Shiva Shabdasagar Part I- 601 TO 650

600.दाता ज्ञाता पितु और माता, छिन छिन तेरा ध्यान रहे ।
जग त्राता भ्राता सतराता, तेरे नाम का गान रहे ।।
सुमिरन तेरा ध्यान हो तेरा, तेरा भजन हर आन रहे ।
तेरी बानी अगम निशानी, उसी ओर मेरा कान रहे ।।
तुझको ध्याऊ तुझको गाऊँ, तेरा ही अरमान रहे ।
सुमिरन भजन ध्यान सेवा में, मेरी जान और प्रान रहे ।
सुरत निरत तेरे रंग राती, तेरे रूप का ज्ञान रहे ।
जहाँ जहाँ देखू तेरी लीला, तेरा ही अभिमान रहे ।।
जो जो सुनू सो तेरा बचन हो, मन से दूर मदमान रहे।
राधा स्वामी चरन शरन बलिहारी, भव से सुरत अलगान रहे ।

Coming soon…

Coming soon…

601.जगत में आये बहुत दुख पाया, प्रेम का नगर दिखादो जी।
भरमत भरमत चहुँ दिस डोलू, सच्ची डगर बता दो जी ।
मोह नींद में निस दिन सोये, बाँह पकड़ के जगा दो जी ।
मैं तो अचेत चेत नहीं किंचित, चित से अपनी चेता दो जी ॥
ज्ञान भक्ति का सार न जानू, मेरा अज्ञान मिटा दो जी।
चित चकोर निरखे गति चंदा, ऐसी लगन लगा दो जी ।
सुध बुध मन की सब ही भूलू , प्रेम का प्याला पिला दो जी।
मतवारों की चाल चलू नित, प्रीत की चाल चला दो जी ॥
आँख न मृदू कान न रूधू, सहज समाधि लगा दो जी।
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, घट में सूर उगादो जी ।।

jagata mEM AyE bahuta duKa pAyA, prEma kA nagara diKAdO jI|
Baramata Baramata cahu~M disa DOlU~M, saccI Dagara batA dO jI |
mOha nIMda mEM nisa dina sOyE, bA~Mha pakaDa kE jagA dO jI |
maiM tO acEta cEta nahIM kiMcita, citasE apanI cEtA dO jI ||
j~jAna Bakti kA sAra na jAnU~M, mErA aj~jAna miTA dO jI|
cita cakOra niraKE gati caMdA, aisI lagana lagA dO jI |
sudha budha mana kI saba hI BUlU~M , prEma kA pyAlA pilA dO jI|
matavArOM kI cAla calU~M nita, prIta kI cAla calA dO jI ||
A~MKa na mRudU~M kAna na rU~MdhU, sahaja samAdhi lagA dO jI|
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, GaTa mEM sUra ugAdO jI ||

జగత మేం ఆయే బహుత దుఖ పాయా, ప్రేమ కా నగర దిఖాదో జీ|
భరమత భరమత చహుఁ దిస డోలూఁ, సచ్చీ డగర బతా దో జీ |
మోహ నీంద మేం నిస దిన సోయే, బాఁహ పకడ కే జగా దో జీ |
మైం తో అచేత చేత నహీం కించిత, చితసే అపనీ చేతా దో జీ ||
జ్ఞాన భక్తి కా సార న జానూఁ, మేరా అజ్ఞాన మిటా దో జీ|
చిత చకోర నిరఖే గతి చందా, ఐసీ లగన లగా దో జీ |
సుధ బుధ మన కీ సబ హీ భూలూఁ , ప్రేమ కా ప్యాలా పిలా దో జీ|
మతవారోం కీ చాల చలూఁ నిత, ప్రీత కీ చాల చలా దో జీ ||
ఆఁఖ న మృదూఁ కాన న రూఁధూ, సహజ సమాధి లగా దో జీ|
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, ఘట మేం సూర ఉగాదో జీ ||

602.धन धन भव भंजन जन मन रंजन, काम निकंदन गुरु राई ।
धन सुरमुनि नायक जगत सहायक, सुखदायक धन प्रभुताई ॥
धन करुणा सागर सब गुण आगर, गुनातीत गदि हरी ।
धन घटघट बासी प्रभु अविनाशी, सुखरासी दुख नास करी॥
धन ज्ञानी ज्ञाता विश्वविधाता, सर्व जनन के पितु माता।
धन करता धरता नेह की सरिता, मुक्ति भक्ति के निजं दाता ।
धन परम सियाने वेद बखाने, ऋषि मुनि नहीं जाने चतुराई ।
धन दीन दयाला सहज कृपाला, बार पार नहीं कोई पाई ।।
चरन शरन दे अपना कीजे, भक्ति भाव राधास्वामी दीजे ।
मैं अति नीच निकाम अनारी, पद सरोज में ले लीजे ॥

dhana dhana Bava BaMjana jana mana raMjana, kAma nikaMdana guru rA^^I |
dhana suramuni nAyaka jagata sahAyaka, suKadAyaka dhana praButA^^I ||
dhana karuNA sAgara saba guNa Agara, gunAtIta gOviMda harI |
dhana GaTaGaTa bAsI praBu avinASI, suKarAsI duKa nAsa karI||
dhana j~jAnI j~jAtA viSvavidhAtA, sarva janana kE pitu mAtA|
dhana karatA dharatA nEha kI saritA, mukti Bakti kE nija dAtA |
dhana parama siyAnE vEda baKAnE, RuShi muni nahIM jAnE caturA^^I |
dhana dIna dayAlA sahaja kRupAlA, vAra pAra nahIM kO^^I pA^^I ||
carana Sarana dE apanA kIjE, Bakti BAva rAdhAsvAmI dIjE |
maiM ati nIca nikAma anArI, pada sarOja mEM lE lIjE ||

ధన ధన భవ భంజన జన మన రంజన, కామ నికందన గురు రాఈ |
ధన సురముని నాయక జగత సహాయక, సుఖదాయక ధన ప్రభుతాఈ ||
ధన కరుణా సాగర సబ గుణ ఆగర, గునాతీత గోవింద హరీ |
ధన ఘటఘట బాసీ ప్రభు అవినాశీ, సుఖరాసీ దుఖ నాస కరీ||
ధన జ్ఞానీ జ్ఞాతా విశ్వవిధాతా, సర్వ జనన కే పితు మాతా|
ధన కరతా ధరతా నేహ కీ సరితా, ముక్తి భక్తి కే నిజ దాతా |
ధన పరమ సియానే వేద బఖానే, ఋషి ముని నహీం జానే చతురాఈ |
ధన దీన దయాలా సహజ కృపాలా, వార పార నహీం కోఈ పాఈ ||
చరన శరన దే అపనా కీజే, భక్తి భావ రాధాస్వామీ దీజే |
మైం అతి నీచ నికామ అనారీ, పద సరోజ మేం లే లీజే ||

603.धन धन धन दाता सुर मुनि त्राता, व्यापक परमा नन्दा ।
धन धन अविनाशी घट घट बासी, माया रहित मुकुन्दा ।
धन अपरम्पारा जगत अधारा, पार न पावे कोई ।
धन परम कृपाला दीन दयाला, करहु अनुग्रह सोई ।।
आदि अनादि अनन्त अमाया, निःकाया महिमा भारी ।
देव दनुज नर किन्नर करता, सन्त जनन के हितकारी ।
क्या कोई जाने तुम्हरी लीला, अगम अपार अरूप हो तुम ।
भेद न पावे ऋषि मुनि कोई, सारे जगत के भूप हो तुम ॥
सुनत कान बिन लखत नैन बिन, चलत बिना पद निस वासर ।
बिन जिभ्या बोले बहुबानी, ग्रहण करत सब कुछ बिन कर ॥

dhana dhana dhana dAtA sura muni trAtA, vyApaka paramA nandA |
dhana dhana avinASI GaTa GaTa bAsI, mAyA rahita mukundA |
dhana aparampArA jagata adhArA, pAra na pAvE kO^^I |||
dhana parama kRupAlA dIna dayAlA, karahu anugraha sO^^I ||
Adi anAdi ananta amAyA, niHkAyA mahimA BArI |
dEva danuja nara kinnara karatA, santa janana kE hitakArI |
kyA kO^^I jAnE tumharI lIlA, agama apAra arUpa hO tuma |
BEda na pAvE RuShi muni kO^^I, sArE jagata kE BUpa hO tuma ||
sunata kAna bina laKata naina bina, calata binA pada nisa vAsara |
bina jiByA bOlE bahubAnI, grahaNa karata saba kuCa bina kara ||

ధన ధన ధన దాతా సుర ముని త్రాతా, వ్యాపక పరమా నన్దా |
ధన ధన అవినాశీ ఘట ఘట బాసీ, మాయా రహిత ముకున్దా |
ధన అపరమ్పారా జగత అధారా, పార న పావే కోఈ |||
ధన పరమ కృపాలా దీన దయాలా, కరహు అనుగ్రహ సోఈ ||
ఆది అనాది అనన్త అమాయా, నిఃకాయా మహిమా భారీ |
దేవ దనుజ నర కిన్నర కరతా, సన్త జనన కే హితకారీ |
క్యా కోఈ జానే తుమ్హరీ లీలా, అగమ అపార అరూప హో తుమ |
భేద న పావే ఋషి ముని కోఈ, సారే జగత కే భూప హో తుమ ||
సునత కాన బిన లఖత నైన బిన, చలత బినా పద నిస వాసర |
బిన జిభ్యా బోలే బహుబానీ, గ్రహణ కరత సబ కుఛ బిన కర ||

604.प्राणों का है प्राण पिता तू , जीवन का है आधारा ।
निर्भर यह ब्रह्मांड है तुझ पर, तू है सब का रखवारा ॥
तू है जोत नेन की सब के, तू है घट घट का वासी।
अन्तरयामी प्रीतम प्यारा, अजर अमर विभु अविनासी ।।
जल में तेरी शीतलता है, तेज में है प्रकाश तेरा ।
वायु में है तेरी शक्ति, और आकाश में भास तेरा ।।
तू है एक अनेक रूप में, अगम अगोचर निर्माया ।
यह ब्रह्मांड तेरी है काया, फिर भी तू है निरकाया ॥
बिन पग चलत सुनत बिन काना, मिन जिभ्या बाचाल है तू।
माया मोह से रहित निरन्तर, सब जग का प्रतिपाल है तू ॥
तू है देस निमित भी तू है, और कहूँ क्या काल है तू ।
जड़ चेतन है कारन कारज, करुणा मय कृपाल है तू ॥
फूल फूल में बास है तेरी, मेंहदी में है तू लाली ।
चकमक में ज्यों आग छुपी है,एक तिल नहीं तुझसे खाली।
दया सिंधु है दीनबन्धु है, भक्त जनन का हितकारी ।
सृष्टि प्रलय लीला है तेरी, तू है हलका तू भारी ।।
तू व्यापक तू अविच्छिन्न है, तू सब में सब हैं तेरे ।
सब में रमा अलग है सब से, सब से दूर सब से नेरे ॥
रोम रोम में गुप्त हुआ है, अणु अणु में प्रगट है तू ।
हृदय गुफा में बास है तेरा, जीव जन्तु का घट है तू ॥
महिमा अनिमा लधिमा गरिमा, हैं अनेक यह तेरे रूप ।
तू सेवक है तू स्वामी है, तू है परजा तू है भूप ॥
क्या माँगू तुझसे मैं स्वामी, तू मेरा मैं हूँ तेरा ।
खोजूं क्यों मैं देस देस में, हिये में है तेरा डेरा ॥

prANOM kA hai prANa pitA tU , jIvana kA hai AdhArA |
nirBara yaha brahmAMDa hai tuJa para, tU hai saba kA raKavArA ||
tU hai jOta naina kI saba kE, tU hai GaTa GaTa kA vAsI|
antarayAmI prItama pyArA, ajara amara viBu avinAsI ||
jala mEM tErI SItalatA hai, tEja mEM hai prakASa tErA |
vAyu mEM hai tErI Sakti, aura AkASa mEM BAsa tErA ||
tU hai Eka anEka rUpa mEM, agama agOcara nirmAyA |
yaha brahmAMDa tErI hai kAyA, Pira BI tU hai nirakAyA ||
bina paga calata sunata bina kAnA, bina jiByA bAcAla hai tU|
mAyA mOha sE rahita nirantara, saba jaga kA pratipAla hai tU ||
tU hai dEsa nimita BI tU hai, aura kahU~M kyA kAla hai tU |
jaDa cEtana hai kArana kAraja, karuNA maya kRupAla hai tU ||
PUla PUla mEM bAsa hai tErI, mEMhadI mEM hai tU lAlI |
cakamaka mEM jyOM Aga CupI hai,Eka tila nahIM tuJasE KAlI|
dayA siMdhu hai dInabandhu hai, Bakta janana kA hitakArI |
sRuShTi pralaya lIlA hai tErI, tU hai halakA tU BArI ||
tU vyApaka tU avicCinna hai, tU saba mEM saba haiM tErE |
saba mEM ramA alaga hai saba sE, saba sE dUra saba sE nErE ||
rOma rOma mEM gupta hu^^A hai, aNu aNu mEM pragaTa hai tU |
hRudaya guPA mEM bAsa hai tErA, jIva jantu kA GaTa hai tU ||
mahimA animA ladhimA garimA, haiM anEka yaha tErE rUpa |
tU sEvaka hai tU svAmI hai, tU hai parajA tU hai BUpa ||
kyA mA~MgU~M tuJasE maiM svAmI, tU mErA maiM hU~M tErA |
KOjU~M kyOM maiM dEsa dEsa mEM, hiyE mEM hai tErA DErA ||

ప్రాణోం కా హై ప్రాణ పితా తూ , జీవన కా హై ఆధారా |
నిర్భర యహ బ్రహ్మాండ హై తుఝ పర, తూ హై సబ కా రఖవారా ||
తూ హై జోత నైన కీ సబ కే, తూ హై ఘట ఘట కా వాసీ|
అన్తరయామీ ప్రీతమ ప్యారా, అజర అమర విభు అవినాసీ ||
జల మేం తేరీ శీతలతా హై, తేజ మేం హై ప్రకాశ తేరా |
వాయు మేం హై తేరీ శక్తి, ఔర ఆకాశ మేం భాస తేరా ||
తూ హై ఏక అనేక రూప మేం, అగమ అగోచర నిర్మాయా |
యహ బ్రహ్మాండ తేరీ హై కాయా, ఫిర భీ తూ హై నిరకాయా ||
బిన పగ చలత సునత బిన కానా, బిన జిభ్యా బాచాల హై తూ|
మాయా మోహ సే రహిత నిరన్తర, సబ జగ కా ప్రతిపాల హై తూ ||
తూ హై దేస నిమిత భీ తూ హై, ఔర కహూఁ క్యా కాల హై తూ |
జడ చేతన హై కారన కారజ, కరుణా మయ కృపాల హై తూ ||
ఫూల ఫూల మేం బాస హై తేరీ, మేంహదీ మేం హై తూ లాలీ |
చకమక మేం జ్యోం ఆగ ఛుపీ హై,ఏక తిల నహీం తుఝసే ఖాలీ|
దయా సింధు హై దీనబన్ధు హై, భక్త జనన కా హితకారీ |
సృష్టి ప్రలయ లీలా హై తేరీ, తూ హై హలకా తూ భారీ ||
తూ వ్యాపక తూ అవిచ్ఛిన్న హై, తూ సబ మేం సబ హైం తేరే |
సబ మేం రమా అలగ హై సబ సే, సబ సే దూర సబ సే నేరే ||
రోమ రోమ మేం గుప్త హుఆ హై, అణు అణు మేం ప్రగట హై తూ |
హృదయ గుఫా మేం బాస హై తేరా, జీవ జన్తు కా ఘట హై తూ ||
మహిమా అనిమా లధిమా గరిమా, హైం అనేక యహ తేరే రూప |
తూ సేవక హై తూ స్వామీ హై, తూ హై పరజా తూ హై భూప ||
క్యా మాఁగూఁ తుఝసే మైం స్వామీ, తూ మేరా మైం హూఁ తేరా |
ఖోజూఁ క్యోం మైం దేస దేస మేం, హియే మేం హై తేరా డేరా ||

605.सबका आदि अन्त तू दाता, धन्य धन्य तेरी माया ।
व्यापक सत चित आनन्द स्वामी,कर निज दासों पर दाया।
तेरी थाह न पावे कोई, अगम अपार से पार है तू।
लीला तेरी सब से अद्भुत, एक तीन दो चार है तू ॥
जड़ चेतन में तेरी छाया, क्या कोई भेद तेरा जाने ।
योगी ऋषि मुनि ध्यान लगावें सबमें विभो तुझको मानें।
हम सब तेरे बाल बाल हैं, तू पितु मात सखा स्वामी ।
सबमें रमा सकल से न्यारा, घट घट का अन्तरयामी ।

sabakA Adi anta tU dAtA, dhanya dhanya tErI mAyA |
vyApaka sata cita Ananda svAmI,kara nija dAsOM para dAyA|
tErI thAha na pAvE kO^^I, agama apAra sE pAra hai tU|
lIlA tErI saba sE aBduta, Eka tIna dO cAra hai tU ||
jaDa cEtana mEM tErI CAyA, kyA kO^^I BEda tErA jAnE |
yOgI RuShi muni dhyAna lagAvEM sabamEM viBO tuJakO mAnEM|
hama saba tErE bAla gvAla haiM, tU pitu mAta saKA svAmI |
sabamEM ramA sakala sE nyArA, GaTa GaTa kA antarayAmI |

సబకా ఆది అన్త తూ దాతా, ధన్య ధన్య తేరీ మాయా |
వ్యాపక సత చిత ఆనన్ద స్వామీ,కర నిజ దాసోం పర దాయా|
తేరీ థాహ న పావే కోఈ, అగమ అపార సే పార హై తూ|
లీలా తేరీ సబ సే అభ్దుత, ఏక తీన దో చార హై తూ ||
జడ చేతన మేం తేరీ ఛాయా, క్యా కోఈ భేద తేరా జానే |
యోగీ ఋషి ముని ధ్యాన లగావేం సబమేం విభో తుఝకో మానేం|
హమ సబ తేరే బాల గ్వాల హైం, తూ పితు మాత సఖా స్వామీ |
సబమేం రమా సకల సే న్యారా, ఘట ఘట కా అన్తరయామీ |

606.मन मोहन चित चोर छबीला, अलबेला प्यारा है तू ।
मेरे मन में आन विराजा, इन आँखों का तारा है तू ॥
तुझपर छिनछिन बलि बलि जाऊँ,निसदिन तेरा गुन गाऊँ।
तुझको सुमिरूँ तुझको ध्याऊँ, सच्चा करतारा है तू ॥
योग कठिन वैराग कठिन है, ज्ञान का दान मिले मुझको ।
प्रेम बसा जब मन में आकर, प्रान का अपने आधारा है तू ॥

mana mOhana cita cOra CabIlA, alabElA pyArA hai tU |
mErE mana mEM Ana virAjA, ina A~MKOM kA tArA hai tU ||
tuJapara CinaCina bali bali jA^^U~M,nisadina tErA guna gA^^U~M|
tuJakO sumirU~M tuJakO dhyA^^U~M, saccA karatArA hai tU ||
yOga kaThina vairAga kaThina hai, j~jAna kA dAna milE muJakO |
prEma basA jaba mana mEM Akara, prAna kA apanE AdhArA hai tU ||

మన మోహన చిత చోర ఛబీలా, అలబేలా ప్యారా హై తూ |
మేరే మన మేం ఆన విరాజా, ఇన ఆఁఖోం కా తారా హై తూ ||
తుఝపర ఛినఛిన బలి బలి జాఊఁ,నిసదిన తేరా గున గాఊఁ|
తుఝకో సుమిరూఁ తుఝకో ధ్యాఊఁ, సచ్చా కరతారా హై తూ ||
యోగ కఠిన వైరాగ కఠిన హై, జ్ఞాన కా దాన మిలే ముఝకో |
ప్రేమ బసా జబ మన మేం ఆకర, ప్రాన కా అపనే ఆధారా హై తూ ||

607.घट में चली सुरत मतवारी, छोड़ जगत की माया हाँ ।
मन को साधा गुरु आराधा, गुरु गम चित्त बसाया हाँ ।।
नाचत गावत धूम मचावत, तजी असार की छाया हाँ।
सहज विरागी पद अनुरागी, गुरु ने की है दाया हाँ ।
इत से तोड़ा उत से जोड़ा, भरम अज्ञान भिटाया हाँ ।
सुरत नवेली भई है रंगीली, राधास्वामी रंग रंगाया हाँ।
शम दम संयम नियम धरम सम, हानि करे नहीं काया हाँ।
ज्ञान न जाना मुक्ति न माना, भक्ति का साज सजाया हाँ।
जीवन बूटी सब विधि लूटी, आवागमन नसाया हाँ ।
राधास्वामी धामा अचल मुकामा, हरष हरष गुन गाया हाँ ।

GaTa mEM calI surata matavArI, CODa jagata kI mAyA hA~M |
mana kO sAdhA guru ArAdhA, guru gama citta basAyA hA~M ||
nAcata gAvata dhUma macAvata, tajI asAra kI CAyA hA~M|
sahaja virAgI pada anurAgI, guru nE kI hai dAyA hA~M |
ita sE tODA uta sE jODA, Barama aj~jAna BiTAyA hA~M |
surata navElI Ba^^I hai raMgIlI, rAdhAsvAmI raMga raMgAyA hA~M|
Sama dama saMyama niyama dharama sama, hAni karE nahIM kAyA hA~M|
j~jAna na jAnA mukti na mAnA, Bakti kA sAja sajAyA hA~M|
jIvana bUTI saba vidhi lUTI, AvAgamana nasAyA hA~M |
rAdhAsvAmI dhAmA acala mukAmA, haraSha haraSha guna gAyA hA~M |

ఘట మేం చలీ సురత మతవారీ, ఛోడ జగత కీ మాయా హాఁ |
మన కో సాధా గురు ఆరాధా, గురు గమ చిత్త బసాయా హాఁ ||
నాచత గావత ధూమ మచావత, తజీ అసార కీ ఛాయా హాఁ|
సహజ విరాగీ పద అనురాగీ, గురు నే కీ హై దాయా హాఁ |
ఇత సే తోడా ఉత సే జోడా, భరమ అజ్ఞాన భిటాయా హాఁ |
సురత నవేలీ భఈ హై రంగీలీ, రాధాస్వామీ రంగ రంగాయా హాఁ|
శమ దమ సంయమ నియమ ధరమ సమ, హాని కరే నహీం కాయా హాఁ|
జ్ఞాన న జానా ముక్తి న మానా, భక్తి కా సాజ సజాయా హాఁ|
జీవన బూటీ సబ విధి లూటీ, ఆవాగమన నసాయా హాఁ |
రాధాస్వామీ ధామా అచల ముకామా, హరష హరష గున గాయా హాఁ |

608.आँखों का तारा सबका सहारा, हित चित से तू प्यारा है ।
निर्मल शुद्ध बुद्ध हितकारी, सुख सम्पति परिवारा है।
घट घट बासी आनन्द रासी, अविनासी मंगलकारी ।
रोम रोम में रमता जोगी, रोग सोग से न्यारा है।।
गुणातीत गोविंद मुरारी, पुरुषोत्तम करुणा सागर ।
जन मन रंजन दोष विभंजन, प्रेम प्रीति भंडारा है ।।
नाम लेत भव सिंधु सुखावें, ध्यान धरत कलि मल जावे ।
भव दुख मेटन दोष नसावन, भक्ति रीति का सारा है।
करम धरम वैराग ज्ञान तत, विज्ञानी पूरा सच्चा ।
हे दयाल करो दृष्टि दया की, हृदय दुखी हमारा है ।।
अब तो शरन में आन पड़ा हूँ, एक आस तेरी मुझको ।
राधास्वामी चरन से प्रीति रहे नित,वही धुर इष्ट सहारा है।।

A~MKOM kA tArA sabakA sahArA, hita cita sE tU pyArA hai |
nirmala Sudhda budhda hitakArI, suKa sampati parivArA hai|
GaTa GaTa bAsI Ananda rAsI, avinAsI maMgalakArI |
rOma rOma mEM ramatA jOgI, rOga sOga sE nyArA hai||
guNAtIta gOviMda murArI, puruShOttama karuNA sAgara |
jana mana raMjana dOSha viBaMjana, prEma prIti BaMDArA hai ||
nAma lEta Bava siMdhu suKAvEM, dhyAna dharata kali mala jAvE |
Bava duKa mETana dOSha nasAvana, Bakti rIti kA sArA hai|
karama dharama vairAga j~jAna tata, vij~jAnI pUrA saccA |
hE dayAla karO dRuShTi dayA kI, hRudaya duKI hamArA hai ||
aba tO Sarana mEM Ana paDA hU~M, Eka Asa tErI muJakO |
rAdhAsvAmI carana sE prIti rahE nita,vahI dhura iShTa sahArA hai||

ఆఁఖోం కా తారా సబకా సహారా, హిత చిత సే తూ ప్యారా హై |
నిర్మల శుధ్ద బుధ్ద హితకారీ, సుఖ సమ్పతి పరివారా హై|
ఘట ఘట బాసీ ఆనన్ద రాసీ, అవినాసీ మంగలకారీ |
రోమ రోమ మేం రమతా జోగీ, రోగ సోగ సే న్యారా హై||
గుణాతీత గోవింద మురారీ, పురుషోత్తమ కరుణా సాగర |
జన మన రంజన దోష విభంజన, ప్రేమ ప్రీతి భండారా హై ||
నామ లేత భవ సింధు సుఖావేం, ధ్యాన ధరత కలి మల జావే |
భవ దుఖ మేటన దోష నసావన, భక్తి రీతి కా సారా హై|
కరమ ధరమ వైరాగ జ్ఞాన తత, విజ్ఞానీ పూరా సచ్చా |
హే దయాల కరో దృష్టి దయా కీ, హృదయ దుఖీ హమారా హై ||
అబ తో శరన మేం ఆన పడా హూఁ, ఏక ఆస తేరీ ముఝకో |
రాధాస్వామీ చరన సే ప్రీతి రహే నిత,వహీ ధుర ఇష్ట సహారా హై||

