Shiva Shabdasagar Part I- 401 TO 500

×

401 . नहीं तेरा है देश यह
सत पद तेरा निज अस्थाना, आन पड़ी परदेश यह मेरी ॥
कठिन कर्म के काट दे बन्धन, धार सहज उपदेश यह मेरी॥
इन्द्री मन नहीं रूप हैं तेरे, सब माया के भेस यह मेरी॥
घट में शब्द धार जो प्रगटी, सोई सत्त संदेश यह मेरी॥
राधास्वामी सहजयोग बिधि गाई,नहीं कठिन लवलेश यह मेरी॥

nahIM tErA hai dESa yaha, mErI pyArI sajanI||
sata pada tErA nija asthAnA, Ana paDI paradESa yaha mErI ||
kaThina karma kE kATa dE bandhana, dhAra sahaja upadESa yaha mErI||
indrI mana nahIM rUpa haiM tErE, saba mAyA kE BEsa yaha mErI||
GaTa mEM Sabda dhAra jO pragaTI, sO^^I satta saMdESa yaha mErI||
rAdhAsvAmI sahajayOga bidhi gA^^I,nahIM kaThina lavalESa yaha mErI||

నహీం తేరా హై దేశ యహ, మేరీ ప్యారీ సజనీ||
సత పద తేరా నిజ అస్థానా, ఆన పడీ పరదేశ యహ మేరీ ||
కఠిన కర్మ కే కాట దే బన్ధన, ధార సహజ ఉపదేశ యహ మేరీ||
ఇన్ద్రీ మన నహీం రూప హైం తేరే, సబ మాయా కే భేస యహ మేరీ||
ఘట మేం శబ్ద ధార జో ప్రగటీ, సోఈ సత్త సందేశ యహ మేరీ||
రాధాస్వామీ సహజయోగ బిధి గాఈ,నహీం కఠిన లవలేశ యహ మేరీ||

402 . भूल भरम सब त्याग री
इसका विष चढ़कर नहीं उतरे, जग है काला नाग री मेरी॥
शब्द डोर गह घट में चढ़ चल, जागे भाग सुभाग री मेरी॥
त्रिकुटी में लख गुरु की मूरत, चरन कमल में लाग री मेरी॥
सुन्न में सहज समाध रचाले, दुचिता को दे आग री मेरी॥
राधास्वामी दया के सागर, देगे अचल सुहाग री मेरी॥

BUla Barama saba tyAga rI, mErI pyArI sahElI||
isakA viSha caDhakara nahIM utarE, jaga hai kAlA nAga rI mErI||
Sabda DOra gaha GaTa mEM caDha cala, jAgE BAga suBAga rI mErI||
trikuTI mEM laKa guru kI mUrata, carana kamala mEM lAga rI mErI||
sunna mEM sahaja samAdha racAlE, ducitA kO dE Aga rI mErI||
rAdhAsvAmI dayA kE sAgara, dEgE acala suhAga rI mErI||

భూల భరమ సబ త్యాగ రీ, మేరీ ప్యారీ సహేలీ||
ఇసకా విష చఢకర నహీం ఉతరే, జగ హై కాలా నాగ రీ మేరీ||
శబ్ద డోర గహ ఘట మేం చఢ చల, జాగే భాగ సుభాగ రీ మేరీ||
త్రికుటీ మేం లఖ గురు కీ మూరత, చరన కమల మేం లాగ రీ మేరీ||
సున్న మేం సహజ సమాధ రచాలే, దుచితా కో దే ఆగ రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ దయా కే సాగర, దేగే అచల సుహాగ రీ మేరీ||

403 . प्रेम भाव उर धार री
अंतर में गुरु की संगत कर, दरस परस सत्कार री मेरी॥
तिलपट मध्ये अभ्दुत मूरत, अचरज अगम अपार री मेरी॥
मन माथे दे तिलक केपरिया, डाल गये बिच हार री मेरी॥
तिल की जोत में साधले आरत, जगमग रूप निहार री मेरी॥
घट में पूजा घट में सेवा, घट में भक्ति बहार री मेरी॥
घंटा शंख बजे मन मन्दिर, अनहद धुन झनकार री मेरी॥
सुमिरन भजन ध्यानकर मन में,राधास्वामी की बलिहार री मेरी॥

prEma BAva ura dhAra rI, mErI pyArI suratiyA||
aMtara mEM guru kI saMgata kara, darasa parasa satkAra rI mErI||
tilapaTa madhyE aBduta mUrata, acaraja agama apAra rI mErI||
mana mAthE dE tilaka kEpariyA, DAla gayE bica hAra rI mErI||
tila kI jOta mEM sAdhalE Arata, jagamaga rUpa nihAra rI mErI||
GaTa mEM pUjA GaTa mEM sEvA, GaTa mEM Bakti bahAra rI mErI||
GaMTA SaMKa bajE mana mandira, anahada dhuna JanakAra rI mErI||
sumirana Bajana dhyAnakara mana mEM,rAdhAsvAmI kI balihAra rI mErI||

ప్రేమ భావ ఉర ధార రీ, మేరీ ప్యారీ సురతియా||
అంతర మేం గురు కీ సంగత కర, దరస పరస సత్కార రీ మేరీ||
తిలపట మధ్యే అభ్దుత మూరత, అచరజ అగమ అపార రీ మేరీ||
మన మాథే దే తిలక కేపరియా, డాల గయే బిచ హార రీ మేరీ||
తిల కీ జోత మేం సాధలే ఆరత, జగమగ రూప నిహార రీ మేరీ||
ఘట మేం పూజా ఘట మేం సేవా, ఘట మేం భక్తి బహార రీ మేరీ||
ఘంటా శంఖ బజే మన మన్దిర, అనహద ధున ఝనకార రీ మేరీ||
సుమిరన భజన ధ్యానకర మన మేం,రాధాస్వామీ కీ బలిహార రీ మేరీ||

404 . गुरु चरनन चित धार री
अपने स्वारथ वश लिपटाने, कुल कुटुम्ब परिवार री मेरी॥
एक में सुख और अनेक में दुख है, टेक एक की धार री मेरी॥
कर्म की गठरी को हलकी करले, राख न सिरपर भार री मेरी॥
एक आस विश्वास गुरु का, भक्ति ज्ञान का सार री मेरी॥
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी,होजा द्वन्द के पार री मेरी॥

guru caranana cita dhAra rI, mErI pyArI suratiyA||
apanE svAratha vaSa lipaTAnE, kula kuTumba parivAra rI mErI||
Eka mEM suKa aura anEka mEM duKa hai, TEka Eka kI dhAra rI mErI||
karma kI gaTharI kO halakI karalE, rAKa na sirapara BAra rI mErI||
Eka Asa viSvAsa guru kA, Bakti j~jAna kA sAra rI mErI||
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI,hOjA dvanda kE pAra rI mErI||

గురు చరనన చిత ధార రీ, మేరీ ప్యారీ సురతియా||
అపనే స్వారథ వశ లిపటానే, కుల కుటుమ్బ పరివార రీ మేరీ||
ఏక మేం సుఖ ఔర అనేక మేం దుఖ హై, టేక ఏక కీ ధార రీ మేరీ||
కర్మ కీ గఠరీ కో హలకీ కరలే, రాఖ న సిరపర భార రీ మేరీ||
ఏక ఆస విశ్వాస గురు కా, భక్తి జ్ఞాన కా సార రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ,హోజా ద్వన్ద కే పార రీ మేరీ||

405 . भोग वासना भूल री
दुख कलेश को मेट दे संशय, प्रेम हिंडोले झूल री॥
क्यों मुरझाई सुख से खुलजा, जैसे हँसता फल री॥
जो प्रतिकूल पन्थ नहीं पग दे, तिसके सब अनुकूल री॥
डोलत फिरें भरम वश प्रानी, ममता नर का झूल री॥
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, हो पदकमल की धूल री॥

BOga vAsanA BUla rI, alabElI sahElI||
duKa kalESa kO mETa dE saMSaya, prEma hiMDOlE JUla rI||
kyOM muraJA^^I suKa sE KulajA, jaisE ha~MsatA Pala rI||
jO pratikUla pantha nahIM paga dE, tisakE saba anukUla rI||
DOlata PirEM Barama vaSa prAnI, mamatA nara kA JUla rI||
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, hO padakamala kI dhUla rI||

భోగ వాసనా భూల రీ, అలబేలీ సహేలీ||
దుఖ కలేశ కో మేట దే సంశయ, ప్రేమ హిండోలే ఝూల రీ||
క్యోం మురఝాఈ సుఖ సే ఖులజా, జైసే హఁసతా ఫల రీ||
జో ప్రతికూల పన్థ నహీం పగ దే, తిసకే సబ అనుకూల రీ||
డోలత ఫిరేం భరమ వశ ప్రానీ, మమతా నర కా ఝూల రీ||
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, హో పదకమల కీ ధూల రీ||

406 . प्रेम का कर सत्कार री
प्रेम है भूषण सन्दर बस्तर, प्रेम का कर सिंगार री मेरी॥
प्रेम ही मूल तत्व है प्यारी, प्रेम का कर व्यौहार री मेरी॥
प्रेम प्रेम कर प्रेम को चित दे, प्रेम का पन्थ संवार री मेरी॥
प्रेम योग है प्रेम है भक्ति, प्रेम का आसन मार री मेरी॥
प्रेम ज्ञान का सच्चा साथी, प्रेम विवेक विचार री मेरी॥
प्रेम की हाट में प्रेम का सौदा, प्रेम बनजि व्यौपार री मेरी॥
राधास्वामी प्रेम रूप धर आये, परम सन्त औतार री मेरी॥

prEma kA kara satkAra rI, mErI surata suSIlA||
prEma hai BUShaNa sandara bastara, prEma kA kara siMgAra rI mErI||
prEma hI mUla tatva hai pyArI, prEma kA kara vyauhAra rI mErI||
prEma prEma kara prEma kO cita dE, prEma kA pantha saMvAra rI mErI||
prEma yOga hai prEma hai Bakti, prEma kA Asana mAra rI mErI||
prEma j~jAna kA saccA sAthI, prEma vivEka vicAra rI mErI||
prEma kI hATa mEM prEma kA saudA, prEma banaji vyaupAra rI mErI||
rAdhAsvAmI prEma rUpa dhara AyE, parama santa autAra rI mErI||

ప్రేమ కా కర సత్కార రీ, మేరీ సురత సుశీలా||
ప్రేమ హై భూషణ సన్దర బస్తర, ప్రేమ కా కర సింగార రీ మేరీ||
ప్రేమ హీ మూల తత్వ హై ప్యారీ, ప్రేమ కా కర వ్యౌహార రీ మేరీ||
ప్రేమ ప్రేమ కర ప్రేమ కో చిత దే, ప్రేమ కా పన్థ సంవార రీ మేరీ||
ప్రేమ యోగ హై ప్రేమ హై భక్తి, ప్రేమ కా ఆసన మార రీ మేరీ||
ప్రేమ జ్ఞాన కా సచ్చా సాథీ, ప్రేమ వివేక విచార రీ మేరీ||
ప్రేమ కీ హాట మేం ప్రేమ కా సౌదా, ప్రేమ బనజి వ్యౌపార రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ ప్రేమ రూప ధర ఆయే, పరమ సన్త ఔతార రీ మేరీ||

407 . चल गुरु के सतसंग री
सतसंगत अमृत जल बरसे, सतसंग निर्मल गंग री मेरी॥
सतसंग प्रेम सिंध है सजनी, उमड़े प्रीत तरंग री मेरी॥
बास सुबास मिले सत संगत, पावे रंग सुरंग री मेरी॥
सतसंगत को ध्यान रहे नित, कीट सहज हो भृंग री मेरी॥
राधास्वामी गुरु की कर सतसंगत, काल करम कर भंग री मेरी॥

cala guru kE satasaMga rI, mErI surata sahElI||
satasaMgata amRuta jala barasE, satasaMga nirmala gaMga rI mErI||
satasaMga prEma siMdha hai sajanI, umaDE prIta taraMga rI mErI||
bAsa subAsa milE sata saMgata, pAvE raMga suraMga rI mErI||
satasaMgata kO dhyAna rahE nita, kITa sahaja hO BRuMga rI mErI||
rAdhAsvAmI guru kI kara satasaMgata, kAla karama kara BaMga rI mErI||

చల గురు కే సతసంగ రీ, మేరీ సురత సహేలీ||
సతసంగత అమృత జల బరసే, సతసంగ నిర్మల గంగ రీ మేరీ||
సతసంగ ప్రేమ సింధ హై సజనీ, ఉమడే ప్రీత తరంగ రీ మేరీ||
బాస సుబాస మిలే సత సంగత, పావే రంగ సురంగ రీ మేరీ||
సతసంగత కో ధ్యాన రహే నిత, కీట సహజ హో భృంగ రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ గురు కీ కర సతసంగత, కాల కరమ కర భంగ రీ మేరీ||

408 . गुरु पद का करले ध्यान री
आज गुरु की शरणागत में, सब विधि हो कल्यान री मेरी॥
चिंता त्याग त्याग दे चिंता, यही है सच्चा ज्ञान री मेरी॥
जो कुछ होगा मौज से होगा, मौज को परख सुजान री मेरी॥
अंतर में तेरे सतगुरु बसते, घट में रूप पिछान री मेरी॥
गुरु के चरन शरन जो आया, नहीं उनकी हो हान री मेरी॥
सुमिरन ध्यान भजन कर सजनी शब्दयोग की जान री मेरी॥
राधास्वामी नाम जो कोई सुमिरे, जीते जी निर्वान री मेरी॥

guru pada kA karalE dhyAna rI, mErI surata sahElI||
Aja guru kI SaraNAgata mEM, saba vidhi hO kalyAna rI mErI||
ciMtA tyAga tyAga dE ciMtA, yahI hai saccA j~jAna rI mErI||
jO kuCa hOgA mauja sE hOgA, mauja kO paraKa sujAna rI mErI||
aMtara mEM tErE sataguru basatE, GaTa mEM rUpa piCAna rI mErI||
guru kE carana Sarana jO AyA, nahIM unakI hO hAna rI mErI||
sumirana dhyAna Bajana kara sajanI SabdayOga kI jAna rI mErI||
rAdhAsvAmI nAma jO kO^^I sumirE, jItE jI nirvAna rI mErI||

గురు పద కా కరలే ధ్యాన రీ, మేరీ సురత సహేలీ||
ఆజ గురు కీ శరణాగత మేం, సబ విధి హో కల్యాన రీ మేరీ||
చింతా త్యాగ త్యాగ దే చింతా, యహీ హై సచ్చా జ్ఞాన రీ మేరీ||
జో కుఛ హోగా మౌజ సే హోగా, మౌజ కో పరఖ సుజాన రీ మేరీ||
అంతర మేం తేరే సతగురు బసతే, ఘట మేం రూప పిఛాన రీ మేరీ||
గురు కే చరన శరన జో ఆయా, నహీం ఉనకీ హో హాన రీ మేరీ||
సుమిరన ధ్యాన భజన కర సజనీ శబ్దయోగ కీ జాన రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ నామ జో కోఈ సుమిరే, జీతే జీ నిర్వాన రీ మేరీ||

409 . करले अपना काम अब
आलस तज निद्रा को तजदे, तज मद मोह निकाम अब॥
सुमिरन ध्यान भजन नित करना, सुमिर सुमिर गुरुनाम अब॥
गुरु से पावे चार पदारथ, मोक्ष धर्म धन काम अब॥
जो आया गुरु की शरणागत, सब विधि पूरन काम अब॥
जीते यश कीर्ती इस जग में, पीछे राधास्वामी धाम अब॥

karalE apanA kAma aba, mErI catura suratiyA||
Alasa taja nidrA kO tajadE, taja mada mOha nikAma aba||
sumirana dhyAna Bajana nita karanA, sumira sumira gurunAma aba||
guru sE pAvE cAra padAratha, mOkSha dharma dhana kAma aba||
jO AyA guru kI SaraNAgata, saba vidhi pUrana kAma aba||
jItE yaSa kIrtI isa jaga mEM, pICE rAdhAsvAmI dhAma aba||

కరలే అపనా కామ అబ, మేరీ చతుర సురతియా||
ఆలస తజ నిద్రా కో తజదే, తజ మద మోహ నికామ అబ||
సుమిరన ధ్యాన భజన నిత కరనా, సుమిర సుమిర గురునామ అబ||
గురు సే పావే చార పదారథ, మోక్ష ధర్మ ధన కామ అబ||
జో ఆయా గురు కీ శరణాగత, సబ విధి పూరన కామ అబ||
జీతే యశ కీర్తీ ఇస జగ మేం, పీఛే రాధాస్వామీ ధామ అబ||

410 . थिर नहीं वह संसार री
जो आये हैं जायेंगे सजनी, कुछ अब सोच विचार री सुन॥
बन्धन काट मोह माया के, यह उसके परिवार री सुन॥
संगी साथी कोई नहीं है, यह अपने चित धार री सुन॥
मिथ्या है सब जगत पसारा, मिथ्या में क्या सार री सुन॥
राधास्वामी नाम सुमिर घट भीतर,मानुष जनम सुधार री सुन॥

thira nahIM vaha saMsAra rI, suna saKI sahElI||
jO AyE haiM jAyEMgE sajanI, kuCa aba sOca vicAra rI suna||
bandhana kATa mOha mAyA kE, yaha usakE parivAra rI suna||
saMgI sAthI kO^^I nahIM hai, yaha apanE cita dhAra rI suna||
mithyA hai saba jagata pasArA, mithyA mEM kyA sAra rI suna||
rAdhAsvAmI nAma sumira GaTa BItara,mAnuSha janama sudhAra rI suna||

థిర నహీం వహ సంసార రీ, సున సఖీ సహేలీ||
జో ఆయే హైం జాయేంగే సజనీ, కుఛ అబ సోచ విచార రీ సున||
బన్ధన కాట మోహ మాయా కే, యహ ఉసకే పరివార రీ సున||
సంగీ సాథీ కోఈ నహీం హై, యహ అపనే చిత ధార రీ సున||
మిథ్యా హై సబ జగత పసారా, మిథ్యా మేం క్యా సార రీ సున||
రాధాస్వామీ నామ సుమిర ఘట భీతర,మానుష జనమ సుధార రీ సున||

411 . अपनी ओर निहार री
औरन को क्या निरखे सजनी, तू है सबका सार री॥
घट में तेरे प्रीतम बसता, हित चित से कर प्यार री॥
तू है प्रेम की मूरत प्यारी, प्रेम की तू भंडार री॥
सब कुछ तेरे घट में बसत है, घट के नैन उघार री॥
बाहर की सब आसा तज दे, अंतर दृष्टि पसार री॥
घट चेला गुरु गगन विराजे, सुरत से मन में विचार री॥
राधास्वामी गुरु ने भेद बताया, चरन कमल सिर धार री॥

apanI Ora nihAra rI, alabElI suratiyA||
aurana kO kyA niraKE sajanI, tU hai sabakA sAra rI||
GaTa mEM tErE prItama basatA, hita cita sE kara pyAra rI||
tU hai prEma kI mUrata pyArI, prEma kI tU BaMDAra rI||
saba kuCa tErE GaTa mEM basata hai, GaTa kE naina uGAra rI||
bAhara kI saba AsA taja dE, aMtara dRuShTi pasAra rI||
GaTa cElA guru gagana virAjE, surata sE mana mEM vicAra rI||
rAdhAsvAmI guru nE BEda batAyA, carana kamala sira dhAra rI||

అపనీ ఓర నిహార రీ, అలబేలీ సురతియా||
ఔరన కో క్యా నిరఖే సజనీ, తూ హై సబకా సార రీ||
ఘట మేం తేరే ప్రీతమ బసతా, హిత చిత సే కర ప్యార రీ||
తూ హై ప్రేమ కీ మూరత ప్యారీ, ప్రేమ కీ తూ భండార రీ||
సబ కుఛ తేరే ఘట మేం బసత హై, ఘట కే నైన ఉఘార రీ||
బాహర కీ సబ ఆసా తజ దే, అంతర దృష్టి పసార రీ||
ఘట చేలా గురు గగన విరాజే, సురత సే మన మేం విచార రీ||
రాధాస్వామీ గురు నే భేద బతాయా, చరన కమల సిర ధార రీ||

412 . गुरु संग नेह लगाओ री
सुमिरन भजन ध्यानकर चित में, मोक्ष पदारथ पाओ री मेरी।
गुरु का रूप बसा तेरे अंतर, उस पर वृत्ति जमाओ री मेरी॥
लख लख अलख दशा घट भीतर,अनहद धुन नित गाओरी मेरी॥
सुमिरन सबका सार है प्यारी, सुमिरन सहज उपाओ री मेरी॥
ध्यान गुरु का रूप है सजनी, रूप अनूप को ध्याओ री मेरी॥
नाम का तार गूँज रहा अंतर, सुन मुख आनन्द पाओ री मेरी॥
दुख को त्याग हर्ष नित बाढ़, उसकी चाह बढ़ाओ री मेरी॥
भँवर में जीवन नाव पड़ी है, तट पर उसको लाओ री मेरी॥
राधास्वामी गुरु का दयाभाव ले, चरन शरन में जाओ री मेरी॥

guru saMga nEha lagA^^O rI, mErI pyArI suratiyA||
sumirana Bajana dhyAnakara cita mEM, mOkSha padAratha pA^^O rI mErI|
guru kA rUpa basA tErE aMtara, usa para vRutti jamA^^O rI mErI||
laKa laKa alaKa daSA GaTa BItara,anahada dhuna nita gA^^OrI mErI||
sumirana sabakA sAra hai pyArI, sumirana sahaja upA^^O rI mErI||
dhyAna guru kA rUpa hai sajanI, rUpa anUpa kO dhyA^^O rI mErI||
nAma kA tAra gU~Mja rahA aMtara, suna muKa Ananda pA^^O rI mErI||
duKa kO tyAga harSha nita bADha, usakI cAha baDhA^^O rI mErI||
Ba~Mvara mEM jIvana nAva paDI hai, taTa para usakO lA^^O rI mErI||
rAdhAsvAmI guru kA dayABAva lE, carana Sarana mEM jA^^O rI mErI||

గురు సంగ నేహ లగాఓ రీ, మేరీ ప్యారీ సురతియా||
సుమిరన భజన ధ్యానకర చిత మేం, మోక్ష పదారథ పాఓ రీ మేరీ|
గురు కా రూప బసా తేరే అంతర, ఉస పర వృత్తి జమాఓ రీ మేరీ||
లఖ లఖ అలఖ దశా ఘట భీతర,అనహద ధున నిత గాఓరీ మేరీ||
సుమిరన సబకా సార హై ప్యారీ, సుమిరన సహజ ఉపాఓ రీ మేరీ||
ధ్యాన గురు కా రూప హై సజనీ, రూప అనూప కో ధ్యాఓ రీ మేరీ||
నామ కా తార గూఁజ రహా అంతర, సున ముఖ ఆనన్ద పాఓ రీ మేరీ||
దుఖ కో త్యాగ హర్ష నిత బాఢ, ఉసకీ చాహ బఢాఓ రీ మేరీ||
భఁవర మేం జీవన నావ పడీ హై, తట పర ఉసకో లాఓ రీ మేరీ||
రాధాస్వామీ గురు కా దయాభావ లే, చరన శరన మేం జాఓ రీ మేరీ||

413 . अपना रूप सँभार री
शील क्षमा का भूपन सुन्दर, पहर के करले सिंगार री तू ॥
मीठे बचन मधुर रस बानी, मुख से सदा निकार री तू॥
दया भाव की ओढ़ चुनरिया, अपने आप संवार री तू॥
कर्म बचन मन से सब का हित, कर सजनी उपकार री तू॥
साँच चदरिया तन पर सोहे, काम क्रोध मद मार री तू॥
सब कोई हर्ष से करे बड़ाई, यह सुन्दर बरनार री तू॥
राधास्वामी पंथ ठुमक कर पगदे, सतगुरु नाम उचार री तू॥

apanA rUpa sa~MBAra rI, tU raMgIlI bahuriyA||
SIla kShamA kA BUpana sundara, pahara kE karalE siMgAra rI tU ||
mIThE bacana madhura rasa bAnI, muKa sE sadA nikAra rI tU||
dayA BAva kI ODha cunariyA, apanE Apa saMvAra rI tU||
karma bacana mana sE saba kA hita, kara sajanI upakAra rI tU||
sA~Mca cadariyA tana para sOhE, kAma krOdha mada mAra rI tU||
saba kO^^I harSha sE karE baDA^^I, yaha sundara baranAra rI tU||
rAdhAsvAmI paMtha Thumaka kara pagadE, sataguru nAma ucAra rI tU||

అపనా రూప సఁభార రీ, తూ రంగీలీ బహురియా||
శీల క్షమా కా భూపన సున్దర, పహర కే కరలే సింగార రీ తూ ||
మీఠే బచన మధుర రస బానీ, ముఖ సే సదా నికార రీ తూ||
దయా భావ కీ ఓఢ చునరియా, అపనే ఆప సంవార రీ తూ||
కర్మ బచన మన సే సబ కా హిత, కర సజనీ ఉపకార రీ తూ||
సాఁచ చదరియా తన పర సోహే, కామ క్రోధ మద మార రీ తూ||
సబ కోఈ హర్ష సే కరే బడాఈ, యహ సున్దర బరనార రీ తూ||
రాధాస్వామీ పంథ ఠుమక కర పగదే, సతగురు నామ ఉచార రీ తూ||

414 . कर दो भव सागर पार
डूबत कोई न संग न साथी, काढ़ो आज किनारे तुम॥
मैं अचेत अज्ञान की मूरत, ज्ञानी पुरुष अपार तुम॥
मैं बिलपूँ भर दुख के कारन, देखो नैन निहार तुम॥
असा बासा सब की त्यागी, हो साँचे रखवार तुम॥
राधास्वामी दीन दयाला, सृष्टि के आधार तुम॥

kara dO Bava sAgara pAra, tuma mErE sataguru dAtA||
DUbata kO^^I na saMga na sAthI, kADhO Aja kinArE tuma||
maiM acEta aj~jAna kI mUrata, j~jAnI puruSha apAra tuma||
maiM bilapU~M Bara duKa kE kArana, dEKO naina nihAra tuma||
asA bAsA saba kI tyAgI, hO sA~McE raKavAra tuma||
rAdhAsvAmI dIna dayAlA, sRuShTi kE AdhAra tuma||

కర దో భవ సాగర పార, తుమ మేరే సతగురు దాతా||
డూబత కోఈ న సంగ న సాథీ, కాఢో ఆజ కినారే తుమ||
మైం అచేత అజ్ఞాన కీ మూరత, జ్ఞానీ పురుష అపార తుమ||
మైం బిలపూఁ భర దుఖ కే కారన, దేఖో నైన నిహార తుమ||
అసా బాసా సబ కీ త్యాగీ, హో సాఁచే రఖవార తుమ||
రాధాస్వామీ దీన దయాలా, సృష్టి కే ఆధార తుమ||

415 . बंसी की धुन सुन कान
सहस कमलदल घंटा बाजा, जब तिल को दिया तान सुरत॥
त्रिकुटी ओंकार धुन मृदंग, सुन हुआ चतुर सुजान सुरत॥
सुन्न महासुन्न रारंग सारंग, किंगरी शब्द प्रमान सुरत॥
भँवर गुफा सोहंगम वंसी, बंसीधर लिया जान सुरत॥
सतपद अलख अगम राधास्वामी, पहुँची ठौर ठिकान सुरत॥

baMsI kI dhuna suna kAna, surata mErI gagana caDhI||
sahasa kamaladala GaMTA bAjA, jaba tila kO diyA tAna surata||
trikuTI OMkAra dhuna mRudaMga, suna hu^^A catura sujAna surata||
sunna mahAsunna rAraMga sAraMga, kiMgarI Sabda pramAna surata||
Ba~Mvara guPA sOhaMgama vaMsI, baMsIdhara liyA jAna surata||
satapada alaKa agama rAdhAsvAmI, pahu~McI Thaura ThikAna surata||

బంసీ కీ ధున సున కాన, సురత మేరీ గగన చఢీ||
సహస కమలదల ఘంటా బాజా, జబ తిల కో దియా తాన సురత||
త్రికుటీ ఓంకార ధున మృదంగ, సున హుఆ చతుర సుజాన సురత||
సున్న మహాసున్న రారంగ సారంగ, కింగరీ శబ్ద ప్రమాన సురత||
భఁవర గుఫా సోహంగమ వంసీ, బంసీధర లియా జాన సురత||
సతపద అలఖ అగమ రాధాస్వామీ, పహుఁచీ ఠౌర ఠికాన సురత||

416 . सोच विवेक बिचार
मन के अटपट खटपट सूझी, झटपट ताहि सुधार जो॥
बिन साधन अनुभव नहिं जागे, साधन से कर प्यार जो ॥
वाचक ज्ञान से काम बने नहीं, वाच वो लक्ष्य सँभार जो ॥
तत्व भेद सतसंग में पाले, सतसंग सबका सार जो ॥
प्रीत प्रतीत के पंथ में पग दे, प्रेम का पंथ सँवार जो ॥
जीत काम मद मोह लोभ को, मार अहम् अहंकार जो ॥
सुरत शब्द का सहज है साधन, सहज सहज निर्वार जो ॥
घर में रह घर का उय्दाम, घट में कर दीदार जो ॥
राधास्वामी जीव चितावन आये, धार सन्त अवतार जो ॥
उनकी शरन में जल्दी आजा, कर अपना उपकार जो॥
राधास्वामी योग की बने कमाई, जा भवसागर पार जो॥
कोइ न तेरा तू न किसी का, कुल कुटुम्ब परिवार जो॥
राधास्वामी नाम सुमिर नित, जीवन का आधार जो ॥

sOca vivEka bicAra, jO tU saccA j~jAnI ||
mana kE aTapaTa KaTapaTa sUJI, JaTapaTa tAhi sudhAra jO||
bina sAdhana anuBava nahiM jAgE, sAdhana sE kara pyAra jO ||
vAcaka j~jAna sE kAma banE nahIM, vAca vO lakShya sa~MBAra jO ||
tatva BEda satasaMga mEM pAlE, satasaMga sabakA sAra jO ||
prIta pratIta kE paMtha mEM paga dE, prEma kA paMtha sa~MvAra jO ||
jIta kAma mada mOha lOBa kO, mAra aham ahaMkAra jO ||
surata Sabda kA sahaja hai sAdhana, sahaja sahaja nirvAra jO ||
Gara mEM raha Gara kA uydAma, GaTa mEM kara dIdAra jO ||
rAdhAsvAmI jIva citAvana AyE, dhAra santa avatAra jO ||
unakI Sarana mEM jaldI AjA, kara apanA upakAra jO||
rAdhAsvAmI yOga kI banE kamA^^I, jA BavasAgara pAra jO||
kO^^i na tErA tU na kisI kA, kula kuTumba parivAra jO||
rAdhAsvAmI nAma sumira nita, jIvana kA AdhAra jO ||

సోచ వివేక బిచార, జో తూ సచ్చా జ్ఞానీ ||
మన కే అటపట ఖటపట సూఝీ, ఝటపట తాహి సుధార జో||
బిన సాధన అనుభవ నహిం జాగే, సాధన సే కర ప్యార జో ||
వాచక జ్ఞాన సే కామ బనే నహీం, వాచ వో లక్ష్య సఁభార జో ||
తత్వ భేద సతసంగ మేం పాలే, సతసంగ సబకా సార జో ||
ప్రీత ప్రతీత కే పంథ మేం పగ దే, ప్రేమ కా పంథ సఁవార జో ||
జీత కామ మద మోహ లోభ కో, మార అహమ్ అహంకార జో ||
సురత శబ్ద కా సహజ హై సాధన, సహజ సహజ నిర్వార జో ||
ఘర మేం రహ ఘర కా ఉయ్దామ, ఘట మేం కర దీదార జో ||
రాధాస్వామీ జీవ చితావన ఆయే, ధార సన్త అవతార జో ||
ఉనకీ శరన మేం జల్దీ ఆజా, కర అపనా ఉపకార జో||
రాధాస్వామీ యోగ కీ బనే కమాఈ, జా భవసాగర పార జో||
కోఇ న తేరా తూ న కిసీ కా, కుల కుటుమ్బ పరివార జో||
రాధాస్వామీ నామ సుమిర నిత, జీవన కా ఆధార జో ||

