में हुआ जवान।।
तू भी आलस छोड़ किया कर, निसदिन अपने जन्म का काज।।
हाथ में हाथ धर क्यों बैठा, पन्थ में आजा भाई।।
पंथाई हो सत के मारग चल, ले गुरु की शरनाई॥
हो जावेगा निस्संदेह, राजा परजा का सिरताज।।
मारग करम सहज है करम कठिन है, समझ समझ की बात।।
जो समझे सो काम बनावे, अनसमझा पछतात।।
करम करो हित चित से अपना, करम साज दल साज।।
कथनी बदनी छोड़ के प्यारे, करनी से लव लाओ।।
करनी से रहनी पावेगा, यह है ठीक उपायो।।
संदेसा दिया जानकर तुझको, सतगुरु राधास्वामी महाराज।।मारग

mAraga calO musAPira sOca samaJakara, baiThE hOya akAja||
jO calatE haiM giratE paDatE, pahu~McEMgE nija dhAma||
jO baiThE haiM susta apAhija, sO samaJO bEkAma||
unasE kula sRuShTi karatI hai, sadA Sarama aura lAja||
laDakA girA uThA Pira saMBalA, saMBala BayA balavAna||
aba tO A^^I dEha mEM Sakti, sahaja mEM hu^^A javAna||
tU BI Alasa CODa kiyA kara, nisadina apanE janma kA kAja||
hAtha pai hAtha dhara kyOM baiThA, pantha mEM AjA BA^^I||
paMthA^^I hO sata kE mAraga cala, lE guru kI SaranA^^I||
hO jAvEgA nissaMdEha, rAjA parajA kA siratAja||
karama sahaja hai karama kaThina hai, samaJa samaJa kI bAta||
jO samaJE sO kAma banAvE, anasamaJA paCatAta||
karama karO hita cita sE apanA, karama sAja dala sAja||
kathanI badanI CODa kE pyArE, karanI sE lava lA^^O||
karanI sE rahanI pAvEgA, yaha hai ThIka upAyO||
saMdEsA diyA jAnakara tuJakO, sataguru rAdhAsvAmI mahArAja||

మారగ చలో ముసాఫిర సోచ సమఝకర, బైఠే హోయ అకాజ||
జో చలతే హైం గిరతే పడతే, పహుఁచేంగే నిజ ధామ||
జో బైఠే హైం సుస్త అపాహిజ, సో సమఝో బేకామ||
ఉనసే కుల సృష్టి కరతీ హై, సదా శరమ ఔర లాజ||
లడకా గిరా ఉఠా ఫిర సంభలా, సంభల భయా బలవాన||
అబ తో ఆఈ దేహ మేం శక్తి, సహజ మేం హుఆ జవాన||
తూ భీ ఆలస ఛోడ కియా కర, నిసదిన అపనే జన్మ కా కాజ||
హాథ పై హాథ ధర క్యోం బైఠా, పన్థ మేం ఆజా భాఈ||
పంథాఈ హో సత కే మారగ చల, లే గురు కీ శరనాఈ||
హో జావేగా నిస్సందేహ, రాజా పరజా కా సిరతాజ||
కరమ సహజ హై కరమ కఠిన హై, సమఝ సమఝ కీ బాత||
జో సమఝే సో కామ బనావే, అనసమఝా పఛతాత||
కరమ కరో హిత చిత సే అపనా, కరమ సాజ దల సాజ||
కథనీ బదనీ ఛోడ కే ప్యారే, కరనీ సే లవ లాఓ||
కరనీ సే రహనీ పావేగా, యహ హై ఠీక ఉపాయో||
సందేసా దియా జానకర తుఝకో, సతగురు రాధాస్వామీ మహారాజ||

भूला झूलू गगन में चढ़ कर, आई बरखा की बहार।।
भव के मध्य में पड़ा हिंडोला, ज्योत के पवन से ले झकझोला
भक्ति पंग से खाये झकोला, झूली झूल अपार।।
भूला रिमझिम रिमझिम बदरा बरसे, नन्हीं फुहार गिरे ऊपर से।।
पिया के दरस को जिया मेरा तरसे, रहुँ नित मन को मार।।
भूला बिजली चमके गरजे अकाशा, चित उपजावे नई नई आशा।।
चरन कमल में अब मिले बासा, तन मन चित बुद्धिवार।।
भूला नभ में दिया मैं पृथवी वासी, इस चिंता से सदा उदासी।।
कब देखें प्रीतम सुखरासी, बिरह बिपत सच टार।।
भूला उड़ चल मेरा शब्द हिंडोला, होजा होजा उड़न कठोला।।
उड़ उड़ जैसे उड़े ममोला, चल पिया के दरबार।।
भूला लाली लाली दशा दृटि में आवे, देख देख हिया जिया रस पावे।।
दुर्मति दुर्गति ममता जावे, पाऊँ पद ओंकार।।भूला ।
राधास्वामी राधास्वामी रास्वागाऊँ,रास्वारास्वा ध्याऊँ।
राधास्वामी राधास्वामी राधास्वामी पाऊँ,सुन सुन राग मल्हार।भूला बन्दनम्।।

BUlA JUlU~M gagana mEM caDha kara, A^^I baraKA kI bahAra||
Bava kE madhya mEM paDA hiMDOlA, jyOta kE pavana sE lE JakaJOlA
Bakti paMga sE KAyE JakOlA, JUlI JUla apAra||
rimaJima rimaJima badarA barasE, nanhIM PuhAra girE Upara sE||
piyA kE darasa kO jiyA mErA tarasE, rahu~M nita mana kO mAra||
bijalI camakE garajE akASA, cita upajAvE na^^I na^^I ASA||
carana kamala mEM aba milE bAsA, tana mana cita budhdivAra||
naBa mEM diyA maiM pRuthavI vAsI, isa ciMtA sE sadA udAsI||
kaba dEKU~M prItama suKarAsI, biraha bipata saca TAra||
uDa cala mErA Sabda hiMDOlA, hOjA hOjA uDana kaThOlA||
uDa uDa jaisE uDE mamOlA, cala piyA kE darabAra||
lAlI lAlI daSA dRuShTi mEM AvE, dEKa dEKa hiyA jiyA rasa pAvE||
durmati durgati mamatA jAvE, pA^^U~M pada OMkAra||
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI rA0svA0gA^^U~M,rA0svA0rA0svA dhyA^^U~M|
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI pA^^U~M,suna suna rAga malhAra|BUlA
bandanam||