609.जग का स्वामी जग का दाता, जग का पालनहारा ।
जग त्राता जग पितु माता, जग का राखनहारा ॥
चरन कमल में सीस झुकाऊँ, निस दिन तेरा गुन गाऊँ।
काम क्रोध मद त्याग ईर्षा, तुझ से नेह लगाऊँ॥
निस दिन सुमिरूँ पल पल ध्याऊँछिन प्रतिछिन गुन गाऊँ।
दुख में सुख में हर्षे शोक में, चरनन पर बलि जाऊ ॥
सिंधु एक अति घोर गम्भीरा, नाव न बेड़ा भारी ।
दिन प्रतिदिन जपू नाम निरंतर, जाऊँ भव जल पारी ।।
भक्ति दीजे मुक्ति न दीजे, ज्ञान न दीजे स्वामी ।
लव लगि जाय लगन की लारा, तू पद कमल नमामी ।

jaga kA svAmI jaga kA dAtA, jaga kA pAlanahArA |
jaga trAtA jaga pitu mAtA, jaga kA rAKanahArA ||
carana kamala mEM sIsa JukA^^U~M, nisa dina tErA guna gA^^U~M|
kAma krOdha mada tyAga IrShA, tuJa sE nEha lagA^^U~M||
nisa dina sumirU~M pala pala dhyA^^U~M Cina pratiCina guna gA^^U~M|
duKa mEM suKa mEM harShE SOka mEM, caranana para bali jA^^U~M ||
siMdhu Eka ati GOra gamBIrA, nAva na bEDA BArI |
dina pratidina japU~M nAma niraMtara, jA^^U~M Bava jala pArI ||
Bakti dIjE mukti na dIjE, j~jAna na dIjE svAmI |
lava lagi jAya lagana kI lArA, tU pada kamala namAmI |

జగ కా స్వామీ జగ కా దాతా, జగ కా పాలనహారా |
జగ త్రాతా జగ పితు మాతా, జగ కా రాఖనహారా ||
చరన కమల మేం సీస ఝుకాఊఁ, నిస దిన తేరా గున గాఊఁ|
కామ క్రోధ మద త్యాగ ఈర్షా, తుఝ సే నేహ లగాఊఁ||
నిస దిన సుమిరూఁ పల పల ధ్యాఊఁ ఛిన ప్రతిఛిన గున గాఊఁ|
దుఖ మేం సుఖ మేం హర్షే శోక మేం, చరనన పర బలి జాఊఁ ||
సింధు ఏక అతి ఘోర గమ్భీరా, నావ న బేడా భారీ |
దిన ప్రతిదిన జపూఁ నామ నిరంతర, జాఊఁ భవ జల పారీ ||
భక్తి దీజే ముక్తి న దీజే, జ్ఞాన న దీజే స్వామీ |
లవ లగి జాయ లగన కీ లారా, తూ పద కమల నమామీ |

610.सिरजन हारा पालन हारा, राखन हारा श्रुति सारा ।
जानन हारा धारन हारा, मारन हारा रखवारा ॥
महिमा विमल अनूपम तेरी, सब में रमा सबसे न्यारा ।
ऋषि मुनि कोई भेद न पावे, वेद कहे अपरम्पारा ॥
कारन कारज कमें विधाता, हरता धरता करतारा ।
राता माता अपनी दशा में, परम तत्व का भंडारा ॥
तेरे बिना नहीं कोई रक्षक, सबका है तू आधारा ।
प्रीतम प्यारा भक्त सहारा, जन की आँखों का तारा ॥
भूल भटक से भरम मोह से, प्रभु दे सबको छुटकारा ।
जग की आस त्याग करुणामय, पहुँचादे भव जल पारा ॥
घट घट वासी सकल प्रकासी, हित सुत और संपत दारा ।
अन्तरयामी सबका स्वामी, धन यश मंगल परिवारा ॥
भक्ति दान दे शक्ति दान दे, बुद्धि दान दे दातारा ।
चरन कमल में सीस झुकाकर, रहूँ बसू चरनन लारा ॥

sirajana hArA pAlana hArA, rAKana hArA Sruti sArA |
jAnana hArA dhArana hArA, mArana hArA raKavArA ||
mahimA vimala anUpama tErI, saba mEM ramA sabasE nyArA |
RuShi muni kO^^I BEda na pAvE, vEda kahE aparampArA ||
kArana kAraja kam vidhAtA, haratA dharatA karatArA |
rAtA mAtA apanI daSA mEM, parama tatva kA BaMDArA ||
tErE binA nahIM kO^^I rakShaka, sabakA hai tU AdhArA |
prItama pyArA Bakta sahArA, jana kI A~MKOM kA tArA ||
BUla BaTaka sE Barama mOha sE, praBu dE sabakO CuTakArA |
jaga kI Asa tyAga karuNAmaya, pahu~McAdE Bava jala pArA ||
GaTa GaTa vAsI sakala prakAsI, hita suta aura saMpata dArA |
antarayAmI sabakA svAmI, dhana yaSa maMgala parivArA ||
Bakti dAna dE Sakti dAna dE, budhdI dAna dE dAtArA |
carana kamala mEM sIsa JukAkara, rahU~M basU~M caranana lArA ||

సిరజన హారా పాలన హారా, రాఖన హారా శ్రుతి సారా |
జానన హారా ధారన హారా, మారన హారా రఖవారా ||
మహిమా విమల అనూపమ తేరీ, సబ మేం రమా సబసే న్యారా |
ఋషి ముని కోఈ భేద న పావే, వేద కహే అపరమ్పారా ||
కారన కారజ కమ్ విధాతా, హరతా ధరతా కరతారా |
రాతా మాతా అపనీ దశా మేం, పరమ తత్వ కా భండారా ||
తేరే బినా నహీం కోఈ రక్షక, సబకా హై తూ ఆధారా |
ప్రీతమ ప్యారా భక్త సహారా, జన కీ ఆఁఖోం కా తారా ||
భూల భటక సే భరమ మోహ సే, ప్రభు దే సబకో ఛుటకారా |
జగ కీ ఆస త్యాగ కరుణామయ, పహుఁచాదే భవ జల పారా ||
ఘట ఘట వాసీ సకల ప్రకాసీ, హిత సుత ఔర సంపత దారా |
అన్తరయామీ సబకా స్వామీ, ధన యశ మంగల పరివారా ||
భక్తి దాన దే శక్తి దాన దే, బుధ్దీ దాన దే దాతారా |
చరన కమల మేం సీస ఝుకాకర, రహూఁ బసూఁ చరనన లారా ||

611.वह द्वत भी है अद्वत भी है, द्वत अद्वत के पार गुरु ।
संसार का सार असार नहीं, दोऊ सार असार के वार गुरु ॥
मति जेहि न लखे जो मति में रहे, मति सुमति कुमति को राह नहीं।
यहि सिंधु महा गम्भीर कहा, मरजीवा की वामें थाह नहीं ।
जब आप कहे सब कोइ लहे, बिन बानी कथे सब भेद सही।
नहिं देस विदेस अदेस कभी, संदेस बताये सुनाये कही ।
नहीं कर्म धर्म न मर्म भया, निःमर्म का मर्म कहे कोई क्या ।
निःअक्षर अक्षर क्षर जो नहीं, तज बुद्धि ताको कहे कोई क्या।
राधास्वामी ने रूप धरा गुरु का, तब भेदी को भेद दिया अपना ।
पद तुर्या नहीं तुर्या है वहीं, सुखनींद न जाग्रत नहीं सपना ॥

vaha dvaita BI hai advaita BI hai, dvaita advaita kE pAra guru |
saMsAra kA sAra asAra nahIM, dO^^U sAra asAra kE vAra guru ||
mati jEhi na laKE jO mati mEM rahE, mati sumati kumati kO rAha nahIM|
yahi siMdhu mahA gamBIra kahA, marajIvA kI vAmEM thAha nahIM |
jaba Apa kahE saba kO^^i lahE, bina bAnI kathE saba BEda sahI|
nahiM dEsa vidEsa adEsa kaBI, saMdEsa batAyE sunAyE kahI |
nahIM karma dharma na marma BayA, niHmarma kA marma kahE kO^^I kyA |
niHakShara akShara kShara jO nahIM, taja budhdi tAkO kahE kO^^I kyA|
rAdhAsvAmI nE rUpa dharA guru kA, taba BEdI kO BEda diyA apanA |
pada turyA nahIM turyA hai vahIM, suKanIMda na jAgrata nahIM sapanA ||

వహ ద్వైత భీ హై అద్వైత భీ హై, ద్వైత అద్వైత కే పార గురు |
సంసార కా సార అసార నహీం, దోఊ సార అసార కే వార గురు ||
మతి జేహి న లఖే జో మతి మేం రహే, మతి సుమతి కుమతి కో రాహ నహీం|
యహి సింధు మహా గమ్భీర కహా, మరజీవా కీ వామేం థాహ నహీం |
జబ ఆప కహే సబ కోఇ లహే, బిన బానీ కథే సబ భేద సహీ|
నహిం దేస విదేస అదేస కభీ, సందేస బతాయే సునాయే కహీ |
నహీం కర్మ ధర్మ న మర్మ భయా, నిఃమర్మ కా మర్మ కహే కోఈ క్యా |
నిఃఅక్షర అక్షర క్షర జో నహీం, తజ బుధ్ది తాకో కహే కోఈ క్యా|
రాధాస్వామీ నే రూప ధరా గురు కా, తబ భేదీ కో భేద దియా అపనా |
పద తుర్యా నహీం తుర్యా హై వహీం, సుఖనీంద న జాగ్రత నహీం సపనా ||

612.गुरु गुन गाना गुरु छबि ध्याना, गुरु मत ज्ञाना काम तेरा।
नहीं कहीं आना नहीं कहीं जाना, चित ठहराना जतन सदा ॥
कृपा सागर सब गुन आगर, नागर गुरु तेरे स्वामी ।
क्यों दुख पावे भरम भुलावे, मूरखता से अति हानी ॥
जन मन रंजन दोष विभंजन, भव खंजन गुरु हितकारी ।
धर विश्वासा चरनन आसा, राधास्वामी के बलिहारी ॥

guru guna gAnA guru Cabi dhyAnA, guru mata j~jAnA kAma tErA|
nahIM kahIM AnA nahIM kahIM jAnA, cita ThaharAnA jatana sadA ||
kRupA sAgara saba guna Agara, nAgara guru tErE svAmI |
kyOM duKa pAvE Barama BulAvE, mUraKatA sE ati hAnI ||
jana mana raMjana dOSha viBaMjana, Bava KaMjana guru hitakArI |
dhara viSvAsA caranana AsA, rAdhAsvAmI kE balihArI ||

గురు గున గానా గురు ఛబి ధ్యానా, గురు మత జ్ఞానా కామ తేరా|
నహీం కహీం ఆనా నహీం కహీం జానా, చిత ఠహరానా జతన సదా ||
కృపా సాగర సబ గున ఆగర, నాగర గురు తేరే స్వామీ |
క్యోం దుఖ పావే భరమ భులావే, మూరఖతా సే అతి హానీ ||
జన మన రంజన దోష విభంజన, భవ ఖంజన గురు హితకారీ |
ధర విశ్వాసా చరనన ఆసా, రాధాస్వామీ కే బలిహారీ ||

613.संसार असार में सार नहीं, कर सार शब्द का निरवारा ।
कोई साथी नहीं कोई यार नहीं, चल डगर अकेले मतवारा॥
संसार यह अगमापाई है, क्यों भरमा भूला फिरता है।
यह भरम हिंडोला भाई है, तू इसमें भूला फिरता है ।
तेरे मन में माल खजाना, चोरों से बचाले धन अपना ।
क्या मूरख है दीवाना है, ले सोध जतन कर मन अपना॥
तेरा साहब है घट के अन्दर, हित चित से कर दर्शन उसका ।
घट भीतर निरख रूप सुन्दर, ले देख अभी दरपन अपना ॥
मन दरपन सुन्दर रूप बसा, सुन दर में है प्रीतम प्यारा ।
अति अद्भुत छवि से आप हँसा, नौ द्वार से होजा तू न्यारा ॥
क्या खोल कहूँ तुझसे प्यारे, यह सैन बैन की बानी है।
आजा धंसजा इसमें आ रे, तिस परे धाम निरवानी है ।
घट अन्दर तूर तंबरा है, सुन सुनकर त्याग जगत काँचा ।
तू वीर धीर है सूरा है, जो सतगुरु का सेवक साँचा ।
कर गंग जमन अस्नान अभी, अपने घट तिरबेनी धारा ।
तज मान मनी अभिमान अभी, होजा राधास्वामी का प्यारा ॥
गुरु ने की मेरी रखवारी, मुझे मर्म लखाया सतगुरु ने ।
हुआ धुरपद का मैं अधिकारी, जब मेद बताया सतगुरु ने ॥
तिल भीतर जोत जले जगमग, घट सूर चन्द्र प्रकाश करें।
तिल फोड़ चलें जो गुरु के मग, वह सकल अविद्या नास करें।
कभी घंटा शंख सुनें अंदर, कभी सार शब्द झनकार सुनी ।
कभी सारंग किंगरी बजी भीतर, कभी ररंकार धुनकर सुनी ॥
मन गुफा में मुरली बाज रही, सतपद में बीना गाज रही।
मेरी गुरु की दया से लाज रही, घट मूरत उनकी विराज रही।
राधास्वामी चरन पर बलिहारी, गुरु ने अब काम किया पूरा ।
मेरी फाँसी कटी भारी भारी, हुआ काल करम का मद चूरा ॥

saMsAra asAra mEM sAra nahIM, kara sAra Sabda kA niravArA |
kO^^I sAthI nahIM kO^^I yAra nahIM, cala Dagara akElE matavArA||
saMsAra yaha agamApA^^I hai, kyOM BaramA BUlA PiratA hai|
yaha Barama hiMDOlA BA^^I hai, tU isamEM BUlA PiratA hai |
tErE mana mEM mAla KajAnA, cOrOM sE bacAlE dhana apanA |
kyA mUraKa hai dIvAnA hai, lE sOdha jatana kara mana apanA||
tErA sAhaba hai GaTa kE andara, hita cita sE kara darSana usakA |
GaTa BItara niraKa rUpa sundara, lE dEKa aBI darapana apanA ||
mana darapana sundara rUpa basA, suna dara mEM hai prItama pyArA |
ati aBduta Cavi sE Apa ha~MsA, nau dvAra sE hOjA tU nyArA ||
kyA KOla kahU~M tuJasE pyArE, yaha saina baina kI bAnI hai|
AjA dha~MsajA isamEM A rE, tisa parE dhAma niravAnI hai |
GaTa andara tUra taMbUrA hai, suna sunakara tyAga jagata kA~McA |
tU vIra dhIra hai sUrA hai, jO sataguru kA sEvaka sA~McA |
kara gaMga jamana asnAna aBI, apanE GaTa tirabainI dhArA |
taja mAna manI aBimAna aBI, hOjA rAdhAsvAmI kA pyArA ||
guru nE kI mErI raKavArI, muJE marma laKAyA sataguru nE |
hu^^A dhurapada kA maiM adhikArI, jaba mEda batAyA sataguru nE ||
tila BItara jOta jalE jagamaga, GaTa sUra candra prakASa karEM|
tila PODa calEM jO guru kE maga, vaha sakala avidyA nAsa karEM|
kaBI GaMTA SaMKa sunEM aMdara, kaBI sAra Sabda JanakAra sunI |
kaBI sAraMga kiMgarI bajI BItara, kaBI raraMkAra dhunakara sunI ||
mana guPA mEM muralI bAja rahI, satapada mEM bInA gAja rahI|
mErI guru kI dayA sE lAja rahI, GaTa mUrata unakI virAja rahI|
rAdhAsvAmI carana para balihArI, guru nE aba kAma kiyA pUrA |
mErI PA~MsI kaTI BArI BArI, hu^^A kAla karama kA mada cUrA ||

సంసార అసార మేం సార నహీం, కర సార శబ్ద కా నిరవారా |
కోఈ సాథీ నహీం కోఈ యార నహీం, చల డగర అకేలే మతవారా||
సంసార యహ అగమాపాఈ హై, క్యోం భరమా భూలా ఫిరతా హై|
యహ భరమ హిండోలా భాఈ హై, తూ ఇసమేం భూలా ఫిరతా హై |
తేరే మన మేం మాల ఖజానా, చోరోం సే బచాలే ధన అపనా |
క్యా మూరఖ హై దీవానా హై, లే సోధ జతన కర మన అపనా||
తేరా సాహబ హై ఘట కే అన్దర, హిత చిత సే కర దర్శన ఉసకా |
ఘట భీతర నిరఖ రూప సున్దర, లే దేఖ అభీ దరపన అపనా ||
మన దరపన సున్దర రూప బసా, సున దర మేం హై ప్రీతమ ప్యారా |
అతి అభ్దుత ఛవి సే ఆప హఁసా, నౌ ద్వార సే హోజా తూ న్యారా ||
క్యా ఖోల కహూఁ తుఝసే ప్యారే, యహ సైన బైన కీ బానీ హై|
ఆజా ధఁసజా ఇసమేం ఆ రే, తిస పరే ధామ నిరవానీ హై |
ఘట అన్దర తూర తంబూరా హై, సున సునకర త్యాగ జగత కాఁచా |
తూ వీర ధీర హై సూరా హై, జో సతగురు కా సేవక సాఁచా |
కర గంగ జమన అస్నాన అభీ, అపనే ఘట తిరబైనీ ధారా |
తజ మాన మనీ అభిమాన అభీ, హోజా రాధాస్వామీ కా ప్యారా ||
గురు నే కీ మేరీ రఖవారీ, ముఝే మర్మ లఖాయా సతగురు నే |
హుఆ ధురపద కా మైం అధికారీ, జబ మేద బతాయా సతగురు నే ||
తిల భీతర జోత జలే జగమగ, ఘట సూర చన్ద్ర ప్రకాశ కరేం|
తిల ఫోడ చలేం జో గురు కే మగ, వహ సకల అవిద్యా నాస కరేం|
కభీ ఘంటా శంఖ సునేం అందర, కభీ సార శబ్ద ఝనకార సునీ |
కభీ సారంగ కింగరీ బజీ భీతర, కభీ రరంకార ధునకర సునీ ||
మన గుఫా మేం మురలీ బాజ రహీ, సతపద మేం బీనా గాజ రహీ|
మేరీ గురు కీ దయా సే లాజ రహీ, ఘట మూరత ఉనకీ విరాజ రహీ|
రాధాస్వామీ చరన పర బలిహారీ, గురు నే అబ కామ కియా పూరా |
మేరీ ఫాఁసీ కటీ భారీ భారీ, హుఆ కాల కరమ కా మద చూరా ||

614.पढ़ा लिखा सोचा और समझा, कुछ भी हाथ न आया ।
सन्त ने आप ही परगट होकर, निज स्वरूप दिखलाया ।
मन बानी की गम नहीं जिसमें, क्या कोई भेद बतावे ।
ऋषि मुनि पंडित ज्ञानी ध्यानी, केहि विधि तेहि समझावें ॥
सत्त नहीं है असत से न्यारा, दरसे वह तो अगम अपारा ।
सार असार दोऊ से ऊँचा, क्या कोई बरने पारा ।।
तुर्या तुर्यातीत नहीं वह, वार पार से आगे ।
यह तो मर्म कोई गुरुमुख पावे, गुरु चरनन जब लागे ।
जब कोई पारख मिले विवेकी, नाम रतन अधिकारी ।
हीरा खोल दिखाऊँ उसको, राधास्वामी के बलिहारी ॥

paDhA liKA sOcA aura samaJA, kuCa BI hAtha na AyA |
santa nE Apa hI paragaTa hOkara, nija svarUpa diKalAyA |
mana bAnI kI gama nahIM jisamEM, kyA kO^^I BEda batAvE |
RuShi muni paMDita j~jAnI dhyAnI, kEhi vidhi tEhi samaJAvEM ||
satta nahIM hai asata sE nyArA, darasE vaha tO agama apArA |
sAra asAra dO^^U sE U~McA, kyA kO^^I baranE pArA ||
turyA turyAtIta nahIM vaha, vAra pAra sE AgE |
yaha tO marma kO^^I gurumuKa pAvE, guru caranana jaba lAgE |
jaba kO^^I pAraKa milE vivEkI, nAma ratana adhikArI |
hIrA KOla diKA^^U~M usakO, rAdhAsvAmI kE balihArI ||

పఢా లిఖా సోచా ఔర సమఝా, కుఛ భీ హాథ న ఆయా |
సన్త నే ఆప హీ పరగట హోకర, నిజ స్వరూప దిఖలాయా |
మన బానీ కీ గమ నహీం జిసమేం, క్యా కోఈ భేద బతావే |
ఋషి ముని పండిత జ్ఞానీ ధ్యానీ, కేహి విధి తేహి సమఝావేం ||
సత్త నహీం హై అసత సే న్యారా, దరసే వహ తో అగమ అపారా |
సార అసార దోఊ సే ఊఁచా, క్యా కోఈ బరనే పారా ||
తుర్యా తుర్యాతీత నహీం వహ, వార పార సే ఆగే |
యహ తో మర్మ కోఈ గురుముఖ పావే, గురు చరనన జబ లాగే |
జబ కోఈ పారఖ మిలే వివేకీ, నామ రతన అధికారీ |
హీరా ఖోల దిఖాఊఁ ఉసకో, రాధాస్వామీ కే బలిహారీ ||

615.गुरु चरन कमल में सीस झुका, दिन रात करूं पूजा सेवा ।
गरु स्तुति नित करू मन से, गरु सम कोई और नहीं दना॥
गुरुदेव दयाल ने की जो दया, भवसिंधु से पार किया मुझको।
नहीं वार रहा नहीं पार रहा, सब भाँति अपार किया मुझको।।
गुरु दाता दानी अार महा, याचक जग जीव हुये सारे ।
गरु अर्थ देत गरु धर्म देत, गुरु काम मोक्ष देने हारे ।
गुरु महिमा जाने न ऋषि मुनि,शिव शारद शेष की पार नहीं।
संसार असार की प्रीति छुटी, गुरु भक्ति सम कुछ सार नहीं ।
बहु बरत किये बहु दान दिये, बहु तीरथ में जाकर भटके।
गुरु चरन कमल से प्रीति नहीं,यम जाल में सो निसदिन लटके।

guru carana kamala mEM sIsa JukA, dina rAta karU~M pUjA sEvA |
guru stuti nita karU~M mana sE, guru sama kO^^I aura nahIM dUjA||
gurudEva dayAla nE kI jO dayA, BavasiMdhu sE pAra kiyA muJakO|
nahIM vAra rahA nahIM pAra rahA, saba BA~Mti apAra kiyA muJakO||
guru dAtA dAnI apAra mahA, yAcaka jaga jIva huyE sArE |
guru artha dEta guru dharma dEta, guru kAma mOkSha dEnE hArE |
guru mahimA jAnE na RuShi muni,Siva SArada SESha kI pAra nahIM|
saMsAra asAra kI prIti CuTI, guru Bakti sama kuCa sAra nahIM |
bahu barata kiyE bahu dAna diyE, bahu tIratha mEM jAkara BaTakE|
guru carana kamala sE prIti nahIM,yama jAla mEM sO nisadina laTakE|

గురు చరన కమల మేం సీస ఝుకా, దిన రాత కరూఁ పూజా సేవా |
గురు స్తుతి నిత కరూఁ మన సే, గురు సమ కోఈ ఔర నహీం దూజా||
గురుదేవ దయాల నే కీ జో దయా, భవసింధు సే పార కియా ముఝకో|
నహీం వార రహా నహీం పార రహా, సబ భాఁతి అపార కియా ముఝకో||
గురు దాతా దానీ అపార మహా, యాచక జగ జీవ హుయే సారే |
గురు అర్థ దేత గురు ధర్మ దేత, గురు కామ మోక్ష దేనే హారే |
గురు మహిమా జానే న ఋషి ముని,శివ శారద శేష కీ పార నహీం|
సంసార అసార కీ ప్రీతి ఛుటీ, గురు భక్తి సమ కుఛ సార నహీం |
బహు బరత కియే బహు దాన దియే, బహు తీరథ మేం జాకర భటకే|
గురు చరన కమల సే ప్రీతి నహీం,యమ జాల మేం సో నిసదిన లటకే|

616.मन में समझ गुरु की महिमा, गुरु का ध्यान लगाओ।
अन्तर बाहर सतगुरु व्यारे, निरख निरख गुन गाओ ।
बन परबत में नगर ग्राम में, गरु की परगट लीला।
मंगल में मंगल है चहुँदिस, समझे कोई सुशीला ॥
छिन छिन पल पल नाम दिवाना, नाम से सूरत लागी ।
नाम सनेही जो नर प्रानी, सो सहज ही वैरागी ।।
शब्द सुरत का साधन करना, दिन प्रतिदिन गुन गाना ।
सुमिरन भजन ध्यान निस बासर, जो कोई करे सियाना ।
गुरु की मूरत बसी हिये में, अंग संग गुरु देवा ।
अन्तर में रहे भजन ध्यान नित, अन्तर मानस सेवा ।।
तूने गुरु को बाहर जाना, किसने तुझे बताया ।
मूरख सोच समझ मन अपने, सब कुछ गुरु की माया ।
चेत सवरे अवसर पाया, सुरत शब्द नहीं भूले।
सेवक अब तो भया बड़भागी, सुरत हिंडोले भूले ।
राधास्वामी राधास्वामी, राधास्वामी गाना ।
मन की दुर्मति दूर निकारो, तब प्रगटे गुरु ज्ञाना ।।

mana mEM samaJa guru kI mahimA, guru kA dhyAna lagA^^O|
antara bAhara sataguru vyApE, niraKa niraKa guna gA^^O |
bana parabata mEM nagara grAma mEM, guru kI paragaTa lIlA|
maMgala mEM maMgala hai cahu~Mdisa, samaJE kO^^I suSIlA ||
Cina Cina pala pala nAma divAnA, nAma sE sUrata lAgI |
nAma sanEhI jO nara prAnI, sO sahaja hI vairAgI ||
Sabda surata kA sAdhana karanA, dina pratidina guna gAnA |
sumirana Bajana dhyAna nisa bAsara, jO kO^^I karE siyAnA |
guru kI mUrata basI hiyE mEM, aMga saMga guru dEvA |
antara mEM rahE Bajana dhyAna nita, antara mAnasa sEvA ||
tUnE guru kO bAhara jAnA, kisanE tuJE batAyA |
mUraKa sOca samaJa mana apanE, saba kuCa guru kI mAyA |
cEta savErE avasara pAyA, surata Sabda nahIM BUlE|
sEvaka aba tO BayA baDaBAgI, surata hiMDOlE BUlE |
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI, rAdhAsvAmI gAnA |
mana kI durmati dUra nikArO, taba pragaTE guru j~jAnA ||