417 . सतगुरु परम दयाल री
देह धरे जीव भार उठावें, काटें यम का जाल री कोई ॥
जीव अनाड़ी जग झकमारें, दुख सुख संग बेहालरी कोई ॥
दया मेहर निज बचन सुनावें, मेटें घट दुख सालरी कोई॥
छूटन की वह युक्ति बतावें, घट में चलावें चल री कोई॥
दया मेहर से करनी करावें, करदें मालामाल री कोई॥
घट के बैरी सभी नसावें, मारे काल कराल री कोई ॥
निस दिन तेरी दया बिचारें, जस माता संग बालरी कोई॥
अन्त समय जब तेरा आवे, आप हुये रखवाल री कोई॥
घट तेरे में प्रगट करावें, अपना रूप विशाल री कोई॥
पकड़ चरन तू निज घर जावे, काल करम पामाल री कोई॥
राधास्वामी सतगुरु मोहि अस भेंटे, होगई मैं खुशहाल री कोई॥

sataguru parama dayAla rI, kO^^I kadara na jAnE
dEha dharE jIva BAra uThAvEM, kATEM yama kA jAla rI kO^^I ||
jIva anADI jaga JakamArEM, duKa suKa saMga bEhAlarI kO^^I ||
dayA mEhara nija bacana sunAvEM, mETEM GaTa duKa sAlarI kO^^I||
CUTana kI vaha yukti batAvEM, GaTa mEM calAvEM cala rI kO^^I||
dayA mEhara sE karanI karAvEM, karadEM mAlAmAla rI kO^^I||
GaTa kE bairI saBI nasAvEM, mArE kAla karAla rI kO^^I ||
nisa dina tErI dayA bicArEM, jasa mAtA saMga bAlarI kO^^I||
anta samaya jaba tErA AvE, Apa huyE raKavAla rI kO^^I||
GaTa tErE mEM pragaTa karAvEM, apanA rUpa viSAla rI kO^^I||
pakaDa carana tU nija Gara jAvE, kAla karama pAmAla rI kO^^I||
rAdhAsvAmI sataguru mOhi asa BEMTE, hOga^^I maiM KuSahAla rI kO^^I||

సతగురు పరమ దయాల రీ, కోఈ కదర న జానే
దేహ ధరే జీవ భార ఉఠావేం, కాటేం యమ కా జాల రీ కోఈ ||
జీవ అనాడీ జగ ఝకమారేం, దుఖ సుఖ సంగ బేహాలరీ కోఈ ||
దయా మేహర నిజ బచన సునావేం, మేటేం ఘట దుఖ సాలరీ కోఈ||
ఛూటన కీ వహ యుక్తి బతావేం, ఘట మేం చలావేం చల రీ కోఈ||
దయా మేహర సే కరనీ కరావేం, కరదేం మాలామాల రీ కోఈ||
ఘట కే బైరీ సభీ నసావేం, మారే కాల కరాల రీ కోఈ ||
నిస దిన తేరీ దయా బిచారేం, జస మాతా సంగ బాలరీ కోఈ||
అన్త సమయ జబ తేరా ఆవే, ఆప హుయే రఖవాల రీ కోఈ||
ఘట తేరే మేం ప్రగట కరావేం, అపనా రూప విశాల రీ కోఈ||
పకడ చరన తూ నిజ ఘర జావే, కాల కరమ పామాల రీ కోఈ||
రాధాస్వామీ సతగురు మోహి అస భేంటే, హోగఈ మైం ఖుశహాల రీ కోఈ||

418 . गुरु मूरत हिये में धारो री
गुरु बिन काल नहीं पड़त घड़ी एक, छिन छिन रूप निहारो री ॥
काम क्रोध मद लोभ ईर्षा, घट से सकल निकारो री ॥
कोटिन चन्द सूर उदय तारे, तिमिर विकार निकारो री ॥
गुरु की आसा चित्त बसाओ, जगत वासना जारो री॥
तिल को उलट करो नित दर्शन, सहज ही होत उजारो री ॥
वन्धन काटो मोह मया के, गुरु का नाम पुकारो री ॥
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी,गुरु चरनन मन बारो री॥

guru mUrata hiyE mEM dhArO rI, guru mUrati ||
guru bina kAla nahIM paData GaDI Eka, Cina Cina rUpa nihArO rI ||
kAma krOdha mada lOBa IrShA, GaTa sE sakala nikArO rI ||
kOTina canda sUra udaya tArE, timira vikAra nikArO rI ||
guru kI AsA citta basA^^O, jagata vAsanA jArO rI||
tila kO ulaTa karO nita darSana, sahaja hI hOta ujArO rI ||
vandhana kATO mOha mayA kE, guru kA nAma pukArO rI ||
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI,guru caranana mana bArO rI||

గురు మూరత హియే మేం ధారో రీ, గురు మూరతి ||
గురు బిన కాల నహీం పడత ఘడీ ఏక, ఛిన ఛిన రూప నిహారో రీ ||
కామ క్రోధ మద లోభ ఈర్షా, ఘట సే సకల నికారో రీ ||
కోటిన చన్ద సూర ఉదయ తారే, తిమిర వికార నికారో రీ ||
గురు కీ ఆసా చిత్త బసాఓ, జగత వాసనా జారో రీ||
తిల కో ఉలట కరో నిత దర్శన, సహజ హీ హోత ఉజారో రీ ||
వన్ధన కాటో మోహ మయా కే, గురు కా నామ పుకారో రీ ||
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ,గురు చరనన మన బారో రీ||

419 . सुरत चढ़ी आकास री
सहस कमल दल दृष्टि डाली, गुरु दरशन की आस री,
खोला निज तिलपट ॥
त्रिकुटी गुरु मूरति लख पाई, कर अज्ञान को नास री,
तज मन के खटपट ॥
सुन्न में सहज समाध रचाई, आई गिरि कैलास री,
हंसन के जमघट ।
भँवर गुफा सोहंग धुन बंसी, माया काल विलास री,
सत धाम अधर बट ।
अलख अगम के पार ठिकाना, राधास्वामी पद में बास री,
दर्शन कर झटपट ।

surata caDhI AkAsa rI, apanE antara GaTa ||
sahasa kamala dala dRuShTi DAlI, guru daraSana kI Asa rI,
KOlA nija tilapaTa ||
trikuTI guru mUrati laKa pA^^I, kara aj~jAna kO nAsa rI,
taja mana kE KaTapaTa ||
sunna mEM sahaja samAdha racA^^I, A^^I giri kailAsa rI,
haMsana kE jamaGaTa |
Ba~Mvara guPA sOhaMga dhuna baMsI, mAyA kAla vilAsa rI,
sata dhAma adhara baTa |
alaKa agama kE pAra ThikAnA, rAdhAsvAmI pada mEM bAsa rI,
darSana kara JaTapaTa |

సురత చఢీ ఆకాస రీ, అపనే అన్తర ఘట ||
సహస కమల దల దృష్టి డాలీ, గురు దరశన కీ ఆస రీ,
ఖోలా నిజ తిలపట ||
త్రికుటీ గురు మూరతి లఖ పాఈ, కర అజ్ఞాన కో నాస రీ,
తజ మన కే ఖటపట ||
సున్న మేం సహజ సమాధ రచాఈ, ఆఈ గిరి కైలాస రీ,
హంసన కే జమఘట |
భఁవర గుఫా సోహంగ ధున బంసీ, మాయా కాల విలాస రీ,
సత ధామ అధర బట |
అలఖ అగమ కే పార ఠికానా, రాధాస్వామీ పద మేం బాస రీ,
దర్శన కర ఝటపట |

420 . राधास्वामी नाम प्रभाव री सुख जीवन मिलना ॥
राधास्वामी शब्द गूँज रहा घट में, चित की वृत्ति लगाव री,
सुरत कान से सुनना ॥
राधास्वामी रूप लगे अति प्यारा, अन्तर दृष्टि जमाव री,
ले रूप का झरना ॥
राधास्वामी पद परसा जब घट ने, मिला आनंद का दाव री,
मुख से क्या कहना ॥
राधास्वामी बस सुबास बसा हूँ, प्रेम के फूल चढ़ाव री,
सेवा न बिसरना ॥
राधास्वामी चरनामृत नित पीना, सीत प्रसादी खाव री,|
आनन्द से जीना ॥

rAdhAsvAmI nAma praBAva rI suKa jIvana milanA ||
rAdhAsvAmI Sabda gU~Mja rahA GaTa mEM, cita kI vRutti lagAva rI,
surata kAna sE sunanA ||
rAdhAsvAmI rUpa lagE ati pyArA, antara dRuShTi jamAva rI,
lE rUpa kA JaranA ||
rAdhAsvAmI pada parasA jaba GaTa nE, milA AnaMda kA dAva rI,
muKa sE kyA kahanA ||
rAdhAsvAmI basa subAsa basA hU~M, prEma kE PUla caDhAva rI,
sEvA na bisaranA ||
rAdhAsvAmI caranAmRuta nita pInA, sIta prasAdI KAva rI,|
Ananda sE jInA ||

రాధాస్వామీ నామ ప్రభావ రీ సుఖ జీవన మిలనా ||
రాధాస్వామీ శబ్ద గూఁజ రహా ఘట మేం, చిత కీ వృత్తి లగావ రీ,
సురత కాన సే సుననా ||
రాధాస్వామీ రూప లగే అతి ప్యారా, అన్తర దృష్టి జమావ రీ,
లే రూప కా ఝరనా ||
రాధాస్వామీ పద పరసా జబ ఘట నే, మిలా ఆనంద కా దావ రీ,
ముఖ సే క్యా కహనా ||
రాధాస్వామీ బస సుబాస బసా హూఁ, ప్రేమ కే ఫూల చఢావ రీ,
సేవా న బిసరనా ||
రాధాస్వామీ చరనామృత నిత పీనా, సీత ప్రసాదీ ఖావ రీ,|
ఆనన్ద సే జీనా ||

421 . साज के सन्त समाज री
घट के अन्तर मन मन्दिर में, ठाड़े गुरु महाराज री,
भूमध्य के तिल पट ॥
सहस जोत का दीवा बाला, चांद सूरज दोऊ लाज री,
जोती के जमघट ॥
सखियां आरत मंगल गावें, मन ममता को मांज री,
तज मन के खटपट ॥
दया क्षमा करुना चित बाढ़ी, जुड़ा विचित्र समाज री,
अपने अन्तर घट ॥
राधास्वामी का दर्शन कर चित से, छोड़ कुटुम्ब कुल लाज री,
चढ़ बंक के अवधट ॥

sAja kE santa samAja rI, sataguru huyE paragaTa ||
GaTa kE antara mana mandira mEM, ThADE guru mahArAja rI,
BUmadhya kE tila paTa ||
sahasa jOta kA dIvA bAlA, cAMda sUraja dO^^U lAja rI,
jOtI kE jamaGaTa ||
saKiyAM Arata maMgala gAvEM, mana mamatA kO mAMja rI,
taja mana kE KaTapaTa ||
dayA kShamA karunA cita bADhI, juDA vicitra samAja rI,
apanE antara GaTa ||
rAdhAsvAmI kA darSana kara cita sE, CODa kuTumba kula lAja rI,
caDha baMka kE avadhaTa ||

సాజ కే సన్త సమాజ రీ, సతగురు హుయే పరగట ||
ఘట కే అన్తర మన మన్దిర మేం, ఠాడే గురు మహారాజ రీ,
భూమధ్య కే తిల పట ||
సహస జోత కా దీవా బాలా, చాంద సూరజ దోఊ లాజ రీ,
జోతీ కే జమఘట ||
సఖియాం ఆరత మంగల గావేం, మన మమతా కో మాంజ రీ,
తజ మన కే ఖటపట ||
దయా క్షమా కరునా చిత బాఢీ, జుడా విచిత్ర సమాజ రీ,
అపనే అన్తర ఘట ||
రాధాస్వామీ కా దర్శన కర చిత సే, ఛోడ కుటుమ్బ కుల లాజ రీ,
చఢ బంక కే అవధట ||

422 . आये गुरु महाराज री
लाई प्रेम की थाली दासी, मंगल आरत साज री, ।
लख गुरु प्रीतम वर ॥
प्रीति प्रतीति के भूषन बस्तर, अरपे सन्त समाज री,
मन धन न्यौछावर ॥
चरन कमल लग उमंग बढ़ाया, मनमानो कियो काज री,
मांगा भक्ति वर ॥
शबरी के बेर राम बन खाये, रखली दया से लाज री,
करुणा के सागर ।
राधास्वामी दीन दयाला, हुए प्रसन्न चित आज री,
दासी के ऊपर ॥

AyE guru mahArAja rI, apanE dAsI Gara ||
lA^^I prEma kI thAlI dAsI, maMgala Arata sAja rI, |
laKa guru prItama vara ||
prIti pratIti kE BUShana bastara, arapE santa samAja rI,
mana dhana nyauCAvara ||
carana kamala laga umaMga baDhAyA, manamAnO kiyO kAja rI,
mAMgA Bakti vara ||
SabarI kE bEra rAma bana KAyE, raKalI dayA sE lAja rI,
karuNA kE sAgara |
rAdhAsvAmI dIna dayAlA, hu^^E prasanna cita Aja rI,
dAsI kE Upara ||

ఆయే గురు మహారాజ రీ, అపనే దాసీ ఘర ||
లాఈ ప్రేమ కీ థాలీ దాసీ, మంగల ఆరత సాజ రీ, |
లఖ గురు ప్రీతమ వర ||
ప్రీతి ప్రతీతి కే భూషన బస్తర, అరపే సన్త సమాజ రీ,
మన ధన న్యౌఛావర ||
చరన కమల లగ ఉమంగ బఢాయా, మనమానో కియో కాజ రీ,
మాంగా భక్తి వర ||
శబరీ కే బేర రామ బన ఖాయే, రఖలీ దయా సే లాజ రీ,
కరుణా కే సాగర |
రాధాస్వామీ దీన దయాలా, హుఏ ప్రసన్న చిత ఆజ రీ,
దాసీ కే ఊపర ||

423 . चल सतगुरु के देस तू
माया मंडल दुख अस्थाना, क्यों सहे बिपत कलेस तू,
योनी की खानी ॥
द्वन्द जगत मन का विस्तारा, मन की न सुन लवलेस तू,
हो गुरु गम ज्ञानी ॥
घट में भोग अघट रस भक्ति, धार प्रेम का भेस तू,
रह नित हरखानी ॥
नींद भूख परमाद त्याग दे, धर चित गुरु उपदेस तू,
तज मान गुमानी ॥
दे बिखेर राधास्वामी दया से, काल करम के केस तू,
ले पद निर्वानी ॥

cala sataguru kE dEsa tU, mErI surata sahElI ||
mAyA maMDala duKa asthAnA, kyOM sahE bipata kalEsa tU,
yOnI kI KAnI ||
dvanda jagata mana kA vistArA, mana kI na suna lavalEsa tU,
hO guru gama j~jAnI ||
GaTa mEM BOga aGaTa rasa Bakti, dhAra prEma kA BEsa tU,
raha nita haraKAnI ||
nIMda BUKa paramAda tyAga dE, dhara cita guru upadEsa tU,
taja mAna gumAnI ||
dE biKEra rAdhAsvAmI dayA sE, kAla karama kE kEsa tU,
lE pada nirvAnI ||

చల సతగురు కే దేస తూ, మేరీ సురత సహేలీ ||
మాయా మండల దుఖ అస్థానా, క్యోం సహే బిపత కలేస తూ,
యోనీ కీ ఖానీ ||
ద్వన్ద జగత మన కా విస్తారా, మన కీ న సున లవలేస తూ,
హో గురు గమ జ్ఞానీ ||
ఘట మేం భోగ అఘట రస భక్తి, ధార ప్రేమ కా భేస తూ,
రహ నిత హరఖానీ ||
నీంద భూఖ పరమాద త్యాగ దే, ధర చిత గురు ఉపదేస తూ,
తజ మాన గుమానీ ||
దే బిఖేర రాధాస్వామీ దయా సే, కాల కరమ కే కేస తూ,
లే పద నిర్వానీ ||

424 . आई राधास्वामी धाम री
पहिले पहुँची सहस कमल दल, जगमग जोत की ठाम री,
ज्यों दीप उजासा ॥
फिर त्रिकुटी में डेरा डाला, ओम् को लेकर नाम री,
ब्रह्मरेन्द्र निवासा ॥
ताके आगे सुन्न मैदाना, हंसन का विश्राम री,
गिरवर कैलासा ॥
भँवर गुफा की खिड़की खोली, माया काल को थाम री,
गुरु बल विश्वासा ॥
सत पद अलख अगम जा पहुँची, पूरा करलिया काम री,
राधास्वामी पद बासा ॥

A^^I rAdhAsvAmI dhAma rI, taja jaga kI AsA ||
pahilE pahu~McI sahasa kamala dala, jagamaga jOta kI ThAma rI,
jyOM dIpa ujAsA ||
Pira trikuTI mEM DErA DAlA, Om kO lEkara nAma rI,
brahmarEndra nivAsA ||
tAkE AgE sunna maidAnA, haMsana kA viSrAma rI,
giravara kailAsA ||
Ba~Mvara guPA kI KiDakI KOlI, mAyA kAla kO thAma rI,
guru bala viSvAsA ||
sata pada alaKa agama jA pahu~McI, pUrA karaliyA kAma rI,
rAdhAsvAmI pada bAsA ||

ఆఈ రాధాస్వామీ ధామ రీ, తజ జగ కీ ఆసా ||
పహిలే పహుఁచీ సహస కమల దల, జగమగ జోత కీ ఠామ రీ,
జ్యోం దీప ఉజాసా ||
ఫిర త్రికుటీ మేం డేరా డాలా, ఓమ్ కో లేకర నామ రీ,
బ్రహ్మరేన్ద్ర నివాసా ||
తాకే ఆగే సున్న మైదానా, హంసన కా విశ్రామ రీ,
గిరవర కైలాసా ||
భఁవర గుఫా కీ ఖిడకీ ఖోలీ, మాయా కాల కో థామ రీ,
గురు బల విశ్వాసా ||
సత పద అలఖ అగమ జా పహుఁచీ, పూరా కరలియా కామ రీ,
రాధాస్వామీ పద బాసా ||

425 . राधास्वामी धुन नित गाज री
राधास्वामी दर्शन भाग से पाया, सहस कमल दल आज री,
जब उलटा तिलपट ।
राधास्वामी ओम रूप गढ़ त्रिकुटी, सोभा सहित विराज री,
तज मन के खटपट ॥
राधास्वामी शून्य पुरुष सुन मंडल, संग ले हंस समाज री,
मानसरोवर के तट ॥
राधास्वामी सोहंग भँवर गुफा में, कोटि कृष्ण छवि लाज री,
सच्चे बंसी बट ॥
राधास्वामी सतपद अलख अगम में, दरस परस किया काज री,
बच काल के औचट ।

rAdhAsvAmI dhuna nita gAja rI, apanE antara GaTa ||
rAdhAsvAmI darSana BAga sE pAyA, sahasa kamala dala Aja rI,
jaba ulaTA tilapaTa |
rAdhAsvAmI Oma rUpa gaDha trikuTI, sOBA sahita virAja rI,
taja mana kE KaTapaTa ||
rAdhAsvAmI SUnya puruSha suna maMDala, saMga lE haMsa samAja rI,
mAnasarOvara kE taTa ||
rAdhAsvAmI sOhaMga Ba~Mvara guPA mEM, kOTi kRuShNa Cavi lAja rI,
saccE baMsI baTa ||
rAdhAsvAmI satapada alaKa agama mEM, darasa parasa kiyA kAja rI,
baca kAla kE aucaTa |

రాధాస్వామీ ధున నిత గాజ రీ, అపనే అన్తర ఘట ||
రాధాస్వామీ దర్శన భాగ సే పాయా, సహస కమల దల ఆజ రీ,
జబ ఉలటా తిలపట |
రాధాస్వామీ ఓమ రూప గఢ త్రికుటీ, సోభా సహిత విరాజ రీ,
తజ మన కే ఖటపట ||
రాధాస్వామీ శూన్య పురుష సున మండల, సంగ లే హంస సమాజ రీ,
మానసరోవర కే తట ||
రాధాస్వామీ సోహంగ భఁవర గుఫా మేం, కోటి కృష్ణ ఛవి లాజ రీ,
సచ్చే బంసీ బట ||
రాధాస్వామీ సతపద అలఖ అగమ మేం, దరస పరస కియా కాజ రీ,
బచ కాల కే ఔచట |

426 . जागे पूरन भाग री
माया ममता छल चतुराई, सब को दीना त्याग री,
जब गुरु संग पाया ॥
सुरत कुंवारी शब्द से ब्याही, सहित सुभाग सुहाग री,
सिंगार कराया ॥
नाक के सीध लगाई कंघी, काढी चित की मांग री,
सेंदूर भराया ॥
माथे बिंदी जगमग झूमर, लड़ मोतिन की मांग री,
निज रूप सजाया ॥
घंटा बीन मरंगी बाजी, अनहद मंगल राग री,
राधास्वामी गाया ॥

jAgE pUrana BAga rI, nara janama banAyA ||
mAyA mamatA Cala caturA^^I, saba kO dInA tyAga rI,
jaba guru saMga pAyA ||
surata kuMvArI Sabda sE byAhI, sahita suBAga suhAga rI,
siMgAra karAyA ||
nAka kE sIdha lagA^^I kaMGI, kADhI cita kI mAMga rI,
sEMdUra BarAyA ||
mAthE biMdI jagamaga JUmara, laDa mOtina kI mAMga rI,
nija rUpa sajAyA ||
GaMTA bIna maraMgI bAjI, anahada maMgala rAga rI,
rAdhAsvAmI gAyA ||

జాగే పూరన భాగ రీ, నర జనమ బనాయా ||
మాయా మమతా ఛల చతురాఈ, సబ కో దీనా త్యాగ రీ,
జబ గురు సంగ పాయా ||
సురత కుంవారీ శబ్ద సే బ్యాహీ, సహిత సుభాగ సుహాగ రీ,
సింగార కరాయా ||
నాక కే సీధ లగాఈ కంఘీ, కాఢీ చిత కీ మాంగ రీ,
సేందూర భరాయా ||
మాథే బిందీ జగమగ ఝూమర, లడ మోతిన కీ మాంగ రీ,
నిజ రూప సజాయా ||
ఘంటా బీన మరంగీ బాజీ, అనహద మంగల రాగ రీ,
రాధాస్వామీ గాయా ||

427 . अनहद बाजे बाज री
सहस कमल दल घन्टा बाजे, धुन रही चहुँ दिस गाज री,
क्या कँरू बखाना ॥
थाप मृदंग पखावज त्रिकुटी, साधू जन के समाज री,
गुरु पद अस्थाना ॥
रारंग सारंग सुन्न में सरंगी, हंस मंडली साज री,
अमृत जल पाना ॥
भँवर गुफा में मुरली बंसी, महाकाल के राज री,
कोई मर्म न जाना ॥
सतपद बीन मधुर मुद मंगल, यहां किया अपना काज री;
राधास्वामी धर ध्याना ॥

anahada bAjE bAja rI, suna surata kE kAnA ||
sahasa kamala dala GanTA bAjE, dhuna rahI cahu~M disa gAja rI,
kyA ka~MrU baKAnA ||
thApa mRudaMga paKAvaja trikuTI, sAdhU jana kE samAja rI,
guru pada asthAnA ||
rAraMga sAraMga sunna mEM saraMgI, haMsa maMDalI sAja rI,
amRuta jala pAnA ||
Ba~Mvara guPA mEM muralI baMsI, mahAkAla kE rAja rI,
kO^^I marma na jAnA ||
satapada bIna madhura muda maMgala, yahAM kiyA apanA kAja rI;
rAdhAsvAmI dhara dhyAnA ||

అనహద బాజే బాజ రీ, సున సురత కే కానా ||
సహస కమల దల ఘన్టా బాజే, ధున రహీ చహుఁ దిస గాజ రీ,
క్యా కఁరూ బఖానా ||
థాప మృదంగ పఖావజ త్రికుటీ, సాధూ జన కే సమాజ రీ,
గురు పద అస్థానా ||
రారంగ సారంగ సున్న మేం సరంగీ, హంస మండలీ సాజ రీ,
అమృత జల పానా ||
భఁవర గుఫా మేం మురలీ బంసీ, మహాకాల కే రాజ రీ,
కోఈ మర్మ న జానా ||
సతపద బీన మధుర ముద మంగల, యహాం కియా అపనా కాజ రీ;
రాధాస్వామీ ధర ధ్యానా ||

428 . चल राधास्वामी धाम री तज काया कासी ॥
सहस कमल हरव्दार की पौड़ी, ले सतगुरु का नाम री, ।
नित भज अविनासी ॥
राज प्रयाग ब्रह्म गढ़ त्रिकुटी, ओंकार गुरु ठाम री,
सत चित सुखरासी ॥
सुन्न मानसर गिरि कैलासा, हंसन का विश्राम री,
नहीं चित में उदासी ॥
महासुन्न को ऊँचा परवत, सहज समाध अकाम री,
सुरत भई अकासी ॥
भँवर गुफा घाटी अति सुन्दर, महाकाल को ग्राम री,
माया हुई दासी ॥
सत सुमेर सतपद अस्थाना, आनन्द आठों याम री,
नहीं आस निरासी ॥
अलख अनाम अगम के पारा, राधास्वामी धाम से काम री,
निज रूप प्रकाशी ॥

cala rAdhAsvAmI dhAma rI taja kAyA kAsI ||
sahasa kamala haravdAra kI pauDI, lE sataguru kA nAma rI, |
nita Baja avinAsI ||
rAja prayAga brahma gaDha trikuTI, OMkAra guru ThAma rI,
sata cita suKarAsI ||
sunna mAnasara giri kailAsA, haMsana kA viSrAma rI,
nahIM cita mEM udAsI ||
mahAsunna kO U~McA paravata, sahaja samAdha akAma rI,
surata Ba^^I akAsI ||
Ba~Mvara guPA GATI ati sundara, mahAkAla kO grAma rI,
mAyA hu^^I dAsI ||
sata sumEra satapada asthAnA, Ananda AThOM yAma rI,
nahIM Asa nirAsI ||
alaKa anAma agama kE pArA, rAdhAsvAmI dhAma sE kAma rI,
nija rUpa prakASI ||

చల రాధాస్వామీ ధామ రీ తజ కాయా కాసీ ||
సహస కమల హరవ్దార కీ పౌడీ, లే సతగురు కా నామ రీ, |
నిత భజ అవినాసీ ||
రాజ ప్రయాగ బ్రహ్మ గఢ త్రికుటీ, ఓంకార గురు ఠామ రీ,
సత చిత సుఖరాసీ ||
సున్న మానసర గిరి కైలాసా, హంసన కా విశ్రామ రీ,
నహీం చిత మేం ఉదాసీ ||
మహాసున్న కో ఊఁచా పరవత, సహజ సమాధ అకామ రీ,
సురత భఈ అకాసీ ||
భఁవర గుఫా ఘాటీ అతి సున్దర, మహాకాల కో గ్రామ రీ,
మాయా హుఈ దాసీ ||
సత సుమేర సతపద అస్థానా, ఆనన్ద ఆఠోం యామ రీ,
నహీం ఆస నిరాసీ ||
అలఖ అనామ అగమ కే పారా, రాధాస్వామీ ధామ సే కామ రీ,
నిజ రూప ప్రకాశీ ||

429 . मेरी सुरत सहेली आओ री
जग में प्रगट भये राधास्वामी, दरस परस चित लाओ री,
आ उनके शरना ॥
जुगन जुगन का प्यासा मनुआ, गुरु उपदेश चिताओ री,
क्यों आलस करना ॥
सत संगत की अमृत बानी, सुनकर जनम बनाओ री,
सहज भव तरना ॥
कुछ दिन सतसंग वचन विलासा, फिर निज घट में न्हाओ री,
सुरत शब्द के झरना ॥
जीते जी जीवन मुक्ति फल, राधास्वामी दया से पाओ री,
अवसर न बिसरना ॥

mErI surata sahElI A^^O rI, sataguru kE caranA ||
jaga mEM pragaTa BayE rAdhAsvAmI, darasa parasa cita lA^^O rI,
A unakE SaranA ||
jugana jugana kA pyAsA manu^^A, guru upadESa citA^^O rI,
kyOM Alasa karanA ||
sata saMgata kI amRuta bAnI, sunakara janama banA^^O rI,
sahaja Bava taranA ||
kuCa dina satasaMga vacana vilAsA, Pira nija GaTa mEM nhA^^O rI,
surata Sabda kE JaranA ||
jItE jI jIvana mukti Pala, rAdhAsvAmI dayA sE pA^^O rI,
avasara na bisaranA ||

మేరీ సురత సహేలీ ఆఓ రీ, సతగురు కే చరనా ||
జగ మేం ప్రగట భయే రాధాస్వామీ, దరస పరస చిత లాఓ రీ,
ఆ ఉనకే శరనా ||
జుగన జుగన కా ప్యాసా మనుఆ, గురు ఉపదేశ చితాఓ రీ,
క్యోం ఆలస కరనా ||
సత సంగత కీ అమృత బానీ, సునకర జనమ బనాఓ రీ,
సహజ భవ తరనా ||
కుఛ దిన సతసంగ వచన విలాసా, ఫిర నిజ ఘట మేం న్హాఓ రీ,
సురత శబ్ద కే ఝరనా ||
జీతే జీ జీవన ముక్తి ఫల, రాధాస్వామీ దయా సే పాఓ రీ,
అవసర న బిసరనా ||

430 . राधास्वामी धाम सिधार री
नहीं वहाँ काल कलेस न माया, नहीं सिर कर्म का भार री,
आनन्द की खानी ॥
नहीं वहां तीन ताप का भय दुख, नहीं यम का अधिकार री, ।
वह पद निर्वानी ॥
द्वन्द व्दौत पाखंड विवादा, नहीं सत असत विचार री,
जाये मन नहीं बानी ॥
तीन त्रिलोकी काल रचाई, वह है इसके पार री,
अनुभव गति जानी ॥
राधास्वामी आये दिया संदेशा, सुरत का पाऊँ उभार री,
हो धुर अस्थानी ॥

rAdhAsvAmI dhAma sidhAra rI, saKI surata siyAnI ||
nahIM vahA~M kAla kalEsa na mAyA, nahIM sira karma kA BAra rI,
Ananda kI KAnI ||
nahIM vahAM tIna tApa kA Baya duKa, nahIM yama kA adhikAra rI, |
vaha pada nirvAnI ||
dvanda vdauta pAKaMDa vivAdA, nahIM sata asata vicAra rI,
jAyE mana nahIM bAnI ||
tIna trilOkI kAla racA^^I, vaha hai isakE pAra rI,
anuBava gati jAnI ||
rAdhAsvAmI AyE diyA saMdESA, surata kA pA^^U~M uBAra rI,
hO dhura asthAnI ||

రాధాస్వామీ ధామ సిధార రీ, సఖీ సురత సియానీ ||
నహీం వహాఁ కాల కలేస న మాయా, నహీం సిర కర్మ కా భార రీ,
ఆనన్ద కీ ఖానీ ||
నహీం వహాం తీన తాప కా భయ దుఖ, నహీం యమ కా అధికార రీ, |
వహ పద నిర్వానీ ||
ద్వన్ద వ్దౌత పాఖండ వివాదా, నహీం సత అసత విచార రీ,
జాయే మన నహీం బానీ ||
తీన త్రిలోకీ కాల రచాఈ, వహ హై ఇసకే పార రీ,
అనుభవ గతి జానీ ||
రాధాస్వామీ ఆయే దియా సందేశా, సురత కా పాఊఁ ఉభార రీ,
హో ధుర అస్థానీ ||

431 . दया दृष्टि कीजे
लगा अपने चरनों में, भव पार कीजे ।
रहे वासना नाम को, भी न मन में ।
कटे दिन मेरा, भक्ति में और भजन में ॥
सदा सर्वदा, नाम ही की लगन हो ।
तुम्हारा ही सुमिरन, तुम्हारा मनन हो ।
तजी वासना, और चरनों में आया ।
न व्यापे मुझे, जगत की मोह माया ॥
जपूँ जागते सोते, मैं राधास्वामी ॥
कहूँ पद में झुककर, नमामी नमामी ॥

dayA dRuShTi kIjE, muJE tAra lIjE |
lagA apanE caranOM mEM, Bava pAra kIjE |
rahE vAsanA nAma kO, BI na mana mEM |
kaTE dina mErA, Bakti mEM aura Bajana mEM ||
sadA sarvadA, nAma hI kI lagana hO |
tumhArA hI sumirana, tumhArA manana hO |
tajI vAsanA, aura caranOM mEM AyA |
na vyApE muJE, jagata kI mOha mAyA ||
japU~M jAgatE sOtE, maiM rAdhAsvAmI ||
kahU~M pada mEM Jukakara, namAmI namAmI ||

దయా దృష్టి కీజే, ముఝే తార లీజే |
లగా అపనే చరనోం మేం, భవ పార కీజే |
రహే వాసనా నామ కో, భీ న మన మేం |
కటే దిన మేరా, భక్తి మేం ఔర భజన మేం ||
సదా సర్వదా, నామ హీ కీ లగన హో |
తుమ్హారా హీ సుమిరన, తుమ్హారా మనన హో |
తజీ వాసనా, ఔర చరనోం మేం ఆయా |
న వ్యాపే ముఝే, జగత కీ మోహ మాయా ||
జపూఁ జాగతే సోతే, మైం రాధాస్వామీ ||
కహూఁ పద మేం ఝుకకర, నమామీ నమామీ ||