భూలా ఝూలూఁ గగన మేం చఢ కర, ఆఈ బరఖా కీ బహార||
భవ కే మధ్య మేం పడా హిండోలా, జ్యోత కే పవన సే లే ఝకఝోలా
భక్తి పంగ సే ఖాయే ఝకోలా, ఝూలీ ఝూల అపార||
రిమఝిమ రిమఝిమ బదరా బరసే, నన్హీం ఫుహార గిరే ఊపర సే||
పియా కే దరస కో జియా మేరా తరసే, రహుఁ నిత మన కో మార||
బిజలీ చమకే గరజే అకాశా, చిత ఉపజావే నఈ నఈ ఆశా||
చరన కమల మేం అబ మిలే బాసా, తన మన చిత బుధ్దివార||
నభ మేం దియా మైం పృథవీ వాసీ, ఇస చింతా సే సదా ఉదాసీ||
కబ దేఖూఁ ప్రీతమ సుఖరాసీ, బిరహ బిపత సచ టార||
ఉడ చల మేరా శబ్ద హిండోలా, హోజా హోజా ఉడన కఠోలా||
ఉడ ఉడ జైసే ఉడే మమోలా, చల పియా కే దరబార||
లాలీ లాలీ దశా దృష్టి మేం ఆవే, దేఖ దేఖ హియా జియా రస పావే||
దుర్మతి దుర్గతి మమతా జావే, పాఊఁ పద ఓంకార||
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ రా0స్వా0గాఊఁ,రా0స్వా0రా0స్వా ధ్యాఊఁ|
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ పాఊఁ,సున సున రాగ మల్హార|భూలా
బన్దనమ్||

378.चरन शरन की बन्दना, नित कोई और न काम।।
गुरु बसो चित आये मेरे, बख्श दो निज नाम।।
तेरी शरनागत हुआ फिर, किसकी राखू आस।।
आसा तो तेरी दया की, जग से रहूँ उदास।।
रूप ध्याऊँ नाम गाऊँ, शब्द राता मन।।
आठों याम तेरा हीं सुमिरन, भाग मेरा धन।।
सीस पर निज कर कमल धर, लिया चरन लगाय।।
पतित पापी तर गया, गुरु शरन तेरी आय।।
मुक्ति की नहीं चाह मन में, भक्ति प्यारी लागे।।
राधास्वामी की दया से, भाग पूरन जाग।।

carana Sarana kI bandanA, nita kO^^I aura na kAma||
guru basO cita AyE mErE, baKSa dO nija nAma||
tErI SaranAgata hu^^A Pira, kisakI rAKU~M Asa||
AsA tO tErI dayA kI, jaga sE rahU~M udAsa||
rUpa dhyA^^U~M nAma gA^^U~M, Sabda rAtA mana||
AThOM yAma tErA hIM sumirana, BAga mErA dhana||
sIsa para nija kara kamala dhara, liyA carana lagAya||
patita pApI tara gayA, guru Sarana tErI Aya||
mukti kI nahIM cAha mana mEM, Bakti pyArI lAga||
rAdhAsvAmI kI dayA sE, BAga pUrana jAga||

చరన శరన కీ బన్దనా, నిత కోఈ ఔర న కామ||
గురు బసో చిత ఆయే మేరే, బఖ్శ దో నిజ నామ||
తేరీ శరనాగత హుఆ ఫిర, కిసకీ రాఖూఁ ఆస||
ఆసా తో తేరీ దయా కీ, జగ సే రహూఁ ఉదాస||
రూప ధ్యాఊఁ నామ గాఊఁ, శబ్ద రాతా మన||
ఆఠోం యామ తేరా హీం సుమిరన, భాగ మేరా ధన||
సీస పర నిజ కర కమల ధర, లియా చరన లగాయ||
పతిత పాపీ తర గయా, గురు శరన తేరీ ఆయ||
ముక్తి కీ నహీం చాహ మన మేం, భక్తి ప్యారీ లాగ||
రాధాస్వామీ కీ దయా సే, భాగ పూరన జాగ||

379.प्रार्थना नम सद्गुरुम्, सच्चिदानंद रूपम्।।
नमो अद्रुतम्, अद्वितीयम् अनूपम्।।
नहीं रूप कोई हैं, सब रूप तेरे है।
तेरे सब ही परजा हैं, और भूप तेरे।।
धरा सन्त अवतार, जग को चिताया है
दुख दन को अंग, अपने लगया।।
दिया संग सत का, मिला सतु का जीवन हैं।
तेरे नाम पर सीस, तन मन है अर्यन।।
झुके राधास्वामी, चरन हँसते हँसते।।
तुझे कहते हैं सब, नमस्ते नमस्ते।।

namO sadgugurum, saccidAnaMda rUpam||
namO adrutam, advitIyam anUpam||
nahIM rUpa kO^^I haiM, saba rUpa tErE |
tErE saba hI parajA haiM, aura BUpa tErE||
dharA santa avatAra, jaga kO citAyA||
duKI dIna kO aMga, apanE lagayA||
diyA saMga sata kA, milA satu kA jIvana|
tErE nAma para sIsa, tana mana hai aryana||
JukE rAdhAsvAmI, carana ha~MsatE ha~MsatE||
tuJE kahatE haiM saba, namastE namastE||

నమో సద్గుగురుమ్, సచ్చిదానంద రూపమ్||
నమో అద్రుతమ్, అద్వితీయమ్ అనూపమ్||
నహీం రూప కోఈ హైం, సబ రూప తేరే |
తేరే సబ హీ పరజా హైం, ఔర భూప తేరే||
ధరా సన్త అవతార, జగ కో చితాయా||
దుఖీ దీన కో అంగ, అపనే లగయా||
దియా సంగ సత కా, మిలా సతు కా జీవన|
తేరే నామ పర సీస, తన మన హై అర్యన||
ఝుకే రాధాస్వామీ, చరన హఁసతే హఁసతే||
తుఝే కహతే హైం సబ, నమస్తే నమస్తే||

380.छटवी धुन
अपनी दो पहिचान, तुम मेरे सद्गुरु दाता।।
सत हो या आनन्द की मूरत, या हो तुन्छ के ज्ञान तुम मेरे
कोई कहे गुन सगुन हो निगुन, कोई रचना की जान तुम मेरे
निराकार साकार अकारा, इनके नाम निशान तुम मेरे
शब्द अशब्द सुरत भंडारा, या इनसे अलगान तुम मेरे।।
कौन हो क्या हो क्या कोई जाने, अपनी को बखान तुम मेरे।।
जगदाधारी जगत से न्यारे, निराधार निवन तुम मेरे।।
निगम अगम भूले चतुराई, ‘नेति ‘एति की खान तुम मेरे।।
साखी शब्द कहत सकुचाऊ, ज्ञान अनुमान प्रमान तुम मेरे।।
राधास्वामी अपना भेद बताओ, मेरी ओर दो कान तुम मेरे।।

apanI dO pahicAna, tuma mErE sadguguruM dAtA||
sata hO yA Ananda kI mUrata, yA hO tutva kE j~jAna tuma||
kO^^I kahE guna saguna hO nirguna, kO^^I racanA kI jAna tuma||
nirAkAra sAkAra akArA, inakE nAma niSAna tuma||
Sabda aSabda surata BaMDArA, yA inasE alagAna tuma||
kauna hO kyA hO kyA kO^^I jAnE, apanI karO baKAna tuma||
jagadAdhArI jagata sE nyArE, nirAdhAra nirvAna tuma||
nigama agama BUlE caturA^^I, `nEti `Eti kI KAna tuma||
sAKI Sabda kahata sakucA^^U~M, j~jAna anumAna pramAna tuma||
rAdhAsvAmI apanA BEda batA^^O, mErI Ora dO kAna tuma||