మన మేం సమఝ గురు కీ మహిమా, గురు కా ధ్యాన లగాఓ|
అన్తర బాహర సతగురు వ్యాపే, నిరఖ నిరఖ గున గాఓ |
బన పరబత మేం నగర గ్రామ మేం, గురు కీ పరగట లీలా|
మంగల మేం మంగల హై చహుఁదిస, సమఝే కోఈ సుశీలా ||
ఛిన ఛిన పల పల నామ దివానా, నామ సే సూరత లాగీ |
నామ సనేహీ జో నర ప్రానీ, సో సహజ హీ వైరాగీ ||
శబ్ద సురత కా సాధన కరనా, దిన ప్రతిదిన గున గానా |
సుమిరన భజన ధ్యాన నిస బాసర, జో కోఈ కరే సియానా |
గురు కీ మూరత బసీ హియే మేం, అంగ సంగ గురు దేవా |
అన్తర మేం రహే భజన ధ్యాన నిత, అన్తర మానస సేవా ||
తూనే గురు కో బాహర జానా, కిసనే తుఝే బతాయా |
మూరఖ సోచ సమఝ మన అపనే, సబ కుఛ గురు కీ మాయా |
చేత సవేరే అవసర పాయా, సురత శబ్ద నహీం భూలే|
సేవక అబ తో భయా బడభాగీ, సురత హిండోలే భూలే |
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ, రాధాస్వామీ గానా |
మన కీ దుర్మతి దూర నికారో, తబ ప్రగటే గురు జ్ఞానా ||

617.मन की आस भरोस है मन में, आठ पहर गुरु सेव करूं ।
आवागवन का संकट मेटू, नहीं जन्मू नहीं जन्म मरू ।
लव लगी रहे चरन की लारा, साँस साँस गुरु का ध्याना।
यही विवेक है यही चतुराई, यह विद्या है यह ज्ञाना ।।
गुरु मेरे परम पुरुष करतारा, व्यापक घट घट के बासी ।
सत चित आनन्द ज्ञान की मूरत, सहज सार अति सुखरासी ॥
चेतन की छवि छाई नयन में, छबि की छाया संसारा ।
अन्तर गुरु है बाहर गुरु है, सार सार के निज सारा ॥
शब्द गुरु हैं सुरत गुरु हैं, परम तत्व गुरु रूप लखू ।
पीऊँ गुरु का भक्ति सुधा रस, प्रेम विवेक प्रसाद चखू ॥
नयनों में गुरु मन में गुरु हैं, तन में गुरु का विस्तारा ।
साँस गुरु मेरे जान गुरु मेरे, प्रान के गुरु हैं आधारा ॥
मैं हूँ चरन कमल का भँवरा, बास सुबास की प्यास घनी ।
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, गुरु हैं पूरन पुरुष धनी ॥

mana kI Asa BarOsa hai mana mEM, ATha pahara guru sEva karU~M |
AvAgavana kA saMkaTa mETU~M, nahIM janmU~M nahIM janma marU~M |
lava lagI rahE carana kI lArA, sA~Msa sA~Msa guru kA dhyAnA|
yahI vivEka hai yahI caturA^^I, yaha vidyA hai yaha j~jAnA ||
guru mErE parama puruSha karatArA, vyApaka GaTa GaTa kE bAsI |
sata cita Ananda j~jAna kI mUrata, sahaja sAra ati suKarAsI ||
cEtana kI Cavi CA^^I nayana mEM, Cabi kI CAyA saMsArA |
antara guru hai bAhara guru hai, sAra sAra kE nija sArA ||
Sabda guru haiM surata guru haiM, parama tatva guru rUpa laKU~M |
pI^^U~M guru kA Bakti sudhA rasa, prEma vivEka prasAda caKU~M ||
nayanOM mEM guru mana mEM guru haiM, tana mEM guru kA vistArA |
sA~Msa guru mErE jAna guru mErE, prAna kE guru haiM AdhArA ||
maiM hU~M carana kamala kA Ba~MvarA, bAsa subAsa kI pyAsa GanI |
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, guru haiM pUrana puruSha dhanI ||

మన కీ ఆస భరోస హై మన మేం, ఆఠ పహర గురు సేవ కరూఁ |
ఆవాగవన కా సంకట మేటూఁ, నహీం జన్మూఁ నహీం జన్మ మరూఁ |
లవ లగీ రహే చరన కీ లారా, సాఁస సాఁస గురు కా ధ్యానా|
యహీ వివేక హై యహీ చతురాఈ, యహ విద్యా హై యహ జ్ఞానా ||
గురు మేరే పరమ పురుష కరతారా, వ్యాపక ఘట ఘట కే బాసీ |
సత చిత ఆనన్ద జ్ఞాన కీ మూరత, సహజ సార అతి సుఖరాసీ ||
చేతన కీ ఛవి ఛాఈ నయన మేం, ఛబి కీ ఛాయా సంసారా |
అన్తర గురు హై బాహర గురు హై, సార సార కే నిజ సారా ||
శబ్ద గురు హైం సురత గురు హైం, పరమ తత్వ గురు రూప లఖూఁ |
పీఊఁ గురు కా భక్తి సుధా రస, ప్రేమ వివేక ప్రసాద చఖూఁ ||
నయనోం మేం గురు మన మేం గురు హైం, తన మేం గురు కా విస్తారా |
సాఁస గురు మేరే జాన గురు మేరే, ప్రాన కే గురు హైం ఆధారా ||
మైం హూఁ చరన కమల కా భఁవరా, బాస సుబాస కీ ప్యాస ఘనీ |
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, గురు హైం పూరన పురుష ధనీ ||

618.किसी पुरुष ने बन्दर पाला, अपना मीत बनाया।
पाला पोसा प्रेम प्रोति से, जग व्यवहार सिखाया ।
बन्दर करता काम सब उसके, रात दिवस का संगा।
संग साथ रह सेवा करता, कभी न मोड़त अंगा।।
आग जलाता पानी लाता, और पकाता खाना ।
खाट बिछाता पाँच दबाता, अपनी बुद्धि, अनुमाना ॥
बिना दाम का सेवक साँचा, पल पल की रखारी ।
चकित हुये सब लीला देखें, बन्दर की हुशियारी ।।
लकड़ी काट पेड़ से लाता, घर को खूब सजाता ।
बन से फूल पात फल लाकर, निज स्वामी को खिलाता ।।
एक दिन सोया पुरुष खाट पर, देह की सुधबुध भूला ।
वह अचेत निद्रा बस माता, यह सेवा बस फूला ॥
आया साँप पीठ पर बैठा, बन्दर देख डराना ।
हाथ से अपने पकड़ कुल्हाड़ी; चाहा मार गिराना ॥
भय बस चेत न आया उसको, पशु में रहे न ज्ञाना ।
साँप के संग में स्वामी मरता, यह उसने नहीं जाना ।
चोर ने उसकी गति मति देखी, हाथ पकड़ के बिठाया ।
शोर मचाया उसे जगाया, सांप देख घबराया ।
वह तो अपने बिल में समाना, पुरुष सुनाई बानी ।
तू है कौन कहाँ से आया, दे कुछ अपनी निशानी ।।
बोला चोर चोर हूँ तेरा, चोरी करने आया ।
देख देख लीला बन्दर की, जी में अधिक डराया ।।
यह बंदर है निपट अनाड़ी, इसमें नहीं चतुराई ।
इसकी संगत भूल न प्रानी, यह नहीं तेरा सहाई ।।
साँप मारकर यह अज्ञानी, तुझको मार खपाता ।
बंदर की गति समझ सियाने, यह नहीं प्रान का दाता ॥
छोड़ कुसंगत पशु की भाई, पशु में कहाँ भिताई ।
इसकी संगत है दुखदाई, तामे कौन भलाई ।
संगत तो कीजे ऊँचे की, नीच की संगत त्यागी ।
जो कोई पड़ा नीच की संगत, दह मति मंद अभागी ।।
समझ बूझ कुछ तू नर चौरे, पशु सों हित न होई ।
पशु ले जाये मौत के मुंह में, शत्रु मीत लग्व सोई ।।
पुरुष विवेकी चतुर पारसी, सोचे मन में अपने ।
पशु के साथ मृत्यु भय उपजे, सुख सम्पति नहीं सपने ॥
पुरुष ने पाँव चोर का पकड़ा, तू मेरा हितकारी ।
तूने मौत से मुझे बचाया, भया साँच उपकारी ॥
इस बन्दर का कौन भरोसा, अब नहीं भूलू भाई ।
इसके गुन सब अगुन रूप है, अवगुन काह भलाई ।
“व्याख्या मन है बन्दर मन पशु चंचल, मन है मूढ़ अज्ञानी ।
मन को साध साध नहीं भूले, मन में विष की खानी ॥
मन के मत कोई नहीं चाले, मन का नहीं भरोसा ।
गुरु के मत जो चले न प्रानी, करे अन्त अफसोसा ॥
एक ही मन से सब कुछ उपजे, भाव अनेक पसारा ।
मन का मारा कभी न जीवे, मन मृत्यु भंडारा ॥
मन के मारे बन तज जावे, बन तज घर को आवे ।
कभी बन और कभी घर भरमे, ठौर ठिकान न पावे ॥
मन को चेत चेत नर मूरख, मन नहीं मीत है तेरा ।
मन की रीति में तू क्यों भूला, मन में काल का डरा ॥
ले गुरु मत को तज मन मत को, सत मत सार न सूझे ।
जो कोई गुरु मत से लव लावे, शब्द अगम गति बझे ॥
मन मलीन तन में रहे निस दिन, विषय वासना लागी ।
साध साध इस मन को अपने, हो गुरु पद अनुरागी ।
घोड़ा है यह मन अति चंचल, ज्ञान का कोड़ा लीजे ।
दे लगाम को उसके मुंह में, पग आगे को दीजे ।।
घोड़ा तो घोड़ा है पशु सम, घोड़े से क्या प्रीती।
घोड़े चढ़ असवारी कीजे, यह सियाने रीती ॥
पकड़ पूँछ ऐंठो घोड़े की, साधन एड़ लगाओ।
सरपट दौड़ो प्रेम नगर में, तब गुरु पद को जाओ ।
देस गुरू का अधिक सुहेला, अमृत खंड अनूपा ।
झलके जग मग जोति अपारा, दरसे चेतन रूपा ।।
बरसे अग्नी अखंडित धारा, नहीं मीठा नहीं खारा ।
कोई कोई साध स्वाद रस पावे, जो सतगुरु का प्यारा ॥
बिना नयन के देखे लीला, बिना श्रवण सुन बानी ।
बिन जिभ्या चखे अमृत रस को, बिन कर कर्म करानी ।।
बिन पानी के सुधा कुंड में, करे हँस अस्नाना ।
मान सरोवर अमृत झलके, करे रात दिन पाना ॥
नहीं वहाँ पुरुष प्रकृति का वासा, नहीं ब्रह्म नहीं माया ।
मैं तोहि पू पंडित ज्ञानी, भेद कहाँ से पाया।
मन तो माया रहा समाना, बानी मुह में अटकी ।
कान दशा के लोक समाया, घान पृथ्वी जा लटकी ।
बुद्धि बुद्धि तत गई हराई, केसा ज्ञान विचारा ।
नहीं वहाँ मान नहीं अपमाना, मिटा सकल हंकारा ॥
कैसे जाना केहि विधि माना, किस का गया अनुमाना।
जो कोई समझे इस बानी को, पावे गुरुमत ज्ञाना ।
सैन बैन में सन्त लखावें, सुरत शब्द की रीती ।
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, उपजी घट में प्रीती ॥

kisI puruSha nE bandara pAlA, apanA mIta banAyA|
pAlA pOsA prEma prOti sE, jaga vyavahAra siKAyA |
bandara karatA kAma saba usakE, rAta divasa kA saMgA|
saMga sAtha raha sEvA karatA, kaBI na mOData aMgA||
Aga jalAtA pAnI lAtA, aura pakAtA KAnA |
KATa biCAtA pA~Mva dabAtA, apanI budhdI, anumAnA ||
binA dAma kA sEvaka sA~McA, pala pala kI raKArI |
cakita huyE saba lIlA dEKEM, bandara kI huSiyArI ||
lakaDI kATa pEDa sE lAtA, Gara kO KUba sajAtA |
bana sE PUla pAta Pala lAkara, nija svAmI kO KilAtA ||
Eka dina sOyA puruSha KATa para, dEha kI sudhabudha BUlA |
vaha acEta nidrA basa mAtA, yaha sEvA basa PUlA ||
AyA sA~Mpa pITha para baiThA, bandara dEKa DarAnA |
hAtha sE apanE pakaDa kulhADI; cAhA mAra girAnA ||
Baya basa cEta na AyA usakO, paSu mEM rahE na j~jAnA |
sA~Mpa kE saMga mEM svAmI maratA, yaha usanE nahIM jAnA |
cOra nE usakI gati mati dEKI, hAtha pakaDa kE biThAyA |
SOra macAyA usE jagAyA, sA~Mpa dEKa GabarAyA |
vaha tO apanE bila mEM samAnA, puruSha sunA^^I bAnI |
tU hai kauna kahA~M sE AyA, dE kuCa apanI niSAnI ||
bOlA cOra cOra hU~M tErA, cOrI karanE AyA |
dEKa dEKa lIlA bandara kI, jI mEM adhika DarAyA ||
yaha baMdara hai nipaTa anADI, isamEM nahIM caturA^^I |
isakI saMgata BUla na prAnI, yaha nahIM tErA sahA^^I ||
sA~Mpa mArakara yaha aj~jAnI, tuJakO mAra KapAtA |
baMdara kI gati samaJa siyAnE, yaha nahIM prAna kA dAtA ||
CODa kusaMgata paSu kI BA^^I, paSu mEM kahA~M BitA^^I |
isakI saMgata hai duKadA^^I, tAmE kauna BalA^^I |
saMgata tO kIjE U~McE kI, nIca kI saMgata tyAgI |
jO kO^^I paDA nIca kI saMgata, daha mati maMda aBAgI ||

కిసీ పురుష నే బన్దర పాలా, అపనా మీత బనాయా|
పాలా పోసా ప్రేమ ప్రోతి సే, జగ వ్యవహార సిఖాయా |
బన్దర కరతా కామ సబ ఉసకే, రాత దివస కా సంగా|
సంగ సాథ రహ సేవా కరతా, కభీ న మోడత అంగా||
ఆగ జలాతా పానీ లాతా, ఔర పకాతా ఖానా |
ఖాట బిఛాతా పాఁవ దబాతా, అపనీ బుధ్దీ, అనుమానా ||
బినా దామ కా సేవక సాఁచా, పల పల కీ రఖారీ |
చకిత హుయే సబ లీలా దేఖేం, బన్దర కీ హుశియారీ ||
లకడీ కాట పేడ సే లాతా, ఘర కో ఖూబ సజాతా |
బన సే ఫూల పాత ఫల లాకర, నిజ స్వామీ కో ఖిలాతా ||
ఏక దిన సోయా పురుష ఖాట పర, దేహ కీ సుధబుధ భూలా |
వహ అచేత నిద్రా బస మాతా, యహ సేవా బస ఫూలా ||
ఆయా సాఁప పీఠ పర బైఠా, బన్దర దేఖ డరానా |
హాథ సే అపనే పకడ కుల్హాడీ; చాహా మార గిరానా ||
భయ బస చేత న ఆయా ఉసకో, పశు మేం రహే న జ్ఞానా |
సాఁప కే సంగ మేం స్వామీ మరతా, యహ ఉసనే నహీం జానా |
చోర నే ఉసకీ గతి మతి దేఖీ, హాథ పకడ కే బిఠాయా |
శోర మచాయా ఉసే జగాయా, సాఁప దేఖ ఘబరాయా |
వహ తో అపనే బిల మేం సమానా, పురుష సునాఈ బానీ |
తూ హై కౌన కహాఁ సే ఆయా, దే కుఛ అపనీ నిశానీ ||
బోలా చోర చోర హూఁ తేరా, చోరీ కరనే ఆయా |
దేఖ దేఖ లీలా బన్దర కీ, జీ మేం అధిక డరాయా ||
యహ బందర హై నిపట అనాడీ, ఇసమేం నహీం చతురాఈ |
ఇసకీ సంగత భూల న ప్రానీ, యహ నహీం తేరా సహాఈ ||
సాఁప మారకర యహ అజ్ఞానీ, తుఝకో మార ఖపాతా |
బందర కీ గతి సమఝ సియానే, యహ నహీం ప్రాన కా దాతా ||
ఛోడ కుసంగత పశు కీ భాఈ, పశు మేం కహాఁ భితాఈ |
ఇసకీ సంగత హై దుఖదాఈ, తామే కౌన భలాఈ |
సంగత తో కీజే ఊఁచే కీ, నీచ కీ సంగత త్యాగీ |
జో కోఈ పడా నీచ కీ సంగత, దహ మతి మంద అభాగీ ||

619.एक वृक्ष में दो हैं पक्षी, एक छोटा एक भारी ।
वह खाता मीठा कड़वा फल, यह रहता निरहारी ।।
एक सुनहिले पर वाला है, दूजा रंग बिरंगा ।
कहने को वह जुदा जुदा हैं, निस दिन रहते संगा ॥
फल वाले को दुख सुख का भय, निश्चल अभय बिलासा ।
डाली डाली फिरता डोले, काल का सहे त्रासा॥
आँख खुली तब जग व्यौहारा, जब सोया तब सपना ।
भोग रोग में लम्पट रहता, तीन ताप का तपना ॥
ऊँची शाखा नीची शाखा, फल उत्तम और मध्यम ।
फुदुक फुदुक कर दोनों खाता, करता रहता उद्यम ॥
ऊँचे चढ़ा चैन कुछ पाया, नीचे भया दुखारी ।
चिन्ता उपजी शोकातुर हुये, मन संकल्प बिचारी ॥
मन मलीन तन सोचे पक्षी, वृक्ष महा दुखदाई।
डाल डाल में पात पात में, मोह बेल लपटाई ॥
कभी मीठा कड़वा फल चाखू , कभी निरस की बारी ।
तणा मोह काम का फंदा, कठिन भई छुटकारी ॥
मिले कोई ऐसा पुरुष विवेकी, मुझको आन छुड़ावे ।
भोग वासना से मैं छूटू, भव भय फिर न सतावे ।।
तब आकाश बानी हुई ऐसी, दृष्टि ऊँच कर भाई।
देख मुझे मैं तेरा हूँ साथी, संगी सहज सहाई ॥
मेरा रूप है अगम आरा, अजर अमर अविनासी ।
एक अस्थानी सर्व अस्थानी, घट घट का मैं बासी ।।
जो कोई लखे रूप निज मेरा, शब्द सुने सुख रासी ।
तुरत छुड़ाऊँ तोहि बंध से, काटू’ यम की फाँसी ।।
शब्द रसीला पक्षी सुन कर, ऊँचे सीस उठाया।
देख देख वह अचरज मूरत, मन में अति हर्षाया ।
तुम हो कौन कहाँ से आये, कौन धाम में बासा।
दया रूप धारा यह कसा, सहज प्रकाश उजासा ॥
बोला पक्षी सुन मेरे भाई, मैं हूँ अगम अपारा ।
जो कोई शरणागत आवे, ताको , मैं सहारा ।।
अविनासी पद को पहुँचाऊँ, भेद बताऊँ न्यारा ।
परम अवस्था ताहि दिखाऊँ, करूँ आप निस्तारा ।।
तू तो पड़ा मोह के फन्दे, आसा तृष्णा लागी ।
राग वासना त्यागदे मन से, हो चित से वैरागी ।
यह तो वृक्ष काल की माया, जान इसे परदेसा ।
तेरा धाम अधर में प्यारे, चल चल कर प्रवेसा ॥
बोला पक्षी दीन अधीना, मैं हूँ विकल निदाना ।
केहि विधि चलू धाम को तेरे, मैं नहीं चतुर सुजाना ॥
दया दृष्टि कर तब वह बोला, चिंता तज दे भाई ।
मैं तो आया तोहि उबारन, दे अपनी शरनाई ॥
मेरी ओर देख तू हरदम, बल पौरुष तब आवे ।
मेरा बल ले चढ़ अन्तर में, शब्द स्वाद घट पावे ॥
पिंड में तेरे खंड ब्रह्मांडा, तू है आप अविनासी ।
सोच सोच कुछ मन में अपने, भरम अविद्या नासी ॥
पक्षी ने तब तासों सीखा, सुरत शब्द विधि सारा ।
अनहद साधन कर घट अपने, मेटा जगत विकारा॥
ज्योती देखी परम सुहेली, सुन अनहद झनकारा।
पर फैलाये उड़ा तब पक्षी, छोड़ा वृक्ष संसारा ।
सहस कमल त्रिकुटी के ऊपर, सुन्न महासुन्न आया ।
भवर गुफा के पार ठिकाना, सतपद बीन बजाया ॥
अलख अगम पद को जब परसा, राधास्वामी पद में बासा।
अब नहीं दुख दारुण की चिंता, किया निर्वाण निवासा ।।
धन्य धन्य गुरु परम सहायक, जीव अजान चिताया।
साँचे धाम मिले जब बेठक, व्यापे काल न माया ॥

Eka vRukSha mEM dO haiM pakShI, Eka COTA Eka BArI |
vaha KAtA mIThA kaDavA Pala, yaha rahatA nirahArI ||
Eka sunahilE para vAlA hai, dUjA raMga viraMgA |
kahanE kO vaha judA judA haiM, nisa dina rahatE saMgA ||
Pala vAlE kO duKa suKa kA Baya, niScala aBaya bilAsA |
DAlI DAlI PiratA DOlE, kAla kA sahE trAsA||
A~MKa KulI taba jaga vyauhArA, jaba sOyA taba sapanA |
BOga rOga mEM lampaTa rahatA, tIna tApa kA tapanA ||
U~McI SAKA nIcI SAKA, Pala uttama aura madhyama |
Puduka Puduka kara dOnOM KAtA, karatA rahatA udyama ||
U~McE caDhA caina kuCa pAyA, nIcE BayA duKArI |
cintA upajI SOkAtura huyE, mana saMkalpa bicArI ||
mana malIna tana sOcE pakShI, vRukSha mahA duKadA^^I|
DAla DAla mEM pAta pAta mEM, mOha bEla lapaTA^^I ||
kaBI mIThA kaDavA Pala cAKU~M , kaBI nirasa kI bArI |
tuShNA mOha kAma kA PaMdA, kaThina Ba^^I CuTakArI ||
milE kO^^I aisA puruSha vivEkI, muJakO Ana CuDAvE |
BOga vAsanA sE maiM CUTU~M, Bava Baya Pira na satAvE ||
taba AkASa bAnI hu^^I aisI, dRuShTi U~Mca kara BA^^I|
dEKa muJE maiM tErA hU~M sAthI, saMgI sahaja sahA^^I ||
mErA rUpa hai agama apArA, ajara amara avinAsI |
Eka asthAnI sarva asthAnI, GaTa GaTa kA maiM bAsI ||
jO kO^^I laKE rUpa nija mErA, Sabda sunE suKa rAsI |
turata CuDA^^U~M tOhi baMdha sE, kATU yama kI PA~MsI ||
Sabda rasIlA pakShI suna kara, U~McE sIsa uThAyA|
dEKa dEKa vaha acaraja mUrata, mana mEM ati harShAyA |
tuma hO kauna kahA~M sE AyE, kauna dhAma mEM bAsA|
dayA rUpa dhArA yaha kaisA, sahaja prakASa ujAsA ||
bOlA pakShI suna mErE BA^^I, maiM hU~M agama apArA |
jO kO^^I SaraNAgata AvE, tAkO dU~M maiM sahArA ||

ఏక వృక్ష మేం దో హైం పక్షీ, ఏక ఛోటా ఏక భారీ |
వహ ఖాతా మీఠా కడవా ఫల, యహ రహతా నిరహారీ ||
ఏక సునహిలే పర వాలా హై, దూజా రంగ విరంగా |
కహనే కో వహ జుదా జుదా హైం, నిస దిన రహతే సంగా ||
ఫల వాలే కో దుఖ సుఖ కా భయ, నిశ్చల అభయ బిలాసా |
డాలీ డాలీ ఫిరతా డోలే, కాల కా సహే త్రాసా||
ఆఁఖ ఖులీ తబ జగ వ్యౌహారా, జబ సోయా తబ సపనా |
భోగ రోగ మేం లమ్పట రహతా, తీన తాప కా తపనా ||
ఊఁచీ శాఖా నీచీ శాఖా, ఫల ఉత్తమ ఔర మధ్యమ |
ఫుదుక ఫుదుక కర దోనోం ఖాతా, కరతా రహతా ఉద్యమ ||
ఊఁచే చఢా చైన కుఛ పాయా, నీచే భయా దుఖారీ |
చిన్తా ఉపజీ శోకాతుర హుయే, మన సంకల్ప బిచారీ ||
మన మలీన తన సోచే పక్షీ, వృక్ష మహా దుఖదాఈ|
డాల డాల మేం పాత పాత మేం, మోహ బేల లపటాఈ ||
కభీ మీఠా కడవా ఫల చాఖూఁ , కభీ నిరస కీ బారీ |
తుష్ణా మోహ కామ కా ఫందా, కఠిన భఈ ఛుటకారీ ||
మిలే కోఈ ఐసా పురుష వివేకీ, ముఝకో ఆన ఛుడావే |
భోగ వాసనా సే మైం ఛూటూఁ, భవ భయ ఫిర న సతావే ||
తబ ఆకాశ బానీ హుఈ ఐసీ, దృష్టి ఊఁచ కర భాఈ|
దేఖ ముఝే మైం తేరా హూఁ సాథీ, సంగీ సహజ సహాఈ ||
మేరా రూప హై అగమ అపారా, అజర అమర అవినాసీ |
ఏక అస్థానీ సర్వ అస్థానీ, ఘట ఘట కా మైం బాసీ ||
జో కోఈ లఖే రూప నిజ మేరా, శబ్ద సునే సుఖ రాసీ |
తురత ఛుడాఊఁ తోహి బంధ సే, కాటూ యమ కీ ఫాఁసీ ||
శబ్ద రసీలా పక్షీ సున కర, ఊఁచే సీస ఉఠాయా|
దేఖ దేఖ వహ అచరజ మూరత, మన మేం అతి హర్షాయా |
తుమ హో కౌన కహాఁ సే ఆయే, కౌన ధామ మేం బాసా|
దయా రూప ధారా యహ కైసా, సహజ ప్రకాశ ఉజాసా ||
బోలా పక్షీ సున మేరే భాఈ, మైం హూఁ అగమ అపారా |
జో కోఈ శరణాగత ఆవే, తాకో దూఁ మైం సహారా ||