432 . दया दृष्टी से
रहे वासना, मन में भक्ति की तेरी ॥
तेरी आस है, और तेरा ही सहारा ।
शरण देके कर, सिंधु से भव के पारा ॥
करूँ तन से और मन से, मै काम तेरा ।
रहे रात दिन, होठों पर नाम तेरा ॥
सदा सर्वदा मन में, हो ध्यान तेरा ।
तेरा ही हो अनुमान, और ज्ञान तेरा ॥
जपूँ राधास्वामी, भज़ूँ राधास्वामी ।
पढूँ राधास्वामी, लिखूँ राधास्वामी ॥

dayA dRuShTI sE, KOladE A~MKa mErI ||
rahE vAsanA, mana mEM Bakti kI tErI ||
tErI Asa hai, aura tErA hI sahArA |
SaraNa dEkE kara, siMdhu sE Bava kE pArA ||
karU~M tana sE aura mana sE, mai kAma tErA |
rahE rAta dina, hOThOM para nAma tErA ||
sadA sarvadA mana mEM, hO dhyAna tErA |
tErA hI hO anumAna, aura j~jAna tErA ||
japU~M rAdhAsvAmI, Baj^^U~M rAdhAsvAmI |
paDhU~M rAdhAsvAmI, liKU~M rAdhAsvAmI ||

దయా దృష్టీ సే, ఖోలదే ఆఁఖ మేరీ ||
రహే వాసనా, మన మేం భక్తి కీ తేరీ ||
తేరీ ఆస హై, ఔర తేరా హీ సహారా |
శరణ దేకే కర, సింధు సే భవ కే పారా ||
కరూఁ తన సే ఔర మన సే, మై కామ తేరా |
రహే రాత దిన, హోఠోం పర నామ తేరా ||
సదా సర్వదా మన మేం, హో ధ్యాన తేరా |
తేరా హీ హో అనుమాన, ఔర జ్ఞాన తేరా ||
జపూఁ రాధాస్వామీ, భజ్ఊఁ రాధాస్వామీ |
పఢూఁ రాధాస్వామీ, లిఖూఁ రాధాస్వామీ ||

433 . कैसे अपना भाग सराहूँ ॥
प्रेम प्रीति परतीति पदारथ, प्राप्त भये अब कुछ नहीं चाहूँ ॥
श्रध्दा भक्ति हो टेक गुरु की, जीते जी यह परन निबाहूँ ।
चरण न छूटे तन चाहें छूटे, अब तो राधास्वामी शरन पड़ा हूँ॥
निरख परख कर घट की लीला, सत्तलोक की ओर चला हूँ ॥
राधास्वामी धाम में बासा पाया, चौरासी के भय से छुटा हूँ ॥

kaisE apanA BAga sarAhU~M ||
prEma prIti paratIti padAratha, prApta BayE aba kuCa nahIM cAhU~M ||
SradhdA Bakti hO TEka guru kI, jItE jI yaha parana nibAhU~M |
caraNa na CUTE tana cAhEM CUTE, aba tO rAdhAsvAmI Sarana paDA hU~M||
niraKa paraKa kara GaTa kI lIlA, sattalOka kI Ora calA hU~M ||
rAdhAsvAmI dhAma mEM bAsA pAyA, caurAsI kE Baya sE CuTA hU~M ||

కైసే అపనా భాగ సరాహూఁ ||
ప్రేమ ప్రీతి పరతీతి పదారథ, ప్రాప్త భయే అబ కుఛ నహీం చాహూఁ ||
శ్రధ్దా భక్తి హో టేక గురు కీ, జీతే జీ యహ పరన నిబాహూఁ |
చరణ న ఛూటే తన చాహేం ఛూటే, అబ తో రాధాస్వామీ శరన పడా హూఁ||
నిరఖ పరఖ కర ఘట కీ లీలా, సత్తలోక కీ ఓర చలా హూఁ ||
రాధాస్వామీ ధామ మేం బాసా పాయా, చౌరాసీ కే భయ సే ఛుటా హూఁ ||

434 . मैं तो होगया नाम दिवाना ॥
सांसों सांस नाम का सुमिरन, यही मेरा है पानी दाना ।
नहीं कोई जाने नाम महातम, जो जाने सो चतुर सुजाना ॥
चलते फिरते सोते जगते, जपत हिया जिया हरषाना ।
धर्म कर्म संयम तप किरिया, भूल गये नहीं नाम भुलाना ।
राधास्वामी नाम जो कोई सुमिरे,सहज ही पावे पद निर्वाना ॥

maiM tO hOgayA nAma divAnA ||
sAMsOM sAMsa nAma kA sumirana, yahI mErA hai pAnI dAnA |
nahIM kO^^I jAnE nAma mahAtama, jO jAnE sO catura sujAnA ||
calatE PiratE sOtE jagatE, japata hiyA jiyA haraShAnA |
dharma karma saMyama tapa kiriyA, BUla gayE nahIM nAma BulAnA |
rAdhAsvAmI nAma jO kO^^I sumirE,sahaja hI pAvE pada nirvAnA ||

మైం తో హోగయా నామ దివానా ||
సాంసోం సాంస నామ కా సుమిరన, యహీ మేరా హై పానీ దానా |
నహీం కోఈ జానే నామ మహాతమ, జో జానే సో చతుర సుజానా ||
చలతే ఫిరతే సోతే జగతే, జపత హియా జియా హరషానా |
ధర్మ కర్మ సంయమ తప కిరియా, భూల గయే నహీం నామ భులానా |
రాధాస్వామీ నామ జో కోఈ సుమిరే,సహజ హీ పావే పద నిర్వానా ||

435 . नित प्रति गुरु की अस्तुति गाना ॥
परनिन्दा की ओर न चित दूँ, मन तो गुरु गुन मांहिं लुभाना ॥
अन्तर प्रगटी अभ्दुत मूरत, देखि देखि तेहि जिया ललचाना ॥
जगमग जोत सहसइल निरखी, त्रिकुटी पद ओंकार लखाना ॥
सुन्न महासुन्न स्वेत प्रकाशा, भँवर गुफा सूरज दरसाना॥
सतपद अलख अगम राधास्वामी,मिलगया सुरत को शब्द
ठिकाना॥

nita prati guru kI astuti gAnA ||
paranindA kI Ora na cita dU~M, mana tO guru guna mAMhiM luBAnA ||
antara pragaTI aBduta mUrata, dEKi dEKi tEhi jiyA lalacAnA ||
jagamaga jOta sahasa^^ila niraKI, trikuTI pada OMkAra laKAnA ||
sunna mahAsunna svEta prakASA, Ba~Mvara guPA sUraja darasAnA||
satapada alaKa agama rAdhAsvAmI,milagayA surata kO Sabda
ThikAnA||

నిత ప్రతి గురు కీ అస్తుతి గానా ||
పరనిన్దా కీ ఓర న చిత దూఁ, మన తో గురు గున మాంహిం లుభానా ||
అన్తర ప్రగటీ అభ్దుత మూరత, దేఖి దేఖి తేహి జియా లలచానా ||
జగమగ జోత సహసఇల నిరఖీ, త్రికుటీ పద ఓంకార లఖానా ||
సున్న మహాసున్న స్వేత ప్రకాశా, భఁవర గుఫా సూరజ దరసానా||
సతపద అలఖ అగమ రాధాస్వామీ,మిలగయా సురత కో శబ్ద
ఠికానా||

436 . प्रगटी अनहद धुन घट अंतर ॥
सहसकमलदल घंट शंख सुनि, त्रिकुटी पद ओंकार का मंतर ॥
सुन्न महासुन्न रारंग सारंग, भँवर में सोहंग बंसी जंतर ॥
सत में बीन मधुर धुन गाजी, अलख अगम का सूझा तंतर ॥
राधास्वामी बल जब पाया, निर्बल सहज भया बलवंतर ॥
धनधन राधास्वामी सतगुरु पूरे, जीव दुखी के सुखी करंतर ॥

pragaTI anahada dhuna GaTa aMtara ||
sahasakamaladala GaMTa SaMKa suni, trikuTI pada OMkAra kA maMtara ||
sunna mahAsunna rAraMga sAraMga, Ba~Mvara mEM sOhaMga baMsI jaMtara ||
sata mEM bIna madhura dhuna gAjI, alaKa agama kA sUJA taMtara ||
rAdhAsvAmI bala jaba pAyA, nirbala sahaja BayA balavaMtara ||
dhanadhana rAdhAsvAmI sataguru pUrE, jIva duKI kE suKI karaMtara ||

ప్రగటీ అనహద ధున ఘట అంతర ||
సహసకమలదల ఘంట శంఖ సుని, త్రికుటీ పద ఓంకార కా మంతర ||
సున్న మహాసున్న రారంగ సారంగ, భఁవర మేం సోహంగ బంసీ జంతర ||
సత మేం బీన మధుర ధున గాజీ, అలఖ అగమ కా సూఝా తంతర ||
రాధాస్వామీ బల జబ పాయా, నిర్బల సహజ భయా బలవంతర ||
ధనధన రాధాస్వామీ సతగురు పూరే, జీవ దుఖీ కే సుఖీ కరంతర ||

437 . राधास्वामी सत चित आनन्द मूरत ॥
जा दिन गुरु पद सीस झुकाया, समझा आया शुभ महूरत ॥
सत भी पाया चित भी पाया, देखी आनन्द वाली मूरत ॥
गुरु भक्ति का दीवा वाला, प्रेम प्रीति की बाती पूरत ॥
कर्म धर्म संयम जप तप की, मुझको अब नहीं रही जरूरत ॥
राधास्वामी मौज दिखाई, मिट गई मन की सभी कदूरत ॥

rAdhAsvAmI sata cita Ananda mUrata ||
jA dina guru pada sIsa JukAyA, samaJA AyA SuBa mahUrata ||
sata BI pAyA cita BI pAyA, dEKI Ananda vAlI mUrata ||
guru Bakti kA dIvA vAlA, prEma prIti kI bAtI pUrata ||
karma dharma saMyama japa tapa kI, muJakO aba nahIM rahI jarUrata ||
rAdhAsvAmI mauja diKA^^I, miTa ga^^I mana kI saBI kadUrata ||

రాధాస్వామీ సత చిత ఆనన్ద మూరత ||
జా దిన గురు పద సీస ఝుకాయా, సమఝా ఆయా శుభ మహూరత ||
సత భీ పాయా చిత భీ పాయా, దేఖీ ఆనన్ద వాలీ మూరత ||
గురు భక్తి కా దీవా వాలా, ప్రేమ ప్రీతి కీ బాతీ పూరత ||
కర్మ ధర్మ సంయమ జప తప కీ, ముఝకో అబ నహీం రహీ జరూరత ||
రాధాస్వామీ మౌజ దిఖాఈ, మిట గఈ మన కీ సభీ కదూరత ||

438 . कैसे गुरु के मैं गुन गाउँ ॥
जग के आस फन्द सब काटे, ऐसी दया पर बलि बलि जाऊँ ॥
बिपत पड़ी रक्षा गुरु पाई, अब क्यों दूजा देव मनाऊँ॥
नाम दान दे किया निहाला, अब नहीं जग की आस बढ़ाऊँ ॥
पकड़ी बांह दया से मेरी, चरन कमल लग नित लपटाऊँ ॥
राधास्वामी दीन दयाला, तुम्हरी दया पार भव जाऊँ ॥ 439

kaisE guru kE maiM guna gA^^u~M ||
jaga kE Asa Panda saba kATE, aisI dayA para bali bali jA^^U~M ||
bipata paDI rakShA guru pA^^I, aba kyOM dUjA dEva manA^^U~M||
nAma dAna dE kiyA nihAlA, aba nahIM jaga kI Asa baDhA^^U~M ||
pakaDI bAMha dayA sE mErI, carana kamala laga nita lapaTA^^U~M ||
rAdhAsvAmI dIna dayAlA, tumharI dayA pAra Bava jA^^U~M || 439

కైసే గురు కే మైం గున గాఉఁ ||
జగ కే ఆస ఫన్ద సబ కాటే, ఐసీ దయా పర బలి బలి జాఊఁ ||
బిపత పడీ రక్షా గురు పాఈ, అబ క్యోం దూజా దేవ మనాఊఁ||
నామ దాన దే కియా నిహాలా, అబ నహీం జగ కీ ఆస బఢాఊఁ ||
పకడీ బాంహ దయా సే మేరీ, చరన కమల లగ నిత లపటాఊఁ ||
రాధాస్వామీ దీన దయాలా, తుమ్హరీ దయా పార భవ జాఊఁ || 439

Coming soon…

Coming soon…

Coming soon…

440 . रंगदे मन की साड़ी रंगीले ॥
जनम जनम की मैली साड़ी, मैल बोझ से भारी रंगीले ॥
काम क्रोध कीचड़ में लतपत, होगई फूहड़ नारी रंगीले ॥
सतसंग शिला ज्ञान का साबुन, मलमल धो साड़ी कारी रंगीले॥
प्रेम का रंग सुहाना लगादे, अब न फिरूँ मारी मारी रंगीले ॥
राधास्वामी प्रीतम अंग लगाले, तेरी हो जाऊँ प्यारी रंगीले॥

raMgadE mana kI sADI raMgIlE ||
janama janama kI mailI sADI, maila bOJa sE BArI raMgIlE ||
kAma krOdha kIcaDa mEM latapata, hOga^^I PUhaDa nArI raMgIlE ||
satasaMga SilA j~jAna kA sAbuna, malamala dhO sADI kArI raMgIlE||
prEma kA raMga suhAnA lagAdE, aba na PirU~M mArI mArI raMgIlE ||
rAdhAsvAmI prItama aMga lagAlE, tErI hO jA^^U~M pyArI raMgIlE||

రంగదే మన కీ సాడీ రంగీలే ||
జనమ జనమ కీ మైలీ సాడీ, మైల బోఝ సే భారీ రంగీలే ||
కామ క్రోధ కీచడ మేం లతపత, హోగఈ ఫూహడ నారీ రంగీలే ||
సతసంగ శిలా జ్ఞాన కా సాబున, మలమల ధో సాడీ కారీ రంగీలే||
ప్రేమ కా రంగ సుహానా లగాదే, అబ న ఫిరూఁ మారీ మారీ రంగీలే ||
రాధాస్వామీ ప్రీతమ అంగ లగాలే, తేరీ హో జాఊఁ ప్యారీ రంగీలే||

441 . छबि अद्भुत दिखलादे छबीले ॥
मैं प्यासी तेरे दर्शन जल की, अमृत बून्द पिलादे छबीले ।
मन बुध्दि की सुकड़ी कली को, हँसी खुशी से खिलादे छबीले ।
बिरह के काँटे से फटा कलेजा, भक्ति टाँका सिलादे छबीले ।
काल करम माया की मारी, अपनी दया से जिलादे छबीले ।
राधास्वामी सतगुरु दाता, प्रेम की दात दिला दे छबीले ॥

Cabi adButa diKalAdE CabIlE ||
maiM pyAsI tErE darSana jala kI, amRuta bUnda pilAdE CabIlE |
mana budhdi kI sukaDI kalI kO, ha~MsI KuSI sE KilAdE CabIlE |
biraha kE kA~MTE sE PaTA kalEjA, Bakti TA~MkA silAdE CabIlE |
kAla karama mAyA kI mArI, apanI dayA sE jilAdE CabIlE |
rAdhAsvAmI sataguru dAtA, prEma kI dAta dilA dE CabIlE ||

ఛబి అద్భుత దిఖలాదే ఛబీలే ||
మైం ప్యాసీ తేరే దర్శన జల కీ, అమృత బూన్ద పిలాదే ఛబీలే |
మన బుధ్ది కీ సుకడీ కలీ కో, హఁసీ ఖుశీ సే ఖిలాదే ఛబీలే |
బిరహ కే కాఁటే సే ఫటా కలేజా, భక్తి టాఁకా సిలాదే ఛబీలే |
కాల కరమ మాయా కీ మారీ, అపనీ దయా సే జిలాదే ఛబీలే |
రాధాస్వామీ సతగురు దాతా, ప్రేమ కీ దాత దిలా దే ఛబీలే ||

442 . रंग दे चूनर मोरी रंगरेजवा ॥
शब्द सुरत का ताना बाना, सुरत चूनर मोरी कोरी रंगरेजवा ॥
चुन्नट देदे गोट लगादे, करा दे शब्द की डोरी रंगरेजवा ॥
पैय्याँ परूँगी गुन मानूँगी, अस्तुति करूँगी तोरी रंगरेजवा ॥
प्रीत के कुंड प्रेम रंग भरकर, बोर के दे झकझोरी रंगरेजवा ॥
ठुमक ठुमक पिया के घर जाऊँ,माया काल की चोरी रंगरेजवा ॥
ऐसी सजीली चूनर निकसे, कोई करे न ठिठोली रंगरेजवा ॥
पहर ओढ़ राधास्वामी रिझाऊँ, खेलूँ भक्ति की होरी रंगरेजवा ॥

raMga dE cUnara mOrI raMgarEjavA ||
Sabda surata kA tAnA bAnA, surata cUnara mOrI kOrI raMgarEjavA ||
cunnaTa dEdE gOTa lagAdE, karA dE Sabda kI DOrI raMgarEjavA ||
paiyyA~M parU~MgI guna mAnU~MgI, astuti karU~MgI tOrI raMgarEjavA ||
prIta kE kuMDa prEma raMga Barakara, bOra kE dE JakaJOrI raMgarEjavA ||
Thumaka Thumaka piyA kE Gara jA^^U~M,mAyA kAla kI cOrI raMgarEjavA ||
aisI sajIlI cUnara nikasE, kO^^I karE na ThiThOlI raMgarEjavA ||
pahara ODha rAdhAsvAmI riJA^^U~M, KElU~M Bakti kI hOrI raMgarEjavA ||

రంగ దే చూనర మోరీ రంగరేజవా ||
శబ్ద సురత కా తానా బానా, సురత చూనర మోరీ కోరీ రంగరేజవా ||
చున్నట దేదే గోట లగాదే, కరా దే శబ్ద కీ డోరీ రంగరేజవా ||
పైయ్యాఁ పరూఁగీ గున మానూఁగీ, అస్తుతి కరూఁగీ తోరీ రంగరేజవా ||
ప్రీత కే కుండ ప్రేమ రంగ భరకర, బోర కే దే ఝకఝోరీ రంగరేజవా ||
ఠుమక ఠుమక పియా కే ఘర జాఊఁ,మాయా కాల కీ చోరీ రంగరేజవా ||
ఐసీ సజీలీ చూనర నికసే, కోఈ కరే న ఠిఠోలీ రంగరేజవా ||
పహర ఓఢ రాధాస్వామీ రిఝాఊఁ, ఖేలూఁ భక్తి కీ హోరీ రంగరేజవా ||

443 . न मन में हो भव भय
न चिन्ता न दुविधा, न त्रासा किसी की ।
न अभिमान मद मान, का भाव भावे ।
न व्देष ईर्षा मेरे, चित को सतावे ॥
कमल पद की लूँ, छाँह में नित बसेरा ।
मेरे मन के भीतर, रहे तेरा डेरा ॥
भजन ध्यान सुमिरन, करूँ चलते फिरते ।
चलूँ पन्थ पर तेरे, मैं गिरते पड़ते ॥
कहूँ राधास्वामी, सुनूँ राधास्वामी ।
लिखूँ राधास्वामी, गुनूँ राधास्वामी ।

na mana mEM hO Bava Baya, na ASA kisI kI |
na cintA na duvidhA, na trAsA kisI kI |
na aBimAna mada mAna, kA BAva BAvE |
na vdESha IrShA mErE, cita kO satAvE ||
kamala pada kI lU~M, CA~Mha mEM nita basErA |
mErE mana kE BItara, rahE tErA DErA ||
Bajana dhyAna sumirana, karU~M calatE PiratE |
calU~M pantha para tErE, maiM giratE paDatE ||
kahU~M rAdhAsvAmI, sunU~M rAdhAsvAmI |
liKU~M rAdhAsvAmI, gunU~M rAdhAsvAmI |

న మన మేం హో భవ భయ, న ఆశా కిసీ కీ |
న చిన్తా న దువిధా, న త్రాసా కిసీ కీ |
న అభిమాన మద మాన, కా భావ భావే |
న వ్దేష ఈర్షా మేరే, చిత కో సతావే ||
కమల పద కీ లూఁ, ఛాఁహ మేం నిత బసేరా |
మేరే మన కే భీతర, రహే తేరా డేరా ||
భజన ధ్యాన సుమిరన, కరూఁ చలతే ఫిరతే |
చలూఁ పన్థ పర తేరే, మైం గిరతే పడతే ||
కహూఁ రాధాస్వామీ, సునూఁ రాధాస్వామీ |
లిఖూఁ రాధాస్వామీ, గునూఁ రాధాస్వామీ |

444 . साज मंगल साज आये
भक्त काज समाज साजी, धन्य पतित उधार ॥
शब्द नाव चढ़ाये जन को, किया भव जल पार ।
दीन हीन अधीन की सुध, लीन कृपा धार ॥
भक्ति भाव की रीति निर्मल, जाने क्या संसार ।
आप सतगुरु ने सिखाई, धार सन्तु अवतार ॥
नाथ बिनती सुनो मेरी, तुम हो परम दयार ।
जो न पकड़ो बाँह को तुम, बृढूँ काली धार ॥
सर्व समरथ साईयाँ, दुख बिपत मेटनहार ।
राधास्वामी कृपा सागर, तुम मेरे रखवार ।

sAja maMgala sAja AyE, jagata guru dAtAra |
Bakta kAja samAja sAjI, dhanya patita udhAra ||
Sabda nAva caDhAyE jana kO, kiyA Bava jala pAra |
dIna hIna adhIna kI sudha, lIna kRupA dhAra ||
Bakti BAva kI rIti nirmala, jAnE kyA saMsAra |
Apa sataguru nE siKA^^I, dhAra santu avatAra ||
nAtha binatI sunO mErI, tuma hO parama dayAra |
jO na pakaDO bA~Mha kO tuma, bRuDhU~M kAlI dhAra ||
sarva samaratha sA^^IyA~M, duKa bipata mETanahAra |
rAdhAsvAmI kRupA sAgara, tuma mErE raKavAra |

సాజ మంగల సాజ ఆయే, జగత గురు దాతార |
భక్త కాజ సమాజ సాజీ, ధన్య పతిత ఉధార ||
శబ్ద నావ చఢాయే జన కో, కియా భవ జల పార |
దీన హీన అధీన కీ సుధ, లీన కృపా ధార ||
భక్తి భావ కీ రీతి నిర్మల, జానే క్యా సంసార |
ఆప సతగురు నే సిఖాఈ, ధార సన్తు అవతార ||
నాథ బినతీ సునో మేరీ, తుమ హో పరమ దయార |
జో న పకడో బాఁహ కో తుమ, బృఢూఁ కాలీ ధార ||
సర్వ సమరథ సాఈయాఁ, దుఖ బిపత మేటనహార |
రాధాస్వామీ కృపా సాగర, తుమ మేరే రఖవార |

445 . भरोसा तेरा है तेरी आस मन में ।
लगा रहता हूँ तेरे सुमिरन भजन में ।
यही है जतन और यही काम मेरा ।
जपा करता हूँ रात दिन नाम तेरा ॥
तेरी मौज में रह के निस दिन सुखी हूँ।
नहीं भय न चिंता न जग से दुखी हूँ ॥
खुली आँख से तेरा दर्शन जो पाया।
मिटे सहज में मान मद मोह माया ॥
न जोगी न साधु न ज्ञानी बना मैं ।
न भोगी असाधु न मानी बना मैं ॥
जो था पहले अब भी वही रूप मेरा ॥
न व्यापा मुझे काल का हेरा फेरा ॥
न जागा न सोया ने सुषुप्ति में आया ॥
न आसा निरासा के भय ने सताया ।
न दौड़ा न बैठा न लेटा कभी मैं।
न माता पिता और न बेटा कभी मैं ॥
नहीं ब्रह्म माया का है द्वन्द मुझको ।
न उलझा सका कर्म का फन्द मुझको ।
सहज रूप है और सहज कर्म बानी ।
सहज में सहज की सहज हो निशानी ॥
सहसदल अनेक और त्रिकुटी की त्रिपुटी ॥
दशा व्दौत की सुन्न में भी न प्रगटी ।
महासुन्न अव्दौत का भाव छूटा ।
भँवर में नहीं काल माया ने लूटा ॥
अलख हूँ अगम हूँ अनामी बना हूँ ॥
कहूँ कैसे कैसा कहाँ और क्या हूँ ॥
गुरु राधास्वामी ने आकर चिताया।
मेरा रूप मुझको सहज में लखाया ॥

BarOsA tErA hai tErI Asa mana mEM |
lagA rahatA hU~M tErE sumirana Bajana mEM |
yahI hai jatana aura yahI kAma mErA |
japA karatA hU~M rAta dina nAma tErA ||
tErI mauja mEM raha kE nisa dina suKI hU~M|
nahIM Baya na ciMtA na jaga sE duKI hU~M ||
KulI A~MKa sE tErA darSana jO pAyA|
miTE sahaja mEM mAna mada mOha mAyA ||
na jOgI na sAdhu na j~jAnI banA maiM |
na BOgI asAdhu na mAnI banA maiM ||
jO thA pahalE aba BI vahI rUpa mErA ||
na vyApA muJE kAla kA hErA PErA ||
na jAgA na sOyA nE suShupti mEM AyA ||
na AsA nirAsA kE Baya nE satAyA |
na dauDA na baiThA na lETA kaBI maiM|
na mAtA pitA aura na bETA kaBI maiM ||
nahIM brahma mAyA kA hai dvanda muJakO |
na ulaJA sakA karma kA Panda muJakO |
sahaja rUpa hai aura sahaja karma bAnI |
sahaja mEM sahaja kI sahaja hO niSAnI ||
sahasadala anEka aura trikuTI kI tripuTI ||
daSA vdauta kI sunna mEM BI na pragaTI |
mahAsunna avdauta kA BAva CUTA |
Ba~Mvara mEM nahIM kAla mAyA nE lUTA ||
alaKa hU~M agama hU~M anAmI banA hU~M ||
kahU~M kaisE kaisA kahA~M aura kyA hU~M ||
guru rAdhAsvAmI nE Akara citAyA|
mErA rUpa muJakO sahaja mEM laKAyA ||

భరోసా తేరా హై తేరీ ఆస మన మేం |
లగా రహతా హూఁ తేరే సుమిరన భజన మేం |
యహీ హై జతన ఔర యహీ కామ మేరా |
జపా కరతా హూఁ రాత దిన నామ తేరా ||
తేరీ మౌజ మేం రహ కే నిస దిన సుఖీ హూఁ|
నహీం భయ న చింతా న జగ సే దుఖీ హూఁ ||
ఖులీ ఆఁఖ సే తేరా దర్శన జో పాయా|
మిటే సహజ మేం మాన మద మోహ మాయా ||
న జోగీ న సాధు న జ్ఞానీ బనా మైం |
న భోగీ అసాధు న మానీ బనా మైం ||
జో థా పహలే అబ భీ వహీ రూప మేరా ||
న వ్యాపా ముఝే కాల కా హేరా ఫేరా ||
న జాగా న సోయా నే సుషుప్తి మేం ఆయా ||
న ఆసా నిరాసా కే భయ నే సతాయా |
న దౌడా న బైఠా న లేటా కభీ మైం|
న మాతా పితా ఔర న బేటా కభీ మైం ||
నహీం బ్రహ్మ మాయా కా హై ద్వన్ద ముఝకో |
న ఉలఝా సకా కర్మ కా ఫన్ద ముఝకో |
సహజ రూప హై ఔర సహజ కర్మ బానీ |
సహజ మేం సహజ కీ సహజ హో నిశానీ ||
సహసదల అనేక ఔర త్రికుటీ కీ త్రిపుటీ ||
దశా వ్దౌత కీ సున్న మేం భీ న ప్రగటీ |
మహాసున్న అవ్దౌత కా భావ ఛూటా |
భఁవర మేం నహీం కాల మాయా నే లూటా ||
అలఖ హూఁ అగమ హూఁ అనామీ బనా హూఁ ||
కహూఁ కైసే కైసా కహాఁ ఔర క్యా హూఁ ||
గురు రాధాస్వామీ నే ఆకర చితాయా|
మేరా రూప ముఝకో సహజ మేం లఖాయా ||

446 . जहाँ आँख खोली वहीं तुझको पाया ॥
कहीं ज्योति था तू कहीं था तू छाया ।
कमल है कमल का बना रूप तुझसे ॥
हुआ भँवरा और बास तू लेने आया ॥
पवन है अकास आग मिट्टी है पानी ॥
तू सब कुछ है और सब में है छाया ॥
कहीं होके परगट दिया सबको दर्शन ॥
कहीं छुपगया छुपके छबि को छुपाया ॥
छुपा आग के रूप चकमक में बैठा ।
हरी मेंहदी में लाली का रंग लाया ॥
जिधर देखता हूँ तुझे देखता हूँ।
मेरी दृष्टी में आप तू ब्रह्म माया ॥
दया राधास्वामी की मुझ पर हुई अब ।
परम सन्त औतार धरकर चिताया ॥

jahA~M A~MKa KOlI vahIM tuJakO pAyA ||
kahIM jyOti thA tU kahIM thA tU CAyA |
kamala hai kamala kA banA rUpa tuJasE ||
hu^^A Ba~MvarA aura bAsa tU lEnE AyA ||
pavana hai akAsa Aga miTTI hai pAnI ||
tU saba kuCa hai aura saba mEM hai CAyA ||
kahIM hOkE paragaTa diyA sabakO darSana ||
kahIM CupagayA CupakE Cabi kO CupAyA ||
CupA Aga kE rUpa cakamaka mEM baiThA |
harI mEMhadI mEM lAlI kA raMga lAyA ||
jidhara dEKatA hU~M tuJE dEKatA hU~M|
mErI dRuShTI mEM Apa tU brahma mAyA ||
dayA rAdhAsvAmI kI muJa para hu^^I aba |
parama santa autAra dharakara citAyA ||

జహాఁ ఆఁఖ ఖోలీ వహీం తుఝకో పాయా ||
కహీం జ్యోతి థా తూ కహీం థా తూ ఛాయా |
కమల హై కమల కా బనా రూప తుఝసే ||
హుఆ భఁవరా ఔర బాస తూ లేనే ఆయా ||
పవన హై అకాస ఆగ మిట్టీ హై పానీ ||
తూ సబ కుఛ హై ఔర సబ మేం హై ఛాయా ||
కహీం హోకే పరగట దియా సబకో దర్శన ||
కహీం ఛుపగయా ఛుపకే ఛబి కో ఛుపాయా ||
ఛుపా ఆగ కే రూప చకమక మేం బైఠా |
హరీ మేంహదీ మేం లాలీ కా రంగ లాయా ||
జిధర దేఖతా హూఁ తుఝే దేఖతా హూఁ|
మేరీ దృష్టీ మేం ఆప తూ బ్రహ్మ మాయా ||
దయా రాధాస్వామీ కీ ముఝ పర హుఈ అబ |
పరమ సన్త ఔతార ధరకర చితాయా ||

447 . तेरा आसरा है तेरा है सहारा ॥
शरण में पड़ा तेरे तू है हमारा ॥
निरास हूँ जग से मैं आसा तेरी है ।
दया की हो दृष्टी मिटे कष्ट सारा ॥
खुली आँख से मैं करूँ तेरा दर्शन ।
चला जाऊँगा फिर मैं भव सिंधु पारा ॥
अमृत पिला मुझको दे सत का जीवन ॥
काल और करम का हूँ मैं मारा मारा ॥
साहस नहीं दिल में शक्ति नहीं है।
संग्राम में जग के सब से है हारा ॥
माया मुखी होके मन से दुखी हूँ ॥
समेट अपनी माया को घट चमके तारा ॥
सुरत शब्द से मेरा घट हो उजाला ।
मेरे मैट अज्ञान का अंधकारा ॥
अलख और अगम के परे धाम तेरा ॥
मैं चढ़ जाऊँगा जो तू देगा सहारा ॥
गुरु राधास्वामी की हम पर दया हो ।
हमें तार दो समझे तुम जग को तारा ॥

tErA AsarA hai tErA hai sahArA ||
SaraNa mEM paDA tErE tU hai hamArA ||
nirAsa hU~M jaga sE maiM AsA tErI hai |
dayA kI hO dRuShTI miTE kaShTa sArA ||
KulI A~MKa sE maiM karU~M tErA darSana |
calA jA^^U~MgA Pira maiM Bava siMdhu pArA ||
amRuta pilA muJakO dE sata kA jIvana ||
kAla aura karama kA hU~M maiM mArA mArA ||
sAhasa nahIM dila mEM Sakti nahIM hai|
saMgrAma mEM jaga kE saba sE hai hArA ||
mAyA muKI hOkE mana sE duKI hU~M ||
samETa apanI mAyA kO GaTa camakE tArA ||
surata Sabda sE mErA GaTa hO ujAlA |
mErE maiTa aj~jAna kA aMdhakArA ||
alaKa aura agama kE parE dhAma tErA ||
maiM caDha jA^^U~MgA jO tU dEgA sahArA ||
guru rAdhAsvAmI kI hama para dayA hO |
hamEM tAra dO samaJE tuma jaga kO tArA ||