అపనీ దో పహిచాన, తుమ మేరే సద్గుగురుం దాతా||
సత హో యా ఆనన్ద కీ మూరత, యా హో తుత్వ కే జ్ఞాన తుమ||
కోఈ కహే గున సగున హో నిర్గున, కోఈ రచనా కీ జాన తుమ||
నిరాకార సాకార అకారా, ఇనకే నామ నిశాన తుమ||
శబ్ద అశబ్ద సురత భండారా, యా ఇనసే అలగాన తుమ||
కౌన హో క్యా హో క్యా కోఈ జానే, అపనీ కరో బఖాన తుమ||
జగదాధారీ జగత సే న్యారే, నిరాధార నిర్వాన తుమ||
నిగమ అగమ భూలే చతురాఈ, ‘నేతి ‘ఏతి కీ ఖాన తుమ||
సాఖీ శబ్ద కహత సకుచాఊఁ, జ్ఞాన అనుమాన ప్రమాన తుమ||
రాధాస్వామీ అపనా భేద బతాఓ, మేరీ ఓర దో కాన తుమ||

381.राजों के महाराज, तुम मेरे सतगुरु स्वामी।।
टेक। हित अनहित सब के हितकारी, प्रगटे जन के काज
तुम मेरे परमारथ के कारन आये, साज के संत समाज तुम।।
मेरे दुखियों का मेटो दुख दारुन, रक्लो उनकी लाज तुम।।
मेरे ज्ञानी ध्यानी ऋषि मुनि देवा, सबके हो सिरताज तुम।।
मेरे राधास्वामी परमदयाला, चरन शरन दो आज तुम मेरे

rAjOM kE mahArAja, tuma mErE sataguru svAmI||
hita anahita saba kE hitakArI, pragaTE jana kE kAja tuma||
paramAratha kE kArana AyE, sAja kE saMta samAja tuma||
duKiyOM kA mETO duKa dAruna, raklO unakI lAja tuma||
j~jAnI dhyAnI RuShi muni dEvA, sabakE hO siratAja tuma||
rAdhAsvAmI paramadayAlA, carana Sarana dO Aja tuma||

రాజోం కే మహారాజ, తుమ మేరే సతగురు స్వామీ||
హిత అనహిత సబ కే హితకారీ, ప్రగటే జన కే కాజ తుమ||
పరమారథ కే కారన ఆయే, సాజ కే సంత సమాజ తుమ||
దుఖియోం కా మేటో దుఖ దారున, రక్లో ఉనకీ లాజ తుమ||
జ్ఞానీ ధ్యానీ ఋషి ముని దేవా, సబకే హో సిరతాజ తుమ||
రాధాస్వామీ పరమదయాలా, చరన శరన దో ఆజ తుమ||

382.सतसंग वचन सुनाइये, मेरे सतगुरु प्यारे।।
सतसंग विवेक न आये, सच्चा पंथ लखाइये।।
मेरे देखा देखी भेड़ चाल है, सार तत्व समझाइये।।
मेरे तीरथ आपके चरण में रहता, मोहि असनान कराइये।।
मेरे गुरु के रूप में साहब बसता, अपना दरस दिखाइये।।
मेरे मैं भुजंग तुम चंदन के तुल, अपने अंग लगाइये।।
मेरे कोदि ग्रन्थ पढ़ पढ़ क्यों मरना, निज उपदेश चेताइये।।
मेरे मैं कमुदिन तुम चन्द्र समाना, अमृत धार चुबाइये।।
मेरे तुम नौका मैं लोह कठिन हूँ, भवनिधि सहज तराइये।।
मेरे राधास्वामी अपनी दया से, भरम विकार नसाइये।।मेरे

satasaMga vacana sunA^^iyE, mErE sataguru pyArE||
bina satasaMga vivEka na AyE, saccA paMtha laKA^^iyE||
dEKA dEKI BEDa cAla hai, sAra tatva samaJA^^iyE||
tIratha ApakE caraNa mEM rahatA, mOhi asanAna karA^^iyE||
guru kE rUpa mEM sAhaba basatA, apanA darasa diKA^^iyE||
maiM BujaMga tuma caMdana kE tula, apanE aMga lagA^^iyE||
kOTi grantha paDha paDha kyOM maranA, nija upadESa cEtA^^iyE||
maiM kamudina tuma candra samAnA, amRuta dhAra cubA^^iyE||
tuma naukA maiM lOha kaThina hU~M, Bavanidhi sahaja tarA^^iyE||
rAdhAsvAmI apanI dayA sE, Barama vikAra nasA^^iyE||

సతసంగ వచన సునాఇయే, మేరే సతగురు ప్యారే||
బిన సతసంగ వివేక న ఆయే, సచ్చా పంథ లఖాఇయే||
దేఖా దేఖీ భేడ చాల హై, సార తత్వ సమఝాఇయే||
తీరథ ఆపకే చరణ మేం రహతా, మోహి అసనాన కరాఇయే||
గురు కే రూప మేం సాహబ బసతా, అపనా దరస దిఖాఇయే||
మైం భుజంగ తుమ చందన కే తుల, అపనే అంగ లగాఇయే||
కోటి గ్రన్థ పఢ పఢ క్యోం మరనా, నిజ ఉపదేశ చేతాఇయే||
మైం కముదిన తుమ చన్ద్ర సమానా, అమృత ధార చుబాఇయే||
తుమ నౌకా మైం లోహ కఠిన హూఁ, భవనిధి సహజ తరాఇయే||
రాధాస్వామీ అపనీ దయా సే, భరమ వికార నసాఇయే||

383.अमृतधार बहाइये, सतगुरु जग तारन।।
टेक। हम सब काल कर्म के मारे, दया से अब तो जिलाइये।।
कर्म ने ज्ञान न भक्ति न सेवा, कोई उपाय बताइये।।
सत काठ की नाव में लोहा भारी, कैसे हो उसको तिराइये।।
सत चरण शरण की प्यास है भड़की, अमृत बूद पिलाइये।।
सत तृष्णा अग्नी दहे शरीरा, दर्शन देके बुझाइये।।
सत नाम दान दे अपना कीजे, अब कुछ देर न लाइये।।
सत मैं हूँ पतित तुम पतित उधारने, हाथ पकड़ के उठाये।।
सत त्राह त्राह शरणागत आया, निज पद छांह दिलाइये।।
सत राधास्वामी सतगुरु यूरे, सत की राह लगाइये।।सत

amRutadhAra bahA^^iyE, sataguru jaga tArana||
hama saba kAla karma kE mArE, dayA sE aba tO jilA^^iyE||
karma nE j~jAna na Bakti na sEvA, kO^^I upAya batA^^iyE||
kATha kI nAva mEM lOhA BArI, kaisE hO usakO tirA^^iyE||
caraNa SaraNa kI pyAsa hai BaDakI, amRuta bUMda pilA^^iyE||
tRuShNA agnI dahE SarIrA, darSana dEkE buJA^^iyE||
nAma dAna dE apanA kIjE, aba kuCa dEra na lA^^iyE||
maiM hU~M patita tuma patita udhArana, hAtha pakaDa kE uThA^^iyE||
trAha trAha SaraNAgata AyA, nija pada CAMha dilA^^iyE||
rAdhAsvAmI sataguru pUrE, sata kI rAha lagA^^iyE||