620.सहस कमल में डेरा डालो, ज्योति में ज्योति मिलाओ ।
ज्योति निरंजन ज्योती झलके, घंटा शंख बजाओ ।
ज्योति शब्द की निरख परख में, गुरु का ध्यान लगाओ।
मेघा बरसे बिजली चमके, अमृत धार नहाओ ॥
बिन जल चूद पड़े जहाँ भारी, न्हाय न्हाय तृप्ताओ ।
रिमझिम रिमझिम बादल बरसे, मेघनाद चित लाओ ॥
चाँद सूर बिन जहाँ उजियारा, सो प्रकाश लख धाओ।
मोती पोहो गगन मंडल में, बिन सुर शब्द सुनाओ ॥
त्रिकुटी जाय सोमरस पाओ, पियो अमी रस सारा ।
यह निज वेद श्रुति अस्थाना, मूल कलाम विचारा ।।
यह पद जब कोई साधू परसे, दरसे सत ओंकारा ।
प्रणव शब्द सुन मंगल गावे, यह है गुरु दरबारा ।।
सेत बन्ध रामेश्वर सागर, ब्रह्मा नाद चिकारा ।
मेघनाद इन्द्रीजित रावन, मार करा संहारा ।।
त्रिकुटी छोड़ चले आगे को, सुन्न महासुन्न झारा ।
अटल समाधि की तारी लागी, सो पद दसवाँ द्वारा ॥
गढ़ केलाश ब्रह्मरेन्द्र चोटी, मानसरोवर धारा ।
हंस निरन्तर मोती चूगे, पुरुष प्रकृति धारा ॥
सुन्न छोड़ सोहंग पद आवे, भंवर गुफा की खिड़की ।
मुरली बजी सोहंगम धुन में, सहज ही बिजली कड़की ।।
सोहंग सोहंग हंस की बानी, सोहंग उलटा हंसा ।
जो कोई मरम गुरु का पावे, सुफल तासु शुभ बंसा ॥
सत पद बीन सुनी लब लाई, सत्त पुरुष घर बासा ।
देखा रूप अगाध अपारा, अद्भुत अजब तमासा ॥
अलख अगम के पार ठिकाना, राधास्वामी धाम सिधाये ।
मन बानी की गम नहीं जामें, समझ समझ हर्षाये ॥
जा पर दया गुरु की होई, सो पहुँचे दरबारा ।
राधास्वामी छिन छिन भाखे, राधास्वामी अगम अपारा ।।

sahasa kamala mEM DErA DAlO, jyOti mEM jyOti milA^^O |
jyOti niraMjana jyOtI JalakE, GaMTA SaMKa bajA^^O |
jyOti Sabda kI niraKa paraKa mEM, guru kA dhyAna lagA^^O|
mEGA barasE bijalI camakE, amRuta dhAra nahA^^O ||
bina jala bU~Mda paDE jahA~M BArI, nhAya nhAya tRuptA^^O |
rimaJima rimaJima bAdala barasE, mEGanAda cita lA^^O ||
cA~Mda sUra bina jahA~M ujiyArA, sO prakASa laKa dhA^^O|
mOtI pOhO gagana maMDala mEM, bina sura Sabda sunA^^O ||
trikuTI jAya sOmarasa pA^^O, piyO amI rasa sArA |
yaha nija vEda Sruti asthAnA, mUla kalAma vicArA ||
yaha pada jaba kO^^I sAdhU parasE, darasE sata OMkArA |
praNava Sabda suna maMgala gAvE, yaha hai guru darabArA ||
sEta bandha rAmESvara sAgara, brahmA nAda cikArA |
mEGanAda indrIjita rAvana, mAra karA saMhArA ||
trikuTI CODa calE AgE kO, sunna mahAsunna JArA |
aTala samAdhi kI tArI lAgI, sO pada dasavA~M vdArA ||
gaDha kElASa brahmarEndra cOTI, mAnasarOvara dhArA |
haMsa nirantara mOtI cUgE, puruSha prakRuti dhArA ||
sunna CODa sOhaMga pada AvE, Ba~Mvara guPA kI KiDakI |
muralI bajI sOhaMgama dhuna mEM, sahaja hI bijalI kaDakI ||
sOhaMga sOhaMga haMsa kI bAnI, sOhaMga ulaTA haMsA |
jO kO^^I marama guru kA pAvE, suPala tAsu SuBa baMsA ||
sata pada bIna sunI laba lA^^I, satta puruSha Gara bAsA |
dEKA rUpa agAdha apArA, aBduta ajaba tamAsA ||
alaKa agama kE pAra ThikAnA, rAdhAsvAmI dhAma sidhAyE |
mana bAnI kI gama nahIM jAmEM, samaJa samaJa harShAyE ||
jA para dayA guru kI hO^^I, sO pahu~McE darabArA |
rAdhAsvAmI Cina Cina BAKE, rAdhAsvAmI agama apArA ||

సహస కమల మేం డేరా డాలో, జ్యోతి మేం జ్యోతి మిలాఓ |
జ్యోతి నిరంజన జ్యోతీ ఝలకే, ఘంటా శంఖ బజాఓ |
జ్యోతి శబ్ద కీ నిరఖ పరఖ మేం, గురు కా ధ్యాన లగాఓ|
మేఘా బరసే బిజలీ చమకే, అమృత ధార నహాఓ ||
బిన జల బూఁద పడే జహాఁ భారీ, న్హాయ న్హాయ తృప్తాఓ |
రిమఝిమ రిమఝిమ బాదల బరసే, మేఘనాద చిత లాఓ ||
చాఁద సూర బిన జహాఁ ఉజియారా, సో ప్రకాశ లఖ ధాఓ|
మోతీ పోహో గగన మండల మేం, బిన సుర శబ్ద సునాఓ ||
త్రికుటీ జాయ సోమరస పాఓ, పియో అమీ రస సారా |
యహ నిజ వేద శ్రుతి అస్థానా, మూల కలామ విచారా ||
యహ పద జబ కోఈ సాధూ పరసే, దరసే సత ఓంకారా |
ప్రణవ శబ్ద సున మంగల గావే, యహ హై గురు దరబారా ||
సేత బన్ధ రామేశ్వర సాగర, బ్రహ్మా నాద చికారా |
మేఘనాద ఇన్ద్రీజిత రావన, మార కరా సంహారా ||
త్రికుటీ ఛోడ చలే ఆగే కో, సున్న మహాసున్న ఝారా |
అటల సమాధి కీ తారీ లాగీ, సో పద దసవాఁ వ్దారా ||
గఢ కేలాశ బ్రహ్మరేన్ద్ర చోటీ, మానసరోవర ధారా |
హంస నిరన్తర మోతీ చూగే, పురుష ప్రకృతి ధారా ||
సున్న ఛోడ సోహంగ పద ఆవే, భఁవర గుఫా కీ ఖిడకీ |
మురలీ బజీ సోహంగమ ధున మేం, సహజ హీ బిజలీ కడకీ ||
సోహంగ సోహంగ హంస కీ బానీ, సోహంగ ఉలటా హంసా |
జో కోఈ మరమ గురు కా పావే, సుఫల తాసు శుభ బంసా ||
సత పద బీన సునీ లబ లాఈ, సత్త పురుష ఘర బాసా |
దేఖా రూప అగాధ అపారా, అభ్దుత అజబ తమాసా ||
అలఖ అగమ కే పార ఠికానా, రాధాస్వామీ ధామ సిధాయే |
మన బానీ కీ గమ నహీం జామేం, సమఝ సమఝ హర్షాయే ||
జా పర దయా గురు కీ హోఈ, సో పహుఁచే దరబారా |
రాధాస్వామీ ఛిన ఛిన భాఖే, రాధాస్వామీ అగమ అపారా ||

621.सात समुन्दर गोता मारा, सात लोक चढ़ आया ।
सात दिनों की सात चढ़ाई, चढ़ धुर आसन लाया ।।
सात शब्द और सात राग है, अनहद सात सुहानी ।
सात ज्योति की लीला निरखी, सात ही सात बखानी ।।
सात अवस्था ऊच नीच की, समझे कोई गुरु ज्ञानी ।
छः को त्याग सात को धावे, पावे पद निरवानी ।।
गावे राग अनूप अपारा, निरखे रूप गोसाई ।
सरगम के सुर सात हैं जो जो, सो घट नाद की झाई ।।
सात द्वीप में सात हैं तारे, सप्त ऋषि रखवारा ।
सात प्रकार की रचना अद्भुत, क्या कोई बरने पारा ।
तिल पहिला सहस्त्रार दूसरा, त्रिकुटी तीजा जानो।
सुन्न चौथा महासुन्न पाँचवाँ, गुफा छटा पहिचानो।
सतपद सप्तम अपर अपारा, सुर घुन जहां बिसराई ।
अपने घट में लखो निरन्तर, बिगड़ी सब बन जाई॥
आगे शब्द है अगम अलेखा, राधास्वामी पद तिस ऊपर ।
शब्द अशब्द का भेद मिले जब, गुरु दयाल हो जिनपर ।।
घंटा शंख मृदंग सारंगी, बजा सितार अनूपा ।
बंसी मधुर मनोहर बाजी, सातवाँ बीन का रूपा ।
सुरत शब्द का साधन करके, पाया भेद अपारा ।
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, खोजा निज दरवारा ।।

sAta samundara gOtA mArA, sAta lOka caDha AyA |
sAta dinOM kI sAta caDhA^^I, caDha dhura Asana lAyA ||
sAta Sabda aura sAta rAga hai, anahada sAta suhAnI |
sAta jyOti kI lIlA niraKI, sAta hI sAta baKAnI ||
sAta avasthA U~Mca nIca kI, samaJE kO^^I guru j~jAnI |
CaH kO tyAga sAta kO dhAvE, pAvE pada niravAnI ||
gAvE rAga anUpa apArA, niraKE rUpa gOsA^^I |
saragama kE sura sAta haiM jO jO, sO GaTa nAda kI JA^^I ||
sAta dvIpa mEM sAta haiM tArE, sapta RuShi raKavArA |
sAta prakAra kI racanA adButa, kyA kO^^I baranE pArA |
tila pahilA sahastrAra dUsarA, trikuTI tIjA jAnO|
sunna cauthA mahAsunna pA~McavA~M, guPA CaTA pahicAnO|
satapada saptama apara apArA, sura Guna jahAM bisarA^^I |
apanE GaTa mEM laKO nirantara, bigaDI saba bana jA^^I||
AgE Sabda hai agama alEKA, rAdhAsvAmI pada tisa Upara |
Sabda aSabda kA BEda milE jaba, guru dayAla hO jinapara ||
GaMTA SaMKa mRudaMga sAraMgI, bajA sitAra anUpA |
baMsI madhura manOhara bAjI, sAtavA~M bIna kA rUpA |
surata Sabda kA sAdhana karakE, pAyA BEda apArA |
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, KOjA nija daravArA ||

సాత సమున్దర గోతా మారా, సాత లోక చఢ ఆయా |
సాత దినోం కీ సాత చఢాఈ, చఢ ధుర ఆసన లాయా ||
సాత శబ్ద ఔర సాత రాగ హై, అనహద సాత సుహానీ |
సాత జ్యోతి కీ లీలా నిరఖీ, సాత హీ సాత బఖానీ ||
సాత అవస్థా ఊఁచ నీచ కీ, సమఝే కోఈ గురు జ్ఞానీ |
ఛః కో త్యాగ సాత కో ధావే, పావే పద నిరవానీ ||
గావే రాగ అనూప అపారా, నిరఖే రూప గోసాఈ |
సరగమ కే సుర సాత హైం జో జో, సో ఘట నాద కీ ఝాఈ ||
సాత ద్వీప మేం సాత హైం తారే, సప్త ఋషి రఖవారా |
సాత ప్రకార కీ రచనా అద్భుత, క్యా కోఈ బరనే పారా |
తిల పహిలా సహస్త్రార దూసరా, త్రికుటీ తీజా జానో|
సున్న చౌథా మహాసున్న పాఁచవాఁ, గుఫా ఛటా పహిచానో|
సతపద సప్తమ అపర అపారా, సుర ఘున జహాం బిసరాఈ |
అపనే ఘట మేం లఖో నిరన్తర, బిగడీ సబ బన జాఈ||
ఆగే శబ్ద హై అగమ అలేఖా, రాధాస్వామీ పద తిస ఊపర |
శబ్ద అశబ్ద కా భేద మిలే జబ, గురు దయాల హో జినపర ||
ఘంటా శంఖ మృదంగ సారంగీ, బజా సితార అనూపా |
బంసీ మధుర మనోహర బాజీ, సాతవాఁ బీన కా రూపా |
సురత శబ్ద కా సాధన కరకే, పాయా భేద అపారా |
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, ఖోజా నిజ దరవారా ||

622.रूप अरूप सरूप अनूप, कथे कोई महिमा क्या तेरी ।
आनन्दघन सत चित्त अगोचर, बुद्धि लहै कसे गति तेरी ।।
सिंधु अपार महिमा अति निर्मल, अमल विमल से पार गुरु ।
पार अपार की गम नहि तुझमें, अपरम्पार से पार गुरु ।।
माया गोतीता चरित पुनीता, व्यापक विरज महान है तू ।
सर्व स्वरूपी सर्व व्यापी, मंगल मय निज ज्ञान है तू ॥
सर्व आधारा रहित विकारा, सब का सब से न्यारा है।
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी,तेरा ही मुझको सहारा है।

rUpa arUpa sarUpa anUpa, kathE kO^^I mahimA kyA tErI |
AnandaGana sata citta agOcara, budhdi lahai kaisE gati tErI ||
siMdhu apAra mahimA ati nirmala, amala vimala sE pAra guru |
pAra apAra kI gama nahi tuJamEM, aparampAra sE pAra guru ||
mAyA gOtItA carita punItA, vyApaka viraja mahAna hai tU |
sarva svarUpI sarva vyApI, maMgala maya nija j~jAna hai tU ||
sarva AdhArA rahita vikArA, saba kA saba sE nyArA hai|
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI,tErA hI muJakO sahArA hai|

రూప అరూప సరూప అనూప, కథే కోఈ మహిమా క్యా తేరీ |
ఆనన్దఘన సత చిత్త అగోచర, బుధ్ది లహై కైసే గతి తేరీ ||
సింధు అపార మహిమా అతి నిర్మల, అమల విమల సే పార గురు |
పార అపార కీ గమ నహి తుఝమేం, అపరమ్పార సే పార గురు ||
మాయా గోతీతా చరిత పునీతా, వ్యాపక విరజ మహాన హై తూ |
సర్వ స్వరూపీ సర్వ వ్యాపీ, మంగల మయ నిజ జ్ఞాన హై తూ ||
సర్వ ఆధారా రహిత వికారా, సబ కా సబ సే న్యారా హై|
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ,తేరా హీ ముఝకో సహారా హై|

623.मेरा इष्ट बहुरंगी साँई, घट घट करे निवासा ।
नाचे नाच नचावे बहुविधि, खेले खेल तमाशा ।।
चन्द्र सूर तारागन मध्ये, ज्योत प्रकाश उजासा।
मेंहदी बीच लाली हुये झलके, फूल बीच ज्यों बासा॥
रमता जोगी भोग अभोगी, सोगी सोग उदासा ।
रूप स्वरूप अनूप दिखावे, रहे निरन्तर पासा ।।
आवे जाये न गुप्त प्रगट होय, बख्शे प्रेम बिलासा ।
सिंध अगाध अगम जल भरिया, पीवे तृप्त पियासा ॥
चैतन धन आनन्द धन अद्भुत, सत्त भाव में भासा ।
जो कोई उसका ध्यान लगावे, काटे कर्म का फाँसा ॥
अजर अमर अविनासी प्यारा, न्यारा प्रेम हुलासा ।
चर और अचर में आप बिराजे, रचे भक्ति निज रासा ।।
नहीं वह ज्ञान योग तुरियातित, नहीं प्रगटा नहीं नासा ।
आसा त्याग जगत माया की, कोई कोई पावे दासा ॥

mErA iShTa bahuraMgI sA~MI, GaTa GaTa karE nivAsA |
nAcE nAca nacAvE bahuvidhi, KElE KEla tamASA ||
candra sUra tArAgana madhyE, jyOta prakASa ujAsA|
mEMhadI bIca lAlI huyE JalakE, PUla bIca jyOM bAsA||
ramatA jOgI BOga aBOgI, sOgI sOga udAsA |
rUpa svarUpa anUpa diKAvE, rahE nirantara pAsA ||
AvE jAyE na gupta pragaTa hOya, baKSE prEma bilAsA |
siMdha agAdha agama jala BariyA, pIvE tRupta piyAsA ||
caitana dhana Ananda dhana adButa, satta BAva mEM BAsA |
jO kO^^I usakA dhyAna lagAvE, kATE karma kA PA~MsA ||
ajara amara avinAsI pyArA, nyArA prEma hulAsA |
cara aura acara mEM Apa birAjE, racE Bakti nija rAsA ||
nahIM vaha j~jAna yOga turiyAtita, nahIM pragaTA nahIM nAsA |
AsA tyAga jagata mAyA kI, kO^^I kO^^I pAvE dAsA ||

మేరా ఇష్ట బహురంగీ సాఁఈ, ఘట ఘట కరే నివాసా |
నాచే నాచ నచావే బహువిధి, ఖేలే ఖేల తమాశా ||
చన్ద్ర సూర తారాగన మధ్యే, జ్యోత ప్రకాశ ఉజాసా|
మేంహదీ బీచ లాలీ హుయే ఝలకే, ఫూల బీచ జ్యోం బాసా||
రమతా జోగీ భోగ అభోగీ, సోగీ సోగ ఉదాసా |
రూప స్వరూప అనూప దిఖావే, రహే నిరన్తర పాసా ||
ఆవే జాయే న గుప్త ప్రగట హోయ, బఖ్శే ప్రేమ బిలాసా |
సింధ అగాధ అగమ జల భరియా, పీవే తృప్త పియాసా ||
చైతన ధన ఆనన్ద ధన అద్భుత, సత్త భావ మేం భాసా |
జో కోఈ ఉసకా ధ్యాన లగావే, కాటే కర్మ కా ఫాఁసా ||
అజర అమర అవినాసీ ప్యారా, న్యారా ప్రేమ హులాసా |
చర ఔర అచర మేం ఆప బిరాజే, రచే భక్తి నిజ రాసా ||
నహీం వహ జ్ఞాన యోగ తురియాతిత, నహీం ప్రగటా నహీం నాసా |
ఆసా త్యాగ జగత మాయా కీ, కోఈ కోఈ పావే దాసా ||

624.तीन ताप से जगत दुखारी, सुख आनन्द नहीं पाये ।
ज्ञान विवेक की गम नहीं वाको, भरम अज्ञान भुलावे ।।
मतवारों ने मति गति गाई, मति माया की दासी ।
बुद्धि चतुरता छल और धोके, यम के गले बिच फाँसी ।।
भरम भरम भरमे निस बासर, भरम में आन भुलाने ।
भर्म हिंडोले भूले सारे, ऋषि मुनि और सियाने ।
मानुष जनम का सार न जाना, नर तन बाद गवाया ।
जेहि देखा सो भूल भरम में, फिर फिर भटका खाया ।
राधास्वामी सन्त रूप जग आये, शब्द की डगर बताई।
जो कोई चरन शरन में आया, ताहि लिया अपनाई ॥

tIna tApa sE jagata duKArI, suKa Ananda nahIM pAyE |
j~jAna vivEka kI gama nahIM vAkO, Barama aj~jAna BulAvE ||
matabArOM nE mati gati gA^^I, mati mAyA kI dAsI |
budbi caturatA Cala aura dhOkE, yama kE galE bica PA~MsI ||
Barama Barama BaramE nisa bAsara, Barama mEM Ana BulAnE |
Barma hiMDOlE BUlE sArE, RuShi muni aura siyAnE |
mAnuSha janama kA sAra na jAnA, nara tana bAda ga~MvAyA |
jEhi dEKA sO BUla Barama mEM, Pira Pira BaTakA KAyA |
rAdhAsvAmI santa rUpa jaga AyE, Sabda kI Dagara batA^^I|
jO kO^^I carana Sarana mEM AyA, tAhi liyA apanA^^I ||

తీన తాప సే జగత దుఖారీ, సుఖ ఆనన్ద నహీం పాయే |
జ్ఞాన వివేక కీ గమ నహీం వాకో, భరమ అజ్ఞాన భులావే ||
మతబారోం నే మతి గతి గాఈ, మతి మాయా కీ దాసీ |
బుద్బి చతురతా ఛల ఔర ధోకే, యమ కే గలే బిచ ఫాఁసీ ||
భరమ భరమ భరమే నిస బాసర, భరమ మేం ఆన భులానే |
భర్మ హిండోలే భూలే సారే, ఋషి ముని ఔర సియానే |
మానుష జనమ కా సార న జానా, నర తన బాద గఁవాయా |
జేహి దేఖా సో భూల భరమ మేం, ఫిర ఫిర భటకా ఖాయా |
రాధాస్వామీ సన్త రూప జగ ఆయే, శబ్ద కీ డగర బతాఈ|
జో కోఈ చరన శరన మేం ఆయా, తాహి లియా అపనాఈ ||

625.इस मन अन्दर बाग बगीचा, इसमें है फुलवारी ।
नाना गाछ लता हैं अन्दर, नाना खेत कियारी ॥
इस मन अन्दर सात समुन्दर, मोती मूगा भारी !
ले जितना तेरा मन चाहे, बन सच्चा व्यौपारी ॥
मन के अन्दर असुर देवता, तीरथ सकल विराजें।
मन के अन्दर बजे बाँसुरी, शंखनाद धुन गाज ।
मन ही कुरुक्षेत्र है तेरा, अर्जुन बान चलावे ।
जो कोई इस मन को समझे, समर विजय फल पावे ॥
रावण राम लड़ें मन अन्दर, नित ही होत लड़ाई ।
सीता सती अशोक बाटिका, सब मन की प्रमुताई ॥
मन ही विष्णु आदि शिव शक्ति, ब्रह्मा वेद बखाने ।
मन ही साम यजुर ऋग बानी, जो जाँचे सो जाने ।
मन ही आग पवन जल पृथवी, मन अकाश का रूपा ।
मन निर्वाण मुक्ति का हेतू, मन अन्दर भव कूपा ॥

isa mana andara bAga bagIcA, isamEM hai PulavArI |
nAnA gACa latA haiM andara, nAnA KEta kiyArI ||
isa mana andara sAta samundara, mOtI mU~MgA BArI !
lE jitanA tErA mana cAhE, bana saccA vyaupArI ||
mana kE andara asura dEvatA, tIratha sakala virAjEM|
mana kE andara bajE bA~MsurI, SaMKanAda dhuna gAjEM |
mana hI kurukShEtra hai tErA, arjuna bAna calAvE |
jO kO^^I isa mana kO samaJE, samara vijaya Pala pAvE ||
rAvaNa rAma laDEM mana andara, nita hI hOta laDA^^I |
sItA satI aSOka bATikA, saba mana kI pramutA^^I ||
mana hI viShNu Adi Siva Sakti, brahmA vEda baKAnE |
mana hI sAma yajura Ruga bAnI, jO jA~McE sO jAnE |
mana hI Aga pavana jala pRuthavI, mana akASa kA rUpA |
mana nirvANa mukti kA hEtU, mana andara Bava kUpA ||

ఇస మన అన్దర బాగ బగీచా, ఇసమేం హై ఫులవారీ |
నానా గాఛ లతా హైం అన్దర, నానా ఖేత కియారీ ||
ఇస మన అన్దర సాత సమున్దర, మోతీ మూఁగా భారీ !
లే జితనా తేరా మన చాహే, బన సచ్చా వ్యౌపారీ ||
మన కే అన్దర అసుర దేవతా, తీరథ సకల విరాజేం|
మన కే అన్దర బజే బాఁసురీ, శంఖనాద ధున గాజేం |
మన హీ కురుక్షేత్ర హై తేరా, అర్జున బాన చలావే |
జో కోఈ ఇస మన కో సమఝే, సమర విజయ ఫల పావే ||
రావణ రామ లడేం మన అన్దర, నిత హీ హోత లడాఈ |
సీతా సతీ అశోక బాటికా, సబ మన కీ ప్రముతాఈ ||
మన హీ విష్ణు ఆది శివ శక్తి, బ్రహ్మా వేద బఖానే |
మన హీ సామ యజుర ఋగ బానీ, జో జాఁచే సో జానే |
మన హీ ఆగ పవన జల పృథవీ, మన అకాశ కా రూపా |
మన నిర్వాణ ముక్తి కా హేతూ, మన అన్దర భవ కూపా ||

626.भक्ति का सन्देश सुनाने, साधू जग में आया है।
सत असत का निर्णय करके, सत मारग दरसाया है ।।
साधु साधन सिखलाता है, प्रेम भाव जतलाता है ।
दया धरम का मूल है भाई, यह सबको बतलाता है।
किसी से राग द्वेष नहीं उसको, सबका सबसे न्यारा है।
जिनमें श्रद्धा प्रीति है उसकी, उनका वह अति प्यारा है।
तरुवर सम हैं साधु सन्त जन, चौथे बरषा का पानी ।
परमारथ के साथी हैं यह, सहित कर्म और मन बानी ॥
साधु संग की महिमा उत्तम, भव के पार लगाती है।
जो कोई साधु संग में आया, भक्ति उसको भाती है ।
भवसागर अति अगम पन्थ है, बिन जल बड़ मरे प्रानी।
जो कोई साधु शरन में आया, सतसंग की महिमा जानी ॥
सुख देवें दुख खोयें निस दिन, बख्शे पाप से छुटकारा ।
परम सनेही साधु हैं भाई, उनसे मिलेगा निस्तारा ॥
एक घड़ी या आध घड़ी जो, सतसंगत में आता है।
काल कमे के फंद से छुटकर, फल जीवन का पाता है ।
भाव से आवे कुभाव से आवे, साधु है सबको प्यारे ।
दीन दुखी प्रानी हैं साधु के, दोउ आँखों के हैं तारे ॥
साधु संग को यू तुम समझो, ज्यों गंधी की है दुकान ।
चास सुबास मिले नित आये, यह साधू की है पहचान ॥
छोड़ कुसंग संग कर इनका, यह भव फंद कटावंगे।
दाग करम का अपनी दया से, सहज ही सहज हटावेंगे।
कल्पवृक्ष साधू की संगत, मन माना फल देता है।
दुख कलेश संसार के सारे, यह छिन में हर लेता है ।।
मानुष जनम वृथा मत खोओ, जनम नहीं यह बारम्बार ।
पात सूखकर गिरे वृक्ष से, नहीं फिर लगे वृक्ष की डार ।।
पोथी पढ़ो न पुस्तक बाँचो, हित चित से करो साधु संग।
फिर देखो कैसे चढ़ता है, नित नया परमारथ का रंग ।।
माहब मिला न स्वर्गलोक में, नहीं वह बसता चारों धाम ।
वह बसता है साधु में निसदिन, साध संग में है सतनाम ।।
साधु दरस से मिले सुक्तगति, साधु दरस से सुख पाओ ।
साधु वचन सतसंग में सुन सुन, सतनाम से चित लाओ।
साधु सरल चित जगत हितैषी, दयासिंधु हैं प्रेम स्वरूप ।
जो कोई चरन शरन में आवे, नहीं वह पड़े कभी भवकूप ।
सार भेद है साधु की पूजी, साधु से मिले तत्व का ज्ञान ।
साधु संग से सहज ही छूटे, काम क्रोध मोह अभिमान ।
सिंह साधु की रहनी न्यारी, जीवत नर का करे अहार ।
जीवत मारें बान बचन से, जीतेजी करदें उद्धार ॥
पलट जाय ब्रह्मांड निकाया, पलटे चन्द सूरज की चाल ।
साधु बचन पलटे नहीं भाई, साधु शरन लो चित्त संभाल ।।
नारद वाल्मीकि घट योनी, गनिका पीपा और रैदास ।
सुधरे साधु संग में यह सब, साधु संग नित करो विलास ॥
साधु की महिमा सब कोई जाने, बरन सकें नहिं विष्णु महेश ।
शेष नाग थके ऋषि मुनि थकरहे, थकरहे शारद और गणेश ।।
मन मारो छाँडो चतुराई, साधु शरण दृढ़ कर लीजे ।
त्याग कपट छल बुद्धि बिलासा, चित सतसंग में दीजे ॥