తేరా ఆసరా హై తేరా హై సహారా ||
శరణ మేం పడా తేరే తూ హై హమారా ||
నిరాస హూఁ జగ సే మైం ఆసా తేరీ హై |
దయా కీ హో దృష్టీ మిటే కష్ట సారా ||
ఖులీ ఆఁఖ సే మైం కరూఁ తేరా దర్శన |
చలా జాఊఁగా ఫిర మైం భవ సింధు పారా ||
అమృత పిలా ముఝకో దే సత కా జీవన ||
కాల ఔర కరమ కా హూఁ మైం మారా మారా ||
సాహస నహీం దిల మేం శక్తి నహీం హై|
సంగ్రామ మేం జగ కే సబ సే హై హారా ||
మాయా ముఖీ హోకే మన సే దుఖీ హూఁ ||
సమేట అపనీ మాయా కో ఘట చమకే తారా ||
సురత శబ్ద సే మేరా ఘట హో ఉజాలా |
మేరే మైట అజ్ఞాన కా అంధకారా ||
అలఖ ఔర అగమ కే పరే ధామ తేరా ||
మైం చఢ జాఊఁగా జో తూ దేగా సహారా ||
గురు రాధాస్వామీ కీ హమ పర దయా హో |
హమేం తార దో సమఝే తుమ జగ కో తారా ||

448 . दया दृष्टि हो नित दया हो दया हो ।
मेरे अवगुणों पर तुम्हारी क्षमा हो ॥
नहीं ज्ञान भक्ति नहीं कर्म सेवा ॥
न मन का मिटा आज लग भर्म भेवा ॥
विवेकी नहीं हूँ न पंडित न ज्ञानी ।
बना हूँ सकल विधि से अज्ञान खानी ॥
पड़ा हूँ शरण में शरण दीजिये अब ॥
मुझे छांह में चरनों के लीजिये अब ॥
दया अद्भुती कीजिये राधास्वामी ॥
तुम्हारे चरन में नमाम नमामी ॥

dayA dRuShTi hO nita dayA hO dayA hO |
mErE avaguNOM para tumhArI kShamA hO ||
nahIM j~jAna Bakti nahIM karma sEvA ||
na mana kA miTA Aja laga Barma BEvA ||
vivEkI nahIM hU~M na paMDita na j~jAnI |
banA hU~M sakala vidhi sE aj~jAna KAnI ||
paDA hU~M SaraNa mEM SaraNa dIjiyE aba ||
muJE CAMha mEM caranOM kE lIjiyE aba ||
dayA adButI kIjiyE rAdhAsvAmI ||
tumhArE carana mEM namAma namAmI ||

దయా దృష్టి హో నిత దయా హో దయా హో |
మేరే అవగుణోం పర తుమ్హారీ క్షమా హో ||
నహీం జ్ఞాన భక్తి నహీం కర్మ సేవా ||
న మన కా మిటా ఆజ లగ భర్మ భేవా ||
వివేకీ నహీం హూఁ న పండిత న జ్ఞానీ |
బనా హూఁ సకల విధి సే అజ్ఞాన ఖానీ ||
పడా హూఁ శరణ మేం శరణ దీజియే అబ ||
ముఝే ఛాంహ మేం చరనోం కే లీజియే అబ ||
దయా అద్భుతీ కీజియే రాధాస్వామీ ||
తుమ్హారే చరన మేం నమామ నమామీ ||

449 . न काशी न काबा न कैलास में है ।
तू देख अपने घट में तेरे पास में है ॥
तेरे घट के भीतर वह मालिक बसा है।
न मसजिद न मन्दिर न आकास में है ॥
नहीं खाली उससे यह सारा जहां है ।
कहां देखता किसकी तलास में है ॥
लगा बन्द तीनों सुरत को चढ़ाओ ॥
अनहद की धुन घट के आकाश में है ॥
गंगा के जल से नहीं होगी तृप्ति ।
चलो घाट मन के जो तू प्यास में है ॥
वह व्यापक हो रग रग में आकर समाया।
तेरी जान तन में तेरी सांस में है ॥
भरम में पड़ा तू किधर ढूँ
गुरु तेरे अन्तर वह परकाश में है ॥
कहीं नाम है और कहीं बेनिशां है।
हमारे ही मन के वह विश्वास में है ॥
राधास्वामी ने भेद अपना बताया ।
उसे मिलने की युक्ति अभ्यास में है ॥

na kASI na kAbA na kailAsa mEM hai |
tU dEKa apanE GaTa mEM tErE pAsa mEM hai ||
tErE GaTa kE BItara vaha mAlika basA hai|
na masajida na mandira na AkAsa mEM hai ||
nahIM KAlI usasE yaha sArA jahAM hai |
kahAM dEKatA kisakI talAsa mEM hai ||
lagA banda tInOM surata kO caDhA^^O ||
anahada kI dhuna GaTa kE AkASa mEM hai ||
gaMgA kE jala sE nahIM hOgI tRupti |
calO GATa mana kE jO tU pyAsa mEM hai ||
vaha vyApaka hO raga raga mEM Akara samAyA|
tErI jAna tana mEM tErI sAMsa mEM hai ||
Barama mEM paDA tU kidhara DhU~M
guru tErE antara vaha parakASa mEM hai ||
kahIM nAma hai aura kahIM bEniSAM hai|
hamArE hI mana kE vaha viSvAsa mEM hai ||
rAdhAsvAmI nE BEda apanA batAyA |
usE milanE kI yukti aByAsa mEM hai ||

న కాశీ న కాబా న కైలాస మేం హై |
తూ దేఖ అపనే ఘట మేం తేరే పాస మేం హై ||
తేరే ఘట కే భీతర వహ మాలిక బసా హై|
న మసజిద న మన్దిర న ఆకాస మేం హై ||
నహీం ఖాలీ ఉససే యహ సారా జహాం హై |
కహాం దేఖతా కిసకీ తలాస మేం హై ||
లగా బన్ద తీనోం సురత కో చఢాఓ ||
అనహద కీ ధున ఘట కే ఆకాశ మేం హై ||
గంగా కే జల సే నహీం హోగీ తృప్తి |
చలో ఘాట మన కే జో తూ ప్యాస మేం హై ||
వహ వ్యాపక హో రగ రగ మేం ఆకర సమాయా|
తేరీ జాన తన మేం తేరీ సాంస మేం హై ||
భరమ మేం పడా తూ కిధర ఢూఁ
గురు తేరే అన్తర వహ పరకాశ మేం హై ||
కహీం నామ హై ఔర కహీం బేనిశాం హై|
హమారే హీ మన కే వహ విశ్వాస మేం హై ||
రాధాస్వామీ నే భేద అపనా బతాయా |
ఉసే మిలనే కీ యుక్తి అభ్యాస మేం హై ||

450 . सदा नाम से लौ लगाया करो तुम ॥
सुफल अपना जीवन बनाया करो तुम ॥
बसाकर गुरु मूरती मन के मन्दिर ॥
सिर्फ प्रेम दीपक जलाया करो तुम ॥
कभी तो उन्हें भी खबर हो रहेगी ।
करुणा राग अपना सुनाया करो तुम ॥
वह दाता दयालु अवश्य देंगे दर्शन ।
सदा ध्यान उनको लगाया करो तुम ॥
भजन ध्यान से यह भटकने न पावे ॥
निठुर मन को निसदिन चिताया करो तुम ॥
मिलेंगे गुरु अपने जीवन के साथी ।
तड़प मन में दर्शन बढ़ाया करो तुम ॥
मनोकामना होगी पूरन तुम्हारी ॥
राधास्वामी का नाम गाया करो तुम ॥

sadA nAma sE lau lagAyA karO tuma ||
suPala apanA jIvana banAyA karO tuma ||
basAkara guru mUratI mana kE mandira ||
sirPa prEma dIpaka jalAyA karO tuma ||
kaBI tO unhEM BI Kabara hO rahEgI |
karuNA rAga apanA sunAyA karO tuma ||
vaha dAtA dayAlu avaSya dEMgE darSana |
sadA dhyAna unakO lagAyA karO tuma ||
Bajana dhyAna sE yaha BaTakanE na pAvE ||
niThura mana kO nisadina citAyA karO tuma ||
milEMgE guru apanE jIvana kE sAthI |
taDapa mana mEM darSana baDhAyA karO tuma ||
manOkAmanA hOgI pUrana tumhArI ||
rAdhAsvAmI kA nAma gAyA karO tuma ||

సదా నామ సే లౌ లగాయా కరో తుమ ||
సుఫల అపనా జీవన బనాయా కరో తుమ ||
బసాకర గురు మూరతీ మన కే మన్దిర ||
సిర్ఫ ప్రేమ దీపక జలాయా కరో తుమ ||
కభీ తో ఉన్హేం భీ ఖబర హో రహేగీ |
కరుణా రాగ అపనా సునాయా కరో తుమ ||
వహ దాతా దయాలు అవశ్య దేంగే దర్శన |
సదా ధ్యాన ఉనకో లగాయా కరో తుమ ||
భజన ధ్యాన సే యహ భటకనే న పావే ||
నిఠుర మన కో నిసదిన చితాయా కరో తుమ ||
మిలేంగే గురు అపనే జీవన కే సాథీ |
తడప మన మేం దర్శన బఢాయా కరో తుమ ||
మనోకామనా హోగీ పూరన తుమ్హారీ ||
రాధాస్వామీ కా నామ గాయా కరో తుమ ||

451 . मुझे रूप का अपने निज ज्ञान दीजे । |
वह क्या कैसा है उसका परमान दीजे ॥
जो यह ज्ञान का चन्द्र रूप साई ॥
पड़ी दुख की इस जोति में कैसे झांई ॥
कहा करते हैं ज्ञानी माया नहीं है।
जो माया न होगी तो काया नहीं है ॥
बिना काया कैसे यह संभव कथन है ।
असंभव सभी योग युक्ति मथन है ॥
श्रवण और मनन कैसे फिर होंगे दाता ॥
बिना इसके मन ध्यान किसमें लगाता ॥
है क्या भेद मन और माया में प्यारे ।
बतादो मैं समझूँ उसी के सहारे ॥
बतादो मुझे सार तुम राधास्वामी ॥
तुम्हारे चरन में नमामी नमामी ॥

muJE rUpa kA apanE nija j~jAna dIjE | |
vaha kyA kaisA hai usakA paramAna dIjE ||
jO yaha j~jAna kA candra rUpa sA^^I ||
paDI duKa kI isa jOti mEM kaisE JAMI ||
kahA karatE haiM j~jAnI mAyA nahIM hai|
jO mAyA na hOgI tO kAyA nahIM hai ||
binA kAyA kaisE yaha saMBava kathana hai |
asaMBava saBI yOga yukti mathana hai ||
SravaNa aura manana kaisE Pira hOMgE dAtA ||
binA isakE mana dhyAna kisamEM lagAtA ||
hai kyA BEda mana aura mAyA mEM pyArE |
batAdO maiM samaJU~M usI kE sahArE ||
batAdO muJE sAra tuma rAdhAsvAmI ||
tumhArE carana mEM namAmI namAmI ||

ముఝే రూప కా అపనే నిజ జ్ఞాన దీజే | |
వహ క్యా కైసా హై ఉసకా పరమాన దీజే ||
జో యహ జ్ఞాన కా చన్ద్ర రూప సాఈ ||
పడీ దుఖ కీ ఇస జోతి మేం కైసే ఝాంఈ ||
కహా కరతే హైం జ్ఞానీ మాయా నహీం హై|
జో మాయా న హోగీ తో కాయా నహీం హై ||
బినా కాయా కైసే యహ సంభవ కథన హై |
అసంభవ సభీ యోగ యుక్తి మథన హై ||
శ్రవణ ఔర మనన కైసే ఫిర హోంగే దాతా ||
బినా ఇసకే మన ధ్యాన కిసమేం లగాతా ||
హై క్యా భేద మన ఔర మాయా మేం ప్యారే |
బతాదో మైం సమఝూఁ ఉసీ కే సహారే ||
బతాదో ముఝే సార తుమ రాధాస్వామీ ||
తుమ్హారే చరన మేం నమామీ నమామీ ||

452 . सुनो मेरे भाई कथा यह पुरानी ।
नहीं जानते आज कल जिसको ज्ञानी ॥
नहीं ब्रम्हा माया में है भेद कोई ।
जो है ब्रम्हा माया भी है वस्तु सोई ॥
जो सत है वही सुख वही चित है प्यारे ॥
कथन के लिये तीन हैं एक सारे ॥
करम सत में और चित में है ज्ञान की गम ।
यही आत्मा में है आनन्द उत्तम ॥
जहाँ सत वहीं वहीं सुख है व्याया।
जो तीनों को समझे लखे अपना आपा ॥
इसी आपे का रूप अपना समझना ॥
समझकर ने अज्ञान में फँस भटकना ।6॥
करे गुरु की संगत समझ तब यह आवे ।
मिले राधास्वामी जुगत जोग पावे ॥

sunO mErE BA^^I kathA yaha purAnI |
nahIM jAnatE Aja kala jisakO j~jAnI ||
nahIM bramhA mAyA mEM hai BEda kO^^I |
jO hai bramhA mAyA BI hai vastu sO^^I ||
jO sata hai vahI suKa vahI cita hai pyArE ||
kathana kE liyE tIna haiM Eka sArE ||
karama sata mEM aura cita mEM hai j~jAna kI gama |
yahI AtmA mEM hai Ananda uttama ||
jahA~M sata vahIM vahIM suKa hai vyAyA|
jO tInOM kO samaJE laKE apanA ApA ||
isI ApE kA rUpa apanA samaJanA ||
samaJakara nE aj~jAna mEM Pa~Msa BaTakanA |6||
karE guru kI saMgata samaJa taba yaha AvE |
milE rAdhAsvAmI jugata jOga pAvE ||

సునో మేరే భాఈ కథా యహ పురానీ |
నహీం జానతే ఆజ కల జిసకో జ్ఞానీ ||
నహీం బ్రమ్హా మాయా మేం హై భేద కోఈ |
జో హై బ్రమ్హా మాయా భీ హై వస్తు సోఈ ||
జో సత హై వహీ సుఖ వహీ చిత హై ప్యారే ||
కథన కే లియే తీన హైం ఏక సారే ||
కరమ సత మేం ఔర చిత మేం హై జ్ఞాన కీ గమ |
యహీ ఆత్మా మేం హై ఆనన్ద ఉత్తమ ||
జహాఁ సత వహీం వహీం సుఖ హై వ్యాయా|
జో తీనోం కో సమఝే లఖే అపనా ఆపా ||
ఇసీ ఆపే కా రూప అపనా సమఝనా ||
సమఝకర నే అజ్ఞాన మేం ఫఁస భటకనా |6||
కరే గురు కీ సంగత సమఝ తబ యహ ఆవే |
మిలే రాధాస్వామీ జుగత జోగ పావే ||

453 . मेरे अवगुणों की करो तुम न गिनती ।
सुनो करके करुणा मेरे मन की विनती ॥
दया रूप हो तुम दया दृष्टि कीजे ।
मेरी भावनाओं की शुभ सृष्टि कीजे ॥
कमल पद की अपने मुझे छांह दीजे ॥
मेरी बाँह में अपनी अब बाँह दीजे ॥
तुम्ही मेरे दाता तुम्ही मेरे स्वामी ।
तुम्हारे चरन में नमामी नमामी ॥
बनादो मुझे तुम दया से सुशीला ॥
सदा देखूँ संतोष भक्ति की लीला ॥
सदा सर्वदा मन में सुमिरन भजन हो ।
तुम्हारी दया बानी का नित कथन हो ॥
दयासिंधु हो राधास्वामी दयाला ।
करो दीन दुखियों का अब प्रतिपाला ॥

mErE avaguNOM kI karO tuma na ginatI |
sunO karakE karuNA mErE mana kI vinatI ||
dayA rUpa hO tuma dayA dRuShTi kIjE |
mErI BAvanA^^OM kI SuBa sRuShTi kIjE ||
kamala pada kI apanE muJE CAMha dIjE ||
mErI bA~Mha mEM apanI aba bA~Mha dIjE ||
tumhI mErE dAtA tumhI mErE svAmI |
tumhArE carana mEM namAmI namAmI ||
banAdO muJE tuma dayA sE suSIlA ||
sadA dEKU~M saMtOSha Bakti kI lIlA ||
sadA sarvadA mana mEM sumirana Bajana hO |
tumhArI dayA bAnI kA nita kathana hO ||
dayAsiMdhu hO rAdhAsvAmI dayAlA |
karO dIna duKiyOM kA aba pratipAlA ||

మేరే అవగుణోం కీ కరో తుమ న గినతీ |
సునో కరకే కరుణా మేరే మన కీ వినతీ ||
దయా రూప హో తుమ దయా దృష్టి కీజే |
మేరీ భావనాఓం కీ శుభ సృష్టి కీజే ||
కమల పద కీ అపనే ముఝే ఛాంహ దీజే ||
మేరీ బాఁహ మేం అపనీ అబ బాఁహ దీజే ||
తుమ్హీ మేరే దాతా తుమ్హీ మేరే స్వామీ |
తుమ్హారే చరన మేం నమామీ నమామీ ||
బనాదో ముఝే తుమ దయా సే సుశీలా ||
సదా దేఖూఁ సంతోష భక్తి కీ లీలా ||
సదా సర్వదా మన మేం సుమిరన భజన హో |
తుమ్హారీ దయా బానీ కా నిత కథన హో ||
దయాసింధు హో రాధాస్వామీ దయాలా |
కరో దీన దుఖియోం కా అబ ప్రతిపాలా ||

454 . नहीं सिर्फ शहरों में तू कूबकू है।
जिधर देखता हूँ उधर तू ही तू है ॥
मेरे दायें बायें मेरे आगे पीछे ।
मेरे साथ में है मेरे रूबरू है ॥
मेरी साँस साँस और दम का हमदम ॥
मेरी जान तन है मेरे दुबदू है ॥
है कसरत में वहदत में खिल्लत में जाहिर ।
बनों का है बातिन तुही मूबसू है ॥
खियाबाने गुलशन में है तू तरावत ॥
नमू बर्ग में और फूलों में बू है ॥
तेरी ही है रग रग में रेशा रवानी ।
तू खुद मैं में मैं है तू ही तू में तू है ॥
अगर नैकदे का है पीरेमुंगाँ तू ।
तो तू मैं है और जाम मीना सुबू है ॥
राधास्वामी ने भेद मुझको बताया।
तेरी जाँ की जाँ है तेरी रूह की रूह है ॥

nahIM sirPa SaharOM mEM tU kUbakU hai|
jidhara dEKatA hU~M udhara tU hI tU hai ||
mErE dAyEM bAyEM mErE AgE pICE |
mErE sAtha mEM hai mErE rUbarU hai ||
mErI sA~Msa sA~Msa aura dama kA hamadama ||
mErI jAna tana hai mErE dubadU hai ||
hai kasarata mEM vahadata mEM Killata mEM jAhira |
banOM kA hai bAtina tuhI mUbasU hai ||
KiyAbAnE gulaSana mEM hai tU tarAvata ||
namU barga mEM aura PUlOM mEM bU hai ||
tErI hI hai raga raga mEM rESA ravAnI |
tU Kuda maiM mEM maiM hai tU hI tU mEM tU hai ||
agara naikadE kA hai pIrEmuMgA~M tU |
tO tU maiM hai aura jAma mInA subU hai ||
rAdhAsvAmI nE BEda muJakO batAyA|
tErI jA~M kI jA~M hai tErI rUha kI rUha hai ||

నహీం సిర్ఫ శహరోం మేం తూ కూబకూ హై|
జిధర దేఖతా హూఁ ఉధర తూ హీ తూ హై ||
మేరే దాయేం బాయేం మేరే ఆగే పీఛే |
మేరే సాథ మేం హై మేరే రూబరూ హై ||
మేరీ సాఁస సాఁస ఔర దమ కా హమదమ ||
మేరీ జాన తన హై మేరే దుబదూ హై ||
హై కసరత మేం వహదత మేం ఖిల్లత మేం జాహిర |
బనోం కా హై బాతిన తుహీ మూబసూ హై ||
ఖియాబానే గులశన మేం హై తూ తరావత ||
నమూ బర్గ మేం ఔర ఫూలోం మేం బూ హై ||
తేరీ హీ హై రగ రగ మేం రేశా రవానీ |
తూ ఖుద మైం మేం మైం హై తూ హీ తూ మేం తూ హై ||
అగర నైకదే కా హై పీరేముంగాఁ తూ |
తో తూ మైం హై ఔర జామ మీనా సుబూ హై ||
రాధాస్వామీ నే భేద ముఝకో బతాయా|
తేరీ జాఁ కీ జాఁ హై తేరీ రూహ కీ రూహ హై ||

455 . निहाँ में अयाँ है अयाँ में निहाँ है।
बताऊँ मैं क्या तू यहाँ है वहाँ है ॥
मुहीते गुजो कुल है कुल और जुज है।
भरा हर जगह तुझसे सारा जहाँ है ॥
कहीं हद कहीं तू बना आप बेहद ॥
कही बामकाँ है कहीं लामकाँ है ॥
गुलिस्ताँ में गुलबर्ग गुल की नजाकत ।
बना कोयल और बाग में नग्मेख्वाँ है ॥
समाया मेरे रंग में रेशे में आकर ।
नहीं तुझसे खाली मेरा जिस्म जाँ है ॥
यह जो सूरतें हैं तेरी सूरतें हैं ।
कहीं नाम है तू कहीं तू निशाँ है ॥
जहाँ मैंने देखा फक्त तुझको देखा ॥
हजारों ही शक्लों में जल्वा कुना है ॥
लतीफा है जौहर खुलासा है सबका ।
सताइश में हर नुक्तेदाँ तर जुबा है ॥
मुकदुर है मकदुर खुदरत बना तू ।
यह खादिर हमेशा तेरा मदहरूवाँ है ॥
वह हैरत बना आप खुद राधास्वामी ।
जो मुर्शद के फज्लोकरम में अयाँ है ॥

nihA~M mEM ayA~M hai ayA~M mEM nihA~M hai|
batA^^U~M maiM kyA tU yahA~M hai vahA~M hai ||
muhItE gujO kula hai kula aura juja hai|
BarA hara jagaha tuJasE sArA jahA~M hai ||
kahIM hada kahIM tU banA Apa bEhada ||
kahI bAmakA~M hai kahIM lAmakA~M hai ||
gulistA~M mEM gulabarga gula kI najAkata |
banA kOyala aura bAga mEM nagmEKvA~M hai ||
samAyA mErE raMga mEM rESE mEM Akara |
nahIM tuJasE KAlI mErA jisma jA~M hai ||
yaha jO sUratEM haiM tErI sUratEM haiM |
kahIM nAma hai tU kahIM tU niSA~M hai ||
jahA~M maiMnE dEKA Pakta tuJakO dEKA ||
hajArOM hI SaklOM mEM jalvA kunA hai ||
latIPA hai jauhara KulAsA hai sabakA |
satA^^iSa mEM hara nuktEdA~M tara jubA hai ||
mukadura hai makadura Kudarata banA tU |
yaha KAdira hamESA tErA madaharUvA~M hai ||
vaha hairata banA Apa Kuda rAdhAsvAmI |
jO murSada kE PajlOkarama mEM ayA~M hai ||

నిహాఁ మేం అయాఁ హై అయాఁ మేం నిహాఁ హై|
బతాఊఁ మైం క్యా తూ యహాఁ హై వహాఁ హై ||
ముహీతే గుజో కుల హై కుల ఔర జుజ హై|
భరా హర జగహ తుఝసే సారా జహాఁ హై ||
కహీం హద కహీం తూ బనా ఆప బేహద ||
కహీ బామకాఁ హై కహీం లామకాఁ హై ||
గులిస్తాఁ మేం గులబర్గ గుల కీ నజాకత |
బనా కోయల ఔర బాగ మేం నగ్మేఖ్వాఁ హై ||
సమాయా మేరే రంగ మేం రేశే మేం ఆకర |
నహీం తుఝసే ఖాలీ మేరా జిస్మ జాఁ హై ||
యహ జో సూరతేం హైం తేరీ సూరతేం హైం |
కహీం నామ హై తూ కహీం తూ నిశాఁ హై ||
జహాఁ మైంనే దేఖా ఫక్త తుఝకో దేఖా ||
హజారోం హీ శక్లోం మేం జల్వా కునా హై ||
లతీఫా హై జౌహర ఖులాసా హై సబకా |
సతాఇశ మేం హర నుక్తేదాఁ తర జుబా హై ||
ముకదుర హై మకదుర ఖుదరత బనా తూ |
యహ ఖాదిర హమేశా తేరా మదహరూవాఁ హై ||
వహ హైరత బనా ఆప ఖుద రాధాస్వామీ |
జో ముర్శద కే ఫజ్లోకరమ మేం అయాఁ హై ||

456 . गुरु ने सहजयोग आकर सिखाया
सचाई के अनुभव का मारग दिखाया, कृपा दृष्टि की रास्तेपर लगाया ॥
जगाया उठे नींद से सोने वाले ।
वह संभले जो पहले न संभले संभाले ॥
कटे मोह के और अविधा के बंधन,नहीं अब कहीं नाम को भी है उलझन
बचन सुनते ही शब्द का भाया साधन, मिला सच्चिदानंद का घट में दर्शन
थे बाहरमुखी जो वह अन्तरमुखी है ॥
मिटा दुख कलेश और अब वह सुखी है ॥
सहारा दिया संग को अपने आकर ।
लगाया कमल पद में चित से चिताकर ॥
दया के क्षमा के बचन निज सुना कर ॥
सरल भाव भक्ति की महिमा जताकर ।
भजन ध्यान सुमिरन की युक्ति बताई।
खुली आँख से जग की दुरगति दिखाई ॥
नहीं द्वैतवादी के उलझन फँसे हम ॥
न अद्वैतादी के दलदल धँसे हम ॥
चरन की मिली छाँह उसमें बसे इम ॥
स्वरूप अपना देखा सहज में हँसे हम ॥
किनारे लगी आके नौका हमारी ॥
है अब भक्ति की रीति मन को पियारी ॥
सहज रूप हैं और सहज कर्म बानी ।
सहज ज्ञान के हम सहज ही हैं ज्ञानी ॥
नहीं पक्ष के और नहीं मत के मानी ॥
कमल पत्र सम तैरे भवनिधि के पानी ॥
कहाँ ब्रह्म माया का है द्वन्द हम में ।
न बन्धन न उलझन का है फन्द हम में ॥
सहसदलकमल तीसरे तिल को फोड़ा ।
चढ़े त्रिकुटी ओम् से नाता जोड़ा ।
महासुन और सुन्न मद मोह छोड़ा
भँवर में महाकाल का मान तोड़ा ॥

guru nE sahajayOga Akara siKAyA, paramArtha puruShArtha kO gura batAyA |
sacA^^I kE anuBava kA mAraga diKAyA, kRupA dRuShTi kI rAstEpara lagAyA ||
jagAyA uThE nIMda sE sOnE vAlE |
vaha saMBalE jO pahalE na saMBalE saMBAlE ||
kaTE mOha kE aura avidhA kE baMdhana,nahIM aba kahIM nAma kO BI hai ulaJana
bacana sunatE hI Sabda kA BAyA sAdhana, milA saccidAnaMda kA GaTa mEM darSana
thE bAharamuKI jO vaha antaramuKI hai ||
miTA duKa kalESa aura aba vaha suKI hai ||
sahArA diyA saMga kO apanE Akara |
lagAyA kamala pada mEM cita sE citAkara ||
dayA kE kShamA kE bacana nija sunA kara ||
sarala BAva Bakti kI mahimA jatAkara |
Bajana dhyAna sumirana kI yukti batA^^I|
KulI A~MKa sE jaga kI duragati diKA^^I ||
nahIM dvaitavAdI kE ulaJana Pa~MsE hama ||
na advaitAdI kE daladala dha~MsE hama ||
carana kI milI CA~Mha usamEM basE ima ||
svarUpa apanA dEKA sahaja mEM ha~MsE hama ||
kinArE lagI AkE naukA hamArI ||
hai aba Bakti kI rIti mana kO piyArI ||
sahaja rUpa haiM aura sahaja karma bAnI |
sahaja j~jAna kE hama sahaja hI haiM j~jAnI ||
nahIM pakSha kE aura nahIM mata kE mAnI ||
kamala patra sama tairE Bavanidhi kE pAnI ||
kahA~M brahma mAyA kA hai dvanda hama mEM |
na bandhana na ulaJana kA hai Panda hama mEM ||
sahasadalakamala tIsarE tila kO PODA |
caDhE trikuTI Om sE nAtA jODA |
mahAsuna aura sunna mada mOha CODA
Ba~Mvara mEM mahAkAla kA mAna tODA ||

గురు నే సహజయోగ ఆకర సిఖాయా, పరమార్థ పురుషార్థ కో గుర బతాయా |
సచాఈ కే అనుభవ కా మారగ దిఖాయా, కృపా దృష్టి కీ రాస్తేపర లగాయా ||
జగాయా ఉఠే నీంద సే సోనే వాలే |
వహ సంభలే జో పహలే న సంభలే సంభాలే ||
కటే మోహ కే ఔర అవిధా కే బంధన,నహీం అబ కహీం నామ కో భీ హై ఉలఝన
బచన సునతే హీ శబ్ద కా భాయా సాధన, మిలా సచ్చిదానంద కా ఘట మేం దర్శన
థే బాహరముఖీ జో వహ అన్తరముఖీ హై ||
మిటా దుఖ కలేశ ఔర అబ వహ సుఖీ హై ||
సహారా దియా సంగ కో అపనే ఆకర |
లగాయా కమల పద మేం చిత సే చితాకర ||
దయా కే క్షమా కే బచన నిజ సునా కర ||
సరల భావ భక్తి కీ మహిమా జతాకర |
భజన ధ్యాన సుమిరన కీ యుక్తి బతాఈ|
ఖులీ ఆఁఖ సే జగ కీ దురగతి దిఖాఈ ||
నహీం ద్వైతవాదీ కే ఉలఝన ఫఁసే హమ ||
న అద్వైతాదీ కే దలదల ధఁసే హమ ||
చరన కీ మిలీ ఛాఁహ ఉసమేం బసే ఇమ ||
స్వరూప అపనా దేఖా సహజ మేం హఁసే హమ ||
కినారే లగీ ఆకే నౌకా హమారీ ||
హై అబ భక్తి కీ రీతి మన కో పియారీ ||
సహజ రూప హైం ఔర సహజ కర్మ బానీ |
సహజ జ్ఞాన కే హమ సహజ హీ హైం జ్ఞానీ ||
నహీం పక్ష కే ఔర నహీం మత కే మానీ ||
కమల పత్ర సమ తైరే భవనిధి కే పానీ ||
కహాఁ బ్రహ్మ మాయా కా హై ద్వన్ద హమ మేం |
న బన్ధన న ఉలఝన కా హై ఫన్ద హమ మేం ||
సహసదలకమల తీసరే తిల కో ఫోడా |
చఢే త్రికుటీ ఓమ్ సే నాతా జోడా |
మహాసున ఔర సున్న మద మోహ ఛోడా
భఁవర మేం మహాకాల కా మాన తోడా ||

457 . सुनो विनती नाथ मेरी
भच का बन्धन काट इनके, दया करो विशेष ॥
तरन तारन नाम धारा, तार दीजे आज ।
है तुम्हारे हाथ अब तो, स्वामी सब की लाज ॥
रोग भोग बियोग में, नहीं भक्ति साधन जोग ।
दीन बन्धु बख्श दीजे, शरन का संजोग ।
नाम दीजे काम कीजे, लीजे चरन लगाय ।
सब भिखारी हैं तुम्हारे, इनकी कीजे सहाय ॥
पतित पावन भय मिटावन, यह कहूँ कर जोर ।
राधास्वामी की मेहर से, छूटे मोर और तोर ॥
प्रार्थना

sunO vinatI nAtha mErI, jIva sahata kalESa |
Baca kA bandhana kATa inakE, dayA karO viSESha ||
tarana tArana nAma dhArA, tAra dIjE Aja |
hai tumhArE hAtha aba tO, svAmI saba kI lAja ||
rOga BOga biyOga mEM, nahIM Bakti sAdhana jOga |
dIna bandhu baKSa dIjE, Sarana kA saMjOga |
nAma dIjE kAma kIjE, lIjE carana lagAya |
saba BiKArI haiM tumhArE, inakI kIjE sahAya ||
patita pAvana Baya miTAvana, yaha kahU~M kara jOra |
rAdhAsvAmI kI mEhara sE, CUTE mOra aura tOra ||
prArthanA