అమృతధార బహాఇయే, సతగురు జగ తారన||
హమ సబ కాల కర్మ కే మారే, దయా సే అబ తో జిలాఇయే||
కర్మ నే జ్ఞాన న భక్తి న సేవా, కోఈ ఉపాయ బతాఇయే||
కాఠ కీ నావ మేం లోహా భారీ, కైసే హో ఉసకో తిరాఇయే||
చరణ శరణ కీ ప్యాస హై భడకీ, అమృత బూంద పిలాఇయే||
తృష్ణా అగ్నీ దహే శరీరా, దర్శన దేకే బుఝాఇయే||
నామ దాన దే అపనా కీజే, అబ కుఛ దేర న లాఇయే||
మైం హూఁ పతిత తుమ పతిత ఉధారన, హాథ పకడ కే ఉఠాఇయే||
త్రాహ త్రాహ శరణాగత ఆయా, నిజ పద ఛాంహ దిలాఇయే||
రాధాస్వామీ సతగురు పూరే, సత కీ రాహ లగాఇయే||

384.चरन ओट सहवास हो, सतगुरु करतारा।।
टेका। मैं निरास नहीं कोई सहाई, आपकी मेहर की आस हो।।
सतगुरु मन के अटपट उमर गंवाई, अब तो कुछ अवकास हो।।
सतगुरु घट से तिमिर अविद्या भागे, ज्ञान सूर परकास हो।।
सतगरु श्रद्धा प्रेम भक्ति चित बाई, दुरमति कुमति का नास हो।।
सतगुरु राधास्वामी मौज दिखाओ न्यारी, आनन्द हर्ष हुलास हो।।सतगुरु

carana OTa sahavAsa hO, sataguru karatArA||
maiM nirAsa nahIM kO^^I sahA^^I, ApakI mEhara kI Asa hO||
mana kE aTapaTa umara ga~MvA^^I, aba tO kuCa avakAsa hO||
GaTa sE timira avidhA BAgE, j~jAna sUra parakAsa hO||
SradhdA prEma Bakti cita bA^^I, duramati kumati kA nAsa hO||
rAdhAsvAmI mauja diKA^^O nyArI, Ananda harSha hulAsa hO||

చరన ఓట సహవాస హో, సతగురు కరతారా||
మైం నిరాస నహీం కోఈ సహాఈ, ఆపకీ మేహర కీ ఆస హో||
మన కే అటపట ఉమర గఁవాఈ, అబ తో కుఛ అవకాస హో||
ఘట సే తిమిర అవిధా భాగే, జ్ఞాన సూర పరకాస హో||
శ్రధ్దా ప్రేమ భక్తి చిత బాఈ, దురమతి కుమతి కా నాస హో||
రాధాస్వామీ మౌజ దిఖాఓ న్యారీ, ఆనన్ద హర్ష హులాస హో||

385.आया गुरु दरबार मैं, मेरे सतगुरु साई।।
टेका। बल पौरष से हीन भया हूँ, बुद्ध का लाचार मैं।।
मेरे ज्ञान भक्ति नहीं कुछ बन आवे, कर्म का निपट गॅवार मैं।।
मेरे परमारथ स्वारथ दोऊ खोये, भर्म रहा संसार मैं।।
मेरे केसी करू उपाय न सूझे, दान धर्म व्यवहार मैं।।
मेरे कायर सम सबको तुज डारा, कुल कुटुम्ब परिवार मैं।।
मेरे घर नहीं चेन न बन में शान्ति, घुमा बस्ती उजार मैं।।
मेरे राधास्वामी धाम की ओर दृष्टि गई, आप पड़ा गुरु द्वार मैं।।मेरे

AyA guru darabAra maiM, mErE sataguru sA^^IM||
bala pauraSha sE hIna BayA hU~M, budhdi kA lAcAra maiM||
j~jAna Bakti nahIM kuCa bana AvE, karma kA nipaTa gevAra maiM||
paramAratha svAratha dO^^U KOyE, Barma rahA saMsAra maiM||
kEsI karU~M upAya na sUJE, dAna dharma vyavahAra maiM||
kAyara sama sabakO tuja DArA, kula kuTumba parivAra maiM||
Gara nahIM caina na bana mEM SAnti, GUmA bastI ujAra maiM||
rAdhAsvAmI dhAma kI Ora dRuShTi ga^^I, Apa paDA guru vdAra maiM||

ఆయా గురు దరబార మైం, మేరే సతగురు సాఈం||
బల పౌరష సే హీన భయా హూఁ, బుధ్ది కా లాచార మైం||
జ్ఞాన భక్తి నహీం కుఛ బన ఆవే, కర్మ కా నిపట గెవార మైం||
పరమారథ స్వారథ దోఊ ఖోయే, భర్మ రహా సంసార మైం||
కేసీ కరూఁ ఉపాయ న సూఝే, దాన ధర్మ వ్యవహార మైం||
కాయర సమ సబకో తుజ డారా, కుల కుటుమ్బ పరివార మైం||
ఘర నహీం చైన న బన మేం శాన్తి, ఘూమా బస్తీ ఉజార మైం||
రాధాస్వామీ ధామ కీ ఓర దృష్టి గఈ, ఆప పడా గురు వ్దార మైం||

386.अपना दो निज ज्ञान, तुम गुरु अंतर्यामी।।
टेका। जड़ चेतन चेतन जड़ ग्रन्थी, या इनसे बिलगान तुम।।
गुरु हिरण्यगर्भ के अव्यकृत हो, अथवा विराट महान तुम।।
गुरु सबल ब्रह्म के शुद्ध ब्रह्म तुम, कै प्रकृती परधान तुम।।
गुरु द्वन्द जगत में प्रगट हुये हो, क्या सृष्टी की जान तुम।।
गुरु, गो गोचर नहीं मन के विषय नहीं,शब्द अनुमान प्रधान तुम।।
गुरु सत्र में व्यापक सब से न्यारे, क्या कूटस्थ निशान तुम।।
गुरु, राधास्वामी कुछ भेद बतादों, ज्ञान विज्ञान सुजान तुम।।गुरु

apanA dO nija j~jAna, tuma guru aMtaryAmI||
jaDa cEtana cEtana jaDa granthI, yA inasE bilagAna tuma||
hiraNyagarBa kE avyakRuta hO, athavA virATa mahAna tuma||
sabala brahma kE Sudhda brahma tuma, kai prakRutI paradhAna tuma||
nda jagata mEM pragaTa huyE hO, kyA sRuShTI kI jAna tuma||
gO gOcara nahIM mana kE viShaya nahIM,Sabda anumAna pramAna tuma||
saba mEM vyApaka saba sE nyArE, kyA kUTastha niSAna tuma||
rAdhAsvAmI kuCa BEda batAdOM, j~jAna vij~jAna sujAna tuma||