Bakti kA sandESa sunAnE, sAdhU jaga mEM AyA hai|
sata asata kA nirNaya karakE, sata mAraga darasAyA hai ||
sAdhu sAdhana siKalAtA hai, prEma BAva jatalAtA hai |
dayA dharama kA mUla hai BA^^I, yaha sabakO batalAtA hai|
kisI sE rAga dvESha nahIM usakO, sabakA sabasE nyArA hai|
jinamEM SradhdA prIti hai usakI, unakA vaha ati pyArA hai|
taruvara sama haiM sAdhu santa jana, cauthE baraShA kA pAnI |
paramAratha kE sAthI haiM yaha, sahita karma aura mana bAnI ||
sAdhu saMga kI mahimA uttama, Bava kE pAra lagAtI hai|
jO kO^^I sAdhu saMga mEM AyA, Bakti usakO BAtI hai |
BavasAgara ati agama pantha hai, bina jala bUDa marE prAnI|
jO kO^^I sAdhu Sarana mEM AyA, satasaMga kI mahimA jAnI ||
suKa dEvEM duKa KOyEM nisa dina, baKSEM pApa sE CuTakArA |
parama sanEhI sAdhu haiM BA^^I, unasE milEgA nistArA ||
Eka GaDI yA Adha GaDI jO, satasaMgata mEM AtA hai|
kAla kam kE PaMda sE CuTakara, Pala jIvana kA pAtA hai |
BAva sE AvE kuBAva sE AvE, sAdhu hai sabakO pyArE |
dIna duKI prAnI haiM sAdhu kE, dO^^u A~MKOM kE haiM tArE ||
sAdhu saMga kO yU~M tuma samaJO, jyOM gaMdhI kI hai dukAna |
bAsa subAsa milE nita AyE, yaha sAdhU kI hai pahacAna ||
CODa kusaMga saMga kara inakA, yaha Bava PaMda kaTAvavEMgE|
dAga karama kA apanI dayA sE, sahaja hI sahaja haTAvEMgE|
kalpavRukSha sAdhU kI saMgata, mana mAnA Pala dEtA hai|
duKa kalESa saMsAra kE sArE, yaha Cina mEM hara lEtA hai ||
mAnuSha janama vRuthA mata KO^^O, janama nahIM yaha bArambAra |
pAta sUKakara girE vRukSha sE, nahIM Pira lagE vRukSha kI DAra ||
pOthI paDhO na pustaka bA~McO, hita cita sE karO sAdhu saMga|
Pira dEKO kaisE caDhatA hai, nita nayA paramAratha kA raMga ||
sAhaba milA na svargalOka mEM, nahIM vaha basatA cArOM dhAma |
vaha basatA hai sAdhu mEM nisadina, sAdhu saMga mEM hai satanAma ||

భక్తి కా సన్దేశ సునానే, సాధూ జగ మేం ఆయా హై|
సత అసత కా నిర్ణయ కరకే, సత మారగ దరసాయా హై ||
సాధు సాధన సిఖలాతా హై, ప్రేమ భావ జతలాతా హై |
దయా ధరమ కా మూల హై భాఈ, యహ సబకో బతలాతా హై|
కిసీ సే రాగ ద్వేష నహీం ఉసకో, సబకా సబసే న్యారా హై|
జినమేం శ్రధ్దా ప్రీతి హై ఉసకీ, ఉనకా వహ అతి ప్యారా హై|
తరువర సమ హైం సాధు సన్త జన, చౌథే బరషా కా పానీ |
పరమారథ కే సాథీ హైం యహ, సహిత కర్మ ఔర మన బానీ ||
సాధు సంగ కీ మహిమా ఉత్తమ, భవ కే పార లగాతీ హై|
జో కోఈ సాధు సంగ మేం ఆయా, భక్తి ఉసకో భాతీ హై |
భవసాగర అతి అగమ పన్థ హై, బిన జల బూడ మరే ప్రానీ|
జో కోఈ సాధు శరన మేం ఆయా, సతసంగ కీ మహిమా జానీ ||
సుఖ దేవేం దుఖ ఖోయేం నిస దిన, బఖ్శేం పాప సే ఛుటకారా |
పరమ సనేహీ సాధు హైం భాఈ, ఉనసే మిలేగా నిస్తారా ||
ఏక ఘడీ యా ఆధ ఘడీ జో, సతసంగత మేం ఆతా హై|
కాల కమ్ కే ఫంద సే ఛుటకర, ఫల జీవన కా పాతా హై |
భావ సే ఆవే కుభావ సే ఆవే, సాధు హై సబకో ప్యారే |
దీన దుఖీ ప్రానీ హైం సాధు కే, దోఉ ఆఁఖోం కే హైం తారే ||
సాధు సంగ కో యూఁ తుమ సమఝో, జ్యోం గంధీ కీ హై దుకాన |
బాస సుబాస మిలే నిత ఆయే, యహ సాధూ కీ హై పహచాన ||
ఛోడ కుసంగ సంగ కర ఇనకా, యహ భవ ఫంద కటావవేంగే|
దాగ కరమ కా అపనీ దయా సే, సహజ హీ సహజ హటావేంగే|
కల్పవృక్ష సాధూ కీ సంగత, మన మానా ఫల దేతా హై|
దుఖ కలేశ సంసార కే సారే, యహ ఛిన మేం హర లేతా హై ||
మానుష జనమ వృథా మత ఖోఓ, జనమ నహీం యహ బారమ్బార |
పాత సూఖకర గిరే వృక్ష సే, నహీం ఫిర లగే వృక్ష కీ డార ||
పోథీ పఢో న పుస్తక బాఁచో, హిత చిత సే కరో సాధు సంగ|
ఫిర దేఖో కైసే చఢతా హై, నిత నయా పరమారథ కా రంగ ||
సాహబ మిలా న స్వర్గలోక మేం, నహీం వహ బసతా చారోం ధామ |
వహ బసతా హై సాధు మేం నిసదిన, సాధు సంగ మేం హై సతనామ ||

627.आपही माली बाग लगावे, सींचे आप फुलवारी ।
आपही फूल कली है आपही, आप बना बनवारी ॥
कोयल बनकर कूक सुनावे, बैठ आम की बारी ।
बौर देख बौरा हो जाये, पौरापन से न्यारी ॥
आपही बौर आप अमृत रस, आप आम रस धारी ।
आपही चखे आम रस रसना, आप करे रखवारी ॥
फूल मध्य है बास सुबासा, रंग रूप गुलकारी ।
आपही निरखे अपनी शोभा, निरखत होय सुखारी ॥
यह तो भेद कोई गुरुमुख पावे, गुरुपद होय भिखारी ।
हम तो सार मरम लख पाया, राधास्वामी के बलिहारी॥

ApahI mAlI bAga lagAvE, sIMcE Apa PulavArI |
ApahI PUla kalI hai ApahI, Apa banA banavArI ||
kOyala banakara kUka sunAvE, baiTha Ama kI DArI |
baura dEKa baurA hO jAyE, baurApana sE nyArI ||
ApahI baura Apa amRuta rasa, Apa Ama rasa dhArI |
ApahI caKE Ama rasa rasanA, Apa karE raKavArI ||
PUla madhya hai bAsa subAsA, raMga rUpa gulakArI |
ApahI niraKE apanI SOBA, niraKata hOya suKArI ||
yaha tO BEda kO^^I gurumuKa pAvE, gurupada hOya BiKArI |
hama tO sAra marama laKa pAyA, rAdhAsvAmI kE balihArI||

ఆపహీ మాలీ బాగ లగావే, సీంచే ఆప ఫులవారీ |
ఆపహీ ఫూల కలీ హై ఆపహీ, ఆప బనా బనవారీ ||
కోయల బనకర కూక సునావే, బైఠ ఆమ కీ డారీ |
బౌర దేఖ బౌరా హో జాయే, బౌరాపన సే న్యారీ ||
ఆపహీ బౌర ఆప అమృత రస, ఆప ఆమ రస ధారీ |
ఆపహీ చఖే ఆమ రస రసనా, ఆప కరే రఖవారీ ||
ఫూల మధ్య హై బాస సుబాసా, రంగ రూప గులకారీ |
ఆపహీ నిరఖే అపనీ శోభా, నిరఖత హోయ సుఖారీ ||
యహ తో భేద కోఈ గురుముఖ పావే, గురుపద హోయ భిఖారీ |
హమ తో సార మరమ లఖ పాయా, రాధాస్వామీ కే బలిహారీ||

628.मैं क्या कहूँ खोलकर तुम से, तुम सब के आधारा ।
तुमसे स्वारथ और परमारथ, तुम में सार असारा ॥
तुम चन्दा सूरज की ज्योती, तुम में नौ लख तारा ।
तुममें ज्ञान ध्यान है तुममें, तुम सबके भंडारा ॥
तुम उत्तम हो तुम मध्यम हो, जैसा करो विचारा ।
तुमसे गेह दह सब प्रगटे, कुल कुटुम्ब परिवारा ॥
अपनी लीला आप जो परखो, भेद मिले निज सारा ।
जब लग और की लीला अटके, भटक भटक झकमारा।
अपने अन्तर धसो पियारे, अपना रूप पहचानो।
अपनी आप निरख का होना, यही है उत्तम ज्ञानो॥
आप आपको आप पह वानो, राधास्वामी ने समझाया।
कहा और का नेक न मानो, यह उपदेश सिखाया ।
सुनो बात तुम गुरु पूरे की, छोड़ो भरम कहानी ।
अपनी निरख परख करो आपही, तब छूटे भव खानी ॥

maiM kyA kahU~M KOlakara tuma sE, tuma saba kE AdhArA |
tumasE svAratha aura paramAratha, tuma mEM sAra asArA ||
tuma candA sUraja kI jyOtI, tuma mEM nau laKa tArA |
tumamEM j~jAna dhyAna hai tumamEM, tuma sabakE BaMDArA ||
tuma uttama hO tuma madhyama hO, jaisA karO vicArA |
tumasE gEha daha saba pragaTE, kula kuTumba parivArA ||
apanI lIlA Apa jO paraKO, BEda milE nija sArA |
jaba laga aura kI lIlA aTakE, BaTaka BaTaka JakamArA|
apanE antara dhasO piyArE, apanA rUpa pahacAnO|
apanI Apa niraKa kA hOnA, yahI hai uttama j~jAnO||
Apa ApakO Apa paha vAnO, rAdhAsvAmI nE samaJAyA|
kahA aura kA nEka na mAnO, yaha upadESa siKAyA |
sunO bAta tuma guru pUrE kI, CODO Barama kahAnI |
apanI niraKa paraKa karO ApahI, taba CUTE Bava KAnI ||

మైం క్యా కహూఁ ఖోలకర తుమ సే, తుమ సబ కే ఆధారా |
తుమసే స్వారథ ఔర పరమారథ, తుమ మేం సార అసారా ||
తుమ చన్దా సూరజ కీ జ్యోతీ, తుమ మేం నౌ లఖ తారా |
తుమమేం జ్ఞాన ధ్యాన హై తుమమేం, తుమ సబకే భండారా ||
తుమ ఉత్తమ హో తుమ మధ్యమ హో, జైసా కరో విచారా |
తుమసే గేహ దహ సబ ప్రగటే, కుల కుటుమ్బ పరివారా ||
అపనీ లీలా ఆప జో పరఖో, భేద మిలే నిజ సారా |
జబ లగ ఔర కీ లీలా అటకే, భటక భటక ఝకమారా|
అపనే అన్తర ధసో పియారే, అపనా రూప పహచానో|
అపనీ ఆప నిరఖ కా హోనా, యహీ హై ఉత్తమ జ్ఞానో||
ఆప ఆపకో ఆప పహ వానో, రాధాస్వామీ నే సమఝాయా|
కహా ఔర కా నేక న మానో, యహ ఉపదేశ సిఖాయా |
సునో బాత తుమ గురు పూరే కీ, ఛోడో భరమ కహానీ |
అపనీ నిరఖ పరఖ కరో ఆపహీ, తబ ఛూటే భవ ఖానీ ||

629.मेरा तेरा दोनों मिथ्या, तू मैं भरम पसारा ।
सत असत में भेद कहाँ है, क्यों कोई करे विचारा ।।
नहीं कहीं बंध नहीं कोई मुक्ति, स्वर्ग नर्क कोई नाहीं ।
यह तो मन की सकल कल्पना, उपजे मन के माहीं।
उपजे बिनसे पल छिन मध्ये, ज्यों सपना रैनाई ।
उपज बिनस कर गुप्त प्राट हुये, इनसों कौन भलाई ॥
एक में प्रगट अनेक की लीला, मिथ्या एक अनेका ।
है कोई गुरुमुख गुरु का ज्ञानी, सांचा करे विवेका ।।
एक नहीं और नहीं अनेका, जैसा तैसा रहता।
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, साधु निरख यू कहता ।।

mErA tErA dOnOM mithyA, tU maiM Barama pasArA |
sata asata mEM BEda kahA~M hai, kyOM kO^^I karE vicArA ||
nahIM kahIM baMdha nahIM kO^^I mukti, svarga narka kO^^I nAhIM |
yaha tO mana kI sakala kalpanA, upajE mana kE mAhIM|
upajE binasE pala Cina madhyE, jyOM sapanA rainA^^I |
upaja binasa kara gupta pragaTa huyE, inasOM kauna BalA^^I ||
Eka mEM pragaTa anEka kI lIlA, mithyA Eka anEkA |
hai kO^^I gurumuKa guru kA j~jAnI, sAMcA karE vivEkA ||
Eka nahIM aura nahIM anEkA, jaisA taisA rahatA|
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, sAdhu niraKa yU~M kahatA ||

మేరా తేరా దోనోం మిథ్యా, తూ మైం భరమ పసారా |
సత అసత మేం భేద కహాఁ హై, క్యోం కోఈ కరే విచారా ||
నహీం కహీం బంధ నహీం కోఈ ముక్తి, స్వర్గ నర్క కోఈ నాహీం |
యహ తో మన కీ సకల కల్పనా, ఉపజే మన కే మాహీం|
ఉపజే బినసే పల ఛిన మధ్యే, జ్యోం సపనా రైనాఈ |
ఉపజ బినస కర గుప్త ప్రగట హుయే, ఇనసోం కౌన భలాఈ ||
ఏక మేం ప్రగట అనేక కీ లీలా, మిథ్యా ఏక అనేకా |
హై కోఈ గురుముఖ గురు కా జ్ఞానీ, సాంచా కరే వివేకా ||
ఏక నహీం ఔర నహీం అనేకా, జైసా తైసా రహతా|
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, సాధు నిరఖ యూఁ కహతా ||

630.तू फकीर है कैसा भाई, भूल भरम चितलाया क्यों ।
तज अज्ञान की बातें जल्दी, ज्ञान ध्यान अलसाया क्यों।
अँखियाँ उलट तमाशा देखें, अन्तर की लीला न्यारी ।
सब कुछ अन्तर तेरे भरा है, इससे आँख हटाया क्यों ।
गुरु तो तेरे घट के बासी, तू गुरु घट में रहता है।
मैं तू भूल भरम है प्यारे, यह सिद्धान्त भुलाया क्यों ।
बाहर भीतर गुरु हैं व्यापक, कहीं राजा कहीं परजा है ।
चेले में गुरु गुरु में चेला, नहीं तो उसे चिताया क्यों ।
आप आपको आप पिछानो, राधास्वामी की है बानी ।
कहा और का नेक न मानो, यह बानी बिसराया क्यों ॥

tU PakIra hai kaisA BA^^I, BUla Barama citalAyA kyOM |
taja aj~jAna kI bAtEM jaldI, j~jAna dhyAna alasAyA kyOM|
a~MKiyA~M ulaTa tamASA dEKEM, antara kI lIlA nyArI |
saba kuCa antara tErE BarA hai, isasE A~MKa haTAyA kyOM |
guru tO tErE GaTa kE bAsI, tU guru GaTa mEM rahatA hai|
maiM tU BUla Barama hai pyArE, yaha sidhdAnta BulAyA kyOM |
bAhara BItara guru haiM vyApaka, kahIM rAjA kahIM parajA hai |
cElE mEM guru guru mEM cElA, nahIM tO usE citAyA kyOM |
Apa ApakO Apa piCAnO, rAdhAsvAmI kI hai bAnI |
kahA aura kA nEka na mAnO, yaha bAnI bisarAyA kyOM ||

తూ ఫకీర హై కైసా భాఈ, భూల భరమ చితలాయా క్యోం |
తజ అజ్ఞాన కీ బాతేం జల్దీ, జ్ఞాన ధ్యాన అలసాయా క్యోం|
అఁఖియాఁ ఉలట తమాశా దేఖేం, అన్తర కీ లీలా న్యారీ |
సబ కుఛ అన్తర తేరే భరా హై, ఇససే ఆఁఖ హటాయా క్యోం |
గురు తో తేరే ఘట కే బాసీ, తూ గురు ఘట మేం రహతా హై|
మైం తూ భూల భరమ హై ప్యారే, యహ సిధ్దాన్త భులాయా క్యోం |
బాహర భీతర గురు హైం వ్యాపక, కహీం రాజా కహీం పరజా హై |
చేలే మేం గురు గురు మేం చేలా, నహీం తో ఉసే చితాయా క్యోం |
ఆప ఆపకో ఆప పిఛానో, రాధాస్వామీ కీ హై బానీ |
కహా ఔర కా నేక న మానో, యహ బానీ బిసరాయా క్యోం ||

631.प्यारी तू है प्रेम की मूरत, जग दुख से घबरानी क्यों ।
तुझमें ज्ञान ध्यान की शक्ति, भरम से यू भरमानी क्यों।
सुमिरन भजन ध्यान में लगजा, ध्यान रहे गुरु पूरे का ।
समझ बूझ कर तू नहीं पढ़ती, प्यारी गुरु की बानी क्यों।
सतगुरु राधास्वामी दया करेंगे, भव कलेश मिट जावेंगे ।
मान बचन यह दृढ़ निश्चय से, व्यापी है हैरानी क्यों।

pyArI tU hai prEma kI mUrata, jaga duKa sE GabarAnI kyOM |
tuJamEM j~jAna dhyAna kI Sakti, Barama sE yU~M BaramAnI kyOM|
sumirana Bajana dhyAna mEM lagajA, dhyAna rahE guru pUrE kA |
samaJa bUJa kara tU nahIM paDhatI, pyArI guru kI bAnI kyOM|
sataguru rAdhAsvAmI dayA karEMgE, Bava kalESa miTa jAvEMgE |
mAna bacana yaha dRuDha niScaya sE, vyApI hai hairAnI kyOM|

ప్యారీ తూ హై ప్రేమ కీ మూరత, జగ దుఖ సే ఘబరానీ క్యోం |
తుఝమేం జ్ఞాన ధ్యాన కీ శక్తి, భరమ సే యూఁ భరమానీ క్యోం|
సుమిరన భజన ధ్యాన మేం లగజా, ధ్యాన రహే గురు పూరే కా |
సమఝ బూఝ కర తూ నహీం పఢతీ, ప్యారీ గురు కీ బానీ క్యోం|
సతగురు రాధాస్వామీ దయా కరేంగే, భవ కలేశ మిట జావేంగే |
మాన బచన యహ దృఢ నిశ్చయ సే, వ్యాపీ హై హైరానీ క్యోం|

632.तू सच्चा है मुझे सचाई, बख्श बख्श सतगुरु प्यारे ।
तू प्रकाश है तेरी दया से, प्रगटे घट रवि शशि तारे ।।
तू दाता है दान दे मुझको, नाम रतन धन का स्वामी ।
मेरे मन में आके समाजा, जो तू है अन्तरयामी ॥
तू है ज्ञान ज्ञान मुझको दे, मेट तिमिर अज्ञान मेरा’
तेरे रूप का दर्शन पाऊँ, छिन प्रतिछिन रहे ध्यान तेरा ॥
तू सत है अपनी सत्ता दे, जीवन मेरा सुपर जावे ।
तूं चित है निश्चल कर चित को, निश्चित ज्ञान मुझे भावे ।।
सतचित आनन्द रूप है तेरा, दे आनन्द मुझे सतगुर ।
नाम रूप के तेरे सहारे, जीते जी जाऊँ सतपुर ।
राधास्वामी परम पुरुष करतारा, तू दुखियों का सहारा है।
दुख दरिद्र को मेटदे मेरे, दुखदाई संसारा है ।।
चरन शरन की ओट गहूँ मैं, आनन्द मंगल साज सजू ।
राधास्वामी राधास्वामी हित से सुमिरूँ,राधास्वामी राधास्वामी नित भजू

tU saccA hai muJE sacA^^I, baKSa baKSa sataguru pyArE |
tU prakASa hai tErI dayA sE, pragaTE GaTa ravi SaSi tArE ||
tU dAtA hai dAna dE muJakO, nAma ratana dhana kA svAmI |
mErE mana mEM AkE samAjA, jO tU hai antarayAmI ||
tU hai j~jAna j~jAna muJakO dE, mETa timira aj~jAna mErA
tErE rUpa kA darSana pA^^U~M, Cina pratiCina rahE dhyAna tErA ||
tU sata hai apanI sattA dE, jIvana mErA sudhara jAvE |
tU cita hai niScala kara cita kO, niScita j~jAna muJE BAvE ||
satacita Ananda rUpa hai tErA, dE Ananda muJE satagura |
nAma rUpa kE tErE sahArE, jItE jI jA^^U~M satapura |
rAdhAsvAmI parama puruSha karatArA, tU duKiyOM kA sahArA hai|
duKa daridra kO mETadE mErE, duKadA^^I saMsArA hai ||
carana Sarana kI OTa gahU~M maiM, Ananda maMgala sAja sajU~M |
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI hita sE sumirU~M,rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI nita BajU~M

తూ సచ్చా హై ముఝే సచాఈ, బఖ్శ బఖ్శ సతగురు ప్యారే |
తూ ప్రకాశ హై తేరీ దయా సే, ప్రగటే ఘట రవి శశి తారే ||
తూ దాతా హై దాన దే ముఝకో, నామ రతన ధన కా స్వామీ |
మేరే మన మేం ఆకే సమాజా, జో తూ హై అన్తరయామీ ||
తూ హై జ్ఞాన జ్ఞాన ముఝకో దే, మేట తిమిర అజ్ఞాన మేరా
తేరే రూప కా దర్శన పాఊఁ, ఛిన ప్రతిఛిన రహే ధ్యాన తేరా ||
తూ సత హై అపనీ సత్తా దే, జీవన మేరా సుధర జావే |
తూ చిత హై నిశ్చల కర చిత కో, నిశ్చిత జ్ఞాన ముఝే భావే ||
సతచిత ఆనన్ద రూప హై తేరా, దే ఆనన్ద ముఝే సతగుర |
నామ రూప కే తేరే సహారే, జీతే జీ జాఊఁ సతపుర |
రాధాస్వామీ పరమ పురుష కరతారా, తూ దుఖియోం కా సహారా హై|
దుఖ దరిద్ర కో మేటదే మేరే, దుఖదాఈ సంసారా హై ||
చరన శరన కీ ఓట గహూఁ మైం, ఆనన్ద మంగల సాజ సజూఁ |
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ హిత సే సుమిరూఁ,రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ నిత భజూఁ

633.चेत चेत चल सत की डगर में, चेत ले अभी सवेरा है।
पीछे क्या चेतेगा प्रानी, फिर यह समय न बेरा है ॥
नर जीवन को वृथा न खो तू , हाथ तेरे क्या आवेगा।
कोई संग न साथी सच्चा, भूठा मेरा तेरा है।
दो दिन का व्यौहार जगत का, दो दिन खेल तमाशा है।
खेलकूद में काम कर अपना, काम तुझे बहुतेरा है ।
महल मकाँ पर भूल न भाई, धन दौलत है दो दिन का।
जो आया सो जाये यहाँ से, चिड़िया रैन बसेरा है ।।
राधास्वामी राधास्वामी राधास्वामी गाले,सुमिरन भजन ध्यानकर नित ।
नहीं फिर जनम मरन का फन्दा, काल का हेरा फेरा है।

cEta cEta cala sata kI Dagara mEM, cEta lE aBI savErA hai|
pICE kyA cEtEgA prAnI, Pira yaha samaya na bErA hai ||
nara jIvana kO vRuthA na KO tU , hAtha tErE kyA AvEgA|
kO^^I saMga na sAthI saccA, BUThA mErA tErA hai|
dO dina kA vyauhAra jagata kA, dO dina KEla tamASA hai|
KElakUda mEM kAma kara apanA, kAma tuJE bahutErA hai |
mahala makA~M para BUla na BA^^I, dhana daulata hai dO dina kA|
jO AyA sO jAyE yahA~M sE, ciDiyA raina basErA hai ||
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI gAlE,sumirana Bajana dhyAnakara nita |
nahIM Pira janama marana kA PandA, kAla kA hErA PErA hai|

చేత చేత చల సత కీ డగర మేం, చేత లే అభీ సవేరా హై|
పీఛే క్యా చేతేగా ప్రానీ, ఫిర యహ సమయ న బేరా హై ||
నర జీవన కో వృథా న ఖో తూ , హాథ తేరే క్యా ఆవేగా|
కోఈ సంగ న సాథీ సచ్చా, భూఠా మేరా తేరా హై|
దో దిన కా వ్యౌహార జగత కా, దో దిన ఖేల తమాశా హై|
ఖేలకూద మేం కామ కర అపనా, కామ తుఝే బహుతేరా హై |
మహల మకాఁ పర భూల న భాఈ, ధన దౌలత హై దో దిన కా|
జో ఆయా సో జాయే యహాఁ సే, చిడియా రైన బసేరా హై ||
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ గాలే,సుమిరన భజన ధ్యానకర నిత |
నహీం ఫిర జనమ మరన కా ఫన్దా, కాల కా హేరా ఫేరా హై|