సునో వినతీ నాథ మేరీ, జీవ సహత కలేశ |
భచ కా బన్ధన కాట ఇనకే, దయా కరో విశేష ||
తరన తారన నామ ధారా, తార దీజే ఆజ |
హై తుమ్హారే హాథ అబ తో, స్వామీ సబ కీ లాజ ||
రోగ భోగ బియోగ మేం, నహీం భక్తి సాధన జోగ |
దీన బన్ధు బఖ్శ దీజే, శరన కా సంజోగ |
నామ దీజే కామ కీజే, లీజే చరన లగాయ |
సబ భిఖారీ హైం తుమ్హారే, ఇనకీ కీజే సహాయ ||
పతిత పావన భయ మిటావన, యహ కహూఁ కర జోర |
రాధాస్వామీ కీ మేహర సే, ఛూటే మోర ఔర తోర ||
ప్రార్థనా

458 . कृपा सिंधु पूरन धनी
मंगल मय मंगल सदन, गुरु मंगलकारी ॥
दीन बन्धु करुना अयन, करुना के सागर ।
सगुन अगुन गुनवान हो, नागर गुन आगर ।
नहीं कोई महिमा कह सके, तुम अपरम्पारा ।
दया दृष्टि से देखिये, दे अपना सहारा ।
नाम रूप के जगत से, प्रभु तुम हो न्यारे ॥
नाम रूप दरसाय कर, बने सब के प्यारे ॥
भक्ति दान का दान दे, अपना कर लीजे ।
राधास्वामी नाम धन, कृपा मोहे दीजे ॥
नवी धुन

kRupA siMdhu pUrana dhanI, tuma saba kE hitakArI |
maMgala maya maMgala sadana, guru maMgalakArI ||
dIna bandhu karunA ayana, karunA kE sAgara |
saguna aguna gunavAna hO, nAgara guna Agara |
nahIM kO^^I mahimA kaha sakE, tuma aparampArA |
dayA dRuShTi sE dEKiyE, dE apanA sahArA |
nAma rUpa kE jagata sE, praBu tuma hO nyArE ||
nAma rUpa darasAya kara, banE saba kE pyArE ||
Bakti dAna kA dAna dE, apanA kara lIjE |
rAdhAsvAmI nAma dhana, kRupA mOhE dIjE ||
navI dhuna

కృపా సింధు పూరన ధనీ, తుమ సబ కే హితకారీ |
మంగల మయ మంగల సదన, గురు మంగలకారీ ||
దీన బన్ధు కరునా అయన, కరునా కే సాగర |
సగున అగున గునవాన హో, నాగర గున ఆగర |
నహీం కోఈ మహిమా కహ సకే, తుమ అపరమ్పారా |
దయా దృష్టి సే దేఖియే, దే అపనా సహారా |
నామ రూప కే జగత సే, ప్రభు తుమ హో న్యారే ||
నామ రూప దరసాయ కర, బనే సబ కే ప్యారే ||
భక్తి దాన కా దాన దే, అపనా కర లీజే |
రాధాస్వామీ నామ ధన, కృపా మోహే దీజే ||
నవీ ధున

459 . प्रेम नगर के डगर में सजनी
प्रीत रीति अमृत रस मीठा, हित चित
जग का फीका स्वाद त्याग दे, मन बचन मेरा बाबरी ॥
मानुष देह दया से पाया, फिर नहीं ऐसा दाव री ॥
नर शरीर सुर को भी दुर्लभ, सुगम सुसाध सुभाव री ॥
जैसे बने तैसे करले कमाई, मन धर भक्ति का भाव री ।
घट में परगट गुरु की लीला, निरख निरख हरपाव री ॥
अन्तर में तेरे नौबत झड़ती, धँस चल सहित हियाव री ।
अनहद बानी मंगल खानी, नित प्रति निसदिन गाव री ॥
राधास्वामी दया की मूरत, सांच दिल दरयाव री ।
चरण कमल की ओट पकड़ले, सूझे सुगम उपाव री ॥

prEma nagara kE Dagara mEM sajanI, sirakE bala tU AvarI ||
prIta rIti amRuta rasa mIThA, hita cita
jaga kA PIkA svAda tyAga dE, mana bacana mErA bAbarI ||
mAnuSha dEha dayA sE pAyA, Pira nahIM aisA dAva rI ||
nara SarIra sura kO BI durlaBa, sugama susAdha suBAva rI ||
jaisE banE taisE karalE kamA^^I, mana dhara Bakti kA BAva rI |
GaTa mEM paragaTa guru kI lIlA, niraKa niraKa harapAva rI ||
antara mEM tErE naubata JaDatI, dha~Msa cala sahita hiyAva rI |
anahada bAnI maMgala KAnI, nita prati nisadina gAva rI ||
rAdhAsvAmI dayA kI mUrata, sAMca dila darayAva rI |
caraNa kamala kI OTa pakaDalE, sUJE sugama upAva rI ||

ప్రేమ నగర కే డగర మేం సజనీ, సిరకే బల తూ ఆవరీ ||
ప్రీత రీతి అమృత రస మీఠా, హిత చిత
జగ కా ఫీకా స్వాద త్యాగ దే, మన బచన మేరా బాబరీ ||
మానుష దేహ దయా సే పాయా, ఫిర నహీం ఐసా దావ రీ ||
నర శరీర సుర కో భీ దుర్లభ, సుగమ సుసాధ సుభావ రీ ||
జైసే బనే తైసే కరలే కమాఈ, మన ధర భక్తి కా భావ రీ |
ఘట మేం పరగట గురు కీ లీలా, నిరఖ నిరఖ హరపావ రీ ||
అన్తర మేం తేరే నౌబత ఝడతీ, ధఁస చల సహిత హియావ రీ |
అనహద బానీ మంగల ఖానీ, నిత ప్రతి నిసదిన గావ రీ ||
రాధాస్వామీ దయా కీ మూరత, సాంచ దిల దరయావ రీ |
చరణ కమల కీ ఓట పకడలే, సూఝే సుగమ ఉపావ రీ ||

460 . पृथवी मंडल छोड़ के सजनी
सीधा मारग त्याग दे चित से, उलटे का कर ध्यान री ।
उलटे पन्थ है घर का रस्ता, कहना मेरा मान री ॥
गगन मंडल में सहस कमलदल, ओंकार अस्थान री ॥
घंटा शंख पखावज बाजे, सुन अनहद के कान री ॥
सुन्न में गंग जम्रुन की धारा, तिरबैनी अस्नान री । ।
मान सरोवर हंस केल करें, नीर क्षीर को छान री ॥
भँवर गुफा सोहंग धुन बंसी, कोटि कृष्ण करें गान री ॥
कोई कोई अवधू ज्ञानी समझे, गोपी गोप का तान री ॥
सत्त धाम में बीन सुहानी, सुख आनन्द की खान री ॥
अलख अगम राधास्वामी पद ऊँचा, पहुँचे संत सुज्ञान री ॥
उलट के अन्तर लख घट लीला, तब पावे गुरु ज्ञान री ॥
दाह जगत की सुख सब झूठा, अपनी बुध्दि पहचान री ॥
गुरु गम सुगम सुहावन प्यारी, कैसे करूँ बखान री ।
राधास्वामी दया करें जब पूरी, सूझे पद निरवान री ॥

pRuthavI maMDala CODa kE sajanI, ulaTa kE cala asamAna rI ||
sIdhA mAraga tyAga dE cita sE, ulaTE kA kara dhyAna rI |
ulaTE pantha hai Gara kA rastA, kahanA mErA mAna rI ||
gagana maMDala mEM sahasa kamaladala, OMkAra asthAna rI ||
GaMTA SaMKa paKAvaja bAjE, suna anahada kE kAna rI ||
sunna mEM gaMga jamruna kI dhArA, tirabainI asnAna rI | |
mAna sarOvara haMsa kEla karEM, nIra kShIra kO CAna rI ||
Ba~Mvara guPA sOhaMga dhuna baMsI, kOTi kRuShNa karEM gAna rI ||
kO^^I kO^^I avadhU j~jAnI samaJE, gOpI gOpa kA tAna rI ||
satta dhAma mEM bIna suhAnI, suKa Ananda kI KAna rI ||
alaKa agama rAdhAsvAmI pada U~McA, pahu~McE saMta suj~jAna rI ||
ulaTa kE antara laKa GaTa lIlA, taba pAvE guru j~jAna rI ||
dAha jagata kI suKa saba JUThA, apanI budhdi pahacAna rI ||
guru gama sugama suhAvana pyArI, kaisE karU~M baKAna rI |
rAdhAsvAmI dayA karEM jaba pUrI, sUJE pada niravAna rI ||

పృథవీ మండల ఛోడ కే సజనీ, ఉలట కే చల అసమాన రీ ||
సీధా మారగ త్యాగ దే చిత సే, ఉలటే కా కర ధ్యాన రీ |
ఉలటే పన్థ హై ఘర కా రస్తా, కహనా మేరా మాన రీ ||
గగన మండల మేం సహస కమలదల, ఓంకార అస్థాన రీ ||
ఘంటా శంఖ పఖావజ బాజే, సున అనహద కే కాన రీ ||
సున్న మేం గంగ జమ్రున కీ ధారా, తిరబైనీ అస్నాన రీ | |
మాన సరోవర హంస కేల కరేం, నీర క్షీర కో ఛాన రీ ||
భఁవర గుఫా సోహంగ ధున బంసీ, కోటి కృష్ణ కరేం గాన రీ ||
కోఈ కోఈ అవధూ జ్ఞానీ సమఝే, గోపీ గోప కా తాన రీ ||
సత్త ధామ మేం బీన సుహానీ, సుఖ ఆనన్ద కీ ఖాన రీ ||
అలఖ అగమ రాధాస్వామీ పద ఊఁచా, పహుఁచే సంత సుజ్ఞాన రీ ||
ఉలట కే అన్తర లఖ ఘట లీలా, తబ పావే గురు జ్ఞాన రీ ||
దాహ జగత కీ సుఖ సబ ఝూఠా, అపనీ బుధ్ది పహచాన రీ ||
గురు గమ సుగమ సుహావన ప్యారీ, కైసే కరూఁ బఖాన రీ |
రాధాస్వామీ దయా కరేం జబ పూరీ, సూఝే పద నిరవాన రీ ||

461 . त्याग भरोसे जगत को प्यारी
गुरु को खोज चरन में लगजा, भज गुरु साँसों साँस तू ।
गुरु समन कोई देव न दूजा, देखले धरन अकास तू ॥
गुरु की दया जीते जी पाले, आनन्द हर्ष हुलास री ।
तन के चिछड़े सत्तधाम में, करे सदा सहवास तू॥
सोच समझ कुछ मन में अपने, जग में रही निवास तू ॥
स्वारथ बस सब कुटुम्ब कबीले, इनसे भई उदास तू ॥
बिपत पड़े तन मन सब बैरी, उरझी चिंता फाँस तु ।
असा तृणा मोह मया सब, समझ काल का त्रास तू॥
राधास्वामी सदा सहाई, आजा उनके पास तू ।
हो सतसंग विवेक सहित नित, कर अज्ञान का नास तू ॥

tyAga BarOsE jagata kO pyArI, dhAra guru kI Asa tU ||
guru kO KOja carana mEM lagajA, Baja guru sA~MsOM sA~Msa tU |
guru samana kO^^I dEva na dUjA, dEKalE dharana akAsa tU ||
guru kI dayA jItE jI pAlE, Ananda harSha hulAsa rI |
tana kE ciCaDE sattadhAma mEM, karE sadA sahavAsa tU||
sOca samaJa kuCa mana mEM apanE, jaga mEM rahI nivAsa tU ||
svAratha basa saba kuTumba kabIlE, inasE Ba^^I udAsa tU ||
bipata paDE tana mana saba bairI, uraJI ciMtA PA~Msa tu |
asA tRuNA mOha mayA saba, samaJa kAla kA trAsa tU||
rAdhAsvAmI sadA sahA^^I, AjA unakE pAsa tU |
hO satasaMga vivEka sahita nita, kara aj~jAna kA nAsa tU ||

త్యాగ భరోసే జగత కో ప్యారీ, ధార గురు కీ ఆస తూ ||
గురు కో ఖోజ చరన మేం లగజా, భజ గురు సాఁసోం సాఁస తూ |
గురు సమన కోఈ దేవ న దూజా, దేఖలే ధరన అకాస తూ ||
గురు కీ దయా జీతే జీ పాలే, ఆనన్ద హర్ష హులాస రీ |
తన కే చిఛడే సత్తధామ మేం, కరే సదా సహవాస తూ||
సోచ సమఝ కుఛ మన మేం అపనే, జగ మేం రహీ నివాస తూ ||
స్వారథ బస సబ కుటుమ్బ కబీలే, ఇనసే భఈ ఉదాస తూ ||
బిపత పడే తన మన సబ బైరీ, ఉరఝీ చింతా ఫాఁస తు |
అసా తృణా మోహ మయా సబ, సమఝ కాల కా త్రాస తూ||
రాధాస్వామీ సదా సహాఈ, ఆజా ఉనకే పాస తూ |
హో సతసంగ వివేక సహిత నిత, కర అజ్ఞాన కా నాస తూ ||

462 त्याग भरोसे जगत को प्यारी, धार गुरु की असि तू
जा दिन पिया से भया विछोहा, आये पड़ी पिंजरे तन में री ॥
बिलपूँ तड़पूँ पिया के कारन, मृगनी भटकी ज्यों बन में री ॥
अखियन नीर बहे जल धारा, जोत नहीं मेरे नैनन में री ।
काँटा विरह को उरमें साले, कैसी फँसी हूँ उलझन में री ॥
स्वाँती बूँद जस रटत पपिहरा, मैं रटती पिया छिन छिन में री ।
पिया बिन कोई नर मोहि सुहावे,सुख नहिं बिन पिया जीवन में री ॥
मैं प्रुथवी पिया गगन बिराजे, कैसे मिलूँ सजनी छिन में री ॥
पंख नहीं जो उड़कर चालूँ, जीव पड़ा नित चिंतन में री ॥
राधास्वामी दया के सागर, दया करो प्रभू इस पन में री ।
पल में चाहो पिया से मिलावो, सुरत शब्द के साधन में री ॥

biraha AgE kalEjE BaDakI, nisa dina sOca rahE mana mEM rI ||
jA dina piyA sE BayA viCOhA, AyE paDI piMjarE tana mEM rI ||
bilapU~M taDapU~M piyA kE kArana, mRuganI BaTakI jyOM bana mEM rI ||
aKiyana nIra bahE jala dhArA, jOta nahIM mErE nainana mEM rI |
kA~MTA viraha kO uramEM sAlE, kaisI Pa~MsI hU~M ulaJana mEM rI ||
svA~MtI bU~Mda jasa raTata papiharA, maiM raTatI piyA Cina Cina mEM rI |
piyA bina kO^^I nara mOhi suhAvE,suKa nahiM bina piyA jIvana mEM rI ||
maiM pruthavI piyA gagana birAjE, kaisE milU~M sajanI Cina mEM rI ||
paMKa nahIM jO uDakara cAlU~M, jIva paDA nita ciMtana mEM rI ||
rAdhAsvAmI dayA kE sAgara, dayA karO praBU isa pana mEM rI |
pala mEM cAhO piyA sE milAvO, surata Sabda kE sAdhana mEM rI ||

బిరహ ఆగే కలేజే భడకీ, నిస దిన సోచ రహే మన మేం రీ ||
జా దిన పియా సే భయా విఛోహా, ఆయే పడీ పింజరే తన మేం రీ ||
బిలపూఁ తడపూఁ పియా కే కారన, మృగనీ భటకీ జ్యోం బన మేం రీ ||
అఖియన నీర బహే జల ధారా, జోత నహీం మేరే నైనన మేం రీ |
కాఁటా విరహ కో ఉరమేం సాలే, కైసీ ఫఁసీ హూఁ ఉలఝన మేం రీ ||
స్వాఁతీ బూఁద జస రటత పపిహరా, మైం రటతీ పియా ఛిన ఛిన మేం రీ |
పియా బిన కోఈ నర మోహి సుహావే,సుఖ నహిం బిన పియా జీవన మేం రీ ||
మైం ప్రుథవీ పియా గగన బిరాజే, కైసే మిలూఁ సజనీ ఛిన మేం రీ ||
పంఖ నహీం జో ఉడకర చాలూఁ, జీవ పడా నిత చింతన మేం రీ ||
రాధాస్వామీ దయా కే సాగర, దయా కరో ప్రభూ ఇస పన మేం రీ |
పల మేం చాహో పియా సే మిలావో, సురత శబ్ద కే సాధన మేం రీ ||

462 . बिरह आगे कलेजे भड़की
जा दिन पिया से भया विछोहा, आये पड़ी पिंजरे तन में री ॥
बिलपूँ तड़पूँ पिया के कारन, मृगनी भटकी ज्यों बन में री ॥
अखियन नीर बहे जल धारा, जोत नहीं मेरे नैनन में री ।
काँटा विरह को उरमें साले, कैसी फँसी हूँ उलझन में री ॥
स्वाँती बूँद जस रटत पपिहरा, मैं रटती पिया छिन छिन में री ।
पिया बिन कोई नर मोहि सुहावे,सुख नहिं बिन पिया जीवन में री ॥
मैं प्रुथवी पिया गगन बिराजे, कैसे मिलूँ सजनी छिन में री ॥
पंख नहीं जो उड़कर चालूँ, जीव पड़ा नित चिंतन में री ॥
राधास्वामी दया के सागर, दया करो प्रभू इस पन में री ।
पल में चाहो पिया से मिलावो, सुरत शब्द के साधन में री ॥

biraha AgE kalEjE BaDakI, nisa dina sOca rahE mana mEM rI ||
jA dina piyA sE BayA viCOhA, AyE paDI piMjarE tana mEM rI ||
bilapU~M taDapU~M piyA kE kArana, mRuganI BaTakI jyOM bana mEM rI ||
aKiyana nIra bahE jala dhArA, jOta nahIM mErE nainana mEM rI |
kA~MTA viraha kO uramEM sAlE, kaisI Pa~MsI hU~M ulaJana mEM rI ||
svA~MtI bU~Mda jasa raTata papiharA, maiM raTatI piyA Cina Cina mEM rI |
piyA bina kO^^I nara mOhi suhAvE,suKa nahiM bina piyA jIvana mEM rI ||
maiM pruthavI piyA gagana birAjE, kaisE milU~M sajanI Cina mEM rI ||
paMKa nahIM jO uDakara cAlU~M, jIva paDA nita ciMtana mEM rI ||
rAdhAsvAmI dayA kE sAgara, dayA karO praBU isa pana mEM rI |
pala mEM cAhO piyA sE milAvO, surata Sabda kE sAdhana mEM rI ||

బిరహ ఆగే కలేజే భడకీ, నిస దిన సోచ రహే మన మేం రీ ||
జా దిన పియా సే భయా విఛోహా, ఆయే పడీ పింజరే తన మేం రీ ||
బిలపూఁ తడపూఁ పియా కే కారన, మృగనీ భటకీ జ్యోం బన మేం రీ ||
అఖియన నీర బహే జల ధారా, జోత నహీం మేరే నైనన మేం రీ |
కాఁటా విరహ కో ఉరమేం సాలే, కైసీ ఫఁసీ హూఁ ఉలఝన మేం రీ ||
స్వాఁతీ బూఁద జస రటత పపిహరా, మైం రటతీ పియా ఛిన ఛిన మేం రీ |
పియా బిన కోఈ నర మోహి సుహావే,సుఖ నహిం బిన పియా జీవన మేం రీ ||
మైం ప్రుథవీ పియా గగన బిరాజే, కైసే మిలూఁ సజనీ ఛిన మేం రీ ||
పంఖ నహీం జో ఉడకర చాలూఁ, జీవ పడా నిత చింతన మేం రీ ||
రాధాస్వామీ దయా కే సాగర, దయా కరో ప్రభూ ఇస పన మేం రీ |
పల మేం చాహో పియా సే మిలావో, సురత శబ్ద కే సాధన మేం రీ ||

463 . आये पड़े भव के दुख सागर
गोते खाते बिकल शरीरा, कष्ट अधिक संसार में रे ।
है कोई ऐसा चतुर खिवय्या, करदे काढ़ किनार में रे ॥
अपना बल कुछ काम न आवे, चित है सोच विचार में रे ॥
कौन सुने मेरी किसको सुनाऊँ, शक्ति नहीं है पुकार में रे ॥
संकट भारी बिपत घनेरी, रहा न वार न पार में रे ॥
बुड़त का कोई संग न साथी, कुल कुटुम्ब परिवार में रे ॥
हाय हाय मैं केहि विधि निकसुँ, बैरी काल शिकार में रे ।
एक भरोसा राधास्वामी का, संत जीव उपकार में रे ॥
राधास्वामी दाता दया बिचारो, मैं नहीं वार न पार में रे ।
बाँह पकड़ मोहि आप बचाओ, खींचो निज दरबार में रे ॥
बिनती।

AyE paDE Bava kE duKa sAgara, DUba rahI meJadhAra mEM rE ||
gOtE KAtE bikala SarIrA, kaShTa adhika saMsAra mEM rE |
hai kO^^I aisA catura KivayyA, karadE kADha kinAra mEM rE ||
apanA bala kuCa kAma na AvE, cita hai sOca vicAra mEM rE ||
kauna sunE mErI kisakO sunA^^U~M, Sakti nahIM hai pukAra mEM rE ||
saMkaTa BArI bipata GanErI, rahA na vAra na pAra mEM rE ||
buData kA kO^^I saMga na sAthI, kula kuTumba parivAra mEM rE ||
hAya hAya maiM kEhi vidhi nikasu~M, bairI kAla SikAra mEM rE |
Eka BarOsA rAdhAsvAmI kA, saMta jIva upakAra mEM rE ||
rAdhAsvAmI dAtA dayA bicArO, maiM nahIM vAra na pAra mEM rE |
bA~Mha pakaDa mOhi Apa bacA^^O, KIMcO nija darabAra mEM rE ||
binatI|

ఆయే పడే భవ కే దుఖ సాగర, డూబ రహీ మెఝధార మేం రే ||
గోతే ఖాతే బికల శరీరా, కష్ట అధిక సంసార మేం రే |
హై కోఈ ఐసా చతుర ఖివయ్యా, కరదే కాఢ కినార మేం రే ||
అపనా బల కుఛ కామ న ఆవే, చిత హై సోచ విచార మేం రే ||
కౌన సునే మేరీ కిసకో సునాఊఁ, శక్తి నహీం హై పుకార మేం రే ||
సంకట భారీ బిపత ఘనేరీ, రహా న వార న పార మేం రే ||
బుడత కా కోఈ సంగ న సాథీ, కుల కుటుమ్బ పరివార మేం రే ||
హాయ హాయ మైం కేహి విధి నికసుఁ, బైరీ కాల శికార మేం రే |
ఏక భరోసా రాధాస్వామీ కా, సంత జీవ ఉపకార మేం రే ||
రాధాస్వామీ దాతా దయా బిచారో, మైం నహీం వార న పార మేం రే |
బాఁహ పకడ మోహి ఆప బచాఓ, ఖీంచో నిజ దరబార మేం రే ||
బినతీ|

464 . आदि अनादि अनन्त अमाया
देव दनुज नर किन्नर करता, सन्त जनन के हितकारी ॥
क्या कोई जाने तुम्हारी लीला, अगम अपार अरूप हो तुम ।
भेद न पावे ऋषि मुनि कोई, सारे जगत के भूप हो तुम ॥
सुनत कान बिन लखत नैन बिन, चलत बिना पद निस बासर ।
बिन जिभ्या बोले बहु बानी, ग्रहन करत सब कुछ बिन कर ॥

Adi anAdi ananta amAyA, niHkAyA mahimA BArI |
dEva danuja nara kinnara karatA, santa janana kE hitakArI ||
kyA kO^^I jAnE tumhArI lIlA, agama apAra arUpa hO tuma |
BEda na pAvE RuShi muni kO^^I, sArE jagata kE BUpa hO tuma ||
sunata kAna bina laKata naina bina, calata binA pada nisa bAsara |
bina jiByA bOlE bahu bAnI, grahana karata saba kuCa bina kara ||

ఆది అనాది అనన్త అమాయా, నిఃకాయా మహిమా భారీ |
దేవ దనుజ నర కిన్నర కరతా, సన్త జనన కే హితకారీ ||
క్యా కోఈ జానే తుమ్హారీ లీలా, అగమ అపార అరూప హో తుమ |
భేద న పావే ఋషి ముని కోఈ, సారే జగత కే భూప హో తుమ ||
సునత కాన బిన లఖత నైన బిన, చలత బినా పద నిస బాసర |
బిన జిభ్యా బోలే బహు బానీ, గ్రహన కరత సబ కుఛ బిన కర ||

466 . मंगल मय गुरु चरन
भव दुख सकल मिटाय, शान्त पद देने वाले ॥
भव सागर अति अगम पन्थ, नहीं सूझे कोई ॥
शब्द जहाज चढ़ाय, पार गुरु कीन्हा सोई ॥
बूढ़त रहे मॅझधार, मिला नहीं कोई सहाई ।
आये गुरु दातार, बाँह गह मेरी ठौर लगाई ॥
नाम रूप का भेद दिया, भरम भेद मिटाया ।
पद अभेद दरसाय, भेद को फन्द छुड़ाया ॥
राधास्वामी पद कमल, मन मधुप लुभाना ।
मन बानी के परे, मिला धुर पद निरवाना ॥
दसवी धुन

maMgala maya guru carana, tApa traya hara lEnE vAlE |
Bava duKa sakala miTAya, SAnta pada dEnE vAlE ||
Bava sAgara ati agama pantha, nahIM sUJE kO^^I ||
Sabda jahAja caDhAya, pAra guru kInhA sO^^I ||
bUDhata rahE meJadhAra, milA nahIM kO^^I sahA^^I |
AyE guru dAtAra, bA~Mha gaha mErI Thaura lagA^^I ||
nAma rUpa kA BEda diyA, Barama BEda miTAyA |
pada aBEda darasAya, BEda kO Panda CuDAyA ||
rAdhAsvAmI pada kamala, mana madhupa luBAnA |
mana bAnI kE parE, milA dhura pada niravAnA ||
dasavI dhuna

మంగల మయ గురు చరన, తాప త్రయ హర లేనే వాలే |
భవ దుఖ సకల మిటాయ, శాన్త పద దేనే వాలే ||
భవ సాగర అతి అగమ పన్థ, నహీం సూఝే కోఈ ||
శబ్ద జహాజ చఢాయ, పార గురు కీన్హా సోఈ ||
బూఢత రహే మెఝధార, మిలా నహీం కోఈ సహాఈ |
ఆయే గురు దాతార, బాఁహ గహ మేరీ ఠౌర లగాఈ ||
నామ రూప కా భేద దియా, భరమ భేద మిటాయా |
పద అభేద దరసాయ, భేద కో ఫన్ద ఛుడాయా ||
రాధాస్వామీ పద కమల, మన మధుప లుభానా |
మన బానీ కే పరే, మిలా ధుర పద నిరవానా ||
దసవీ ధున

467 . राधास्वामी नाम की बलिहारी
राधास्वामी नाम को, जो गावे तर जाय।
कलि कलेश सब नाश हों, सुख पावे दुख जाय ॥
हो सहज सहज भवजल पारी ॥
ऐसा नाम अपार, कोई न जाने भेद ॥
जो जाने सो पार हो, सहे न योनि का खेद ॥
जीवन न बने कभी संसारी ॥
राधास्वामी गाय कर, जनम सुफल करले ।
यही नाम निज नाम है, मन अपने धरले ॥
यही नाम है सच्चा हितकारी ॥
राधा सुरत का मूल है, स्वामी शब्द का मूल ।
सब आये इस वृक्ष में, डाल पात फल फूल ॥
राधास्वामी नाम है सरकारी ॥
बैठक स्वामी अभ्दुती, राधा निरखन हार ।
और न कोई लख सके, शोभा अगम अपार ॥
शोभा ही बने शोभा धारी ॥
गुप्त रूप जहाँ धारिया, राधास्वामी नाम ।
बिना मेहर नहिं पावई, जहाँ कोई विश्राम ॥
कोई समझे रहस्य को अधिकारी ॥
राधास्वामी सुमरिये, राधास्वामी गाय ।
राधास्वामी ध्याइये, मन चित बुध्दि लगाय ॥
गुरु देव करें तेरी रखवारी ॥

rAdhAsvAmI nAma kI balihArI, guru nAma mahA maMgalakArI ||
rAdhAsvAmI nAma kO, jO gAvE tara jAya|
kali kalESa saba nASa hOM, suKa pAvE duKa jAya ||
hO sahaja sahaja Bavajala pArI ||
aisA nAma apAra, kO^^I na jAnE BEda ||
jO jAnE sO pAra hO, sahE na yOni kA KEda ||
jIvana na banE kaBI saMsArI ||
rAdhAsvAmI gAya kara, janama suPala karalE |
yahI nAma nija nAma hai, mana apanE dharalE ||
yahI nAma hai saccA hitakArI ||
rAdhA surata kA mUla hai, svAmI Sabda kA mUla |
saba AyE isa vRukSha mEM, DAla pAta Pala PUla ||
rAdhAsvAmI nAma hai sarakArI ||
baiThaka svAmI aBdutI, rAdhA niraKana hAra |
aura na kO^^I laKa sakE, SOBA agama apAra ||
SOBA hI banE SOBA dhArI ||
gupta rUpa jahA~M dhAriyA, rAdhAsvAmI nAma |
binA mEhara nahiM pAva^^I, jahA~M kO^^I viSrAma ||
kO^^I samaJE rahasya kO adhikArI ||
rAdhAsvAmI sumariyE, rAdhAsvAmI gAya |
rAdhAsvAmI dhyA^^iyE, mana cita budhdi lagAya ||
guru dEva karEM tErI raKavArI ||

రాధాస్వామీ నామ కీ బలిహారీ, గురు నామ మహా మంగలకారీ ||
రాధాస్వామీ నామ కో, జో గావే తర జాయ|
కలి కలేశ సబ నాశ హోం, సుఖ పావే దుఖ జాయ ||
హో సహజ సహజ భవజల పారీ ||
ఐసా నామ అపార, కోఈ న జానే భేద ||
జో జానే సో పార హో, సహే న యోని కా ఖేద ||
జీవన న బనే కభీ సంసారీ ||
రాధాస్వామీ గాయ కర, జనమ సుఫల కరలే |
యహీ నామ నిజ నామ హై, మన అపనే ధరలే ||
యహీ నామ హై సచ్చా హితకారీ ||
రాధా సురత కా మూల హై, స్వామీ శబ్ద కా మూల |
సబ ఆయే ఇస వృక్ష మేం, డాల పాత ఫల ఫూల ||
రాధాస్వామీ నామ హై సరకారీ ||
బైఠక స్వామీ అభ్దుతీ, రాధా నిరఖన హార |
ఔర న కోఈ లఖ సకే, శోభా అగమ అపార ||
శోభా హీ బనే శోభా ధారీ ||
గుప్త రూప జహాఁ ధారియా, రాధాస్వామీ నామ |
బినా మేహర నహిం పావఈ, జహాఁ కోఈ విశ్రామ ||
కోఈ సమఝే రహస్య కో అధికారీ ||
రాధాస్వామీ సుమరియే, రాధాస్వామీ గాయ |
రాధాస్వామీ ధ్యాఇయే, మన చిత బుధ్ది లగాయ ||
గురు దేవ కరేం తేరీ రఖవారీ ||

468 . राधास्वामी नाम की बलिहारी
गुरु नाम महा मंगलकारी ॥
राधास्वामी नाम को, जो गावे तर जाय ।
कलि कलेश सब नाश हों, सुख पावे दुख जाय ॥
इस नाम की महिमा है भारी ॥
ऐसा नाम अपार यह, भेद न कोई जान ।
जो जाने सो पार है, जग नहीं जन्मे आन ।
मिलती है बन्ध से छुटकारी ॥
राधास्वामी गायकर, जनम सुफल करले ।
यही नाम निज नाम है, मन अपने धर ले ॥
नहीं कृत्रिम नाम हो हितकारी ॥
राधा सुरत का मूल है, स्वामी शब्द का मूल ।
निज स्वरूप के वृक्ष में, डाल पात फल फूल ॥
यह नाम नहीं है संसारी ॥
बैठक स्वामी अभ्दुति, राधा निरखनहार ।
और न कोई लख सके, शोभा अगम अपार ॥
निज सुरत है शब्द की दरबारी ॥
गुप्त रूप जहाँ धारिया, राधास्वामी नाम ।
बिना मेहर नहीं पावई, जहाँ कोई विश्राम ॥
बड़ भागी कोई हो अधिकारी ॥
अलख अगम अनाम का, राधास्वामी नाम ॥
तिरलोकी के है परे, राधास्वामी धाम ॥
वहाँ रंग न रूप न रेखा री ॥

rAdhAsvAmI nAma kI balihArI,
guru nAma mahA maMgalakArI ||
rAdhAsvAmI nAma kO, jO gAvE tara jAya |
kali kalESa saba nASa hOM, suKa pAvE duKa jAya ||
isa nAma kI mahimA hai BArI ||
aisA nAma apAra yaha, BEda na kO^^I jAna |
jO jAnE sO pAra hai, jaga nahIM janmE Ana |
milatI hai bandha sE CuTakArI ||
rAdhAsvAmI gAyakara, janama suPala karalE |
yahI nAma nija nAma hai, mana apanE dhara lE ||
nahIM kRutrima nAma hO hitakArI ||
rAdhA surata kA mUla hai, svAmI Sabda kA mUla |
nija svarUpa kE vRukSha mEM, DAla pAta Pala PUla ||
yaha nAma nahIM hai saMsArI ||
baiThaka svAmI aBduti, rAdhA niraKanahAra |
aura na kO^^I laKa sakE, SOBA agama apAra ||
nija surata hai Sabda kI darabArI ||
gupta rUpa jahA~M dhAriyA, rAdhAsvAmI nAma |
binA mEhara nahIM pAva^^I, jahA~M kO^^I viSrAma ||
baDa BAgI kO^^I hO adhikArI ||
alaKa agama anAma kA, rAdhAsvAmI nAma ||
tiralOkI kE hai parE, rAdhAsvAmI dhAma ||
vahA~M raMga na rUpa na rEKA rI ||