అపనా దో నిజ జ్ఞాన, తుమ గురు అంతర్యామీ||
జడ చేతన చేతన జడ గ్రన్థీ, యా ఇనసే బిలగాన తుమ||
హిరణ్యగర్భ కే అవ్యకృత హో, అథవా విరాట మహాన తుమ||
సబల బ్రహ్మ కే శుధ్ద బ్రహ్మ తుమ, కై ప్రకృతీ పరధాన తుమ||
న్ద జగత మేం ప్రగట హుయే హో, క్యా సృష్టీ కీ జాన తుమ||
గో గోచర నహీం మన కే విషయ నహీం,శబ్ద అనుమాన ప్రమాన తుమ||
సబ మేం వ్యాపక సబ సే న్యారే, క్యా కూటస్థ నిశాన తుమ||
రాధాస్వామీ కుఛ భేద బతాదోం, జ్ఞాన విజ్ఞాన సుజాన తుమ||

बख्शो प्रेम की दात तुम, प्रभू प्राण अधारे।।
नाम रूप तज शरण में आई, चरण ओट दो आज तुम।।
प्रभू मैं अबला बल शक्ति से खाली, हो पूरे बलराज तुम।।
प्रभू प्रीत प्रतीत पहिनाओ भूषण, अंग अंग दो साज तुम।।
प्रभू घूघट तिल में देखें तुमको, हो सुरेन्द्र महाराज तुम।।
प्रभू आँख की पुतली पे आसन मारो, हृदय में रहो बिराज तुम।।
प्रभू नहीं किसी की अब हूँ तुम्हारी, कर दो मेरा काज तुम।।
प्रभू राधास्वामी समरथ रख लो अब की, लाजवती की लाज तुम।।प्रभू

baKSO prEma kI dAta tuma, praBU prANa adhArE||
nAma rUpa taja SaraNa mEM A^^I, caraNa OTa dO Aja tuma||
maiM abalA bala Sakti sE KAlI, hO pUrE balarAja tuma||
prIta pratIta pahinA^^O BUShaNa, aMga aMga dO sAja tuma||
GU~M GaTa tila mEM dEKU~M tumakO, hO surEndra mahArAja tuma||
A~MKa kI putalI pE Asana mArO, hRudaya mEM rahO birAja tuma||
nahIM kisI kI aba hU~M tumhArI, kara dO mErA kAja tuma||
rAdhAsvAmI samaratha raKa lO aba kI, lAjavatI kI lAja tuma||

బఖ్శో ప్రేమ కీ దాత తుమ, ప్రభూ ప్రాణ అధారే||
నామ రూప తజ శరణ మేం ఆఈ, చరణ ఓట దో ఆజ తుమ||
మైం అబలా బల శక్తి సే ఖాలీ, హో పూరే బలరాజ తుమ||
ప్రీత ప్రతీత పహినాఓ భూషణ, అంగ అంగ దో సాజ తుమ||
ఘూఁ ఘట తిల మేం దేఖూఁ తుమకో, హో సురేన్ద్ర మహారాజ తుమ||
ఆఁఖ కీ పుతలీ పే ఆసన మారో, హృదయ మేం రహో బిరాజ తుమ||
నహీం కిసీ కీ అబ హూఁ తుమ్హారీ, కర దో మేరా కాజ తుమ||
రాధాస్వామీ సమరథ రఖ లో అబ కీ, లాజవతీ కీ లాజ తుమ||

388.साध जनम का काज तू, प्यारी सुरत सहेली।।
आज का काम जो काल में छोड़ा, अपना करे अकाज तू।।
सुरत गया समय फिर हाथ न आवे, अवसर गहले आज तू।।
सुरत घट में घट घट ऊपर चढ़जा, ले त्रिकुटी का राज तू।।
सुरत छोड़ कुसंगत कर सतसंगत, जो सतगुरु के समाज तू।।
सुरत प्रम प्रीत परतीत सहज है, मन मनसा को भाँज तू।।सुरत
सत का नूर दृटि में आवे, हिये की आँख को आंज तू।।
सुरत राधास्वामी चरण ओट दृढ़ करले,भक्त साज दल साज तु।।सुरत

sAdha janama kA kAja tU, pyArI surata sahElI||
Aja kA kAma jO kAla pai CODA, apanA karE akAja tU||
gayA samaya Pira hAtha na AvE, avasara gahalE Aja tU||
GaTa mEM GaTa GaTa Upara caDhajA, lE trikuTI kA rAja tU||
CODa kusaMgata kara satasaMgata, jO sataguru kE samAja tU||
prEma prIta paratIta sahaja hai, mana manasA kO BA~Mja tU||
sata kA nUra dRuShTI mEM AvE, hiyE kI A~MKa kO AMja tU||
rAdhAsvAmI caraNa OTa dRuDha karalE,Bakta sAja dala sAja tu||

సాధ జనమ కా కాజ తూ, ప్యారీ సురత సహేలీ||
ఆజ కా కామ జో కాల పై ఛోడా, అపనా కరే అకాజ తూ||
గయా సమయ ఫిర హాథ న ఆవే, అవసర గహలే ఆజ తూ||
ఘట మేం ఘట ఘట ఊపర చఢజా, లే త్రికుటీ కా రాజ తూ||
ఛోడ కుసంగత కర సతసంగత, జో సతగురు కే సమాజ తూ||
ప్రేమ ప్రీత పరతీత సహజ హై, మన మనసా కో భాఁజ తూ||
సత కా నూర దృష్టీ మేం ఆవే, హియే కీ ఆఁఖ కో ఆంజ తూ||
రాధాస్వామీ చరణ ఓట దృఢ కరలే,భక్త సాజ దల సాజ తు||

389.सब विधि है अनजान हम, प्रभू सतगुरु स्वामी॥टेक॥
समझ विवेक बुद्धि नहीं पाई, अपना रूप न जान हम।।
प्रभू तुम तो मात पिता सम्बन्धी, बाल अकार समान हम।।
प्रभू चंचल मूढ़ महा अज्ञानी, ग्रसित मोह मद मान हम
प्रभू अब तो आन पड़े शरणागत, बने विवेकी सुजान हम।।
प्रभू राधास्वामी प्रेम शक्ति दो, पायें भक्ति का दान हम।।

saba vidhi hai anajAna hama, praBU sataguru svAmI||
samaJa vivEka budhdi nahIM pA^^I, apanA rUpa na jAna hama||
tuma tO mAta pitA sambandhI, bAla akAra samAna hama||
caMcala mUDha mahA aj~jAnI, grasita mOha mada mAna hama||
aba tO Ana paDE SaraNAgata, banE vivEkI sujAna hama||
rAdhAsvAmI prEma Sakti dO, pAyEM Bakti kA dAna hama||