634.रमता जोगी रम रम मन में, मेरे मेरा काम बने ।
मुझे वीर हनुमान बनाले, आप तू मेरा राम बने ।
लंक अविद्या का गढ़ दुर्गम, जीतू रावन को मारू।
दुख कलेश के विजय से सुख हो, और मेरा विश्राम बने ।
भर्म मिटादे कर्म नसादे, माया फंद से हो मुक्ति ।
ज्ञान ध्यान का मर्म लखा दे, आनन्द आठों याम बने ।
सकल जगत अज्ञान पसारा, सूझे हाथ से हाथ नहीं।
हिये अकास में सूर उगादे, करम धरम निष्काम बने ।
राधास्वामी सतगुरु दया मेहर से, जीवन सुफल करा मेरा।
यह भव अगमा पाई फिर तो, सुख का सच्चा धाम बने।

ramatA jOgI rama rama mana mEM, mErE mErA kAma banE |
muJE vIra hanumAna banAlE, Apa tU mErA rAma banE |
laMka avidhA kA gaDha durgama, jItU~M rAvana kO mArU~M|
duKa kalESa kE vijaya sE suKa hO, aura mErA viSrAma banE |
Barma miTAdE karma nasAdE, mAyA PaMda sE hO mukti |
j~jAna dhyAna kA marma laKA dE, Ananda AThOM yAma banE |
sakala jagata aj~jAna pasArA, sUJE hAtha sE hAtha nahIM|
hiyE akAsa mEM sUra ugAdE, karama dharama niShkAma banE |
rAdhAsvAmI sataguru dayA mEhara sE, jIvana suPala karA mErA|
yaha Bava agamA pA^^I Pira tO, suKa kA saccA dhAma banE|

రమతా జోగీ రమ రమ మన మేం, మేరే మేరా కామ బనే |
ముఝే వీర హనుమాన బనాలే, ఆప తూ మేరా రామ బనే |
లంక అవిధా కా గఢ దుర్గమ, జీతూఁ రావన కో మారూఁ|
దుఖ కలేశ కే విజయ సే సుఖ హో, ఔర మేరా విశ్రామ బనే |
భర్మ మిటాదే కర్మ నసాదే, మాయా ఫంద సే హో ముక్తి |
జ్ఞాన ధ్యాన కా మర్మ లఖా దే, ఆనన్ద ఆఠోం యామ బనే |
సకల జగత అజ్ఞాన పసారా, సూఝే హాథ సే హాథ నహీం|
హియే అకాస మేం సూర ఉగాదే, కరమ ధరమ నిష్కామ బనే |
రాధాస్వామీ సతగురు దయా మేహర సే, జీవన సుఫల కరా మేరా|
యహ భవ అగమా పాఈ ఫిర తో, సుఖ కా సచ్చా ధామ బనే|

635.मैं आया हूँ ज्ञान बताने, ज्ञान महा है सुखदाई ।
ज्ञान सहज है सहज का साधन, सहज में कैसी कठिनाई ।
बात बात में तत्व सुझाद, खेल खेल में दरसा हूँ ॥
हँसी हँसी में सार लखा दूँ, चुटकी बजाकर समझाइँ ॥
नहीं भयानक कथन है मेरा, रोचक है बानी मेरी ।
सुलझा, जड़ चेतन ग्रंथी, युक्ति है जानी मेरी ॥
मेरी संगत में जो आत्रे, तीरथराज स्नान करे ।
काम अर्थ और धर्म मोक्ष के, तत्वों की पहचान करे ।
सतगुरु ने जो मुझे बताया, वही बताऊँगा तुमको।
राधास्वामी की करुना से, सन्त बनाऊँगा तुमको ॥

maiM AyA hU~M j~jAna batAnE, j~jAna mahA hai suKadA^^I |
j~jAna sahaja hai sahaja kA sAdhana, sahaja mEM kaisI kaThinA^^I |
bAta bAta mEM tatva suJAdU~M, KEla KEla mEM darasA dU~M ||
ha~MsI ha~MsI mEM sAra laKA dU~M, cuTakI bajAkara samaJAdU~M ||
nahIM BayAnaka kathana hai mErA, rOcaka hai bAnI mErI |
sulaJAdU~M, jaDa cEtana graMthI, yukti hai jAnI mErI ||
mErI saMgata mEM jO AtavE, tIratharAja snAna karE |
kAma artha aura dharma mOkSha kE, tatvOM kI pahacAna karE |
sataguru nE jO muJE batAyA, vahI batA^^U~MgA tumakO|
rAdhAsvAmI kI karunA sE, santa banA^^U~MgA tumakO ||

మైం ఆయా హూఁ జ్ఞాన బతానే, జ్ఞాన మహా హై సుఖదాఈ |
జ్ఞాన సహజ హై సహజ కా సాధన, సహజ మేం కైసీ కఠినాఈ |
బాత బాత మేం తత్వ సుఝాదూఁ, ఖేల ఖేల మేం దరసా దూఁ ||
హఁసీ హఁసీ మేం సార లఖా దూఁ, చుటకీ బజాకర సమఝాదూఁ ||
నహీం భయానక కథన హై మేరా, రోచక హై బానీ మేరీ |
సులఝాదూఁ, జడ చేతన గ్రంథీ, యుక్తి హై జానీ మేరీ ||
మేరీ సంగత మేం జో ఆతవే, తీరథరాజ స్నాన కరే |
కామ అర్థ ఔర ధర్మ మోక్ష కే, తత్వోం కీ పహచాన కరే |
సతగురు నే జో ముఝే బతాయా, వహీ బతాఊఁగా తుమకో|
రాధాస్వామీ కీ కరునా సే, సన్త బనాఊఁగా తుమకో ||

636.मैं हूँ भूली भरमी भटकी, आय पड़ी हूँ संसारा ।
गले में फाँसी यम की पड़ गई, कैसे पाऊँ छुटकारा ॥
काम क्रोध मद लोभ फसानी, व्यापा मन हंकारा ।
पर निन्दा और द्वष ईर्षा, मेरे गले के हारा ।।
मैं अज्ञान के बस में आई, अपना रूप बिसारा ।
मैं हूँ कौन मेरा कुल क्या है, कभी न चित से विचारा ॥
दुखी हूँ चैन शान्ती खोकर, काल करम ने है मारा।
केसी करू उपाय न सूझे, सोचू मैं बारम्बारा ।।
विलपत तलपत दौड़ कर आई, सतगुरु के मैं दरवारा।
राधास्वामी मुझे बचाओ, देकर अपना सहारा ।।

maiM hU~M BUlI BaramI BaTakI, Aya paDI hU~M saMsArA |
galE mEM PA~MsI yama kI paDa ga^^I, kaisE pA^^U~M CuTakArA ||
kAma krOdha mada lOBa Pa~MsAnI, vyApA mana haMkArA |
para nindA aura dvESha IrShA, mErE galE kE hArA ||
maiM aj~jAna kE basa mEM A^^I, apanA rUpa bisArA |
maiM hU~M kauna mErA kula kyA hai, kaBI na cita sE bicArA ||
duKI hU~M caina SAntI KOkara, kAla karama nE hai mArA|
kEsI karU~M upAya na sUJE, sOcU~M maiM bArambArA ||
vilapata talapata dauDa kara A^^I, sataguru kE maiM daravArA|
rAdhAsvAmI muJE bacA^^O, dEkara apanA sahArA ||

మైం హూఁ భూలీ భరమీ భటకీ, ఆయ పడీ హూఁ సంసారా |
గలే మేం ఫాఁసీ యమ కీ పడ గఈ, కైసే పాఊఁ ఛుటకారా ||
కామ క్రోధ మద లోభ ఫఁసానీ, వ్యాపా మన హంకారా |
పర నిన్దా ఔర ద్వేష ఈర్షా, మేరే గలే కే హారా ||
మైం అజ్ఞాన కే బస మేం ఆఈ, అపనా రూప బిసారా |
మైం హూఁ కౌన మేరా కుల క్యా హై, కభీ న చిత సే బిచారా ||
దుఖీ హూఁ చైన శాన్తీ ఖోకర, కాల కరమ నే హై మారా|
కేసీ కరూఁ ఉపాయ న సూఝే, సోచూఁ మైం బారమ్బారా ||
విలపత తలపత దౌడ కర ఆఈ, సతగురు కే మైం దరవారా|
రాధాస్వామీ ముఝే బచాఓ, దేకర అపనా సహారా ||

637.गुरु का भाव हिये में आया, सतसंगी का नियम हुआ ।
छोड़ दिया अनेक का झगड़ा, यह यम सोच समझ के किया।
तीजे तिल पर बैठक ठानी, यह आसन चितको भाया ।
साँस साँस राधास्वामी का सुमिरन,प्राणायाम यह ठैराया।
मैं हूँ कौन रूप गुरु कैसा, गुरु सेवक में भेद है क्या ।
बारम्बार रूप का सुमिरन, प्रत्याहार अभ्यास बना ॥
गुरु का रूप हिये में धारा, वही धारना तुम जानो।
धनी धारना ध्यान हुई, अब गुरुमुख ध्यानी मानो ॥
ध्यान में तन मन की सुध भूली, बुद्धि अहंकार भूले ।
यही समाधी धने ध्यान की, पाकर सतसंगी फूले ॥
नहीं घमंड न ममता इसकी, यह भी नहीं स्वरूप मेरा ।
सहज भावना मन को भाई, सहज सहज में सहज बना ।।
सहज था पहले अब भी सहज है, सहज समाधि सहज हुई।
जहाँ जहाँ मन जाकर ठेरा, वहाँ हो सहज समाधि लगी।
आँख न मूदू कान न रोंधू, जिभ्या होंठ न बन्द करूँ।
खुली आँख से सबको देखू, गुरु लीला चित चेत धरू ।
जहाँ जहाँ जाऊँ वही है तीरथ, जो खाऊँ सो पूजा है।
आत्मदेव को अपन सब कुछ, मन में भाव न दूजा है ।
जग जागू चैतन व्यौहारा, जब सोऊँ सम साध रहूँ।
सुषप्ति गहरी नींद में आकर, निज स्वरूप का सुख भोगू॥
जाग्रत स्वप्न सुषप्ति तीनों, सृष्टि स्थिति प्रलय हैं।
यह सब काल के घेरे में है, इनसे बचकर आगे चलू ॥
चौथा पद तुरिया जब आवे, तब हो कुछ कुछ रूप का ज्ञान ।
तुरियातीत है पंचम का पद, इससे उदासीन मन मान ।
यहाँ तक ज्ञान की त्रिपुटी देखी, ज्ञेय ज्ञाता और ज्ञान विचार ॥
इसे छटा पद समझो भाई, यह सब है सत के आधार ।
इनके परे सातवाँ पद है, सतपद धुरपद पद निरवान ।।
सत सत सत सत सत है सोई, ज्ञान ध्यान पद मूल बखान ।।
अलख अगम अनाम की गति फिर, नाम रूप से हैं न्यारे ।
राधास्वामी गुरु ने भेद बताया, समझेंगे गुरुमुख प्यारे ।

guru kA BAva hiyE mEM AyA, satasaMgI kA niyama hu^^A |
CODa diyA anEka kA JagaDA, yaha yama sOca samaJa kE kiyA|
tIjE tila para baiThaka ThAnI, yaha Asana citakO BAyA |
sA~Msa sA~Msa rAdhAsvAmI kA sumirana,prANAyAma yaha ThairAyA|
maiM hU~M kauna rUpa guru kaisA, guru sEvaka mEM BEda hai kyA |
bArambAra rUpa kA sumirana, pratyAhAra aByAsa banA ||
guru kA rUpa hiyE mEM dhArA, vahI dhAranA tuma jAnO|
dhanI dhAranA dhyAna hu^^I, aba gurumuKa dhyAnI mAnO ||
dhyAna mEM tana mana kI sudha BUlI, budhdi ahaMkAra BUlE |
yahI samAdhI dhanE dhyAna kI, pAkara satasaMgI PUlE ||
nahIM GamaMDa na mamatA isakI, yaha BI nahIM svarUpa mErA |
sahaja BAvanA mana kO BA^^I, sahaja sahaja mEM sahaja banA ||
sahaja thA pahalE aba BI sahaja hai, sahaja samAdhi sahaja hu^^I|
jahA~M jahA~M mana jAkara ThairA, vahA~M hO sahaja samAdhi lagI|
A~MKa na mU~MdU~M kAna na rOMdhU~M, jiByA hOMTha na banda karU~M|
KulI A~MKa sE sabakO dEKU~M, guru lIlA cita cEta dharU~M |
jahA~M jahA~M jA^^U~M vahI hai tIratha, jO KA^^U~M sO pUjA hai|
AtmadEva kO arrapana saba kuCa, mana mEM BAva na dUjA hai |
jaga jAgU~M caitana vyauhArA, jaba sO^^U~M sama sAdha rahU~M|
suShapti gaharI nIMda mEM Akara, nija svarUpa kA suKa BOgU~M||
jAgrata svapna suShapti tInOM, sRuShTi sthiti pralaya haiM|
yaha saba kAla kE GErE mEM hai, inasE bacakara AgE calU~M ||
cauthA pada turiyA jaba AvE, taba hO kuCa kuCa rUpa kA j~jAna |
turiyAtIta hai paMcama kA pada, isasE udAsIna mana mAna |
yahA~M taka j~jAna kI tripuTI dEKI, j~jEya j~jAtA aura j~jAna vicAra ||
isE CaTA pada samaJO BA^^I, yaha saba hai sata kE AdhAra |
inakE parE sAtavA~M pada hai, satapada dhurapada pada niravAna ||
sata sata sata sata sata hai sO^^I, j~jAna dhyAna pada mUla baKAna ||
alaKa agama anAma kI gati Pira, nAma rUpa sE haiM nyArE |
rAdhAsvAmI guru nE BEda batAyA, samaJEMgE gurumuKa pyArE |

గురు కా భావ హియే మేం ఆయా, సతసంగీ కా నియమ హుఆ |
ఛోడ దియా అనేక కా ఝగడా, యహ యమ సోచ సమఝ కే కియా|
తీజే తిల పర బైఠక ఠానీ, యహ ఆసన చితకో భాయా |
సాఁస సాఁస రాధాస్వామీ కా సుమిరన,ప్రాణాయామ యహ ఠైరాయా|
మైం హూఁ కౌన రూప గురు కైసా, గురు సేవక మేం భేద హై క్యా |
బారమ్బార రూప కా సుమిరన, ప్రత్యాహార అభ్యాస బనా ||
గురు కా రూప హియే మేం ధారా, వహీ ధారనా తుమ జానో|
ధనీ ధారనా ధ్యాన హుఈ, అబ గురుముఖ ధ్యానీ మానో ||
ధ్యాన మేం తన మన కీ సుధ భూలీ, బుధ్ది అహంకార భూలే |
యహీ సమాధీ ధనే ధ్యాన కీ, పాకర సతసంగీ ఫూలే ||
నహీం ఘమండ న మమతా ఇసకీ, యహ భీ నహీం స్వరూప మేరా |
సహజ భావనా మన కో భాఈ, సహజ సహజ మేం సహజ బనా ||
సహజ థా పహలే అబ భీ సహజ హై, సహజ సమాధి సహజ హుఈ|
జహాఁ జహాఁ మన జాకర ఠైరా, వహాఁ హో సహజ సమాధి లగీ|
ఆఁఖ న మూఁదూఁ కాన న రోంధూఁ, జిభ్యా హోంఠ న బన్ద కరూఁ|
ఖులీ ఆఁఖ సే సబకో దేఖూఁ, గురు లీలా చిత చేత ధరూఁ |
జహాఁ జహాఁ జాఊఁ వహీ హై తీరథ, జో ఖాఊఁ సో పూజా హై|
ఆత్మదేవ కో అర్రపన సబ కుఛ, మన మేం భావ న దూజా హై |
జగ జాగూఁ చైతన వ్యౌహారా, జబ సోఊఁ సమ సాధ రహూఁ|
సుషప్తి గహరీ నీంద మేం ఆకర, నిజ స్వరూప కా సుఖ భోగూఁ||
జాగ్రత స్వప్న సుషప్తి తీనోం, సృష్టి స్థితి ప్రలయ హైం|
యహ సబ కాల కే ఘేరే మేం హై, ఇనసే బచకర ఆగే చలూఁ ||
చౌథా పద తురియా జబ ఆవే, తబ హో కుఛ కుఛ రూప కా జ్ఞాన |
తురియాతీత హై పంచమ కా పద, ఇససే ఉదాసీన మన మాన |
యహాఁ తక జ్ఞాన కీ త్రిపుటీ దేఖీ, జ్ఞేయ జ్ఞాతా ఔర జ్ఞాన విచార ||
ఇసే ఛటా పద సమఝో భాఈ, యహ సబ హై సత కే ఆధార |
ఇనకే పరే సాతవాఁ పద హై, సతపద ధురపద పద నిరవాన ||
సత సత సత సత సత హై సోఈ, జ్ఞాన ధ్యాన పద మూల బఖాన ||
అలఖ అగమ అనామ కీ గతి ఫిర, నామ రూప సే హైం న్యారే |
రాధాస్వామీ గురు నే భేద బతాయా, సమఝేంగే గురుముఖ ప్యారే |

638.नर शरीर सुर को भी दुर्लभ, क्या नहीं वेद ने तुझे कहा ।
भरम अज्ञान के फाँस में फसकर, नाना विधि के कण्ट सहा ।।
नर का जनम पाय यह प्रानी, भव निधि बहता रहता है।
उसको समझ बूझ नहीं अपनी, दुख नित सहता रहता है ।।
विद्या पढ़ी प्रपंच मचाया, पाखंडी हो भरमाया।
आप फसा औरों को फसाया, अपना भेद नहीं पाया ।
यह विद्या है सकल अविद्या, मोह भरम की फाँसी है ।
कर सतसंग सार को पाले, जग में तेरी हाँसी है।
राधास्वामी सतगुरु दाता, सन्त रूप धर कर आये।
नर जीवन का सार बताया, गुर समझाकर अपनाये ॥

nara SarIra sura kO BI durlaBa, kyA nahIM vEda nE tuJE kahA |
Barama aj~jAna kE PA~Msa mEM Pa~Msakara, nAnA vidhi kE kaNTa sahA ||
nara kA janama pAya yaha prAnI, Bava nidhi bahatA rahatA hai|
usakO samaJa bUJa nahIM apanI, duKa nita sahatA rahatA hai ||
vidyA paDhI prapaMca macAyA, pAKaMDI hO BaramAyA|
Apa Pa~MsA aurOM kO Pa~MsAyA, apanA BEda nahIM pAyA |
yaha vidyA hai sakala avidyA, mOha Barama kI PA~MsI hai |
kara satasaMga sAra kO pAlE, jaga mEM tErI hA~MsI hai|
rAdhAsvAmI sataguru dAtA, santa rUpa dhara kara AyE|
nara jIvana kA sAra batAyA, gura samaJAkara apanAyE ||

నర శరీర సుర కో భీ దుర్లభ, క్యా నహీం వేద నే తుఝే కహా |
భరమ అజ్ఞాన కే ఫాఁస మేం ఫఁసకర, నానా విధి కే కణ్ట సహా ||
నర కా జనమ పాయ యహ ప్రానీ, భవ నిధి బహతా రహతా హై|
ఉసకో సమఝ బూఝ నహీం అపనీ, దుఖ నిత సహతా రహతా హై ||
విద్యా పఢీ ప్రపంచ మచాయా, పాఖండీ హో భరమాయా|
ఆప ఫఁసా ఔరోం కో ఫఁసాయా, అపనా భేద నహీం పాయా |
యహ విద్యా హై సకల అవిద్యా, మోహ భరమ కీ ఫాఁసీ హై |
కర సతసంగ సార కో పాలే, జగ మేం తేరీ హాఁసీ హై|
రాధాస్వామీ సతగురు దాతా, సన్త రూప ధర కర ఆయే|
నర జీవన కా సార బతాయా, గుర సమఝాకర అపనాయే ||

639.योग युक्ति से क्या फल पाया, अपना चरित सुना जोगी।
जोग भोग का भेद है कैसा, मेद का भेद बता जोगी ।।
सेली पहनी भभूत रमाई, आसन मार के बैठा है।
किस आसन पर राम है तेरा, उस आसन को दिखा जोगी।
साँस को साधा प्रान को बाँधा, यम और नियम का यतन किया।
शम दम से मन इन्द्री को मारा, संयम रीति जता जोगी ।।
मृगछाला को बगल में मारे, फिरता रहता है बन बन ।
बिन हिंसा यह कैसे पाया, भाव अहिंसा दिखा जोगी।
अनिमा लघिमा गरिमा महिमा, आदि सिद्धि शक्ति नहीं है क्या
क्या नहीं माया सिद्धि शक्ति, यह कैसे उससे बचा जोगी।
ब्रह्मरेन्द्र और सहस्त्रार पर, मन की वृत्ती को रोक लिया।
लगी समाध सिमट कर बैठा, क्यों कर मुक्ति लिया जोगी।
निरपिकल्प से विकल्प अवस्था, से क्या तुझको लाभ हुये ।
लाभ के साथ हानी नित रहती, द्वन्द नहीं यह क्या जोगी।
जो बाहर भीतर वही लीला, कलपति देश काल वस्तु ।
बाहर मुखी रोककर विरती, अन्तरमुख क्यों बना जोगी ।
चाँद सूर तेरे भीतर प्रगटे, इसमें नहीं सन्देह कोई ।
यह भी तो बाहर थे तेरे, क्यों बाहर से हटा जोगी।
किसका ध्यान धारणा किसकी, क्या नहीं वह संकल्प तेरा ।
सब कुछ है यह मन की कल्पना, कलपित जाल फसा जोगी।
गुफा के भीतर बैठक ठानी, आके बिठाया है किसको ।
रमता राम गुफा में तेरे, कैसे आके रमा जोगी ।
केस बढ़ाया जूड़ा बाँधा, स्वाँग विचित्र बनाया है।
देखू राम फंसा क्या उसमें, खोल दे अपनी जटा जोगी।
ग्रहण त्याग वैराग राग की, समझ नहीं तुझको आई।
कछुवा जैसी तेरी समाधी, छुटी न मोह मया जोगी ।
गुरु का संग मिला नहीं तुझको, भरम की उलझन में उलझा ।
बिना ज्ञान मुक्ति नहीं होती, भूल के पन्थ चला जोगी।
जा कुछ दिन कर गुरु की संगत, गुरु के संग में ज्ञान मिले ।
योग युक्ति का फिर फल पावे, तब हो तेरा भला जोगी ।
राधास्वामी दीन दयाला, सतगुरु रूप धरा जग में ।
चरन कमल की ओट पकड़ ले, अपना सीस झुका जोगी।

yOga yukti sE kyA Pala pAyA, apanA carita sunA jOgI|
jOga BOga kA BEda hai kaisA, mEda kA BEda batA jOgI ||
sElI pahanI BaBUta ramA^^I, Asana mAra kE baiThA hai|
kisa Asana para rAma hai tErA, usa Asana kO diKA jOgI|
sA~Msa kO sAdhA prAna kO bA~MdhA, yama aura niyama kA yatana kiyA|
Sama dama sE mana indrI kO mArA, saMyama rIti jatA jOgI ||
mRugaCAlA kO bagala mEM mArE, PiratA rahatA hai bana bana |
bina hiMsA yaha kaisE pAyA, BAva ahiMsA diKA jOgI|
animA laGimA garimA mahimA, Adi sidhdi Sakti nahIM hai kyA
kyA nahIM mAyA sidhdi Sakti, yaha kaisE usasE bacA jOgI|
brahmarEndra aura sahastrAra para, mana kI vRuttI kO rOka liyA|
lagI samAdha simaTa kara baiThA, kyOM kara mukti liyA jOgI|
niravikalpa sE vikalpa avasthA, sE kyA tuJakO lABa huyE |
lABa kE sAtha hAnI nita rahatI, dvanda nahIM yaha kyA jOgI|
jO bAhara BItara vahI lIlA, kalapati dESa kAla vastu |
bAhara muKI rOkakara viratI, antaramuKa kyOM banA jOgI |
cA~Mda sUra tErE BItara pragaTE, isamEM nahIM sandEha kO^^I |
yaha BI tO bAhara thE tErE, kyOM bAhara sE haTA jOgI|
kisakA dhyAna dhAraNA kisakI, kyA nahIM vaha saMkalpa tErA |
saba kuCa hai yaha mana kI kalpanA, kalapita jAla Pa~MsA jOgI|
guPA kE BItara baiThaka ThAnI, AkE biThAyA hai kisakO |
ramatA rAma guPA mEM tErE, kaisE AkE ramA jOgI |
kEsa baDhAyA jUDA bA~MdhA, svA~Mga vicitra banAyA hai|
dEKU~M rAma Pa~MsA kyA usamEM, KOla dE apanI jaTA jOgI|
grahaNa tyAga vairAga rAga kI, samaJa nahIM tuJakO A^^I|
kaCuvA jaisI tErI samAdhI, CuTI na mOha mayA jOgI |
guru kA saMga milA nahIM tuJakO, Barama kI ulaJana mEM ulaJA |
binA j~jAna mukti nahIM hOtI, BUla kE pantha calA jOgI|
jA kuCa dina kara guru kI saMgata, guru kE saMga mEM j~jAna milE |
yOga yukti kA Pira Pala pAvE, taba hO tErA BalA jOgI |