రాధాస్వామీ నామ కీ బలిహారీ,
గురు నామ మహా మంగలకారీ ||
రాధాస్వామీ నామ కో, జో గావే తర జాయ |
కలి కలేశ సబ నాశ హోం, సుఖ పావే దుఖ జాయ ||
ఇస నామ కీ మహిమా హై భారీ ||
ఐసా నామ అపార యహ, భేద న కోఈ జాన |
జో జానే సో పార హై, జగ నహీం జన్మే ఆన |
మిలతీ హై బన్ధ సే ఛుటకారీ ||
రాధాస్వామీ గాయకర, జనమ సుఫల కరలే |
యహీ నామ నిజ నామ హై, మన అపనే ధర లే ||
నహీం కృత్రిమ నామ హో హితకారీ ||
రాధా సురత కా మూల హై, స్వామీ శబ్ద కా మూల |
నిజ స్వరూప కే వృక్ష మేం, డాల పాత ఫల ఫూల ||
యహ నామ నహీం హై సంసారీ ||
బైఠక స్వామీ అభ్దుతి, రాధా నిరఖనహార |
ఔర న కోఈ లఖ సకే, శోభా అగమ అపార ||
నిజ సురత హై శబ్ద కీ దరబారీ ||
గుప్త రూప జహాఁ ధారియా, రాధాస్వామీ నామ |
బినా మేహర నహీం పావఈ, జహాఁ కోఈ విశ్రామ ||
బడ భాగీ కోఈ హో అధికారీ ||
అలఖ అగమ అనామ కా, రాధాస్వామీ నామ ||
తిరలోకీ కే హై పరే, రాధాస్వామీ ధామ ||
వహాఁ రంగ న రూప న రేఖా రీ ||

3-469 तेरी दया का दृढ़ विश्वास हुआ, चरनों में पड़ा निज दास हुआ
करूँ बीनती दोऊ कर जोरी, अरज सुनो राधास्वामी मोरी ।
संसार से सहज उदास हुआ ॥
सत्त पुरुष तुम सतगुरु दाता, सब जीवन के पितु और माता ।
ढारस बाँधी घट में उजास हुआ ॥
दया धार अपना कर लीजे, काल जाल से न्यारा कीजे ।
तब समझूँगा माया को नास हुआ ॥
सतयुग त्रेता व्दापर बीता, काहु न जानी शब्द की रीता ।
सब में अज्ञान का बास हुआ ॥
कलयुग में स्वामी दया बिचारी, परगट करके शब्द पुकारी ।
विधा सत ज्ञान को भास हुआ ॥
जीव काज स्वामी जग में आये, भव सागर से पार लगाये ।
तब दुखी जीव सुख रास हुआ ॥
तीन छोड़ चौथा पद दीना, सत्तनाम सत गुरु गति चीन्हा ॥
अनुभव का आप विकास हुआ ॥
जगमग जोत होत उजियारा, गगन सोत पर चन्द्र निहारा ।
घट ब्रह्मरेन्द्र कैलास हुआ ॥
स्वेत सिंघासन छत्र बिंराजे, अनहद शब्द गैब धुन गाजे ।
हिंया उमगा हर्ष हुलास हुआ ॥
क्षर अक्षर निह अक्षर पारा, बिनती करे जहाँ दास तुम्हारा ॥
पृथवी छूटी गुजर आकास हुआ ॥
लोक अलोक पाऊँ सुख धामा, चरन शरन दीजे विश्रामा ।
राधास्वामी चरन निवास हुआ ॥

tErI dayA kA dRuDha viSvAsa hu^^A, caranOM mEM paDA nija dAsa hu^^A ||
karU~M bInatI dO^^U kara jOrI, araja sunO rAdhAsvAmI mOrI |
saMsAra sE sahaja udAsa hu^^A ||
satta puruSha tuma sataguru dAtA, saba jIvana kE pitu aura mAtA |
DhArasa bA~MdhI GaTa mEM ujAsa hu^^A ||
dayA dhAra apanA kara lIjE, kAla jAla sE nyArA kIjE |
taba samaJU~MgA mAyA kO nAsa hu^^A ||
satayuga trEtA vdApara bItA, kAhu na jAnI Sabda kI rItA |
saba mEM aj~jAna kA bAsa hu^^A ||
kalayuga mEM svAmI dayA bicArI, paragaTa karakE Sabda pukArI |
vidhA sata j~jAna kO BAsa hu^^A ||
jIva kAja svAmI jaga mEM AyE, Bava sAgara sE pAra lagAyE |
taba duKI jIva suKa rAsa hu^^A ||
tIna CODa cauthA pada dInA, sattanAma sata guru gati cInhA ||
anuBava kA Apa vikAsa hu^^A ||
jagamaga jOta hOta ujiyArA, gagana sOta para candra nihArA |
GaTa brahmarEndra kailAsa hu^^A ||
svEta siMGAsana Catra biMrAjE, anahada Sabda gaiba dhuna gAjE |
hiMyA umagA harSha hulAsa hu^^A ||
kShara akShara niha akShara pArA, binatI karE jahA~M dAsa tumhArA ||
pRuthavI CUTI gujara AkAsa hu^^A ||
lOka alOka pA^^U~M suKa dhAmA, carana Sarana dIjE viSrAmA |
rAdhAsvAmI carana nivAsa hu^^A ||

తేరీ దయా కా దృఢ విశ్వాస హుఆ, చరనోం మేం పడా నిజ దాస హుఆ ||
కరూఁ బీనతీ దోఊ కర జోరీ, అరజ సునో రాధాస్వామీ మోరీ |
సంసార సే సహజ ఉదాస హుఆ ||
సత్త పురుష తుమ సతగురు దాతా, సబ జీవన కే పితు ఔర మాతా |
ఢారస బాఁధీ ఘట మేం ఉజాస హుఆ ||
దయా ధార అపనా కర లీజే, కాల జాల సే న్యారా కీజే |
తబ సమఝూఁగా మాయా కో నాస హుఆ ||
సతయుగ త్రేతా వ్దాపర బీతా, కాహు న జానీ శబ్ద కీ రీతా |
సబ మేం అజ్ఞాన కా బాస హుఆ ||
కలయుగ మేం స్వామీ దయా బిచారీ, పరగట కరకే శబ్ద పుకారీ |
విధా సత జ్ఞాన కో భాస హుఆ ||
జీవ కాజ స్వామీ జగ మేం ఆయే, భవ సాగర సే పార లగాయే |
తబ దుఖీ జీవ సుఖ రాస హుఆ ||
తీన ఛోడ చౌథా పద దీనా, సత్తనామ సత గురు గతి చీన్హా ||
అనుభవ కా ఆప వికాస హుఆ ||
జగమగ జోత హోత ఉజియారా, గగన సోత పర చన్ద్ర నిహారా |
ఘట బ్రహ్మరేన్ద్ర కైలాస హుఆ ||
స్వేత సింఘాసన ఛత్ర బింరాజే, అనహద శబ్ద గైబ ధున గాజే |
హింయా ఉమగా హర్ష హులాస హుఆ ||
క్షర అక్షర నిహ అక్షర పారా, బినతీ కరే జహాఁ దాస తుమ్హారా ||
పృథవీ ఛూటీ గుజర ఆకాస హుఆ ||
లోక అలోక పాఊఁ సుఖ ధామా, చరన శరన దీజే విశ్రామా |
రాధాస్వామీ చరన నివాస హుఆ ||

470 . तुझे किसने कहा कि वह पास नहीं
ढूँढ़त ढूँढ़त थक गये, पता न देवे कोय ।
सन्तों के सतसंग में, उसका दर्शन होय ।
यह समझ ले पृथ्वी आकाश नहीं ॥
घट में हैं सूझे नहीं, घट नहीं ढूँढे
चारों धाम में थक गये, अपना आपा खोय ।
निगुरा क्या पावे वह दास नहीं ॥
साँस साँस में रम रहा, सबका रमता राम ।
आँख खुले दर्शन मिले, घट में जपे जब नाम ।
वह करम धरम अभ्यास नहीं ॥
अपना आपा परख ले, सुरत शब्द की चाल ।
अपने आप में वह रहे, समझो के हो तू निहाल ।
इसे कैसे मिले जिसे आस नहीं ॥
राधास्वामी नाम ले, घट में बंद लगाय ।
तब तत छिन दर्शन मिले, भ्रान्ती भरम भुलाय ।
वह तीरथ बरत उपवास नहीं ॥

tuJE kisanE kahA ki vaha pAsa nahIM, vaha tuJamEM hai kAsI kailAsa nahIM ||
DhU~MDhata DhU~MDhata thaka gayE, patA na dEvE kOya |
santOM kE satasaMga mEM, usakA darSana hOya |
yaha samaJa lE pRuthvI AkASa nahIM ||
GaTa mEM haiM sUJE nahIM, GaTa nahIM DhU~MDhE
cArOM dhAma mEM thaka gayE, apanA ApA KOya |
nigurA kyA pAvE vaha dAsa nahIM ||
sA~Msa sA~Msa mEM rama rahA, sabakA ramatA rAma |
A~MKa KulE darSana milE, GaTa mEM japE jaba nAma |
vaha karama dharama aByAsa nahIM ||
apanA ApA paraKa lE, surata Sabda kI cAla |
apanE Apa mEM vaha rahE, samaJO kE hO tU nihAla |
isE kaisE milE jisE Asa nahIM ||
rAdhAsvAmI nAma lE, GaTa mEM baMda lagAya |
taba tata Cina darSana milE, BrAntI Barama BulAya |
vaha tIratha barata upavAsa nahIM ||

తుఝే కిసనే కహా కి వహ పాస నహీం, వహ తుఝమేం హై కాసీ కైలాస నహీం ||
ఢూఁఢత ఢూఁఢత థక గయే, పతా న దేవే కోయ |
సన్తోం కే సతసంగ మేం, ఉసకా దర్శన హోయ |
యహ సమఝ లే పృథ్వీ ఆకాశ నహీం ||
ఘట మేం హైం సూఝే నహీం, ఘట నహీం ఢూఁఢే
చారోం ధామ మేం థక గయే, అపనా ఆపా ఖోయ |
నిగురా క్యా పావే వహ దాస నహీం ||
సాఁస సాఁస మేం రమ రహా, సబకా రమతా రామ |
ఆఁఖ ఖులే దర్శన మిలే, ఘట మేం జపే జబ నామ |
వహ కరమ ధరమ అభ్యాస నహీం ||
అపనా ఆపా పరఖ లే, సురత శబ్ద కీ చాల |
అపనే ఆప మేం వహ రహే, సమఝో కే హో తూ నిహాల |
ఇసే కైసే మిలే జిసే ఆస నహీం ||
రాధాస్వామీ నామ లే, ఘట మేం బంద లగాయ |
తబ తత ఛిన దర్శన మిలే, భ్రాన్తీ భరమ భులాయ |
వహ తీరథ బరత ఉపవాస నహీం ||

5-471 क्या करना था क्यों मैंने किया, संसार को क्यों चित अपना दिया
भूली भूली क्यों फिरी, फूली काम के संग ॥
बिसराया गुरुदेव को, अपना मन किया भंग ॥
नहीं घट में जलाया भक्ति दीया ॥
मान ईर्षा व्देष की, अन्तर में खुली खान ।
ज्ञान रतन परखा नहीं, व्याप रहा अज्ञान ।
क्या लेना था, क्या मैंने लिया है॥
प्रेम पियाला पटक कर, विषय घूँट क्यों पी ॥
जो कोई विष को पिये, वह फिर कैसे जी ॥
नित विषय के बिष को घोल पिया ॥
जीना उसका सुफल है, जिये जो प्रेम के काज ।
नहिं तो मरजाना भला, यहि जीवन को लाज ।
जिया अपने लिये तो क्या वह जिया ॥
राधास्वामि दीन हित, कीजे मेरी सहाय
रहूँ चरन की ओट में, त्याग भरम समुदाय ॥
तुम ही हो प्यारे सच्चे पिया ॥

kyA karanA thA kyA maiMnE kiyA, saMsAra kO kyOM cita apanA diyA ||
BUlI BUlI kyOM PirI, PUlI kAma kE saMga ||
bisarAyA gurudEva kO, apanA mana kiyA BaMga ||
nahIM GaTa mEM jalAyA Bakti dIyA ||
mAna IrShA vdESha kI, antara mEM KulI KAna |
j~jAna ratana paraKA nahIM, vyApa rahA aj~jAna |
kyA lEnA thA, kyA maiMnE liyA hai||
prEma piyAlA paTaka kara, viShaya GU~MTa kyOM pI ||
jO kO^^I viSha kO piyE, vaha Pira kaisE jI ||
nita viShaya kE biSha kO GOla piyA ||
jInA usakA suPala hai, jiyE jO prEma kE kAja |
nahiM tO marajAnA BalA, yahi jIvana kO lAja |
jiyA apanE liyE tO kyA vaha jiyA ||
rAdhAsvAmi dIna hita, kIjE mErI sahAya
rahU~M carana kI OTa mEM, tyAga Barama samudAya ||
tuma hI hO pyArE saccE piyA ||

క్యా కరనా థా క్యా మైంనే కియా, సంసార కో క్యోం చిత అపనా దియా ||
భూలీ భూలీ క్యోం ఫిరీ, ఫూలీ కామ కే సంగ ||
బిసరాయా గురుదేవ కో, అపనా మన కియా భంగ ||
నహీం ఘట మేం జలాయా భక్తి దీయా ||
మాన ఈర్షా వ్దేష కీ, అన్తర మేం ఖులీ ఖాన |
జ్ఞాన రతన పరఖా నహీం, వ్యాప రహా అజ్ఞాన |
క్యా లేనా థా, క్యా మైంనే లియా హై||
ప్రేమ పియాలా పటక కర, విషయ ఘూఁట క్యోం పీ ||
జో కోఈ విష కో పియే, వహ ఫిర కైసే జీ ||
నిత విషయ కే బిష కో ఘోల పియా ||
జీనా ఉసకా సుఫల హై, జియే జో ప్రేమ కే కాజ |
నహిం తో మరజానా భలా, యహి జీవన కో లాజ |
జియా అపనే లియే తో క్యా వహ జియా ||
రాధాస్వామి దీన హిత, కీజే మేరీ సహాయ
రహూఁ చరన కీ ఓట మేం, త్యాగ భరమ సముదాయ ||
తుమ హీ హో ప్యారే సచ్చే పియా ||

472 . संसार महा दुखदाई है
क्यों आया क्या कर चला, क्या लिया अपने साथ ॥
गये जो क्या लेकर गये, क्या था उनके हाथ ।
कर ध्यान तू क्या सौदाई है ॥
मेरा तेरा कर मरा, कोई गया नहीं संग ।
देह तजी चलते समय, ज्यों केचुली भुजंग ॥
अब भी तुझे समझ न आई है ॥
फूल खिले मुरझा गये, कुमलाये गये सूख ।
ऐसे ही सबकी दशा, डाली जड़ और रूख ।
यहाँ जो है अगमा पाई है ॥
जगमग तारे रात के, कहने लगे प्रभात ।
मंद दशा अपनी हुई, क्या कह मुख से बात ।
क्यों आलस तुझको भाई हैं ॥
पंच तत्व के मेल से, बना है नर का शरीर ।
पाँच, पाँच में मिलेंगे, कैसे आवे धीर ।
यह दशा तो सब पर आई है॥
प्रान देह के संग को, देख है कैसा मेल ।
प्रान देह तजकर चला, क्या विचित्र है खेल ।
कोई यहां न संगी सहाई हैं ॥
राधास्वामी संग में, करले अपना काज ।
काल सदा सिर पर खड़ा, सज चलने का साज ।
सत संगत ही सुखदाई है ॥

saMsAra mahA duKadA^^I hai, kyOM dhOKE mEM mErE BA^^I hai ||
kyOM AyA kyA kara calA, kyA liyA apanE sAtha ||
gayE jO kyA lEkara gayE, kyA thA unakE hAtha |
kara dhyAna tU kyA saudA^^I hai ||
mErA tErA kara marA, kO^^I gayA nahIM saMga |
dEha tajI calatE samaya, jyOM kEculI BujaMga ||
aba BI tuJE samaJa na A^^I hai ||
PUla KilE muraJA gayE, kumalAyE gayE sUKa |
aisE hI sabakI daSA, DAlI jaDa aura rUKa |
yahA~M jO hai agamA pA^^I hai ||
jagamaga tArE rAta kE, kahanE lagE praBAta |
maMda daSA apanI hu^^I, kyA kaha muKa sE bAta |
kyOM Alasa tuJakO BA^^I haiM ||
paMca tatva kE mEla sE, banA hai nara kA SarIra |
pA~Mca, pA~Mca mEM milEMgE, kaisE AvE dhIra |
yaha daSA tO saba para A^^I hai||
prAna dEha kE saMga kO, dEKa hai kaisA mEla |
prAna dEha tajakara calA, kyA vicitra hai KEla |
kO^^I yahAM na saMgI sahA^^I haiM ||
rAdhAsvAmI saMga mEM, karalE apanA kAja |
kAla sadA sira para KaDA, saja calanE kA sAja |
sata saMgata hI suKadA^^I hai ||

సంసార మహా దుఖదాఈ హై, క్యోం ధోఖే మేం మేరే భాఈ హై ||
క్యోం ఆయా క్యా కర చలా, క్యా లియా అపనే సాథ ||
గయే జో క్యా లేకర గయే, క్యా థా ఉనకే హాథ |
కర ధ్యాన తూ క్యా సౌదాఈ హై ||
మేరా తేరా కర మరా, కోఈ గయా నహీం సంగ |
దేహ తజీ చలతే సమయ, జ్యోం కేచులీ భుజంగ ||
అబ భీ తుఝే సమఝ న ఆఈ హై ||
ఫూల ఖిలే మురఝా గయే, కుమలాయే గయే సూఖ |
ఐసే హీ సబకీ దశా, డాలీ జడ ఔర రూఖ |
యహాఁ జో హై అగమా పాఈ హై ||
జగమగ తారే రాత కే, కహనే లగే ప్రభాత |
మంద దశా అపనీ హుఈ, క్యా కహ ముఖ సే బాత |
క్యోం ఆలస తుఝకో భాఈ హైం ||
పంచ తత్వ కే మేల సే, బనా హై నర కా శరీర |
పాఁచ, పాఁచ మేం మిలేంగే, కైసే ఆవే ధీర |
యహ దశా తో సబ పర ఆఈ హై||
ప్రాన దేహ కే సంగ కో, దేఖ హై కైసా మేల |
ప్రాన దేహ తజకర చలా, క్యా విచిత్ర హై ఖేల |
కోఈ యహాం న సంగీ సహాఈ హైం ||
రాధాస్వామీ సంగ మేం, కరలే అపనా కాజ |
కాల సదా సిర పర ఖడా, సజ చలనే కా సాజ |
సత సంగత హీ సుఖదాఈ హై ||

473 . दुर्लभ अधिकारी को क्या है जी
खोजी तो कोई नहीं, सब करें वाद विवाद ।
बिंन करनी कैसे मिले, निकट प्रेम का स्वाद ॥
बातों में न कुछ भी धरा हैं जी ॥
आरत अधिकारी मिले, साधु होय दयाल ।
कुञ्जी भेद की दान दे, छिन में करे निहाल ॥
फिर तीर निशाने लगा है ॥
शम दम सावधान मन, मुक्ति की हो चित चाह ॥
दयावंत गुरुदेव तब, आप लखावें राह ।
अधिकार का उनको पता है। जी ॥
आये समुन्दर के निकट, मन में धार उमंग ॥
मोती तो उसको मिले, डूबे सिंध अभंग ।
तटवासी निराश रहा है जी ॥
प्रेम पियाला वह पिये, तन की छाँड़े आस ॥
तन का प्यार जिसे रहा, अंत में हुआ उदास ॥
राधास्वामी ने भेद दिया है जी ॥

durlaBa adhikArI kO kyA hai jI, adhikAra binA kyA milA hai jI||
KOjI tO kO^^I nahIM, saba karEM vAda vivAda |
biMna karanI kaisE milE, nikaTa prEma kA svAda ||
bAtOM mEM na kuCa BI dharA haiM jI ||
Arata adhikArI milE, sAdhu hOya dayAla |
ku~jjI BEda kI dAna dE, Cina mEM karE nihAla ||
Pira tIra niSAnE lagA hai ||
Sama dama sAvadhAna mana, mukti kI hO cita cAha ||
dayAvaMta gurudEva taba, Apa laKAvEM rAha |
adhikAra kA unakO patA hai| jI ||
AyE samundara kE nikaTa, mana mEM dhAra umaMga ||
mOtI tO usakO milE, DUbE siMdha aBaMga |
taTavAsI nirASa rahA hai jI ||
prEma piyAlA vaha piyE, tana kI CA~MDE Asa ||
tana kA pyAra jisE rahA, aMta mEM hu^^A udAsa ||
rAdhAsvAmI nE BEda diyA hai jI ||

దుర్లభ అధికారీ కో క్యా హై జీ, అధికార బినా క్యా మిలా హై జీ||
ఖోజీ తో కోఈ నహీం, సబ కరేం వాద వివాద |
బింన కరనీ కైసే మిలే, నికట ప్రేమ కా స్వాద ||
బాతోం మేం న కుఛ భీ ధరా హైం జీ ||
ఆరత అధికారీ మిలే, సాధు హోయ దయాల |
కుఞ్జీ భేద కీ దాన దే, ఛిన మేం కరే నిహాల ||
ఫిర తీర నిశానే లగా హై ||
శమ దమ సావధాన మన, ముక్తి కీ హో చిత చాహ ||
దయావంత గురుదేవ తబ, ఆప లఖావేం రాహ |
అధికార కా ఉనకో పతా హై| జీ ||
ఆయే సమున్దర కే నికట, మన మేం ధార ఉమంగ ||
మోతీ తో ఉసకో మిలే, డూబే సింధ అభంగ |
తటవాసీ నిరాశ రహా హై జీ ||
ప్రేమ పియాలా వహ పియే, తన కీ ఛాఁడే ఆస ||
తన కా ప్యార జిసే రహా, అంత మేం హుఆ ఉదాస ||
రాధాస్వామీ నే భేద దియా హై జీ ||

474 . भव जनम का हेरा फेरा है
नहीं आई अब तक समझ, अब कुछ समझले मीत ॥
आलस निद्रा छोड़ अब, आयु जायेगी बीत ।
झूठा सब मेरा तेरा है ॥
आये है सो जायेंगे, जाना बिस्वा बीस ।
जनम मरन चक्की चले, डालेंगे उनको पीस ॥
यहाँ कोई सहाई न तेरा है ॥
पन्थी आया पन्थ में, पन्थाई के भाव ।
आगे को पग दे नहीं, कैसे सूझे उपाव ।
दुविधा दुचिता का डेरा है ॥
दस दिन जीना जगत में, जीने की नहीं आस ॥
इसकी आसा क्या करे, गुरुमुख गुरु का दास ।
जग चिड़िया रैन बसेरा है
काल शिकारी ताक में, तू है वारा बाट ।
सोच सोच कुछ सोचले, कर चलने का ठाठ ॥
क्यों बाढ़ का राह में डेरा है ॥
ज्ञान सूर परकाश से, करले अपना काम ।
काम सहज है बंधुआ, भज भज गुरु का नाम ।
आगे फिर घोर अंधेरा है ॥
सुमिरन भजन और ध्यान में,अपना लगाले चित ।
राधास्वामी की दया, कुछ तो कर निज हित ।
उठ जाग तु अभी सवेरा है ॥

Bava janama kA hErA PErA hai, kyOM tuJakO saMSaya nE GErA hai ||
nahIM A^^I aba taka samaJa, aba kuCa samaJalE mIta ||
Alasa nidrA CODa aba, Ayu jAyEgI bIta |
JUThA saba mErA tErA hai ||
AyE hai sO jAyEMgE, jAnA bisvA bIsa |
janama marana cakkI calE, DAlEMgE unakO pIsa ||
yahA~M kO^^I sahA^^I na tErA hai ||
panthI AyA pantha mEM, panthA^^I kE BAva |
AgE kO paga dE nahIM, kaisE sUJE upAva |
duvidhA ducitA kA DErA hai ||
dasa dina jInA jagata mEM, jInE kI nahIM Asa ||
isakI AsA kyA karE, gurumuKa guru kA dAsa |
jaga ciDiyA raina basErA hai
kAla SikArI tAka mEM, tU hai vArA bATa |
sOca sOca kuCa sOcalE, kara calanE kA ThATha ||
kyOM bADha kA rAha mEM DErA hai ||
j~jAna sUra parakASa sE, karalE apanA kAma |
kAma sahaja hai baMdhu^^A, Baja Baja guru kA nAma |
AgE Pira GOra aMdhErA hai ||
sumirana Bajana aura dhyAna mEM,apanA lagAlE cita |
rAdhAsvAmI kI dayA, kuCa tO kara nija hita |
uTha jAga tu aBI savErA hai ||

భవ జనమ కా హేరా ఫేరా హై, క్యోం తుఝకో సంశయ నే ఘేరా హై ||
నహీం ఆఈ అబ తక సమఝ, అబ కుఛ సమఝలే మీత ||
ఆలస నిద్రా ఛోడ అబ, ఆయు జాయేగీ బీత |
ఝూఠా సబ మేరా తేరా హై ||
ఆయే హై సో జాయేంగే, జానా బిస్వా బీస |
జనమ మరన చక్కీ చలే, డాలేంగే ఉనకో పీస ||
యహాఁ కోఈ సహాఈ న తేరా హై ||
పన్థీ ఆయా పన్థ మేం, పన్థాఈ కే భావ |
ఆగే కో పగ దే నహీం, కైసే సూఝే ఉపావ |
దువిధా దుచితా కా డేరా హై ||
దస దిన జీనా జగత మేం, జీనే కీ నహీం ఆస ||
ఇసకీ ఆసా క్యా కరే, గురుముఖ గురు కా దాస |
జగ చిడియా రైన బసేరా హై
కాల శికారీ తాక మేం, తూ హై వారా బాట |
సోచ సోచ కుఛ సోచలే, కర చలనే కా ఠాఠ ||
క్యోం బాఢ కా రాహ మేం డేరా హై ||
జ్ఞాన సూర పరకాశ సే, కరలే అపనా కామ |
కామ సహజ హై బంధుఆ, భజ భజ గురు కా నామ |
ఆగే ఫిర ఘోర అంధేరా హై ||
సుమిరన భజన ఔర ధ్యాన మేం,అపనా లగాలే చిత |
రాధాస్వామీ కీ దయా, కుఛ తో కర నిజ హిత |
ఉఠ జాగ తు అభీ సవేరా హై ||

475 . गुरु चरणों में ठौर ठिकाना मिले
देखा माना जान लिया, दुखदाई संसार ॥
भव सागर गम्भीर अति, सूझे वार न वार ॥
तरने को इससे बहाना मिले ॥
भक्ति मिले परतीत मिले, निश्चय श्रध्दा पाय ॥
प्रेम मगन मन निस रे, तन का सोच भुलाय ।
जो दिवाना बनाये दिवाना मिले ॥
नशा चढ़े इस ढंग का, उतरे नहीं खुमार ॥
नाम अटल माता रहे, पिये अभी रस धार ।
दे मस्ती ऐसी मस्ताना मिले ॥
भूखा प्रेम अहार का, प्यासा प्रेम के नीर ॥
भूख प्यास सब दूर हों, रहे निश्चित शरीर ।
ऐसा मुझे पानी दाना मिले ॥
राधास्वामी आदि गुरु, दया क्षमा भंडार ।
दया दृष्टि अब कीजिये, मेरा हो उध्दार ।
तुम जैसा कोई सियाना मिले ॥

guru caraNOM mEM Thaura ThikAnA milE,padakamala kI CA~Mha mEM AnA milE ||
dEKA mAnA jAna liyA, duKadA^^I saMsAra ||
Bava sAgara gamBIra ati, sUJE vAra na vAra ||
taranE kO isasE bahAnA milE ||
Bakti milE paratIta milE, niScaya SradhdA pAya ||
prEma magana mana nisa rE, tana kA sOca BulAya |
jO divAnA banAyE divAnA milE ||
naSA caDhE isa DhaMga kA, utarE nahIM KumAra ||
nAma aTala mAtA rahE, piyE aBI rasa dhAra |
dE mastI aisI mastAnA milE ||
BUKA prEma ahAra kA, pyAsA prEma kE nIra ||
BUKa pyAsa saba dUra hOM, rahE niScita SarIra |
aisA muJE pAnI dAnA milE ||
rAdhAsvAmI Adi guru, dayA kShamA BaMDAra |
dayA dRuShTi aba kIjiyE, mErA hO udhdAra |
tuma jaisA kO^^I siyAnA milE ||

గురు చరణోం మేం ఠౌర ఠికానా మిలే,పదకమల కీ ఛాఁహ మేం ఆనా మిలే ||
దేఖా మానా జాన లియా, దుఖదాఈ సంసార ||
భవ సాగర గమ్భీర అతి, సూఝే వార న వార ||
తరనే కో ఇససే బహానా మిలే ||
భక్తి మిలే పరతీత మిలే, నిశ్చయ శ్రధ్దా పాయ ||
ప్రేమ మగన మన నిస రే, తన కా సోచ భులాయ |
జో దివానా బనాయే దివానా మిలే ||
నశా చఢే ఇస ఢంగ కా, ఉతరే నహీం ఖుమార ||
నామ అటల మాతా రహే, పియే అభీ రస ధార |
దే మస్తీ ఐసీ మస్తానా మిలే ||
భూఖా ప్రేమ అహార కా, ప్యాసా ప్రేమ కే నీర ||
భూఖ ప్యాస సబ దూర హోం, రహే నిశ్చిత శరీర |
ఐసా ముఝే పానీ దానా మిలే ||
రాధాస్వామీ ఆది గురు, దయా క్షమా భండార |
దయా దృష్టి అబ కీజియే, మేరా హో ఉధ్దార |
తుమ జైసా కోఈ సియానా మిలే ||

476 . गुरु गहकर हाथ संभालो मुझे
पाँच शत्रु पीछे लगे, करें सदा उत्पात ॥
तुम मेरी रक्षा करो, देकर नाम का दान ।
समरथ गुरु उनसे बचालो मुझे ॥
दीन अधीन मलीन चित, चंचल मूढ़ कुचाल ।
गुरु दात दुख भंजना, काटो यह जंजाल ।
हूँ मौत के मुँह में बचालो मुझे ॥
एक तुम्हारी आस है, आस किसी की नाँह ।
शक्ति नहीं असक्त हूँ, पकड़ो मेरी बाँह ॥
पद कमल की छाँह में पालो मुझे ॥
मेरे दिल में नित बसो, रख कर अपने संग ।
हिया जिया में बाढ़े सदा, प्रेम प्रतीत उमंग ॥
भव भय के भंवर से, उछालो मुझे ॥
बिनती कब तक मैं करूँ, आयु बीती जाय ।
राधास्वामी दीन हित, अब तो करो सहाय ॥
दुखदाई दसा से हटालो मुझे ॥

guru gahakara hAtha saMBAlO muJE, Bava jAla PaisA hU~M nikAlO muJE ||
pA~Mca Satru pICE lagE, karEM sadA utpAta ||
tuma mErI rakShA karO, dEkara nAma kA dAna |
samaratha guru unasE bacAlO muJE ||
dIna adhIna malIna cita, caMcala mUDha kucAla |
guru dAta duKa BaMjanA, kATO yaha jaMjAla |
hU~M mauta kE mu~Mha mEM bacAlO muJE ||
Eka tumhArI Asa hai, Asa kisI kI nA~Mha |
Sakti nahIM asakta hU~M, pakaDO mErI bA~Mha ||
pada kamala kI CA~Mha mEM pAlO muJE ||
mErE dila mEM nita basO, raKa kara apanE saMga |
hiyA jiyA mEM bADhE sadA, prEma pratIta umaMga ||
Bava Baya kE BaMvara sE, uCAlO muJE ||
binatI kaba taka maiM karU~M, Ayu bItI jAya |
rAdhAsvAmI dIna hita, aba tO karO sahAya ||
duKadA^^I dasA sE haTAlO muJE ||