సబ విధి హై అనజాన హమ, ప్రభూ సతగురు స్వామీ||
సమఝ వివేక బుధ్ది నహీం పాఈ, అపనా రూప న జాన హమ||
తుమ తో మాత పితా సమ్బన్ధీ, బాల అకార సమాన హమ||
చంచల మూఢ మహా అజ్ఞానీ, గ్రసిత మోహ మద మాన హమ||
అబ తో ఆన పడే శరణాగత, బనే వివేకీ సుజాన హమ||
రాధాస్వామీ ప్రేమ శక్తి దో, పాయేం భక్తి కా దాన హమ||

390.मानुष जनम सुधार तू, मेरी सुरत सुहागिन।।
पिया की शरण में जल्दी आजा, चित धर प्रेम पियार तू
मेरी माँग भरा भक्ति सेंदूर से, माँग परम सिंगार तू मेरी
क्षमा की चूनर दया की साड़ी, पहर के चल दरबार तू
मेरी पिया के महल का सुख आनन्द ले, डाल जगत
सिर छार तू मेरी राधास्वामी साँचे प्रीतम, चरन कमल हिये धार तू।।मेरी

mAnuSha janama sudhAra tU, mErI surata suhAgina||
piyA kI SaraNa mEM jaldI AjA, cita dhara prEma piyAra tU||
mA~Mga BarA Bakti sEMdUra sE, mA~Mga parama siMgAra tU||
kShamA kI cUnara dayA kI sADI, pahara kE cala darabAra tU||
piyA kE mahala kA suKa Ananda lE, DAla jagata sira CAra tU ||
rAdhAsvAmI sA~McE prItama,carana kamala hiyE dhAra tU ||

మానుష జనమ సుధార తూ, మేరీ సురత సుహాగిన||
పియా కీ శరణ మేం జల్దీ ఆజా, చిత ధర ప్రేమ పియార తూ||
మాఁగ భరా భక్తి సేందూర సే, మాఁగ పరమ సింగార తూ||
క్షమా కీ చూనర దయా కీ సాడీ, పహర కే చల దరబార తూ||
పియా కే మహల కా సుఖ ఆనన్ద లే, డాల జగత సిర ఛార తూ ||
రాధాస్వామీ సాఁచే ప్రీతమ,చరన కమల హియే ధార తూ ||

391.भक्ति साज दल साजरी, मेरी सुरत पियारी।।
क्यों तू सोई माह नींद में, काल सीस पर गाजरी मेरी।।
सुरत जाग जाग उठ जाग अचेती, सोये होय अकाजी मेरी।।
सुरत डाकू चोर लगे तेरे पीछे, उनसे बचकर भाजरी मेरी।।
सुरत सतगुरु आये तोहि चितावन, चेत के करले काजरी मेरी।।
सुरत राधास्वामी गुरु की ले शरनाई, अवसर पायो आजरी मेरी।।सुरत

Bakti sAja dala sAjarI, mErI surata piyArI||
kyOM tU sO^^I mAha nIMda mEM, kAla sIsa para gAjarI mErI||
jAga jAga uTha jAga acEtI, sOyE hOya akAjarI mErI||
DAkU cOra lagE tErE pICE, unasE bacakara BAjarI mErI||
sataguru AyE tOhi citAvana, cEta kE karalE kAjarI mErI||
rAdhAsvAmI guru kI lE SaranA^^I, avasara pAyO AjarI mErI||

భక్తి సాజ దల సాజరీ, మేరీ సురత పియారీ||
క్యోం తూ సోఈ మాహ నీంద మేం, కాల సీస పర గాజరీ మేరీ||
జాగ జాగ ఉఠ జాగ అచేతీ, సోయే హోయ అకాజరీ మేరీ||
డాకూ చోర లగే తేరే పీఛే, ఉనసే బచకర భాజరీ మేరీ||
సతగురు ఆయే తోహి చితావన, చేత కే కరలే కాజరీ మేరీ||
రాధాస్వామీ గురు కీ లే శరనాఈ, అవసర పాయో ఆజరీ మేరీ||

392.कर चित से सतसंग, अब मेरी सुरत सुभागी॥टेक॥
मोह भरम के बंधन तजदे, ज्यों केंचुली भुजंग अब मेरी
जग के रंग से भई कुरंगी, धार गुरु का रंग अब।।
मेरी गहरा ध्यान जमे घट भीतर कीट से होजा भृग अब।।
मेरी अन्तर जोत जगे तेरे जगमग, जल ज्यों दीप पतंग अब।।
मेरी सुन सुन शब्द अनाहद की धुन, होजा बन की कुरंग अब
मेरी मन समुद्र में उमड़े सजनी, प्रीत प्रतीत तरंग अब।।
मेरी मान मनी के भूल निशे को, पी पी प्रेम की भंग अब
मेरी माया काल के रन में पग दे, कर दोनों से जंग अब मेरी
राधास्वामी दया से काज बनेगा, हो न कभी दिल तंग अब मेरी

kara cita sE satasaMga, aba mErI surata suBAgI||
mOha Barama kE baMdhana tajadE, jyOM kEMculI BujaMga aba||
jaga kE raMga sE Ba^^I kuraMgI, dhAra guru kA raMga aba||
gaharA dhyAna jamE GaTa BItara,kITa sE hOjA BRuMga aba||
antara jOta jagE tErE jagamaga, jala jyOM dIpa pataMga aba||
suna suna Sabda anAhada kI dhuna, hOjA bana kI kuraMga aba||
mana samudra mEM umaDE sajanI, prIta pratIta taraMga aba||
mAna manI kE BUla niSE kO, pI pI prEma kI BaMga aba||
mAyA kAla kE rana mEM paga dE, kara dOnOM sE jaMga aba||
rAdhAsvAmI dayA sE kAja banEgA, hO na kaBI dila taMga aba||

కర చిత సే సతసంగ, అబ మేరీ సురత సుభాగీ||
మోహ భరమ కే బంధన తజదే, జ్యోం కేంచులీ భుజంగ అబ||
జగ కే రంగ సే భఈ కురంగీ, ధార గురు కా రంగ అబ||
గహరా ధ్యాన జమే ఘట భీతర,కీట సే హోజా భృంగ అబ||
అన్తర జోత జగే తేరే జగమగ, జల జ్యోం దీప పతంగ అబ||
సున సున శబ్ద అనాహద కీ ధున, హోజా బన కీ కురంగ అబ||
మన సముద్ర మేం ఉమడే సజనీ, ప్రీత ప్రతీత తరంగ అబ||
మాన మనీ కే భూల నిశే కో, పీ పీ ప్రేమ కీ భంగ అబ||
మాయా కాల కే రన మేం పగ దే, కర దోనోం సే జంగ అబ||
రాధాస్వామీ దయా సే కాజ బనేగా, హో న కభీ దిల తంగ అబ||