యోగ యుక్తి సే క్యా ఫల పాయా, అపనా చరిత సునా జోగీ|
జోగ భోగ కా భేద హై కైసా, మేద కా భేద బతా జోగీ ||
సేలీ పహనీ భభూత రమాఈ, ఆసన మార కే బైఠా హై|
కిస ఆసన పర రామ హై తేరా, ఉస ఆసన కో దిఖా జోగీ|
సాఁస కో సాధా ప్రాన కో బాఁధా, యమ ఔర నియమ కా యతన కియా|
శమ దమ సే మన ఇన్ద్రీ కో మారా, సంయమ రీతి జతా జోగీ ||
మృగఛాలా కో బగల మేం మారే, ఫిరతా రహతా హై బన బన |
బిన హింసా యహ కైసే పాయా, భావ అహింసా దిఖా జోగీ|
అనిమా లఘిమా గరిమా మహిమా, ఆది సిధ్ది శక్తి నహీం హై క్యా
క్యా నహీం మాయా సిధ్ది శక్తి, యహ కైసే ఉససే బచా జోగీ|
బ్రహ్మరేన్ద్ర ఔర సహస్త్రార పర, మన కీ వృత్తీ కో రోక లియా|
లగీ సమాధ సిమట కర బైఠా, క్యోం కర ముక్తి లియా జోగీ|
నిరవికల్ప సే వికల్ప అవస్థా, సే క్యా తుఝకో లాభ హుయే |
లాభ కే సాథ హానీ నిత రహతీ, ద్వన్ద నహీం యహ క్యా జోగీ|
జో బాహర భీతర వహీ లీలా, కలపతి దేశ కాల వస్తు |
బాహర ముఖీ రోకకర విరతీ, అన్తరముఖ క్యోం బనా జోగీ |
చాఁద సూర తేరే భీతర ప్రగటే, ఇసమేం నహీం సన్దేహ కోఈ |
యహ భీ తో బాహర థే తేరే, క్యోం బాహర సే హటా జోగీ|
కిసకా ధ్యాన ధారణా కిసకీ, క్యా నహీం వహ సంకల్ప తేరా |
సబ కుఛ హై యహ మన కీ కల్పనా, కలపిత జాల ఫఁసా జోగీ|
గుఫా కే భీతర బైఠక ఠానీ, ఆకే బిఠాయా హై కిసకో |
రమతా రామ గుఫా మేం తేరే, కైసే ఆకే రమా జోగీ |
కేస బఢాయా జూడా బాఁధా, స్వాఁగ విచిత్ర బనాయా హై|
దేఖూఁ రామ ఫఁసా క్యా ఉసమేం, ఖోల దే అపనీ జటా జోగీ|
గ్రహణ త్యాగ వైరాగ రాగ కీ, సమఝ నహీం తుఝకో ఆఈ|
కఛువా జైసీ తేరీ సమాధీ, ఛుటీ న మోహ మయా జోగీ |
గురు కా సంగ మిలా నహీం తుఝకో, భరమ కీ ఉలఝన మేం ఉలఝా |
బినా జ్ఞాన ముక్తి నహీం హోతీ, భూల కే పన్థ చలా జోగీ|
జా కుఛ దిన కర గురు కీ సంగత, గురు కే సంగ మేం జ్ఞాన మిలే |
యోగ యుక్తి కా ఫిర ఫల పావే, తబ హో తేరా భలా జోగీ |

640.अनहद बानी मंगल खानी, सत्त धाम सहदानी हो।
आनन्द दानी सन्त बखानी, पद निरवान मिलानी हो ।
अमृत धारा संत मत सारा, कोई कोई बिरला जानी हो ।
अविनासी घट घट के बासी, सुखरासी अनुमानी हो ।
कथनी बदनी तज कर पावे, करनी गुरुमुख ज्ञानी हो ।
घट के खटपट चटपट विनसे, अटपट सकल नसानी हो।
खोले हिरदा फाड़े परदा, रूप अनूप दिखानी हो।
जगमग ज्योत जगे तिल भीतर, देख देख हरषानी हो ।
त्रिकुटी सुन्न महासुन्न लेखे, ओंकार गति जानी हो ।
सूरज चाँद कोटि छवि छाजे, अद्भुत अकथ कहानी हो ।
भंवर गुफा में सोहंग वंशी, सत पद बीन बजानी हो ।
अचरज शोभा बरनी न जाई, माया मोह सकुचानी हो ।
घट चढ़ सुरत बिमल हुई भारी, अब नहीं आनी जानी हो।
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी,मिल गई अगम ठिकानी हो ॥

anahada bAnI maMgala KAnI, satta dhAma sahadAnI hO|
Ananda dAnI santa baKAnI, pada niravAna milAnI hO |
amRuta dhArA saMta mata sArA, kO^^I kO^^I biralA jAnI hO |
avinAsI GaTa GaTa kE bAsI, suKarAsI anumAnI hO |
kathanI badanI taja kara pAvE, karanI gurumuKa j~jAnI hO |
GaTa kE KaTapaTa caTapaTa vinasE, aTapaTa sakala nasAnI hO|
KOlE hiradA PADE paradA, rUpa anUpa diKAnI hO|
jagamaga jyOta jagE tila BItara, dEKa dEKa haraShAnI hO |
trikuTI sunna mahAsunna lEKE, OMkAra gati jAnI hO |
sUraja cA~Mda kOTi Cavi CAjE, aBduta akatha kahAnI hO |
BaMvara guPA mEM sOhaMga vaMSI, sata pada bIna bajAnI hO |
acaraja SOBA baranI na jA^^I, mAyA mOha sakucAnI hO |
GaTa caDha surata bimala hu^^I BArI, aba nahIM AnI jAnI hO|
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI,mila ga^^I agama ThikAnI hO ||

అనహద బానీ మంగల ఖానీ, సత్త ధామ సహదానీ హో|
ఆనన్ద దానీ సన్త బఖానీ, పద నిరవాన మిలానీ హో |
అమృత ధారా సంత మత సారా, కోఈ కోఈ బిరలా జానీ హో |
అవినాసీ ఘట ఘట కే బాసీ, సుఖరాసీ అనుమానీ హో |
కథనీ బదనీ తజ కర పావే, కరనీ గురుముఖ జ్ఞానీ హో |
ఘట కే ఖటపట చటపట వినసే, అటపట సకల నసానీ హో|
ఖోలే హిరదా ఫాడే పరదా, రూప అనూప దిఖానీ హో|
జగమగ జ్యోత జగే తిల భీతర, దేఖ దేఖ హరషానీ హో |
త్రికుటీ సున్న మహాసున్న లేఖే, ఓంకార గతి జానీ హో |
సూరజ చాఁద కోటి ఛవి ఛాజే, అభ్దుత అకథ కహానీ హో |
భంవర గుఫా మేం సోహంగ వంశీ, సత పద బీన బజానీ హో |
అచరజ శోభా బరనీ న జాఈ, మాయా మోహ సకుచానీ హో |
ఘట చఢ సురత బిమల హుఈ భారీ, అబ నహీం ఆనీ జానీ హో|
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ,మిల గఈ అగమ ఠికానీ హో ||

641.मैं कैसे करूँ भूली हूँ डगर, बहु दूर पड़ी अपने घर से ।
व्याकुल होय भूमि गिरी तड़पू, हरि आन छुड़ाओ अब करसे ।।
रैन अंधेरी न सूझे पन्थ, मिझिम रिमझिम बरसा बरसे ।
को आके खबर ले जल्दी मेरी घर जाने को जियरा तरसे ।
जल बरसे अखं: प्रचंड महा, बन ऊसर देख परस सरसे ।
पुरवाई यार झकोले सहे, हटके उखड़े बट सब जर से ॥
सुध बुध बिसी भरमी भटकी, मैं तो काँप उठी हूँ झरझर से।
मेरे हिया जिया में दुख ताप बसे, तन वायु की बेग लगे सर से।
हिया पीर घनी तलफ छिन छिन, कैसे जाके मिलू प्रतम हर से ।
कोई साथी नहीं कोई संगी नहीं, थर थर अब काँप रही डर से ।।
मेरे घट में आनन्द चैन कहाँ, नहीं सुख पाऊँ बिन पद परसे ।
अवसर जो मिले मिल जाऊँ अभी, पद कमल गहूँ लागू गुरु से ।।
गुरु आन मिलो दुख दूर हरो, केहि विधि मैं छूटू अपडर से ।
राधास्वामी दया की अब हो नजर, तुम आये निकारो भव सर से ॥
[44-642 ] मैं उपदेश बताऊँ आ तू , मेरे पास फकीरा ।
यह उपासना तत्व है भाई, सत मत गहर गम्भीरा ॥
गुरु ने मुझे चिताया जेहि विधि, वही भेद बतलाऊँ ।
मैं नहीं अटका पोथी पत्रा, तुझे कैसे अटकाऊँ।
नहीं उपदेश और है कोई, यह उपासना जानो ।
उप है निकट तो देश स्थाना, यह उपदेश पिछानो ।
यही तत्व है यही सार है, यह गुरु ज्ञान विचारा ।
एक शब्द में भेद बताकर, मेटू भरम विकारा ।।
सत का संग करे जो कोई, सत की लीला धारे ।
गुरु है जग में सत की मूरत, अगम अथाह अपारे ।
और नहीं कोई सत है जग में, समझ विचार फकीरा ।
सत के संग मार ले आसन, मेट द्वन्द की पीरा ।।

maiM kaisE karU~M BUlI hU~M Dagara, bahu dUra paDI apanE Gara sE |
vyAkula hOya BUmi girI taDapU~M, hari Ana CuDA^^O aba karasE ||
raina aMdhErI na sUJE pantha, rimaJima rimaJima barasA barasE |
kO AkE Kabara lE jaldI mErI Gara jAnE kO jiyarA tarasE |
jala barasE aKaMDa pracaMDa mahA, bana Usara dEKa parasa sarasE |
puravA^^I bayAra JakOlE sahE, haDhakE uKaDE baTa saba jara sE ||
sudha budha bisI BaramI BaTakI, maiM tO kA~Mpa uThI hU~M JaraJara sE|
mErE hiyA jiyA mEM duKa tApa basE, tana vAyu kI bEga lagE sara sE|
hiyA pIra GanI talaPU~M Cina Cina, kaisE jAkE milU~M prItama hara sE |
kO^^I sAthI nahIM kO^^I saMgI nahIM, thara thara aba kA~Mpa rahI Dara sE ||
mErE GaTa mEM Ananda caina kahA~M, nahIM suKa pA^^U~M bina pada parasE |
avasara jO milE mila jA^^U~M aBI, pada kamala gahU~M lAgU~M guru sE ||
guru Ana milO duKa dUra harO, kEhi vidhi maiM CUTU~M apaDara sE |
rAdhAsvAmI dayA kI aba hO najara, tuma AyE nikArO Bava sara sE ||

మైం కైసే కరూఁ భూలీ హూఁ డగర, బహు దూర పడీ అపనే ఘర సే |
వ్యాకుల హోయ భూమి గిరీ తడపూఁ, హరి ఆన ఛుడాఓ అబ కరసే ||
రైన అంధేరీ న సూఝే పన్థ, రిమఝిమ రిమఝిమ బరసా బరసే |
కో ఆకే ఖబర లే జల్దీ మేరీ ఘర జానే కో జియరా తరసే |
జల బరసే అఖండ ప్రచండ మహా, బన ఊసర దేఖ పరస సరసే |
పురవాఈ బయార ఝకోలే సహే, హఢకే ఉఖడే బట సబ జర సే ||
సుధ బుధ బిసీ భరమీ భటకీ, మైం తో కాఁప ఉఠీ హూఁ ఝరఝర సే|
మేరే హియా జియా మేం దుఖ తాప బసే, తన వాయు కీ బేగ లగే సర సే|
హియా పీర ఘనీ తలఫూఁ ఛిన ఛిన, కైసే జాకే మిలూఁ ప్రీతమ హర సే |
కోఈ సాథీ నహీం కోఈ సంగీ నహీం, థర థర అబ కాఁప రహీ డర సే ||
మేరే ఘట మేం ఆనన్ద చైన కహాఁ, నహీం సుఖ పాఊఁ బిన పద పరసే |
అవసర జో మిలే మిల జాఊఁ అభీ, పద కమల గహూఁ లాగూఁ గురు సే ||
గురు ఆన మిలో దుఖ దూర హరో, కేహి విధి మైం ఛూటూఁ అపడర సే |
రాధాస్వామీ దయా కీ అబ హో నజర, తుమ ఆయే నికారో భవ సర సే ||

643.उप है निकट देश स्थाना, यह उपदेश का सारा ।
पंडित कोई भेद न जाने, जाने गुरुमुख प्यारा ॥
जो कोई निकट में जिसके बैठे, उसका रूप संभारे ।
उसका रूप बसे नैनन में, अपना रूप बिसारे ।
संग प्रभाव न कोई बाँचे, ऋषि मुनि ज्ञानी ध्यानी ।
हमने तो यह समझ विचारा, सतगुरु की सहदानी ॥
भव की संगत करे जो प्रानी, भव भय चित्त बसावे ।
गुरु की संगत में जब आवे, अभय भाव पा जावे ॥
पशु की संगत पशु बन जावे, नर पदवी को खोकर ।
भरत हिरन की मोह मया से, पछताया था रोकर ।।

upa hai nikaTa dESa sthAnA, yaha upadESa kA sArA |
paMDita kO^^I BEda na jAnE, jAnE gurumuKa pyArA ||
jO kO^^I nikaTa mEM jisakE baiThE, usakA rUpa saMBArE |
usakA rUpa basE nainana mEM, apanA rUpa bisArE |
saMga praBAva na kO^^I bA~McE, RuShi muni j~jAnI dhyAnI |
hamanE tO yaha samaJa vicArA, sataguru kI sahadAnI ||
Bava kI saMgata karE jO prAnI, Bava Baya citta basAvE |
guru kI saMgata mEM jaba AvE, aBaya BAva pA jAvE ||
paSu kI saMgata paSu bana jAvE, nara padavI kO KOkara |
Barata hirana kI mOha mayA sE, paCatAyA thA rOkara ||

ఉప హై నికట దేశ స్థానా, యహ ఉపదేశ కా సారా |
పండిత కోఈ భేద న జానే, జానే గురుముఖ ప్యారా ||
జో కోఈ నికట మేం జిసకే బైఠే, ఉసకా రూప సంభారే |
ఉసకా రూప బసే నైనన మేం, అపనా రూప బిసారే |
సంగ ప్రభావ న కోఈ బాఁచే, ఋషి ముని జ్ఞానీ ధ్యానీ |
హమనే తో యహ సమఝ విచారా, సతగురు కీ సహదానీ ||
భవ కీ సంగత కరే జో ప్రానీ, భవ భయ చిత్త బసావే |
గురు కీ సంగత మేం జబ ఆవే, అభయ భావ పా జావే ||
పశు కీ సంగత పశు బన జావే, నర పదవీ కో ఖోకర |
భరత హిరన కీ మోహ మయా సే, పఛతాయా థా రోకర ||

644.शब्द सार गह शब्द सार गह, शब्द सार गह लीजे ।
त्याग कुसंगत त्याग कुसंगत, सत संगत चित दीजे ॥
सतसंग केवल गुरु की संगत, यह उपदेश हमारा ।
जो कोई देश हमारे आवे, सूझे अगम अपाराः ।।
पहिला देश तीसरा तिल है, सहसकमलदल भाई ।
ज्योति निरंजन ज्योती झलके, सो उसकी प्रभुताई ॥
दूजा देश ओ3म् अस्थाना, त्रिकुटी मृदंग गाजे ।
तीजा सुन्न महासुन्न प्यारे, साज समाधि का साजे ॥
चौथा देश है गुफा भँवर की, काल बली ठकुराई ।
पंचम देश सत्त अस्थाना, सत्त नाम सुखदाई ॥
यह उपदेश देश का सुनकर, ले गुरु का उपदेशा ।
राधास्वामी ने मुझे लखाया, सोई सार संदेशा ॥

Sabda sAra gaha Sabda sAra gaha, Sabda sAra gaha lIjE |
tyAga kusaMgata tyAga kusaMgata, sata saMgata cita dIjE ||
satasaMga kEvala guru kI saMgata, yaha upadESa hamArA |
jO kO^^I dESa hamArE AvE, sUJE agama apArA ||
pahilA dESa tIsarA tila hai, sahasakamaladala BA^^I |
jyOti niraMjana jyOtI JalakE, sO usakI praButA^^I ||
dUjA dESa OMma asthAnA, trikuTI mRudaMga gAjE |
tIjA sunna mahAsunna pyArE, sAja samAdhi kA sAjE ||
cauthA dESa hai guPA Ba~Mvara kI, kAla balI ThakurA^^I |
paMcama dESa satta asthAnA, satta nAma suKadA^^I ||
yaha upadESa dESa kA sunakara, lE guru kA upadESA |
rAdhAsvAmI nE muJE laKAyA, sO^^I sAra saMdESA ||

శబ్ద సార గహ శబ్ద సార గహ, శబ్ద సార గహ లీజే |
త్యాగ కుసంగత త్యాగ కుసంగత, సత సంగత చిత దీజే ||
సతసంగ కేవల గురు కీ సంగత, యహ ఉపదేశ హమారా |
జో కోఈ దేశ హమారే ఆవే, సూఝే అగమ అపారా ||
పహిలా దేశ తీసరా తిల హై, సహసకమలదల భాఈ |
జ్యోతి నిరంజన జ్యోతీ ఝలకే, సో ఉసకీ ప్రభుతాఈ ||
దూజా దేశ ఓంమ అస్థానా, త్రికుటీ మృదంగ గాజే |
తీజా సున్న మహాసున్న ప్యారే, సాజ సమాధి కా సాజే ||
చౌథా దేశ హై గుఫా భఁవర కీ, కాల బలీ ఠకురాఈ |
పంచమ దేశ సత్త అస్థానా, సత్త నామ సుఖదాఈ ||
యహ ఉపదేశ దేశ కా సునకర, లే గురు కా ఉపదేశా |
రాధాస్వామీ నే ముఝే లఖాయా, సోఈ సార సందేశా ||

645.अलख को लखले अगम की गम ले, परख गुरु की बानी।
राधास्वामी पद जब परसे, छूटे आना जानी ।
गुरु में देश है गुप्त प्रकट सब, गुरु सबके आधारा ।
गुरु के देश की लीला अद्भुत, गुरु संगत निस्तारा ॥
सुरत शब्द की सुगम कमाई, सहज ही काम बनाले ।
इसी जनम में धुरपद बासा, सार ज्ञान मत पाले ॥
गुरु की संगत पाँच दिना की, पाँच देश की खानी ।
पाँच ही दिन में काम बनेगा, सहज सुगम मुख दानी ॥
राधास्वामी नर शरीर में, धरा सन्त अवतारा ।
सालिगराम गुरु की किरपा, मुझे निला सत सारा ॥

alaKa kO laKalE agama kI gama lE, paraKa guru kI bAnI|
rAdhAsvAmI pada jaba parasE, CUTE AnA jAnI |
guru mEM dESa hai gupta prakaTa saba, guru sabakE AdhArA |
guru kE dESa kI lIlA adButa, guru saMgata nistArA ||
surata Sabda kI sugama kamA^^I, sahaja hI kAma banAlE |
isI janama mEM dhurapada bAsA, sAra j~jAna mata pAlE ||
guru kI saMgata pA~Mca dinA kI, pA~Mca dESa kI KAnI |
pA~Mca hI dina mEM kAma banEgA, sahaja sugama suKadAnI ||
rAdhAsvAmI nara SarIra mEM, dharA santa avatArA |
sAligarAma guru kI kirapA, muJE nilA sata sArA ||

అలఖ కో లఖలే అగమ కీ గమ లే, పరఖ గురు కీ బానీ|
రాధాస్వామీ పద జబ పరసే, ఛూటే ఆనా జానీ |
గురు మేం దేశ హై గుప్త ప్రకట సబ, గురు సబకే ఆధారా |
గురు కే దేశ కీ లీలా అద్భుత, గురు సంగత నిస్తారా ||
సురత శబ్ద కీ సుగమ కమాఈ, సహజ హీ కామ బనాలే |
ఇసీ జనమ మేం ధురపద బాసా, సార జ్ఞాన మత పాలే ||
గురు కీ సంగత పాఁచ దినా కీ, పాఁచ దేశ కీ ఖానీ |
పాఁచ హీ దిన మేం కామ బనేగా, సహజ సుగమ సుఖదానీ ||
రాధాస్వామీ నర శరీర మేం, ధరా సన్త అవతారా |
సాలిగరామ గురు కీ కిరపా, ముఝే నిలా సత సారా ||

646.उप है निकट तो आसन बैठक, सच्ची बात परखले ।
उप आसन है गुरु की संगत, गुरु संग बैठ निरखले ॥
प्रेम भाव नहिं उपजे मन में, बिन गुरु संग न भाई ।
शब्द जाल में पड़ी है दुनियाँ, सच्ची समझ न आई ।।
ईश जीव दोउ भिन्न भिन्न हैं, भिन्न की कैसी भक्ति।
प्रेम प्रीति अपने जैसे की, यह उत्तम है युक्ति ।
मैं कहता हूँ बात निराली, सच्ची खरी सुहानी।
लखे मरम कोई साधु सुजाना, लखकर चित मनमानी।
गुरु ने रूप धरा मानुष का, सार शब्द समझाया।
राधास्वामी की बलिहारी, भरम मिटा सत पाया ।

upa hai nikaTa tO Asana baiThaka, saccI bAta paraKalE |
upa Asana hai guru kI saMgata, guru saMga baiTha niraKalE ||
prEma BAva nahiM upajE mana mEM, bina guru saMga na BA^^I |
Sabda jAla mEM paDI hai duniyA~M, saccI samaJa na A^^I ||
ISa jIva dO^^u Binna Binna haiM, Binna kI kaisI Bakti|
prEma prIti apanE jaisE kI, yaha uttama hai yukti |
maiM kahatA hU~M bAta nirAlI, saccI KarI suhAnI|
laKE marama kO^^I sAdhu sujAnA, laKakara cita manamAnI|
guru nE rUpa dharA mAnuSha kA, sAra Sabda samaJAyA|
rAdhAsvAmI kI balihArI, Barama miTA sata pAyA |

ఉప హై నికట తో ఆసన బైఠక, సచ్చీ బాత పరఖలే |
ఉప ఆసన హై గురు కీ సంగత, గురు సంగ బైఠ నిరఖలే ||
ప్రేమ భావ నహిం ఉపజే మన మేం, బిన గురు సంగ న భాఈ |
శబ్ద జాల మేం పడీ హై దునియాఁ, సచ్చీ సమఝ న ఆఈ ||
ఈశ జీవ దోఉ భిన్న భిన్న హైం, భిన్న కీ కైసీ భక్తి|
ప్రేమ ప్రీతి అపనే జైసే కీ, యహ ఉత్తమ హై యుక్తి |
మైం కహతా హూఁ బాత నిరాలీ, సచ్చీ ఖరీ సుహానీ|
లఖే మరమ కోఈ సాధు సుజానా, లఖకర చిత మనమానీ|
గురు నే రూప ధరా మానుష కా, సార శబ్ద సమఝాయా|
రాధాస్వామీ కీ బలిహారీ, భరమ మిటా సత పాయా |

647.कहना सुनना सब है निष्फल, बात मान एक मेरी ।
एक बात जो मेरी माने, सौ सौ सुनू गा तेरी ॥
कोटि ग्रन्थ पढ़कर क्या पाया, गुरु गम ज्ञान न सूझा।
एक सैन से अनुभव जागे, गुरु मत जिसने बूझा ॥
नहीं वह करम धरम जप तप है, नहीं वह साँख्य का ज्ञाना।
नहीं संयम नहीं नियम है प्यारे, नहीं वेदान्त का ध्याना॥
वाद विवाद है दन्त कहानी, बात का बने बतंगड़ा।
शब्द जाल में जो कोई जकड़ा, बुद्धि टाँग नहिं लँगड़ा ।
कान इधर ला कहदू तुझसे, कर गुरु का सतसंगा।
राधास्वामी की कृपा से, मन उपजे नहीं शंका ।।

kahanA sunanA saba hai niShPala, bAta mAna Eka mErI |
Eka bAta jO mErI mAnE, sau sau sunU~MgA tErI ||
kOTi grantha paDhakara kyA pAyA, guru gama j~jAna na sUJA|
Eka saina sE anuBava jAgE, guru mata jisanE bUJA ||
nahIM vaha karama dharama japa tapa hai, nahIM vaha sA~MKya kA j~jAnA|
nahIM saMyama nahIM niyama hai pyArE, nahIM vEdAnta kA dhyAnA||
vAda vivAda hai danta kahAnI, bAta kA banE bataMgaDA|
Sabda jAla mEM jO kO^^I jakaDA, budhdi TA~Mga nahiM la~MgaDA |
kAna idhara lA kahadU~M tuJasE, kara guru kA satasaMgA|
rAdhAsvAmI kI kRupA sE, mana upajE nahIM SaMkA ||

కహనా సుననా సబ హై నిష్ఫల, బాత మాన ఏక మేరీ |
ఏక బాత జో మేరీ మానే, సౌ సౌ సునూఁగా తేరీ ||
కోటి గ్రన్థ పఢకర క్యా పాయా, గురు గమ జ్ఞాన న సూఝా|
ఏక సైన సే అనుభవ జాగే, గురు మత జిసనే బూఝా ||
నహీం వహ కరమ ధరమ జప తప హై, నహీం వహ సాఁఖ్య కా జ్ఞానా|
నహీం సంయమ నహీం నియమ హై ప్యారే, నహీం వేదాన్త కా ధ్యానా||
వాద వివాద హై దన్త కహానీ, బాత కా బనే బతంగడా|
శబ్ద జాల మేం జో కోఈ జకడా, బుధ్ది టాఁగ నహిం లఁగడా |
కాన ఇధర లా కహదూఁ తుఝసే, కర గురు కా సతసంగా|
రాధాస్వామీ కీ కృపా సే, మన ఉపజే నహీం శంకా ||