గురు గహకర హాథ సంభాలో ముఝే, భవ జాల ఫైసా హూఁ నికాలో ముఝే ||
పాఁచ శత్రు పీఛే లగే, కరేం సదా ఉత్పాత ||
తుమ మేరీ రక్షా కరో, దేకర నామ కా దాన |
సమరథ గురు ఉనసే బచాలో ముఝే ||
దీన అధీన మలీన చిత, చంచల మూఢ కుచాల |
గురు దాత దుఖ భంజనా, కాటో యహ జంజాల |
హూఁ మౌత కే ముఁహ మేం బచాలో ముఝే ||
ఏక తుమ్హారీ ఆస హై, ఆస కిసీ కీ నాఁహ |
శక్తి నహీం అసక్త హూఁ, పకడో మేరీ బాఁహ ||
పద కమల కీ ఛాఁహ మేం పాలో ముఝే ||
మేరే దిల మేం నిత బసో, రఖ కర అపనే సంగ |
హియా జియా మేం బాఢే సదా, ప్రేమ ప్రతీత ఉమంగ ||
భవ భయ కే భంవర సే, ఉఛాలో ముఝే ||
బినతీ కబ తక మైం కరూఁ, ఆయు బీతీ జాయ |
రాధాస్వామీ దీన హిత, అబ తో కరో సహాయ ||
దుఖదాఈ దసా సే హటాలో ముఝే ||

477 . अज्ञान का फन्द कटा देना
क्या हूँ कहाँ हैं कौन हूँ, कहाँ से आया भाग ॥
तुम कैसे मिले अब मुझे, क्यों चित बड़ा अनुराग ॥
यह अकथ कहानी सुना देना ॥
विधा अविधा वस्तु क्या, जनम मरन क्यों होय ।
ईश जीव सम्बन्ध क्या, समझे क्योंकर कोय ॥
भली भाँति यह मरम समझा देना ॥
जनम न लेना हानि क्या, जनम लिया तो लाभ क्या ।
जनम मरन में दुख महा, कौन उसे है चाहता ॥
बस गुत्थी को तुम सुलझा देना ॥
परमारथ व्यौहार क्या, क्या है इसमें भेद ।
किस विधि बरनें यह विषय, शास्त्र स्मृति भेद ॥
जो तत्व हो उसे बता देना ॥
भरम जाल के फाँस में, हँस पाया बहु दुख ।
अब गुरु का संग मिला, मन कुछ पावे सुख ॥
राधास्वामी निज पंथ लखा देना ॥

aj~jAna kA Panda kaTA dEnA, guru j~jAna kI jOti diKA dEnA ||
kyA hU~M kahA~M haiM kauna hU~M, kahA~M sE AyA BAga ||
tuma kaisE milE aba muJE, kyOM cita baDA anurAga ||
yaha akatha kahAnI sunA dEnA ||
vidhA avidhA vastu kyA, janama marana kyOM hOya |
ISa jIva sambandha kyA, samaJE kyOMkara kOya ||
BalI BA~Mti yaha marama samaJA dEnA ||
janama na lEnA hAni kyA, janama liyA tO lABa kyA |
janama marana mEM duKa mahA, kauna usE hai cAhatA ||
basa gutthI kO tuma sulaJA dEnA ||
paramAratha vyauhAra kyA, kyA hai isamEM BEda |
kisa vidhi baranEM yaha viShaya, SAstra smRuti BEda ||
jO tatva hO usE batA dEnA ||
Barama jAla kE PA~Msa mEM, ha~Msa pAyA bahu duKa |
aba guru kA saMga milA, mana kuCa pAvE suKa ||
rAdhAsvAmI nija paMtha laKA dEnA ||

అజ్ఞాన కా ఫన్ద కటా దేనా, గురు జ్ఞాన కీ జోతి దిఖా దేనా ||
క్యా హూఁ కహాఁ హైం కౌన హూఁ, కహాఁ సే ఆయా భాగ ||
తుమ కైసే మిలే అబ ముఝే, క్యోం చిత బడా అనురాగ ||
యహ అకథ కహానీ సునా దేనా ||
విధా అవిధా వస్తు క్యా, జనమ మరన క్యోం హోయ |
ఈశ జీవ సమ్బన్ధ క్యా, సమఝే క్యోంకర కోయ ||
భలీ భాఁతి యహ మరమ సమఝా దేనా ||
జనమ న లేనా హాని క్యా, జనమ లియా తో లాభ క్యా |
జనమ మరన మేం దుఖ మహా, కౌన ఉసే హై చాహతా ||
బస గుత్థీ కో తుమ సులఝా దేనా ||
పరమారథ వ్యౌహార క్యా, క్యా హై ఇసమేం భేద |
కిస విధి బరనేం యహ విషయ, శాస్త్ర స్మృతి భేద ||
జో తత్వ హో ఉసే బతా దేనా ||
భరమ జాల కే ఫాఁస మేం, హఁస పాయా బహు దుఖ |
అబ గురు కా సంగ మిలా, మన కుఛ పావే సుఖ ||
రాధాస్వామీ నిజ పంథ లఖా దేనా ||

478 . दो दिन का मेला ठेला है
तिरिया बोली पुरुष से, तू है जनम का मीत ।
अन्त समय नहीं संग हुई, यही यहाँ की रीत ॥
यह मिथ्या सारा झमेला है ॥
माता बोली पुत्र से, पुत्र पुत्र है तू ॥
घर को बसा व्यौहार कर, सुन्दर आवे बहू ॥
सबने इस खेल को खेला है ॥
बाप कहे बेटा मेरा, स्वारथ बस लपटान ।
बिन स्वारथ बेटा नहीं, कर न उसका ध्यान ॥
फिर बेटा नहीं मिट्टी का ढेला है ॥
धन दौलत सब हैं भरे, यह नर का अभिमान ।
चलते समय विचार कर, सब हैं धूल समान ॥
नहीं संग छदाम न धेला है ॥
परमारथ व्यौहार में, देखा यह व्यौहार ।
बाप पुत्र चेला गुरु, इनमें कहाँ कुछ सार ॥
नहीं गुरु यहाँ कोई न चेला है ॥
जहाँ स्वारथ तहां जगत है, कही सुनी मत मान ।
अपनी आँखों देख लो, जान मान पहचान ॥
नहीं समझ तो दुख नित झेला है॥
राधास्वामी संग में, तत्व को मरम को बूझ ।
शब्द योग अभ्यास कर, ले अनुभव की सूझ ॥
यह साधन सुगम सुहेला है॥

dO dina kA mElA ThElA hai, Pira kyA hai tU Apa akElA hai ||
tiriyA bOlI puruSha sE, tU hai janama kA mIta |
anta samaya nahIM saMga hu^^I, yahI yahA~M kI rIta ||
yaha mithyA sArA JamElA hai ||
mAtA bOlI putra sE, putra putra hai tU ||
Gara kO basA vyauhAra kara, sundara AvE bahU ||
sabanE isa KEla kO KElA hai ||
bApa kahE bETA mErA, svAratha basa lapaTAna |
bina svAratha bETA nahIM, kara na usakA dhyAna ||
Pira bETA nahIM miTTI kA DhElA hai ||
dhana daulata saba haiM BarE, yaha nara kA aBimAna |
calatE samaya vicAra kara, saba haiM dhUla samAna ||
nahIM saMga CadAma na dhElA hai ||
paramAratha vyauhAra mEM, dEKA yaha vyauhAra |
bApa putra cElA guru, inamEM kahA~M kuCa sAra ||
nahIM guru yahA~M kO^^I na cElA hai ||
jahA~M svAratha tahAM jagata hai, kahI sunI mata mAna |
apanI A~MKOM dEKa lO, jAna mAna pahacAna ||
nahIM samaJa tO duKa nita JElA hai||
rAdhAsvAmI saMga mEM, tatva kO marama kO bUJa |
Sabda yOga aByAsa kara, lE anuBava kI sUJa ||
yaha sAdhana sugama suhElA hai||

దో దిన కా మేలా ఠేలా హై, ఫిర క్యా హై తూ ఆప అకేలా హై ||
తిరియా బోలీ పురుష సే, తూ హై జనమ కా మీత |
అన్త సమయ నహీం సంగ హుఈ, యహీ యహాఁ కీ రీత ||
యహ మిథ్యా సారా ఝమేలా హై ||
మాతా బోలీ పుత్ర సే, పుత్ర పుత్ర హై తూ ||
ఘర కో బసా వ్యౌహార కర, సున్దర ఆవే బహూ ||
సబనే ఇస ఖేల కో ఖేలా హై ||
బాప కహే బేటా మేరా, స్వారథ బస లపటాన |
బిన స్వారథ బేటా నహీం, కర న ఉసకా ధ్యాన ||
ఫిర బేటా నహీం మిట్టీ కా ఢేలా హై ||
ధన దౌలత సబ హైం భరే, యహ నర కా అభిమాన |
చలతే సమయ విచార కర, సబ హైం ధూల సమాన ||
నహీం సంగ ఛదామ న ధేలా హై ||
పరమారథ వ్యౌహార మేం, దేఖా యహ వ్యౌహార |
బాప పుత్ర చేలా గురు, ఇనమేం కహాఁ కుఛ సార ||
నహీం గురు యహాఁ కోఈ న చేలా హై ||
జహాఁ స్వారథ తహాం జగత హై, కహీ సునీ మత మాన |
అపనీ ఆఁఖోం దేఖ లో, జాన మాన పహచాన ||
నహీం సమఝ తో దుఖ నిత ఝేలా హై||
రాధాస్వామీ సంగ మేం, తత్వ కో మరమ కో బూఝ |
శబ్ద యోగ అభ్యాస కర, లే అనుభవ కీ సూఝ ||
యహ సాధన సుగమ సుహేలా హై||

479 . जब चढे सुरत नभ के मंडल
मन के तीन स्वरूप हैं, मूढ़ अबुध्दि कुचाल ।
यह सुधरें छिन में अभी, जब हों गुरु दयाल ।
फिर फँसे न माया के दल दल ॥
गुरु पद परस के शान्त हो, अब नहीं भ्रान्ती न भर्म ॥
चाह मिटी चिंता गई, कटे जनम का कर्म ॥
चले सत की ओर हो सँभल संभल ॥
अलख लखा वो अगम गम, अकथ की कथा विचार ।
निज घट में बासा किया, सतगुरु की बलिहार ॥
अन्तर में धँसा, बाहर से मचल ॥
मैं क्या हैं और क्या तजूँ, नहीं गहन नहीं त्याग ।
इतते तोड़ा भाव को, उतकी ओर को भाग ॥
यहाँ से वहाँ पहुँचा सहज निकल ॥
राधास्वामी की दया, सुफल भई नर देह ।
अब क्यों भरमावे मुझे, कुल परिवार और गेह ।
मिले गुरु भक्ति का यह है फल ॥

jaba caDhE surata naBa kE maMDala, nahIM cita BaMga na mana caMcala ||
mana kE tIna svarUpa haiM, mUDha abudhdi kucAla |
yaha sudharEM Cina mEM aBI, jaba hOM guru dayAla |
Pira Pa~MsE na mAyA kE dala dala ||
guru pada parasa kE SAnta hO, aba nahIM BrAntI na Barma ||
cAha miTI ciMtA ga^^I, kaTE janama kA karma ||
calE sata kI Ora hO sa~MBala saMBala ||
alaKa laKA vO agama gama, akatha kI kathA vicAra |
nija GaTa mEM bAsA kiyA, sataguru kI balihAra ||
antara mEM dha~MsA, bAhara sE macala ||
maiM kyA haiM aura kyA tajU~M, nahIM gahana nahIM tyAga |
itatE tODA BAva kO, utakI Ora kO BAga ||
yahA~M sE vahA~M pahu~McA sahaja nikala ||
rAdhAsvAmI kI dayA, suPala Ba^^I nara dEha |
aba kyOM BaramAvE muJE, kula parivAra aura gEha |
milE guru Bakti kA yaha hai Pala ||

జబ చఢే సురత నభ కే మండల, నహీం చిత భంగ న మన చంచల ||
మన కే తీన స్వరూప హైం, మూఢ అబుధ్ది కుచాల |
యహ సుధరేం ఛిన మేం అభీ, జబ హోం గురు దయాల |
ఫిర ఫఁసే న మాయా కే దల దల ||
గురు పద పరస కే శాన్త హో, అబ నహీం భ్రాన్తీ న భర్మ ||
చాహ మిటీ చింతా గఈ, కటే జనమ కా కర్మ ||
చలే సత కీ ఓర హో సఁభల సంభల ||
అలఖ లఖా వో అగమ గమ, అకథ కీ కథా విచార |
నిజ ఘట మేం బాసా కియా, సతగురు కీ బలిహార ||
అన్తర మేం ధఁసా, బాహర సే మచల ||
మైం క్యా హైం ఔర క్యా తజూఁ, నహీం గహన నహీం త్యాగ |
ఇతతే తోడా భావ కో, ఉతకీ ఓర కో భాగ ||
యహాఁ సే వహాఁ పహుఁచా సహజ నికల ||
రాధాస్వామీ కీ దయా, సుఫల భఈ నర దేహ |
అబ క్యోం భరమావే ముఝే, కుల పరివార ఔర గేహ |
మిలే గురు భక్తి కా యహ హై ఫల ||

481 . गुरु करता घरता किसे मानूँ और किसे तत्व मैं पहचानूँ ||
जब आया सतसंग में, मया सत्त का संग |
सत्त रूप गुरुदेव तुम, अभय अमान असंग ||
सत तुम्हें छोड़ किसको जानूँ ॥
तुम ही सबकी आदि हो, आदि अनादि अनन्त ।
तुम्हरे मुख से सब प्रगट, मंत्र तंत्र क्यों जीव जन्त ॥
क्यो टेक तुम्हारी न चित ठानूं ॥
ब्रह्म जीव परब्रंह्म की, उत्पति तुम्हारे बैन |
सत संगत के बचन से, लखपाया यह सैन ||
यूँ चीर नीर को मैं छानू ॥
तुम अखंड व्यापक महा, अजर अमर अविकार ।
सब लख पड़े विचार से, तुम सब के आधार ॥
इस सत में असत न मैं सानू ॥
राधास्वामी परम गुरु, तुम हो संग असंग ।
सत पद ओम् के रूप तुम, अधिष्ठान सोहंग ॥
घट प्रगट ज्ञान के शशी झानू ||

guru karatA GaratA kisE mAnU~M aura kisE tatva maiM pahacAnU~M ||
jaba AyA satasaMga mEM, mayA satta kA saMga |
satta rUpa gurudEva tuma, aBaya amAna asaMga ||
sata tumhEM CODa kisakO jAnU~M ||
tuma hI sabakI Adi hO, Adi anAdi ananta |
tumharE muKa sE saba pragaTa, maMtra taMtra kyOM jIva janta ||
kyO TEka tumhArI na cita ThAnUM ||
brahma jIva parabraMhma kI, utpati tumhArE baina |
sata saMgata kE bacana sE, laKapAyA yaha saina ||
yU~M cIra nIra kO maiM CAnU ||
tuma aKaMDa vyApaka mahA, ajara amara avikAra |
saba laKa paDE vicAra sE, tuma saba kE AdhAra ||
isa sata mEM asata na maiM sAnU ||
rAdhAsvAmI parama guru, tuma hO saMga asaMga |
sata pada Om kE rUpa tuma, adhiShThAna sOhaMga ||
GaTa pragaTa j~jAna kE SaSI JAnU ||

గురు కరతా ఘరతా కిసే మానూఁ ఔర కిసే తత్వ మైం పహచానూఁ ||
జబ ఆయా సతసంగ మేం, మయా సత్త కా సంగ |
సత్త రూప గురుదేవ తుమ, అభయ అమాన అసంగ ||
సత తుమ్హేం ఛోడ కిసకో జానూఁ ||
తుమ హీ సబకీ ఆది హో, ఆది అనాది అనన్త |
తుమ్హరే ముఖ సే సబ ప్రగట, మంత్ర తంత్ర క్యోం జీవ జన్త ||
క్యో టేక తుమ్హారీ న చిత ఠానూం ||
బ్రహ్మ జీవ పరబ్రంహ్మ కీ, ఉత్పతి తుమ్హారే బైన |
సత సంగత కే బచన సే, లఖపాయా యహ సైన ||
యూఁ చీర నీర కో మైం ఛానూ ||
తుమ అఖండ వ్యాపక మహా, అజర అమర అవికార |
సబ లఖ పడే విచార సే, తుమ సబ కే ఆధార ||
ఇస సత మేం అసత న మైం సానూ ||
రాధాస్వామీ పరమ గురు, తుమ హో సంగ అసంగ |
సత పద ఓమ్ కే రూప తుమ, అధిష్ఠాన సోహంగ ||
ఘట ప్రగట జ్ఞాన కే శశీ ఝానూ ||

[19-486 ] तुमने सतसंग से क्या पाया, नहीं समझ में सार तत्व आया ॥टेका
सुमिरन ध्यान भजन का, प्रगटा नहीं प्रभाव ।
फिर क्या लाभ भया तुम्हें, हाथ पड़ा नहीं दाव ।
यूँ ही भरमे और भरमाया ॥
सहसकमल भ्रू मध्य की, समझ न आई बात ।
त्रिकुटी पद परखा नहीं, मन का मचा उत्पात ।
कहाँ सुन्न समाध में लव लाया ॥
शब्दार्थ के ज्ञान की, नहीं पाई कुछ गम ।
समय अमोलक खोगया, नहीं दम है नहीं शम ।
क्या हुआ जो शब्द भजन गाया ॥
आसन मारे क्या हुआ, नहीं समाहित चित ।
तुमने गुरु के संग में, किया न अपना हित ।
माया और काल ने अटकाया ॥
चेत चेत अब चेत ले, चेत के करले काम ।
सोच सोच कुछ सोच मन, सोच के जप गुरुनाम ।
राधास्वामी ने सब विधि समझाया ॥

tumanE satasaMga sE kyA pAyA, nahIM samaJa mEM sAra tatva AyA ||
sumirana dhyAna Bajana kA, pragaTA nahIM praBAva |
Pira kyA lABa BayA tumhEM, hAtha paDA nahIM dAva |
yU~M hI BaramE aura BaramAyA ||
sahasakamala BrU madhya kI, samaJa na A^^I bAta |
trikuTI pada paraKA nahIM, mana kA macA utpAta |
kahA~M sunna samAdha mEM lava lAyA ||
SabdArtha kE j~jAna kI, nahIM pA^^I kuCa gama |
samaya amOlaka KOgayA, nahIM dama hai nahIM Sama |
kyA hu^^A jO Sabda Bajana gAyA ||
Asana mArE kyA hu^^A, nahIM samAhita cita |
tumanE guru kE saMga mEM, kiyA na apanA hita |
mAyA aura kAla nE aTakAyA ||
cEta cEta aba cEta lE, cEta kE karalE kAma |
sOca sOca kuCa sOca mana, sOca kE japa gurunAma |
rAdhAsvAmI nE saba vidhi samaJAyA ||

తుమనే సతసంగ సే క్యా పాయా, నహీం సమఝ మేం సార తత్వ ఆయా ||
సుమిరన ధ్యాన భజన కా, ప్రగటా నహీం ప్రభావ |
ఫిర క్యా లాభ భయా తుమ్హేం, హాథ పడా నహీం దావ |
యూఁ హీ భరమే ఔర భరమాయా ||
సహసకమల భ్రూ మధ్య కీ, సమఝ న ఆఈ బాత |
త్రికుటీ పద పరఖా నహీం, మన కా మచా ఉత్పాత |
కహాఁ సున్న సమాధ మేం లవ లాయా ||
శబ్దార్థ కే జ్ఞాన కీ, నహీం పాఈ కుఛ గమ |
సమయ అమోలక ఖోగయా, నహీం దమ హై నహీం శమ |
క్యా హుఆ జో శబ్ద భజన గాయా ||
ఆసన మారే క్యా హుఆ, నహీం సమాహిత చిత |
తుమనే గురు కే సంగ మేం, కియా న అపనా హిత |
మాయా ఔర కాల నే అటకాయా ||
చేత చేత అబ చేత లే, చేత కే కరలే కామ |
సోచ సోచ కుఛ సోచ మన, సోచ కే జప గురునామ |
రాధాస్వామీ నే సబ విధి సమఝాయా ||

[20-487 ] जब ओढ़ी सत की कामरिया, सुनी भँवर सोहंगम बाँसुरिया ॥टेक॥सोहम् सोहम् धुन उठी, गूज रही चहुँ ओर
सोहम् सोहम् धुन उठी, गूँज रही चहुँ ओर ।
बंसी की धुन मधुर सुन, मगन हुआ मन मोर ।
सुरत नाहीं रही गांवरिया ॥
माया काल की लख दशा, अब न पडूँ अज्ञान।
सुन बंसी की तान को, सत के चलूँ मैदान ।
सतगुरु संग फिरे मेरी भाँवरिया ॥
आँख खुली दर्शन मिला, चमका सत का नूर ।
निकट हुई गुरुदेव से, अब तो रही न दूर ।
दुविधा की भागी चामरिया ॥
योग ज्ञान संजोग से, प्रगट भये गुरुदेव ।
चरन कमल चित जोड़कर, करुँ निरंतर सेव ।
मिला मुझको मेरा साँवरिया ॥
राधास्वामी भज सदा, मेटा मन का विकार ।
जहाँ देखूँ गुरुदेव हैं, महिमा अगम अपार ॥
हुई सूर सुरत मेरी पामरिया ॥

jaba ODhI sata kI kAmariyA, sunI Ba~Mvara sOhaMgama bA~MsuriyA ||
sOham sOham dhuna uThI, gU~Mja rahI cahu~M Ora |
baMsI kI dhuna madhura suna, magana hu^^A mana mOra |
surata nAhIM rahI gAMvariyA ||
mAyA kAla kI laKa daSA, aba na paDU~M aj~jAna|
suna baMsI kI tAna kO, sata kE calU~M maidAna |
sataguru saMga PirE mErI BA~MvariyA ||
A~MKa KulI darSana milA, camakA sata kA nUra |
nikaTa hu^^I gurudEva sE, aba tO rahI na dUra |
duvidhA kI BAgI cAmariyA ||
yOga j~jAna saMjOga sE, pragaTa BayE gurudEva |
carana kamala cita jODakara, karu~M niraMtara sEva |
milA muJakO mErA sA~MvariyA ||
rAdhAsvAmI Baja sadA, mETA mana kA vikAra |
jahA~M dEKU~M gurudEva haiM, mahimA agama apAra ||
hu^^I sUra surata mErI pAmariyA ||

జబ ఓఢీ సత కీ కామరియా, సునీ భఁవర సోహంగమ బాఁసురియా ||
సోహమ్ సోహమ్ ధున ఉఠీ, గూఁజ రహీ చహుఁ ఓర |
బంసీ కీ ధున మధుర సున, మగన హుఆ మన మోర |
సురత నాహీం రహీ గాంవరియా ||
మాయా కాల కీ లఖ దశా, అబ న పడూఁ అజ్ఞాన|
సున బంసీ కీ తాన కో, సత కే చలూఁ మైదాన |
సతగురు సంగ ఫిరే మేరీ భాఁవరియా ||
ఆఁఖ ఖులీ దర్శన మిలా, చమకా సత కా నూర |
నికట హుఈ గురుదేవ సే, అబ తో రహీ న దూర |
దువిధా కీ భాగీ చామరియా ||
యోగ జ్ఞాన సంజోగ సే, ప్రగట భయే గురుదేవ |
చరన కమల చిత జోడకర, కరుఁ నిరంతర సేవ |
మిలా ముఝకో మేరా సాఁవరియా ||
రాధాస్వామీ భజ సదా, మేటా మన కా వికార |
జహాఁ దేఖూఁ గురుదేవ హైం, మహిమా అగమ అపార ||
హుఈ సూర సురత మేరీ పామరియా ||

485 . तुम्हे चिंता नहीं है क्या मेरी
दिन को सुख आनन्द नहीं,नींद न आवे रात।
दबा ह्रुदय छाती फटे,कैसे कहूँ कुछ बात।
चहुँ ओर से बिपता ने लिया घेरी॥
रात गई दिन भी गये, बीते बरस और मास।
पिा निर्दई न दया करे, किसकी राखूं आस।
मेरे पांव पडीं दुख की बेडीं॥
आखों से आंसू बहे, जैसे मेघ की घार।
तंडप तडंप तडंपी बहुत,तडं का वार न पार।
कोई मुक्तसा दुखी नंही जग हेरी ॥
तडपे जल से निकल कर,जैसे निर्जल मीन।
तैसे ही गति है मेरी,होगई दीन आधीन।
हो बिकल करुँ हेरा फेरी॥
गीली लकडी आग में,पडी सदा धुंदावाय।
जली बरी जल बर मरी,बचन का कौन उपाय।
हुई राख की भारी मैं ढेरी॥
राधास्वामी परम हित,दया द्रुष्टि से देख।
मेटो दुखदाई दशा,कटे करम का लेख।
गुरु दर की अब तो बनी चेरी ॥

tumhE ciMtA nahIM hai kyA mErI,jO dayA mEM aisI hu^^I dErI||
dina kO suKa Ananda nahIM,nIMda na AvE rAta|
dabA hrudaya CAtI PaTE,kaisE kahU~M kuCa bAta|
cahu~M Ora sE bipatA nE liyA GErI||
rAta ga^^I dina BI gayE, bItE barasa aura mAsa|
pi#093E; nirda^^I na dayA karE, kisakI rAKUM Asa|
mErE pAMva paDIM duKa kI bEDIM||
AKOM sE AMsU bahE, jaisE mEGa kI GAra|
taMDapa taDaMpa taDaMpI bahuta,taDaM kA vAra na pAra|
kO^^I muktasA duKI naMhI jaga hErI ||
taDapE jala sE nikala kara,jaisE nirjala mIna|
taisE hI gati hai mErI,hOga^^I dIna AdhIna|
hO bikala karu~M hErA PErI||
gIlI lakaDI Aga mEM,paDI sadA dhuMdAvAya|
jalI barI jala bara marI,bacana kA kauna upAya|
hu^^I rAKa kI BArI maiM DhErI||
rAdhAsvAmI parama hita,dayA druShTi sE dEKa|
mETO duKadA^^I daSA,kaTE karama kA lEKa|
guru dara kI aba tO banI cErI ||

తుమ్హే చింతా నహీం హై క్యా మేరీ,జో దయా మేం ఐసీ హుఈ దేరీ||
దిన కో సుఖ ఆనన్ద నహీం,నీంద న ఆవే రాత|
దబా హ్రుదయ ఛాతీ ఫటే,కైసే కహూఁ కుఛ బాత|
చహుఁ ఓర సే బిపతా నే లియా ఘేరీ||
రాత గఈ దిన భీ గయే, బీతే బరస ఔర మాస|
పిा నిర్దఈ న దయా కరే, కిసకీ రాఖూం ఆస|
మేరే పాంవ పడీం దుఖ కీ బేడీం||
ఆఖోం సే ఆంసూ బహే, జైసే మేఘ కీ ఘార|
తండప తడంప తడంపీ బహుత,తడం కా వార న పార|
కోఈ ముక్తసా దుఖీ నంహీ జగ హేరీ ||
తడపే జల సే నికల కర,జైసే నిర్జల మీన|
తైసే హీ గతి హై మేరీ,హోగఈ దీన ఆధీన|
హో బికల కరుఁ హేరా ఫేరీ||
గీలీ లకడీ ఆగ మేం,పడీ సదా ధుందావాయ|
జలీ బరీ జల బర మరీ,బచన కా కౌన ఉపాయ|
హుఈ రాఖ కీ భారీ మైం ఢేరీ||
రాధాస్వామీ పరమ హిత,దయా ద్రుష్టి సే దేఖ|
మేటో దుఖదాఈ దశా,కటే కరమ కా లేఖ|
గురు దర కీ అబ తో బనీ చేరీ ||

[18-485 ] तुम्हें चिंता नहीं है क्या मेरी, जो दया में ऐसी हुई देरी ॥टेक
दिन को सुख आनन्द नहीं,नींद न आवे रात।
दबा ह्रुदय छाती फटे,कैसे कहूँ कुछ बात।
चहुँ ओर से बिपता ने लिया घेरी॥
रात गई दिन भी गये, बीते बरस और मास।
पिा निर्दई न दया करे, किसकी राखूं आस।
मेरे पांव पडीं दुख की बेडीं॥
आखों से आंसू बहे, जैसे मेघ की घार।
तंडप तडंप तडंपी बहुत,तडं का वार न पार।
कोई मुक्तसा दुखी नंही जग हेरी ॥
तडपे जल से निकल कर,जैसे निर्जल मीन।
तैसे ही गति है मेरी,होगई दीन आधीन।
हो बिकल करुँ हेरा फेरी॥
गीली लकडी आग में,पडी सदा धुंदावाय।
जली बरी जल बर मरी,बचन का कौन उपाय।
हुई राख की भारी मैं ढेरी॥
राधास्वामी परम हित,दया द्रुष्टि से देख।
मेटो दुखदाई दशा,कटे करम का लेख।
गुरु दर की अब तो बनी चेरी ॥

tumhE ciMtA nahIM hai kyA mErI,jO dayA mEM aisI hu^^I dErI||
dina kO suKa Ananda nahIM,nIMda na AvE rAta|
dabA hrudaya CAtI PaTE,kaisE kahU~M kuCa bAta|
cahu~M Ora sE bipatA nE liyA GErI||
rAta ga^^I dina BI gayE, bItE barasa aura mAsa|
pi#093E; nirda^^I na dayA karE, kisakI rAKUM Asa|
mErE pAMva paDIM duKa kI bEDIM||
AKOM sE AMsU bahE, jaisE mEGa kI GAra|
taMDapa taDaMpa taDaMpI bahuta,taDaM kA vAra na pAra|
kO^^I muktasA duKI naMhI jaga hErI ||
taDapE jala sE nikala kara,jaisE nirjala mIna|
taisE hI gati hai mErI,hOga^^I dIna AdhIna|
hO bikala karu~M hErA PErI||
gIlI lakaDI Aga mEM,paDI sadA dhuMdAvAya|
jalI barI jala bara marI,bacana kA kauna upAya|
hu^^I rAKa kI BArI maiM DhErI||
rAdhAsvAmI parama hita,dayA druShTi sE dEKa|
mETO duKadA^^I daSA,kaTE karama kA lEKa|
guru dara kI aba tO banI cErI ||

తుమ్హే చింతా నహీం హై క్యా మేరీ,జో దయా మేం ఐసీ హుఈ దేరీ||
దిన కో సుఖ ఆనన్ద నహీం,నీంద న ఆవే రాత|
దబా హ్రుదయ ఛాతీ ఫటే,కైసే కహూఁ కుఛ బాత|
చహుఁ ఓర సే బిపతా నే లియా ఘేరీ||
రాత గఈ దిన భీ గయే, బీతే బరస ఔర మాస|
పిा నిర్దఈ న దయా కరే, కిసకీ రాఖూం ఆస|
మేరే పాంవ పడీం దుఖ కీ బేడీం||
ఆఖోం సే ఆంసూ బహే, జైసే మేఘ కీ ఘార|
తండప తడంప తడంపీ బహుత,తడం కా వార న పార|
కోఈ ముక్తసా దుఖీ నంహీ జగ హేరీ ||
తడపే జల సే నికల కర,జైసే నిర్జల మీన|
తైసే హీ గతి హై మేరీ,హోగఈ దీన ఆధీన|
హో బికల కరుఁ హేరా ఫేరీ||
గీలీ లకడీ ఆగ మేం,పడీ సదా ధుందావాయ|
జలీ బరీ జల బర మరీ,బచన కా కౌన ఉపాయ|
హుఈ రాఖ కీ భారీ మైం ఢేరీ||
రాధాస్వామీ పరమ హిత,దయా ద్రుష్టి సే దేఖ|
మేటో దుఖదాఈ దశా,కటే కరమ కా లేఖ|
గురు దర కీ అబ తో బనీ చేరీ ||