सहजवृती चितधार री, कुछ सोच सुरतिया।।टेक।
ज्यों तैराक रहे पानी पर, लम्बे हाथ पसार री कुछ सोच
ज्यों बालक तिल तिल नित बाढ़, अपना हृदय उभाररी कुछ सोच
सहज योग का सहज है साधन, सहज का आसनमाररी कुछ सोच
सहज शब्द गूजे घट भीतर, अनहद धुन झनकार री कुछ सोच
सहज सहज में सहज सहज में, राधास्वामी नाम पुकार री कुछ सोच

sahajavRutI citadhAra rI, kuCa sOca suratiyA||
jyOM tairAka rahE pAnI para, lambE hAtha pasAra rI kuCa||
jyOM bAlaka tila tila nita bADhE
sahaja yOga kA sahaja hai sAdhana, sahaja kA Asana mArarI kuCa||
sahaja Sabda gU~MjE GaTa BItara, anahada dhuna JanakAra rI kuCa||
sahaja sahaja mEM sahaja sahaja mEM, rAdhAsvAmI nAma pukAra rI kuCa||

సహజవృతీ చితధార రీ, కుఛ సోచ సురతియా||
జ్యోం తైరాక రహే పానీ పర, లమ్బే హాథ పసార రీ కుఛ||
జ్యోం బాలక తిల తిల నిత బాఢే
సహజ యోగ కా సహజ హై సాధన, సహజ కా ఆసన మారరీ కుఛ||
సహజ శబ్ద గూఁజే ఘట భీతర, అనహద ధున ఝనకార రీ కుఛ||
సహజ సహజ మేం సహజ సహజ మేం, రాధాస్వామీ నామ పుకార రీ కుఛ||

394.अन मत चित नहीं ठानरी, गुरु मत अनुरागी।।
टेका। नारी पुत्र के बंध बंधाना, हृदय सतगुरु ज्ञान री।।
गुरु मत कहाँ से आया क्यों तू आया, करले कुछ अनुमान री।।
गुरु मत सुमिरन भजन में कौन बसे घट, किस का अन्तर ध्यान री।।
गुरु मत बात बनाना छोड़ दे प्यारे, तज आपा अभिमान री।।
गुरु मत लगन लगी नहीं राधास्वामी से,समझ तू चतुर सुजानरी।।गुरु मत

mana mata cita nahIM ThAnarI, guru mata anurAgI||
nArI putra kE baMdha baMdhAnA, hRudaya sataguru j~jAna rI||
kahA~M sE AyA kyOM tU AyA, karalE kuCa anumAna rI||
sumirana Bajana mEM kauna basE GaTa, kisa kA antara dhyAna rI||
bAta banAnA CODa dE pyArE, taja ApA aBimAna rI||
lagana lagI nahIM rAdhAsvAmI sE,samaJa tU catura sujAnarI||

మన మత చిత నహీం ఠానరీ, గురు మత అనురాగీ||
నారీ పుత్ర కే బంధ బంధానా, హృదయ సతగురు జ్ఞాన రీ||
కహాఁ సే ఆయా క్యోం తూ ఆయా, కరలే కుఛ అనుమాన రీ||
సుమిరన భజన మేం కౌన బసే ఘట, కిస కా అన్తర ధ్యాన రీ||
బాత బనానా ఛోడ దే ప్యారే, తజ ఆపా అభిమాన రీ||
లగన లగీ నహీం రాధాస్వామీ సే,సమఝ తూ చతుర సుజానరీ||

395.मन की दुरगति टार री, मेरी सुरत अचेती।।
करता बन कर काम करे नित, लेती दुख सुख भार री मेरी।।
सुरत स्वारथ बस परलोक नसाया, नहीं परमारथ प्यार री मेरी।।
सुरत चोर राख मन धन लुटवावे, करे न गुरु रखवार री मेरी।।सुरत
भजन भाव में रहे अलसानी, टारे जान बेगार री मेरी।।सुरत।।
राधास्वामी गुरु का दरस ततकाला, घट के नैन उघार री मेरी।।सुरत

mana kI duragati TAra rI, mErI surata acEtI||
karatA bana kara kAma karE nita, lEtI duKa suKa BAra rI mErI||
svAratha basa paralOka nasAyA, nahIM paramAratha pyAra rI mErI||
cOra rAKa mana dhana luTavAvE, karE na guru raKavAra rI mErI||
Bajana BAva mEM rahE alasAnI, TArE jAna bEgAra rI mErI||
rAdhAsvAmI guru kA darasa tatakAlA, GaTa kE naina uGAra rI mErI||

మన కీ దురగతి టార రీ, మేరీ సురత అచేతీ||
కరతా బన కర కామ కరే నిత, లేతీ దుఖ సుఖ భార రీ మేరీ||
స్వారథ బస పరలోక నసాయా, నహీం పరమారథ ప్యార రీ మేరీ||
చోర రాఖ మన ధన లుటవావే, కరే న గురు రఖవార రీ మేరీ||
భజన భావ మేం రహే అలసానీ, టారే జాన బేగార రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ గురు కా దరస తతకాలా, ఘట కే నైన ఉఘార రీ మేరీ||

सुरत अचेती चेतरी, मेरी सुरत अचेती॥टेक॥
काम किया स्वारथ का अब कर, कुछ परमारथ हेत री
मेरी सुरत बन कर वीर जीत ले प्यारी, काल करम का खेत री मेरी।।
सुरत संशय भर्म पड़े तेरे पीछे, उनकी गरदन रेत री मेरी।।
सुरते मौज अधीन काम कर जगमें, भार सीस क्यों लेत री मेरी।।
सुरत राधास्वामी सुमिर सुभिर राधास्वामी, गुरु सिखावन देत री मेरी।

surata acEtI cEtarI, mErI surata acEtI||
kAma kiyA svAratha kA aba kara, kuCa paramAratha hEta rI mErI ||
bana kara vIra jIta lE pyArI, kAla karama kA KEta rI mErI||
saMSaya Barma paDE tErE pICE, unakI garadana rEta rI mErI||
mauja adhIna kAma kara jagamEM, BAra sIsa kyOM lEta rI mErI||
rAdhAsvAmI sumira sumira rAdhAsvAmI, guru siKAvana dEta rI mErI|