648.जो मेरे प्रतम का प्यारा, मेरा भी वह प्यारा ।
जो सतगुरु का नाम दिवाना, आँखों का है तारा ।।
पाप पुण्य का भेद न परखू , ऊँच नीच नहीं जानें ।
बुरा भला नहिं दृष्टि में मेरे, भाव का नाता मानू ॥
मेरा स्वामी पतित उद्धारन, पतित हेत जग आया ।
पतित को अपने चान लगाया, पतित सुधार कराया ॥
पतित से पतित जो भाव भेंट ले, सतगुरु पद को परसे।
मैं उस भाव के सदके जाऊ, प्रेम प्रसाद को तरसे।
धोबी घाट है गुरु सतसंगत, मेले कपड़े आवे ।
साबुन गुरु के प्रेम का पाकर, सो उजले बन जावें ॥
उजले धोबी घर नहीं आवें, उनको कोई क्यों लावे ।
धोबी मैल को धो निस दिन, मैले शुद्ध बनावे ॥
डाकू चोर उचक्का क्रोधी, कामी लोभी मानी ।
परमारथ हित गुरु ढिंग आवे, उपजे न मुझे गलानी ॥
मैं नहीं पू तू है कैसा, कैसी करे कमाई ।
फूल प्रसाद कहाँ से लाकर, गुरू के भेंट चढ़ाई ।।
गुरु जब प्रेम भाव के भूखे, प्रेम है मुझे पियारा ।
जो मेरे प्रीतम का प्यारा, सो आँखों का तारा ॥
गणिका रामानन्द चरन लग, भक्ति भेट जब लाई ।
मिला प्रसाद कबीर को उसका, प्रेम स्वाद लग खाई ।।
तर गई गणिका तर गये पीपा, तरे चमार रैदासा ।
उनके चरन कबीर के सिर पर, गुरु के प्यारे दासा ।।
कोढ़ी तरगये तरे पातकी, गुरु के चरनन लागी ।
ऐसे पापी मुझे पियारे, भक्ति प्रीति हिय जागी ।
मैं हूँ पापी पाप की मुस्त, पाप की दृष्टि धारी ।
पापी संग तरा मैं गुरूबल, पापी की बलिहारी ।।
भाव कुभाव सुभाव न परखू , नहीं द्वेष नहीं रागा ।
मेरा तो वह सदा सनेही, जो गुरु चरनन लागा ।।
निज स्वारथवश भूल करू मैं, हिंसा पाप कमाई ।
हिंसक जब गुरु के डिंग आवे, थारा मुझको भाई॥
पापी तारन आये सतगुरु, शब्द जहाज बनाया।
मैं पापी पापी संग तर गया, पापो पर गुरु दाया ।।
जात न पू पाँत न पूछ, नाहीं कुल परिवारा ।
प्रेम प्यार का नाता मानूं, प्रेम का सकल पसारा ॥
सुन फकीर यह भेद अनूया, अचरज अगम अमाना।
जिस पर दयाटि सतगुरु की, तेहि बड़भागी जाना ।।
मैं मर जाऊँ भीख न माँगू, अपने तन के काजा ।
परस्त्रारथ के काम में प्यारे, मोहि न आवे लाजा ॥
कैसा पाप पुण्य है कैसा, नाम से लगन जो लागी।
पूले लाख घास के जर गये, एक चिनगी थी आगी।
नाम गुरु का आग तुल्य है, पाप लाख मन पूला ॥
रत्ती नाम जरावे सबको, दया मेहर अनुकूला।
कुत्ते बिल्ली रहें परस्पर, बैर भाव सब छोड़ें।
निज मालिक के प्रेम को परखें, प्यार का नाता जोड़ें।
तैसे मुझको पापी प्यारे, गुरु की शरन जो आये ॥
प्यार करूं नहीं उनको कैसे, गुरु जब चरन लगाये ।
साधन प्रेम का सुगम सुहावन, भक्ति भाव सुखदाई।
पापी भक्ति के अधिकारी, समझ में मेरी आई।
राधास्वामी नाम भजो नित, नाम से लव रहे लागी ।
जो कोई नाम से गखे प्रती, सो मेरा अनुरागी ॥

jO mErE prItama kA pyArA, mErA BI vaha pyArA |
jO sataguru kA nAma divAnA, A~MKOM kA hai tArA ||
pApa puNya kA BEda na paraKU~M , U~Mca nIca nahIM jAnEM |
burA BalA nahiM dRuShTi mEM mErE, BAva kA nAtA mAnU~M ||
mErA svAmI patita udhdArana, patita hEta jaga AyA |
patita kO apanE carana lagAyA, patita sudhAra karAyA ||
patita sE patita jO BAva BEMTa lE, sataguru pada kO parasE|
maiM usa BAva kE sadakE jA^^U~M, prEma prasAda kO tarasE|
dhObI GATa hai guru satasaMgata, mailE kapaDE AvE |
sAbuna guru kE prEma kA pAkara, sO ujalE bana jAvEM ||
ujalE dhObI Gara nahIM AvEM, unakO kO^^I kyOM lAvE |
dhObI maila kO dhOvE nisa dina, mailE Sudhda banAvE ||
DAkU cOra ucakkA krOdhI, kAmI lOBI mAnI |
paramAratha hita guru DhiMga AvE, upajE na muJE galAnI ||
maiM nahIM pUhu~M tU hai kaisA, kaisI karE kamA^^I |
PUla prasAda kahA~M sE lAkara, gurU kE BEMTa caDhA^^I ||
guru jaba prEma BAva kE BUKE, prEma hai muJE piyArA |
jO mErE prItama kA pyArA, sO A~MKOM kA tArA ||
gaNikA rAmAnanda carana laga, Bakti BETa jaba lA^^I |
milA prasAda kabIra kO usakA, prEma svAda laga KA^^I ||
tara ga^^I gaNikA tara gayE pIpA, tarE camAra raidAsA |
unakE carana kabIra kE sira para, guru kE pyArE dAsA ||
kODhI taragayE tarE pAtakI, guru kE caranana lAgI |
aisE pApI muJE piyArE, Bakti prIti hiya jAgI |
maiM hU~M pApI pApa kI musta, pApa kI dRuShTi dhArI |
pApI saMga tarA maiM gurUbala, pApI kI balihArI ||
BAva kuBAva suBAva na paraKU~M , nahIM vdESha nahIM rAgA |
mErA tO vaha sadA sanEhI, jO guru caranana lAgA ||
nija svArathavaSa BUla karU~M maiM, hiMsA pApa kamA^^I |
hiMsaka jaba guru kE DhiMga AvE, thArA muJakO BA^^I||

జో మేరే ప్రీతమ కా ప్యారా, మేరా భీ వహ ప్యారా |
జో సతగురు కా నామ దివానా, ఆఁఖోం కా హై తారా ||
పాప పుణ్య కా భేద న పరఖూఁ , ఊఁచ నీచ నహీం జానేం |
బురా భలా నహిం దృష్టి మేం మేరే, భావ కా నాతా మానూఁ ||
మేరా స్వామీ పతిత ఉధ్దారన, పతిత హేత జగ ఆయా |
పతిత కో అపనే చరన లగాయా, పతిత సుధార కరాయా ||
పతిత సే పతిత జో భావ భేంట లే, సతగురు పద కో పరసే|
మైం ఉస భావ కే సదకే జాఊఁ, ప్రేమ ప్రసాద కో తరసే|
ధోబీ ఘాట హై గురు సతసంగత, మైలే కపడే ఆవే |
సాబున గురు కే ప్రేమ కా పాకర, సో ఉజలే బన జావేం ||
ఉజలే ధోబీ ఘర నహీం ఆవేం, ఉనకో కోఈ క్యోం లావే |
ధోబీ మైల కో ధోవే నిస దిన, మైలే శుధ్ద బనావే ||
డాకూ చోర ఉచక్కా క్రోధీ, కామీ లోభీ మానీ |
పరమారథ హిత గురు ఢింగ ఆవే, ఉపజే న ముఝే గలానీ ||
మైం నహీం పూహుఁ తూ హై కైసా, కైసీ కరే కమాఈ |
ఫూల ప్రసాద కహాఁ సే లాకర, గురూ కే భేంట చఢాఈ ||
గురు జబ ప్రేమ భావ కే భూఖే, ప్రేమ హై ముఝే పియారా |
జో మేరే ప్రీతమ కా ప్యారా, సో ఆఁఖోం కా తారా ||
గణికా రామానన్ద చరన లగ, భక్తి భేట జబ లాఈ |
మిలా ప్రసాద కబీర కో ఉసకా, ప్రేమ స్వాద లగ ఖాఈ ||
తర గఈ గణికా తర గయే పీపా, తరే చమార రైదాసా |
ఉనకే చరన కబీర కే సిర పర, గురు కే ప్యారే దాసా ||
కోఢీ తరగయే తరే పాతకీ, గురు కే చరనన లాగీ |
ఐసే పాపీ ముఝే పియారే, భక్తి ప్రీతి హియ జాగీ |
మైం హూఁ పాపీ పాప కీ ముస్త, పాప కీ దృష్టి ధారీ |
పాపీ సంగ తరా మైం గురూబల, పాపీ కీ బలిహారీ ||
భావ కుభావ సుభావ న పరఖూఁ , నహీం వ్దేష నహీం రాగా |
మేరా తో వహ సదా సనేహీ, జో గురు చరనన లాగా ||
నిజ స్వారథవశ భూల కరూఁ మైం, హింసా పాప కమాఈ |
హింసక జబ గురు కే ఢింగ ఆవే, థారా ముఝకో భాఈ||

649.कालचक्र का सहज हिंडोला, भूला अचरज न्यारा ।
सब कई भूले भूला चढ़कर, काल मुलावन हारा॥
चन्द्र सूर दोऊ गगन में भूलें, भूलें नौ लख तारे ।
जीव जन्तु पृथ्वी में भूलें, नर पशु सकल विचारे ।।
राजा भूला रानी भूली, और प्रजा समुदाई।
ब्रह्मा विष्णु महेश्वर भूलें, भूली सब दुनियाई ॥
लक्ष्मी भूली दुर्गा भूली, गायत्री महारानी ।
देवा भूले देवी भूले, जल थल अग्नी पानी ॥
काल भी झूला अपने झूला, सृष्टि प्रलय कर प्यारे ।
वह भी बचा न चक्र से अपने, भूला झूले सारे ॥
चढ़ी पेंग तब ऊचे आये, उतरी नीचे ठहरे।
कभी मिले तो जमघट देखी, विछड़ के होगये न्यारे ।।
एक दशा में नित जो बरते, कोई नजर न आया ।
पीर पैगम्बर कुतुब ओलिया, ऋषि मुनि बचन न पाया।
पानी भया भाप की सूरत, धाया गिरि केलासा ।
बरफ बना धारा बह निकली, नीचे किया निवासा ।।
नीचे भी रहने नहीं पाया, फिर ऊचे की आशा ।
हम तो देखें खुली दृष्टि से, अचरज अजब तमासा ॥
लकड़ी जल कर कोयला होगई, कोयला राख और माटी।
माटी माटी में नहीं ठहरी, बनी काठ और लाठी ॥
विष्टा अन्न अन्न भया विष्टा, सोई सब कोई खावे ।
यह प्रपंच है अद्भुत न्यारा, कोई विरला लख पावे ॥
जाग्रत स्वप्न सुषुप्ती लीला, कभी ऐसी कभी वैसी।
यह सब कालबली की माया, कभी जैसी कभी तैसी ॥
पंडित कभी अनाड़ी होते, कभी अज्ञानी ज्ञानी।
कभी जड़ मिल जुल चेतन ठहरे, कभी चेतन जड़ जानी।
समझत बने कथन नहीं आवे, मन बानी अलसानी ।
कसे कोई समझावे किसको, समझे कोई गुरु ज्ञानी ॥
एक दशा में कोई न बरते, कभी बैठा कभी दौड़ा।
कभी थका कभी सोया लेटा, काल चक्र अति चौड़ा।
मले की है विचित्र कहानी, कथा वारता न्यारी ।
नर को हम समझावन आये, सुने न बात हमारी ।।
दुख सुख दुख सुख द्वन्द पसारा, द्वन्द से प्यार बढ़ाया ।
द्वन्द भाव ले जगत रचाना, द्वन्द के फाँस फसाया ॥
मन बुद्धि और चित हंकारा, सो भूले की रसरी ।
दो लड़ बयलड़ चौलड़ बन आई,जीव निवल को जकड़ी।
जकड़े माया के फंदे में, रोये और चिल्लाये।
शोर मचाये बहु चिल्लाये, छूटन विधि नहीं पाये ॥
तब दयाल को दाया लागी, सन्त रूप धर आया ।
गधास्वामी अचल मुकामी, शालिग्राम कहाया ।
नर शरीर में प्रगटा आकर, जीवन बहुत चिताया।
जो कोई जीव शरन में आया, अपना कर अपनाया ।
सुन फकीर यह गुरु उपदेशा, मैं भी तुझे सुनाऊ।
बात जो मेरी मन से माने, इस भूले से बचाऊँ ।
खेल खेलाऊँ सुगम सुहेला, सुरत शब्द मत गाऊँ।
काल हिंडोले से तू बाचे, विधि विचित्र समझाऊँ ।।
कर सतसंग विवेक से गुरु का, गुरु दयाल हितकारी ।
साधु बनकर साधले युक्ति, जा झूले के पारी ॥
नर शरीर मुर दुर्लभ पाया, सतसंगत में आया।
तेरा दाँव पड़ा है पूरा, सोच समझ तज माया ॥
अब की चूक मौज न ऐसी, त्याग काल की आसा ।
आज का साधन आज ही करले, कल को होगा उदासा ।।
बार बार नहीं अवसर प्रानी, काल महा दुखदाई।
जो कोई करे काल की आसा, सों पाछे पछताई ।।
राधास्वामी दया के सागर, तेरे कारन आये।
सीस चरन में उनके मुकाकर, अपना काज बनाये ॥
गधासामी राधास्वामी, राधास्वामी गाना।
मन बच कर्म से भक्ति कमाना, झूले बाहर आना ।।

kAlacakra kA sahaja hiMDOlA, JUlA acaraja nyArA |
saba kO^^I JUlE JUlA caDhakara, kAla JUlAvana hArA||
candra sUra dO^^U gagana mEM JUlEM, JUlEM nau laKa tArE |
jIva jantu pRuthvI mEM JUlEM, nara paSu sakala vicArE ||
rAjA JUlA rAnI JUlI, aura prajA samudA^^I|
bramhA viShNu mahESvara JUlEM, JUlI saba duniyA^^I ||
lakShmI JUlI durgA JUlI, gAyatrI mahArAnI |
dEvA JUlE dEvI JUlE, jala thala agnI pAnI ||
kAla BI JUlA apanE JUlA, sRuShTi pralaya kara pyArE |
vaha BI bacA na cakra sE apanE, JUlA JUlE sArE ||
caDhI pEMga taba U~McE AyE, utarI nIcE ThaharE|
kaBI milE tO jamaGaTa dEKI, viCaDa kE hOgayE nyArE ||
Eka daSA mEM nita jO baratE, kO^^I najara na AyA |
pIra paigambara kutuba OliyA, RuShi muni bacana na pAyA|
pAnI BayA BApa kI sUrata, dhAyA giri kailAsA |
baraPa banA dhArA baha nikalI, nIcE kiyA nivAsA ||
nIcE BI rahanE nahIM pAyA, Pira U~McE kI ASA |
hama tO dEKEM KulI dRuShTi sE, acaraja ajaba tamAsA ||
lakaDI jala kara kOyalA hOga^^I, kOyalA rAKa aura mATI|
mATI mATI mEM nahIM ThaharI, banI kATha aura lAThI ||
viShTA anna anna BayA viShTA, sO^^I saba kO^^I KAvE |
yaha prapaMca hai aBduta nyArA, kO^^I viralA laKa pAvE ||
jAgrata svapna suShuptI lIlA, kaBI aisI kaBI vaisI|
yaha saba kAlabalI kI mAyA, kaBI jaisI kaBI taisI ||
paMDita kaBI anADI hOtE, kaBI aj~jAnI j~jAnI|
kaBI jaDa mila jula cEtana ThaharE, kaBI cEtana jaDa jAnI|
samaJata banE kathana nahIM AvE, mana bAnI alasAnI |
kaisE kO^^I samaJAvE kisakO, samaJE kO^^I guru j~jAnI ||
Eka daSA mEM kO^^I na baratE, kaBI baiThA kaBI dauDA|
kaBI thakA kaBI sOyA lETA, kAla cakra ati cauDA|

కాలచక్ర కా సహజ హిండోలా, ఝూలా అచరజ న్యారా |
సబ కోఈ ఝూలే ఝూలా చఢకర, కాల ఝూలావన హారా||
చన్ద్ర సూర దోఊ గగన మేం ఝూలేం, ఝూలేం నౌ లఖ తారే |
జీవ జన్తు పృథ్వీ మేం ఝూలేం, నర పశు సకల విచారే ||
రాజా ఝూలా రానీ ఝూలీ, ఔర ప్రజా సముదాఈ|
బ్రమ్హా విష్ణు మహేశ్వర ఝూలేం, ఝూలీ సబ దునియాఈ ||
లక్ష్మీ ఝూలీ దుర్గా ఝూలీ, గాయత్రీ మహారానీ |
దేవా ఝూలే దేవీ ఝూలే, జల థల అగ్నీ పానీ ||
కాల భీ ఝూలా అపనే ఝూలా, సృష్టి ప్రలయ కర ప్యారే |
వహ భీ బచా న చక్ర సే అపనే, ఝూలా ఝూలే సారే ||
చఢీ పేంగ తబ ఊఁచే ఆయే, ఉతరీ నీచే ఠహరే|
కభీ మిలే తో జమఘట దేఖీ, విఛడ కే హోగయే న్యారే ||
ఏక దశా మేం నిత జో బరతే, కోఈ నజర న ఆయా |
పీర పైగమ్బర కుతుబ ఓలియా, ఋషి ముని బచన న పాయా|
పానీ భయా భాప కీ సూరత, ధాయా గిరి కైలాసా |
బరఫ బనా ధారా బహ నికలీ, నీచే కియా నివాసా ||
నీచే భీ రహనే నహీం పాయా, ఫిర ఊఁచే కీ ఆశా |
హమ తో దేఖేం ఖులీ దృష్టి సే, అచరజ అజబ తమాసా ||
లకడీ జల కర కోయలా హోగఈ, కోయలా రాఖ ఔర మాటీ|
మాటీ మాటీ మేం నహీం ఠహరీ, బనీ కాఠ ఔర లాఠీ ||
విష్టా అన్న అన్న భయా విష్టా, సోఈ సబ కోఈ ఖావే |
యహ ప్రపంచ హై అభ్దుత న్యారా, కోఈ విరలా లఖ పావే ||
జాగ్రత స్వప్న సుషుప్తీ లీలా, కభీ ఐసీ కభీ వైసీ|
యహ సబ కాలబలీ కీ మాయా, కభీ జైసీ కభీ తైసీ ||
పండిత కభీ అనాడీ హోతే, కభీ అజ్ఞానీ జ్ఞానీ|
కభీ జడ మిల జుల చేతన ఠహరే, కభీ చేతన జడ జానీ|
సమఝత బనే కథన నహీం ఆవే, మన బానీ అలసానీ |
కైసే కోఈ సమఝావే కిసకో, సమఝే కోఈ గురు జ్ఞానీ ||
ఏక దశా మేం కోఈ న బరతే, కభీ బైఠా కభీ దౌడా|
కభీ థకా కభీ సోయా లేటా, కాల చక్ర అతి చౌడా|

650.तू फकीर है मेरे प्यारे, सुन फकीर की बानी ।
साधु कहें फकीर को भाई, साधु जग सुखदानी ।।
पर उपकारी जन हितकारी, गुरु के आज्ञाकारी ।
अवगुन त्यागी गुन के ग्राही, दया भाव चितधारी ॥
निज चित सोधे मन परबोधे, जीव दोष नहीं दृष्टि ।
अपने भाव में बरतें निस दिन, करें दया की दृष्टि ।।
मोह मया और छल चतुराई, छोड़ें मूल विकारा ।
पर हित लागी सहज विरागी, ज्ञान बुद्धि भंडारा ॥
दुख कलेश सह अपने सिर पर, जीव का करें सुधारा ।
भव दुख भंजन काम निकंदन, यम से छुटकारा ॥
धर कपास की गति बिमलचित, निरस विशुद्ध कहायें।
सहें विपति कठिनाई जगकी, और का दोष छुपावें ।
सरल स्वभाव रहे जग माहीं, अपना रूप संभारें ।
औरन के अश्गण नहीं देखें, दया का मर्म विचारें ।
सुख देवं दुख हरें निरंतर, छमा करें अपराधा ।
हँसी खुशी आनन्द प्रेम गति, अगम अलेख अबाधा ।
नाम फकीर धराया तूने, हो फकीर अब साँचा ।
जैसा नाम तो गुण भी वैसा, मन कर्म सहित सुबाचा ।।
है फकीर का नाम पियारा, मैं फकीर का दासा ।
तन मन धन फकीर पर वारूँ, बस् सुसंग सुवासा ।।
कठिन नाम है कठिन काम है, कठिन फकीर कमाई।
जग के भव दुख नासें पल में, जब फकीर जग आई ॥
जो फकीर मोहे दरशन देवे, अपना भाग सरा हूँ।
अपने तन के चाम की जूती, पग फकीर पहनाऊँ॥
मैं नहीं रामकृष्ण का सेवक, ईश ब्रह्म नहीं जान ।
मैं फकीर का नाम दिवाना, सबसे बढ़कर मानू ॥
मेरे साध है शब्द विवेकी, सन्तवंश कुल शोभा ।
चरन कमल मस्तक पर धारूं, प्रेम मगन मन छोबा ॥
एक घड़ी साधु की संगत, कटे मोह यम फाँसी ।
मेरी नजर में साधु फकीरा, सत चित आनन्द रासी ॥
जो फकीर का दर्शन पाऊँ, चरन सरोज पखारूं ।
आप तरू उसकी शरनाई, औरों को संग तारू ।
साधु की संगत गुरु की सेवा, सहज ही काम बनावे ।
जिस पर साध की दृष्टि पड़गई, फिर जग योनि न आवे ॥
तरवर सरवर मेघ का पानी, औरों को सुख कारी ।
तेसे ही सुन मेरे फकीरा, साधु पर उपकारी ॥
तू फकीर बन तू फकीर बन, तू फकीर बन भाई ।
मैं भी तरू फकीर चरन लग, ऐ फकीर ! सुखदाई ॥
सुनले कथा सुनाऊँ तुझको, प्रगटे बिमल विवेका ।
जीव अनेक रहें जग अन्दर, पर फकीर कोई एका ॥

tU PakIra hai mErE pyArE, suna PakIra kI bAnI |
sAdhu kahEM PakIra kO BA^^I, sAdhu jaga suKadAnI ||
para upakArI jana hitakArI, guru kE Aj~jAkArI |
avaguna tyAgI guna kE grAhI, dayA BAva citadhArI ||
nija cita sOdhEM mana parabOdhEM, jIva dOSha nahIM dRuShTi |
apanE BAva mEM baratEM nisa dina, karEM dayA kI dRuShTi ||
mOha mayA aura Cala caturA^^I, CODEM mUla vikArA |
para hita lAgI sahaja birAgI, j~jAna budhdI BaMDArA ||
duKa kalESa saha apanE sira para, jIva kA karEM sudhArA |
Bava duKa BaMjana kAma nikaMdana, yama sE CuTakArA ||
dhara kapAsa kI gati bimalacita, nirasa viSudhda kahAyEM|
sahEM bipati kaThinA^^I jagakI, aura kA dOSha CupAvEM |
sarala svaBAva rahE jaga mAhIM, apanA rUpa sa~MBArEM |
aurana kE avaguNa nahIM dEKEM, dayA kA marma vicArEM |
suKa dEvEM duKa harEM niraMtara, CamA karEM aparAdhA |
ha~MsI KuSI Ananda prEma gati, agama alEKa abAdhA |
nAma PakIra dharAyA tUnE, hO PakIra aba sA~McA |
jaisA nAma tO guNa BI vaisA, mana karma sahita subAcA ||
hai PakIra kA nAma piyArA, maiM PakIra kA dAsA |
tana mana dhana PakIra para vArU~M, basU~M susaMga subAsA ||
kaThina nAma hai kaThina kAma hai, kaThina PakIra kamA^^I|
jaga kE Bava duKa nAsEM pala mEM, jaba PakIra jaga A^^I ||
jO PakIra mOhE daraSana dEvE, apanA BAga sarA hU~M|
apanE tana kE cAma kI jUtI, paga PakIra pahanA^^U~M||
maiM nahIM rAmakRuShNa kA sEvaka, ISa brahma nahIM jAnU~M |
maiM PakIra kA nAma divAnA, sabasE baDhakara mAnU~M ||
mErE sAdha hai Sabda vivEkI, santavaMSa kula SOBA |
carana kamala mastaka para dhArU~M, prEma magana mana CObA ||
Eka GaDI sAdhu kI saMgata, kaTE mOha yama PA~MsI |
mErI najara mEM sAdhu PakIrA, sata cita Ananda rAsI ||

తూ ఫకీర హై మేరే ప్యారే, సున ఫకీర కీ బానీ |
సాధు కహేం ఫకీర కో భాఈ, సాధు జగ సుఖదానీ ||
పర ఉపకారీ జన హితకారీ, గురు కే ఆజ్ఞాకారీ |
అవగున త్యాగీ గున కే గ్రాహీ, దయా భావ చితధారీ ||
నిజ చిత సోధేం మన పరబోధేం, జీవ దోష నహీం దృష్టి |
అపనే భావ మేం బరతేం నిస దిన, కరేం దయా కీ దృష్టి ||
మోహ మయా ఔర ఛల చతురాఈ, ఛోడేం మూల వికారా |
పర హిత లాగీ సహజ బిరాగీ, జ్ఞాన బుధ్దీ భండారా ||
దుఖ కలేశ సహ అపనే సిర పర, జీవ కా కరేం సుధారా |
భవ దుఖ భంజన కామ నికందన, యమ సే ఛుటకారా ||
ధర కపాస కీ గతి బిమలచిత, నిరస విశుధ్ద కహాయేం|
సహేం బిపతి కఠినాఈ జగకీ, ఔర కా దోష ఛుపావేం |
సరల స్వభావ రహే జగ మాహీం, అపనా రూప సఁభారేం |
ఔరన కే అవగుణ నహీం దేఖేం, దయా కా మర్మ విచారేం |
సుఖ దేవేం దుఖ హరేం నిరంతర, ఛమా కరేం అపరాధా |
హఁసీ ఖుశీ ఆనన్ద ప్రేమ గతి, అగమ అలేఖ అబాధా |
నామ ఫకీర ధరాయా తూనే, హో ఫకీర అబ సాఁచా |
జైసా నామ తో గుణ భీ వైసా, మన కర్మ సహిత సుబాచా ||
హై ఫకీర కా నామ పియారా, మైం ఫకీర కా దాసా |
తన మన ధన ఫకీర పర వారూఁ, బసూఁ సుసంగ సుబాసా ||
కఠిన నామ హై కఠిన కామ హై, కఠిన ఫకీర కమాఈ|
జగ కే భవ దుఖ నాసేం పల మేం, జబ ఫకీర జగ ఆఈ ||
జో ఫకీర మోహే దరశన దేవే, అపనా భాగ సరా హూఁ|
అపనే తన కే చామ కీ జూతీ, పగ ఫకీర పహనాఊఁ||
మైం నహీం రామకృష్ణ కా సేవక, ఈశ బ్రహ్మ నహీం జానూఁ |
మైం ఫకీర కా నామ దివానా, సబసే బఢకర మానూఁ ||
మేరే సాధ హై శబ్ద వివేకీ, సన్తవంశ కుల శోభా |
చరన కమల మస్తక పర ధారూఁ, ప్రేమ మగన మన ఛోబా ||
ఏక ఘడీ సాధు కీ సంగత, కటే మోహ యమ ఫాఁసీ |
మేరీ నజర మేం సాధు ఫకీరా, సత చిత ఆనన్ద రాసీ ||