సురత అచేతీ చేతరీ, మేరీ సురత అచేతీ||
కామ కియా స్వారథ కా అబ కర, కుఛ పరమారథ హేత రీ మేరీ ||
బన కర వీర జీత లే ప్యారీ, కాల కరమ కా ఖేత రీ మేరీ||
సంశయ భర్మ పడే తేరే పీఛే, ఉనకీ గరదన రేత రీ మేరీ||
మౌజ అధీన కామ కర జగమేం, భార సీస క్యోం లేత రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ సుమిర సుమిర రాధాస్వామీ, గురు సిఖావన దేత రీ మేరీ|

397.कहना मेरा मानरी, मेरी सुरत अचेती।।
निज स्वरूप जब से तू भूली, अपना किया अयमान री मेरी।।
सुरत सत्त धाम की राजकुमारी, क्यों पड़ी योनि की खान री मेरी।।
सुरत माया ने भर्माया तुझको, अटकी मया मद मान री मेरी।।
सुरत शुभ अवसर मानुष तन पाया, अब तो ले गुरु ज्ञान री मेरी।।
सुरत राधास्वामी सतगुरु दाता, देंगे भक्ति का दान री मेरी।।

kahanA mErA mAnarI, mErI surata acEtI||
nija svarUpa jaba sE tU BUlI, apanA kiyA ayamAna rI mErI||
satta dhAma kI rAjakumArI, kyOM paDI yOni kI KAna rI mErI||
mAyA nE BarmAyA tuJakO, aTakI mayA mada mAna rI mErI||
SuBa avasara mAnuSha tana pAyA, aba tO lE guru j~jAna rI mErI||
rAdhAsvAmI sataguru dAtA, dEMgE Bakti kA dAna rI mErI||

కహనా మేరా మానరీ, మేరీ సురత అచేతీ||
నిజ స్వరూప జబ సే తూ భూలీ, అపనా కియా అయమాన రీ మేరీ||
సత్త ధామ కీ రాజకుమారీ, క్యోం పడీ యోని కీ ఖాన రీ మేరీ||
మాయా నే భర్మాయా తుఝకో, అటకీ మయా మద మాన రీ మేరీ||
శుభ అవసర మానుష తన పాయా, అబ తో లే గురు జ్ఞాన రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ సతగురు దాతా, దేంగే భక్తి కా దాన రీ మేరీ||

398. सुरत अचेतरी जाग री, मेरी सुरत अचेती।।
टेक। जनम जनम सोबत तेरी बीता, मोह नींद तज भाग री मेरी।।
सुरत रात गई है मिटा, अन्धेरा, उठ गा जीवन राग री मेरी।।
सुरत हृदय थाल लेकर सज आरत, ज्योती प्रेम अनुराग री मेरी।।
सुरत राधास्वामी दया से जागे तेरा, सोया खोया भाग री मेरी।।सुरत

surata acEtarI jAga rI, mErI surata acEtI||
janama janama sObata tErI bItA, mOha nIMda taja BAga rI mErI||
rAta ga^^I hai miTA, andhErA, uTha gA jIvana rAga rI mErI||
hRudaya thAla lEkara saja Arata, jyOtI prEma anurAga rI mErI||
rAdhAsvAmI dayA sE jAgE tErA, sOyA KOyA BAga rI mErI||

సురత అచేతరీ జాగ రీ, మేరీ సురత అచేతీ||
జనమ జనమ సోబత తేరీ బీతా, మోహ నీంద తజ భాగ రీ మేరీ||
రాత గఈ హై మిటా, అన్ధేరా, ఉఠ గా జీవన రాగ రీ మేరీ||
హృదయ థాల లేకర సజ ఆరత, జ్యోతీ ప్రేమ అనురాగ రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ దయా సే జాగే తేరా, సోయా ఖోయా భాగ రీ మేరీ||

399.घट में दीवा बालरी, आज आई दिवाली।।
सुरत की सूत की पूरे बाती, प्रेम तेल हिये डालरी आज।।
आई शब्द अग्नी की जोत जलावे, वायु विषय से संभालरी आज।।आई
जगमग जोत प्रकाशे च दिस, तिमिर अविद्या टाल री आज।।
आई राधास्वामी घट की दिवाली मनाचे,और सकल जंजाल री आज।।आई

GaTa mEM dIvA bAlarI, Aja A^^I divAlI||
surata kI sUta kI pUrE bAtI, prEma tEla hiyE DAlarI Aja||
Sabda agnI kI jOta jalAvE, vAyu viShaya sE saMBAlarI Aja||
jagamaga jOta prakASE cahu~Mdisa, timira avidhA TAla rI Aja||
rAdhAsvAmI GaTa kI divAlI manAvEM,aura sakala jaMjAla rI Aja||

ఘట మేం దీవా బాలరీ, ఆజ ఆఈ దివాలీ||
సురత కీ సూత కీ పూరే బాతీ, ప్రేమ తేల హియే డాలరీ ఆజ||
శబ్ద అగ్నీ కీ జోత జలావే, వాయు విషయ సే సంభాలరీ ఆజ||
జగమగ జోత ప్రకాశే చహుఁదిస, తిమిర అవిధా టాల రీ ఆజ||
రాధాస్వామీ ఘట కీ దివాలీ మనావేం,ఔర సకల జంజాల రీ ఆజ||

400.गुरु धुर धाम को भाग री, मेरी प्यारी सुरतिया॥टेक॥
जनम जनम भव निद्रा सोई, समझ चेत उठ जाग री मेरी।।
प्यारी गुरु बल मोह की तोड़दे रसरी, जैसे कांचा ताग री मेरी।।
शब्द शिला पर धो मेरी सजनी, कलि मल के सब दाग री मेरी।
सुमिरन मंत्र से जीतले अबकी, कोल करम के नाग री मेरी।।
राधास्वामी चरन धार सिर ऊपर,भक्ति प्रेम बर मांग री मेरी।।

guru dhura dhAma kO BAga rI, mErI pyArI suratiyA||
janama janama Bava nidrA sO^^I, samaJa cEta uTha jAga rI mErI||
guru bala mOha kI tODadE rasarI, jaisE kAMcA tAga rI mErI||
Sabda SilA para dhO mErI sajanI, kali mala kE saba dAga rI mErI|
sumirana maMtra sE jItalE abakI, kOla karama kE nAga rI mErI||
rAdhAsvAmI carana dhAra sira Upara,Bakti prEma bara mAMga rI mErI||

గురు ధుర ధామ కో భాగ రీ, మేరీ ప్యారీ సురతియా||
జనమ జనమ భవ నిద్రా సోఈ, సమఝ చేత ఉఠ జాగ రీ మేరీ||
గురు బల మోహ కీ తోడదే రసరీ, జైసే కాంచా తాగ రీ మేరీ||
శబ్ద శిలా పర ధో మేరీ సజనీ, కలి మల కే సబ దాగ రీ మేరీ|
సుమిరన మంత్ర సే జీతలే అబకీ, కోల కరమ కే నాగ రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ చరన ధార సిర ఊపర,భక్తి ప్రేమ బర మాంగ రీ మేరీ||