486 . तुमने सतसंग से क्या पाया
सुमिरन ध्यान भजन का, प्रगटा नहीं प्रभाव ।
फिर क्या लाभ भया तुम्हें, हाथ पड़ा नहीं दाव ।
यूँ ही भरमे और भरमाया ॥
सहसकमल भ्रू मध्य की, समझ न आई बात ।
त्रिकुटी पद परखा नहीं, मन का मचा उत्पात ।
कहाँ सुन्न समाध में लव लाया ॥
शब्दार्थ के ज्ञान की, नहीं पाई कुछ गम ।
समय अमोलक खोगया, नहीं दम है नहीं शम ।
क्या हुआ जो शब्द भजन गाया ॥
आसन मारे क्या हुआ, नहीं समाहित चित ।
तुमने गुरु के संग में, किया न अपना हित ।
माया और काल ने अटकाया ॥
चेत चेत अब चेत ले, चेत के करले काम ।
सोच सोच कुछ सोच मन, सोच के जप गुरुनाम ।
राधास्वामी ने सब विधि समझाया ॥

tumanE satasaMga sE kyA pAyA, nahIM samaJa mEM sAra tatva AyA ||
sumirana dhyAna Bajana kA, pragaTA nahIM praBAva |
Pira kyA lABa BayA tumhEM, hAtha paDA nahIM dAva |
yU~M hI BaramE aura BaramAyA ||
sahasakamala BrU madhya kI, samaJa na A^^I bAta |
trikuTI pada paraKA nahIM, mana kA macA utpAta |
kahA~M sunna samAdha mEM lava lAyA ||
SabdArtha kE j~jAna kI, nahIM pA^^I kuCa gama |
samaya amOlaka KOgayA, nahIM dama hai nahIM Sama |
kyA hu^^A jO Sabda Bajana gAyA ||
Asana mArE kyA hu^^A, nahIM samAhita cita |
tumanE guru kE saMga mEM, kiyA na apanA hita |
mAyA aura kAla nE aTakAyA ||
cEta cEta aba cEta lE, cEta kE karalE kAma |
sOca sOca kuCa sOca mana, sOca kE japa gurunAma |
rAdhAsvAmI nE saba vidhi samaJAyA ||

తుమనే సతసంగ సే క్యా పాయా, నహీం సమఝ మేం సార తత్వ ఆయా ||
సుమిరన ధ్యాన భజన కా, ప్రగటా నహీం ప్రభావ |
ఫిర క్యా లాభ భయా తుమ్హేం, హాథ పడా నహీం దావ |
యూఁ హీ భరమే ఔర భరమాయా ||
సహసకమల భ్రూ మధ్య కీ, సమఝ న ఆఈ బాత |
త్రికుటీ పద పరఖా నహీం, మన కా మచా ఉత్పాత |
కహాఁ సున్న సమాధ మేం లవ లాయా ||
శబ్దార్థ కే జ్ఞాన కీ, నహీం పాఈ కుఛ గమ |
సమయ అమోలక ఖోగయా, నహీం దమ హై నహీం శమ |
క్యా హుఆ జో శబ్ద భజన గాయా ||
ఆసన మారే క్యా హుఆ, నహీం సమాహిత చిత |
తుమనే గురు కే సంగ మేం, కియా న అపనా హిత |
మాయా ఔర కాల నే అటకాయా ||
చేత చేత అబ చేత లే, చేత కే కరలే కామ |
సోచ సోచ కుఛ సోచ మన, సోచ కే జప గురునామ |
రాధాస్వామీ నే సబ విధి సమఝాయా ||

487 . जब ओढ़ी सत की कामरिया
सोहम् सोहम् धुन उठी, गूँज रही चहुँ ओर ।
बंसी की धुन मधुर सुन, मगन हुआ मन मोर ।
सुरत नाहीं रही गांवरिया ॥
माया काल की लख दशा, अब न पडूँ अज्ञान।
सुन बंसी की तान को, सत के चलूँ मैदान ।
सतगुरु संग फिरे मेरी भाँवरिया ॥
आँख खुली दर्शन मिला, चमका सत का नूर ।
निकट हुई गुरुदेव से, अब तो रही न दूर ।
दुविधा की भागी चामरिया ॥
योग ज्ञान संजोग से, प्रगट भये गुरुदेव ।
चरन कमल चित जोड़कर, करुँ निरंतर सेव ।
मिला मुझको मेरा साँवरिया ॥
राधास्वामी भज सदा, मेटा मन का विकार ।
जहाँ देखूँ गुरुदेव हैं, महिमा अगम अपार ॥
हुई सूर सुरत मेरी पामरिया ॥

jaba ODhI sata kI kAmariyA, sunI Ba~Mvara sOhaMgama bA~MsuriyA ||
sOham sOham dhuna uThI, gU~Mja rahI cahu~M Ora |
baMsI kI dhuna madhura suna, magana hu^^A mana mOra |
surata nAhIM rahI gAMvariyA ||
mAyA kAla kI laKa daSA, aba na paDU~M aj~jAna|
suna baMsI kI tAna kO, sata kE calU~M maidAna |
sataguru saMga PirE mErI BA~MvariyA ||
A~MKa KulI darSana milA, camakA sata kA nUra |
nikaTa hu^^I gurudEva sE, aba tO rahI na dUra |
duvidhA kI BAgI cAmariyA ||
yOga j~jAna saMjOga sE, pragaTa BayE gurudEva |
carana kamala cita jODakara, karu~M niraMtara sEva |
milA muJakO mErA sA~MvariyA ||
rAdhAsvAmI Baja sadA, mETA mana kA vikAra |
jahA~M dEKU~M gurudEva haiM, mahimA agama apAra ||
hu^^I sUra surata mErI pAmariyA ||

జబ ఓఢీ సత కీ కామరియా, సునీ భఁవర సోహంగమ బాఁసురియా ||
సోహమ్ సోహమ్ ధున ఉఠీ, గూఁజ రహీ చహుఁ ఓర |
బంసీ కీ ధున మధుర సున, మగన హుఆ మన మోర |
సురత నాహీం రహీ గాంవరియా ||
మాయా కాల కీ లఖ దశా, అబ న పడూఁ అజ్ఞాన|
సున బంసీ కీ తాన కో, సత కే చలూఁ మైదాన |
సతగురు సంగ ఫిరే మేరీ భాఁవరియా ||
ఆఁఖ ఖులీ దర్శన మిలా, చమకా సత కా నూర |
నికట హుఈ గురుదేవ సే, అబ తో రహీ న దూర |
దువిధా కీ భాగీ చామరియా ||
యోగ జ్ఞాన సంజోగ సే, ప్రగట భయే గురుదేవ |
చరన కమల చిత జోడకర, కరుఁ నిరంతర సేవ |
మిలా ముఝకో మేరా సాఁవరియా ||
రాధాస్వామీ భజ సదా, మేటా మన కా వికార |
జహాఁ దేఖూఁ గురుదేవ హైం, మహిమా అగమ అపార ||
హుఈ సూర సురత మేరీ పామరియా ||

488 . सतगुरु की दया करे रखवारी
कमल नीर में ज्यों रहे, मैं बिचरूँ संसार ।
दुख सुख कुछ व्यापे नहीं, गुर के चरन अधार ।
गुर दरस की आसा चित धारी ॥
घर में रहकर भक्ति करूँ , नहीं विवेक विचार ।
गृह त्याग सब भर्म है, मन को रखूँ सँभार ।
उपदेश दिया गुरु हितकारी ॥
बाहर भीतर एक रस, व्याप रहा गुरुज्ञान ।
आनन्द सुख का जीवना, इसी में है कल्यान ।
मेरी दशा रहे सब से न्यारी ॥
सत्त नाम को सुमिर नित, बुध्दि मन ठैराय ।
परख ले महिमा अगम की,नहीं माया भरमाय ॥
नहीं चिन्ता सतावेगी भारी ॥
राधास्वामी दीन हित, सच्चे दीन दयाल ।
रक्षक मेरे होगये, अब क्यों व्यापे काल |
राधास्वामी चरन की बलिहारी ॥

sataguru kI dayA karE raKavArI, nahIM aba hOtA maiM saMsArI ||
kamala nIra mEM jyOM rahE, maiM bicarU~M saMsAra |
duKa suKa kuCa vyApE nahIM, gura kE carana adhAra |
gura darasa kI AsA cita dhArI ||
Gara mEM rahakara Bakti karU~M , nahIM vivEka vicAra |
gRuha tyAga saba Barma hai, mana kO raKU~M sa~MBAra |
upadESa diyA guru hitakArI ||
bAhara BItara Eka rasa, vyApa rahA guruj~jAna |
Ananda suKa kA jIvanA, isI mEM hai kalyAna |
mErI daSA rahE saba sE nyArI ||
satta nAma kO sumira nita, budhdi mana ThairAya |
paraKa lE mahimA agama kI,nahIM mAyA BaramAya ||
nahIM cintA satAvEgI BArI ||
rAdhAsvAmI dIna hita, saccE dIna dayAla |
rakShaka mErE hOgayE, aba kyOM vyApE kAla |
rAdhAsvAmI carana kI balihArI ||

సతగురు కీ దయా కరే రఖవారీ, నహీం అబ హోతా మైం సంసారీ ||
కమల నీర మేం జ్యోం రహే, మైం బిచరూఁ సంసార |
దుఖ సుఖ కుఛ వ్యాపే నహీం, గుర కే చరన అధార |
గుర దరస కీ ఆసా చిత ధారీ ||
ఘర మేం రహకర భక్తి కరూఁ , నహీం వివేక విచార |
గృహ త్యాగ సబ భర్మ హై, మన కో రఖూఁ సఁభార |
ఉపదేశ దియా గురు హితకారీ ||
బాహర భీతర ఏక రస, వ్యాప రహా గురుజ్ఞాన |
ఆనన్ద సుఖ కా జీవనా, ఇసీ మేం హై కల్యాన |
మేరీ దశా రహే సబ సే న్యారీ ||
సత్త నామ కో సుమిర నిత, బుధ్ది మన ఠైరాయ |
పరఖ లే మహిమా అగమ కీ,నహీం మాయా భరమాయ ||
నహీం చిన్తా సతావేగీ భారీ ||
రాధాస్వామీ దీన హిత, సచ్చే దీన దయాల |
రక్షక మేరే హోగయే, అబ క్యోం వ్యాపే కాల |
రాధాస్వామీ చరన కీ బలిహారీ ||

489 . मुझे दीन दयाल शरन दीजे
तुम्हें न भूलूँ रात दिन, भूलूँ अपनी देह ।
नाम में लवलागी रहे, त्यागे जग का नेह ॥
करे सुमिरन ध्यान वह मन दीजे ॥
बल शक्ति से हीन हूँ, चित का महा मलीन ।
दया कीजिये दीन पर, आपके हैं आधीन ॥
सुधरे सँभले वह यतन दीजे ॥
आज तुम्हारी कृपा से, जग से हुआ निरास ।
नहीं भरोसा किसी का, आपका हुआ विश्वास ॥
भक्ति का दिव्य रतन दीजे ॥
आरत की यह बीनती, सुनिये दयाल कृपाल ।
संयम भरम को मेट कर, तन छिन करो निहाल ॥
निर्धन को प्रेम का धन दीजे ॥
एक तुम्हारी चाह हो, और न कोई चाह ।
सब विधि हो रहूँ आपका, सहित उमंग उत्साह ॥
मन सधे वही साधन दीजे ॥
दृष्टि में आओ मेरे, दर्शन घट में नित ।
यही है सच्ची लालसा, इसी से मेरा हित ॥
दृढ़ प्रेम हो ऐसा बचन दीजे ॥
राधास्वामी जगत के, तुम हो पितु और मात ।
बने काम एक दृष्टि से, मिटे सकल उत्पात ॥
सत पद का सत जीवन दीजे ।मुझे दीन0

muJE dIna dayAla Sarana dIjE, gahu~M OTa carana kI Sarana dIjE ||
tumhEM na BUlU~M rAta dina, BUlU~M apanI dEha |
nAma mEM lavalAgI rahE, tyAgE jaga kA nEha ||
karE sumirana dhyAna vaha mana dIjE ||
bala Sakti sE hIna hU~M, cita kA mahA malIna |
dayA kIjiyE dIna para, ApakE haiM AdhIna ||
sudharE sa~MBalE vaha yatana dIjE ||
Aja tumhArI kRupA sE, jaga sE hu^^A nirAsa |
nahIM BarOsA kisI kA, ApakA hu^^A viSvAsa ||
Bakti kA divya ratana dIjE ||
Arata kI yaha bInatI, suniyE dayAla kRupAla |
saMyama Barama kO mETa kara, tana Cina karO nihAla ||
nirdhana kO prEma kA dhana dIjE ||
Eka tumhArI cAha hO, aura na kO^^I cAha |
saba vidhi hO rahU~M ApakA, sahita umaMga utsAha ||
mana sadhE vahI sAdhana dIjE ||
dRuShTi mEM A^^O mErE, darSana GaTa mEM nita |
yahI hai saccI lAlasA, isI sE mErA hita ||
dRuDha prEma hO aisA bacana dIjE ||
rAdhAsvAmI jagata kE, tuma hO pitu aura mAta |
banE kAma Eka dRuShTi sE, miTE sakala utpAta ||
sata pada kA sata jIvana dIjE |muJE dIna0

ముఝే దీన దయాల శరన దీజే, గహుఁ ఓట చరన కీ శరన దీజే ||
తుమ్హేం న భూలూఁ రాత దిన, భూలూఁ అపనీ దేహ |
నామ మేం లవలాగీ రహే, త్యాగే జగ కా నేహ ||
కరే సుమిరన ధ్యాన వహ మన దీజే ||
బల శక్తి సే హీన హూఁ, చిత కా మహా మలీన |
దయా కీజియే దీన పర, ఆపకే హైం ఆధీన ||
సుధరే సఁభలే వహ యతన దీజే ||
ఆజ తుమ్హారీ కృపా సే, జగ సే హుఆ నిరాస |
నహీం భరోసా కిసీ కా, ఆపకా హుఆ విశ్వాస ||
భక్తి కా దివ్య రతన దీజే ||
ఆరత కీ యహ బీనతీ, సునియే దయాల కృపాల |
సంయమ భరమ కో మేట కర, తన ఛిన కరో నిహాల ||
నిర్ధన కో ప్రేమ కా ధన దీజే ||
ఏక తుమ్హారీ చాహ హో, ఔర న కోఈ చాహ |
సబ విధి హో రహూఁ ఆపకా, సహిత ఉమంగ ఉత్సాహ ||
మన సధే వహీ సాధన దీజే ||
దృష్టి మేం ఆఓ మేరే, దర్శన ఘట మేం నిత |
యహీ హై సచ్చీ లాలసా, ఇసీ సే మేరా హిత ||
దృఢ ప్రేమ హో ఐసా బచన దీజే ||
రాధాస్వామీ జగత కే, తుమ హో పితు ఔర మాత |
బనే కామ ఏక దృష్టి సే, మిటే సకల ఉత్పాత ||
సత పద కా సత జీవన దీజే |ముఝే దీన0

490 . मेरे घट में गुरु अविनासी बसे
बाग में फूल गुलाब का, खिल कर शोभा दे।
सिंध में मोती सीप हो, जो जिसका होले ॥
सब अपने अपने भाव लसे ॥
बन में नाचे मोरगन, फूले फले बन राय ।
जिसकी जैसी गति रुचे, गति मति से हर्षाय ॥
प्राकृत दशा से सकल हँसे ॥
चाह नहीं संसार की, भक्ति प्रेम की चाह ।
राधास्वामी की दया, गुरु के हाथ निबाह ॥
बरसा प्रेम की घट बरसे ॥

mErE GaTa mEM guru avinAsI basE, mana budhdi Bakti kE rasa sE rasE ||
bAga mEM PUla gulAba kA, Kila kara SOBA dE|
siMdha mEM mOtI sIpa hO, jO jisakA hOlE ||
saba apanE apanE BAva lasE ||
bana mEM nAcE mOragana, PUlE PalE bana rAya |
jisakI jaisI gati rucE, gati mati sE harShAya ||
prAkRuta daSA sE sakala ha~MsE ||
cAha nahIM saMsAra kI, Bakti prEma kI cAha |
rAdhAsvAmI kI dayA, guru kE hAtha nibAha ||
barasA prEma kI GaTa barasE ||

మేరే ఘట మేం గురు అవినాసీ బసే, మన బుధ్ది భక్తి కే రస సే రసే ||
బాగ మేం ఫూల గులాబ కా, ఖిల కర శోభా దే|
సింధ మేం మోతీ సీప హో, జో జిసకా హోలే ||
సబ అపనే అపనే భావ లసే ||
బన మేం నాచే మోరగన, ఫూలే ఫలే బన రాయ |
జిసకీ జైసీ గతి రుచే, గతి మతి సే హర్షాయ ||
ప్రాకృత దశా సే సకల హఁసే ||
చాహ నహీం సంసార కీ, భక్తి ప్రేమ కీ చాహ |
రాధాస్వామీ కీ దయా, గురు కే హాథ నిబాహ ||
బరసా ప్రేమ కీ ఘట బరసే ||

491 . तुम भूले भूले भूल गये
मन मत में गुरुमत रहे, मन मत है अहंकार ।
अहम् भाव हृदय बसा, अपना किया अपकार ।
माया के हिन्डोले भूल गये ॥
दो दिन का रहना यहाँ, गुरु से करलो हेत।
भव दारुन से तरन का, यही सुगम है सेत ॥
यहाँ से प्रतिकूल अनुकूल गये ॥
भूल भुलैय्याँ जगत है, भूले बहु विधि भूल ।
अन्त काल सिर सहेंगे, दुखदाई त्रिसूल ॥
लघु भूल गये बहु भूल गये ॥
भव सागर उमड़े सदा, उठे लहर अपार ।
गुरु के साथ में मानुवा, सहज उतरजा पार ॥
नहीं जो समझे जड़ मूल गये ॥
राधास्वामी दीन हित, दीन दयाल महान ।
कर उनका सतसंग नित, आनन्द का हो भान ॥
सतसंग से भव के सूल गये ॥

tuma BUlE BUlE BUla gayE, mana mamatA mEM paDa kara PUla gayE ||
mana mata mEM gurumata rahE, mana mata hai ahaMkAra |
aham BAva hRudaya basA, apanA kiyA apakAra |
mAyA kE hinDOlE BUla gayE ||
dO dina kA rahanA yahA~M, guru sE karalO hEta|
Bava dAruna sE tarana kA, yahI sugama hai sEta ||
yahA~M sE pratikUla anukUla gayE ||
BUla BulaiyyA~M jagata hai, BUlE bahu vidhi BUla |
anta kAla sira sahEMgE, duKadA^^I trisUla ||
laGu BUla gayE bahu BUla gayE ||
Bava sAgara umaDE sadA, uThE lahara apAra |
guru kE sAtha mEM mAnuvA, sahaja utarajA pAra ||
nahIM jO samaJE jaDa mUla gayE ||
rAdhAsvAmI dIna hita, dIna dayAla mahAna |
kara unakA satasaMga nita, Ananda kA hO BAna ||
satasaMga sE Bava kE sUla gayE ||

తుమ భూలే భూలే భూల గయే, మన మమతా మేం పడ కర ఫూల గయే ||
మన మత మేం గురుమత రహే, మన మత హై అహంకార |
అహమ్ భావ హృదయ బసా, అపనా కియా అపకార |
మాయా కే హిన్డోలే భూల గయే ||
దో దిన కా రహనా యహాఁ, గురు సే కరలో హేత|
భవ దారున సే తరన కా, యహీ సుగమ హై సేత ||
యహాఁ సే ప్రతికూల అనుకూల గయే ||
భూల భులైయ్యాఁ జగత హై, భూలే బహు విధి భూల |
అన్త కాల సిర సహేంగే, దుఖదాఈ త్రిసూల ||
లఘు భూల గయే బహు భూల గయే ||
భవ సాగర ఉమడే సదా, ఉఠే లహర అపార |
గురు కే సాథ మేం మానువా, సహజ ఉతరజా పార ||
నహీం జో సమఝే జడ మూల గయే ||
రాధాస్వామీ దీన హిత, దీన దయాల మహాన |
కర ఉనకా సతసంగ నిత, ఆనన్ద కా హో భాన ||
సతసంగ సే భవ కే సూల గయే ||

493 . पहुँचादो प्रेम नगरियाजी
चलते चलते थक गई, और न सूझे छोर ।
कहाँ को चली हूँ सुध नहीं, बहका मन चित चोर ॥
रस्ते में पाऊँ रगरिया जी ॥
चलते चलते दिन गया, साँझ आई और रात ।
कहाँ ठहरूँ जाऊँ कहाँ, समझ न आई बात ॥
हो सके तो करदो उजरियाजी ॥
मैं तुमको भूली नहीं, भूली अपनी देह ।
ऐसी भूली सुध नहीं, कहाँ ग्राम कहाँ गेह ॥
तुम कैसे मुझको बिसरियाजी ॥
नाम तुम्हारा होंट पर, मन में तुम्हारा ध्यान ।
देह पड़ी है पन्थ में, निकट तुम्हारे प्रान ॥
क्या कहूँ जो मुझ पे, गुजरिया जी ॥
भूखी प्रेम के स्वाद की, प्यासी प्रेम के नीर ।
प्रेम ज्ञान गुरु दीजिये, जो तुम धार गम्भीर ।
भरो घट की प्रेम गगरिया जी ॥
पन्थ में नंगे पांव हूँ, दुख से रही घबराय ।
काँटा लगा बिरह का, तड़प तड़प अकुलाय ॥
क्यों लेते नहीं हो खबरिया जी ॥
राधास्वामी इष्ट पद, धुर पद सर्वाधार ।
कब पहुँचूँगी चरन में, भव के दुख सुख टार ॥
भोगूँगी सत की सेजरिया जी ॥

pahu~McAdO prEma nagariyAjI, maiM tO BUla ga^^I hU~M DagariyAjI ||
calatE calatE thaka ga^^I, aura na sUJE COra |
kahA~M kO calI hU~M sudha nahIM, bahakA mana cita cOra ||
rastE mEM pA^^U~M ragariyA jI ||
calatE calatE dina gayA, sA~MJa A^^I aura rAta |
kahA~M ThaharU~M jA^^U~M kahA~M, samaJa na A^^I bAta ||
hO sakE tO karadO ujariyAjI ||
maiM tumakO BUlI nahIM, BUlI apanI dEha |
aisI BUlI sudha nahIM, kahA~M grAma kahA~M gEha ||
tuma kaisE muJakO bisariyAjI ||
nAma tumhArA hOMTa para, mana mEM tumhArA dhyAna |
dEha paDI hai pantha mEM, nikaTa tumhArE prAna ||
kyA kahU~M jO muJa pE, gujariyA jI ||
BUKI prEma kE svAda kI, pyAsI prEma kE nIra |
prEma j~jAna guru dIjiyE, jO tuma dhAra gamBIra |
BarO GaTa kI prEma gagariyA jI ||
pantha mEM naMgE pAMva hU~M, duKa sE rahI GabarAya |
kA~MTA lagA biraha kA, taDapa taDapa akulAya ||
kyOM lEtE nahIM hO KabariyA jI ||
rAdhAsvAmI iShTa pada, dhura pada sarvAdhAra |
kaba pahu~McU~MgI carana mEM, Bava kE duKa suKa TAra ||
BOgU~MgI sata kI sEjariyA jI ||

పహుఁచాదో ప్రేమ నగరియాజీ, మైం తో భూల గఈ హూఁ డగరియాజీ ||
చలతే చలతే థక గఈ, ఔర న సూఝే ఛోర |
కహాఁ కో చలీ హూఁ సుధ నహీం, బహకా మన చిత చోర ||
రస్తే మేం పాఊఁ రగరియా జీ ||
చలతే చలతే దిన గయా, సాఁఝ ఆఈ ఔర రాత |
కహాఁ ఠహరూఁ జాఊఁ కహాఁ, సమఝ న ఆఈ బాత ||
హో సకే తో కరదో ఉజరియాజీ ||
మైం తుమకో భూలీ నహీం, భూలీ అపనీ దేహ |
ఐసీ భూలీ సుధ నహీం, కహాఁ గ్రామ కహాఁ గేహ ||
తుమ కైసే ముఝకో బిసరియాజీ ||
నామ తుమ్హారా హోంట పర, మన మేం తుమ్హారా ధ్యాన |
దేహ పడీ హై పన్థ మేం, నికట తుమ్హారే ప్రాన ||
క్యా కహూఁ జో ముఝ పే, గుజరియా జీ ||
భూఖీ ప్రేమ కే స్వాద కీ, ప్యాసీ ప్రేమ కే నీర |
ప్రేమ జ్ఞాన గురు దీజియే, జో తుమ ధార గమ్భీర |
భరో ఘట కీ ప్రేమ గగరియా జీ ||
పన్థ మేం నంగే పాంవ హూఁ, దుఖ సే రహీ ఘబరాయ |
కాఁటా లగా బిరహ కా, తడప తడప అకులాయ ||
క్యోం లేతే నహీం హో ఖబరియా జీ ||
రాధాస్వామీ ఇష్ట పద, ధుర పద సర్వాధార |
కబ పహుఁచూఁగీ చరన మేం, భవ కే దుఖ సుఖ టార ||
భోగూఁగీ సత కీ సేజరియా జీ ||

494 . नहीं कर्मी हुई नहीं ज्ञानी हुई
गुरु गम निगमागम मता, है रहस्य का भेद ।
जो कोई जाने भेद यह, सहे न भव का खेद ॥
गुरु मिले सहज निर्वानी हुई ॥
निश्चल जप तप यम नियम, संयम ज्ञान विचार ।
जब लग गुरु का संग नहीं, कठिन जीव उध्दार ॥
गुरु भक्ति विवेक की खानी हुई ॥
गुरु मूरति हृदय बसी, ध्यान धारना पाय ।
समता आई चित्त में, यह समाधि समुदाय ॥
कर योग यतन गुरु ध्यानी हुई ॥
समता गुरु के रूप में, लख लख गुरु का रूप ।
समदर्शी मैं होगई, तज चंचलता कूप ।
गुरु प्रेमी बनी मस्तानी हुई ॥
गुरु अखंड है सिंधगति, जीव है बुन्द समान ।
राधास्वामी की दया, लिया रहस्य पहिचान ॥
पड़ सागर पानी पानी हुई ॥

nahIM karmI hu^^I nahIM j~jAnI hu^^I, maiM apanE guru kI aBimAnI hu^^I ||
guru gama nigamAgama matA, hai rahasya kA BEda |
jO kO^^I jAnE BEda yaha, sahE na Bava kA KEda ||
guru milE sahaja nirvAnI hu^^I ||
niScala japa tapa yama niyama, saMyama j~jAna vicAra |
jaba laga guru kA saMga nahIM, kaThina jIva udhdAra ||
guru Bakti vivEka kI KAnI hu^^I ||
guru mUrati hRudaya basI, dhyAna dhAranA pAya |
samatA A^^I citta mEM, yaha samAdhi samudAya ||
kara yOga yatana guru dhyAnI hu^^I ||
samatA guru kE rUpa mEM, laKa laKa guru kA rUpa |
samadarSI maiM hOga^^I, taja caMcalatA kUpa |
guru prEmI banI mastAnI hu^^I ||
guru aKaMDa hai siMdhagati, jIva hai bunda samAna |
rAdhAsvAmI kI dayA, liyA rahasya pahicAna ||
paDa sAgara pAnI pAnI hu^^I ||

నహీం కర్మీ హుఈ నహీం జ్ఞానీ హుఈ, మైం అపనే గురు కీ అభిమానీ హుఈ ||
గురు గమ నిగమాగమ మతా, హై రహస్య కా భేద |
జో కోఈ జానే భేద యహ, సహే న భవ కా ఖేద ||
గురు మిలే సహజ నిర్వానీ హుఈ ||
నిశ్చల జప తప యమ నియమ, సంయమ జ్ఞాన విచార |
జబ లగ గురు కా సంగ నహీం, కఠిన జీవ ఉధ్దార ||
గురు భక్తి వివేక కీ ఖానీ హుఈ ||
గురు మూరతి హృదయ బసీ, ధ్యాన ధారనా పాయ |
సమతా ఆఈ చిత్త మేం, యహ సమాధి సముదాయ ||
కర యోగ యతన గురు ధ్యానీ హుఈ ||
సమతా గురు కే రూప మేం, లఖ లఖ గురు కా రూప |
సమదర్శీ మైం హోగఈ, తజ చంచలతా కూప |
గురు ప్రేమీ బనీ మస్తానీ హుఈ ||
గురు అఖండ హై సింధగతి, జీవ హై బున్ద సమాన |
రాధాస్వామీ కీ దయా, లియా రహస్య పహిచాన ||
పడ సాగర పానీ పానీ హుఈ ||

495 . निज दरस दिखादो अपना पिया
आँखों में भाई पड़ी, राह निहार निहार ।
जिव्हा में छाले पड़े, नाम पुकार पुकार ।
किसने कभी जप तप ऐसा किया ॥
सहस्त्र नेत्र देखूँ तुम्हें, सहस कमल भ्रूमध्य ।
सहस जोत निरखत रहूँ, दोऊ आँख कर बंद ।
दर्शन बिन नित अकुलाय हिया ॥
त्रिकुटी चढ़ छवि को लखूँ, लाल का अपने रूप ।
अँखियन में लाली खुबे, ओम ओम कहूँ भूप ।
लाली जोती का बालूँ घट में दिया ॥
सुन्न सरोवर स्नान कर, चन्द्रकार मुख लेख ।
तन मन बुध्दि चित खो रहे, रूप तुम्हारा देख ।
तब मानूँगी दरस का चैन लिया ॥
अँखियाँ एकटक घूम रहीं, अंशा अंशी समान ।
भंवर गुफा सोहंगमा, सोहंग सोहंग भान ।
अब दरस अमी रस घोल लिया ॥
देख लिया भ्रान्ती गई, सत सरूप तुम पीव ।
भर्म मिटा दो एक का, नहीं ब्रह्म नहीं जीव ।
राधास्वामी ने मेरा उपकार किया ॥
अलख अगम अव्दौत तुम, अकह अपार अनाम ।
अकथ कथा विचार कर, चुप हुई सुरत सुजान ।
राधास्वामी हिये का टाँका सिया ॥

nija darasa diKAdO apanA piyA, mErA tarasa rahA hai bahuta jiyA ||
A~MKOM mEM BA^^I paDI, rAha nihAra nihAra |
jivhA mEM CAlE paDE, nAma pukAra pukAra |
kisanE kaBI japa tapa aisA kiyA ||
sahastra nEtra dEKU~M tumhEM, sahasa kamala BrUmadhya |
sahasa jOta niraKata rahU~M, dO^^U A~MKa kara baMda |
darSana bina nita akulAya hiyA ||
trikuTI caDha Cavi kO laKU~M, lAla kA apanE rUpa |
a~MKiyana mEM lAlI KubE, Oma Oma kahU~M BUpa |
lAlI jOtI kA bAlU~M GaTa mEM diyA ||
sunna sarOvara snAna kara, candrakAra muKa lEKa |
tana mana budhdi cita KO rahE, rUpa tumhArA dEKa |
taba mAnU~MgI darasa kA caina liyA ||
a~MKiyA~M EkaTaka GUma rahIM, aMSA aMSI samAna |
BaMvara guPA sOhaMgamA, sOhaMga sOhaMga BAna |
aba darasa amI rasa GOla liyA ||
dEKa liyA BrAntI ga^^I, sata sarUpa tuma pIva |
Barma miTA dO Eka kA, nahIM brahma nahIM jIva |
rAdhAsvAmI nE mErA upakAra kiyA ||
alaKa agama avdauta tuma, akaha apAra anAma |
akatha kathA vicAra kara, cupa hu^^I surata sujAna |
rAdhAsvAmI hiyE kA TA~MkA siyA ||

నిజ దరస దిఖాదో అపనా పియా, మేరా తరస రహా హై బహుత జియా ||
ఆఁఖోం మేం భాఈ పడీ, రాహ నిహార నిహార |
జివ్హా మేం ఛాలే పడే, నామ పుకార పుకార |
కిసనే కభీ జప తప ఐసా కియా ||
సహస్త్ర నేత్ర దేఖూఁ తుమ్హేం, సహస కమల భ్రూమధ్య |
సహస జోత నిరఖత రహూఁ, దోఊ ఆఁఖ కర బంద |
దర్శన బిన నిత అకులాయ హియా ||
త్రికుటీ చఢ ఛవి కో లఖూఁ, లాల కా అపనే రూప |
అఁఖియన మేం లాలీ ఖుబే, ఓమ ఓమ కహూఁ భూప |
లాలీ జోతీ కా బాలూఁ ఘట మేం దియా ||
సున్న సరోవర స్నాన కర, చన్ద్రకార ముఖ లేఖ |
తన మన బుధ్ది చిత ఖో రహే, రూప తుమ్హారా దేఖ |
తబ మానూఁగీ దరస కా చైన లియా ||
అఁఖియాఁ ఏకటక ఘూమ రహీం, అంశా అంశీ సమాన |
భంవర గుఫా సోహంగమా, సోహంగ సోహంగ భాన |
అబ దరస అమీ రస ఘోల లియా ||
దేఖ లియా భ్రాన్తీ గఈ, సత సరూప తుమ పీవ |
భర్మ మిటా దో ఏక కా, నహీం బ్రహ్మ నహీం జీవ |
రాధాస్వామీ నే మేరా ఉపకార కియా ||
అలఖ అగమ అవ్దౌత తుమ, అకహ అపార అనామ |
అకథ కథా విచార కర, చుప హుఈ సురత సుజాన |
రాధాస్వామీ హియే కా టాఁకా సియా ||

496 . कहीं है यहां सत की बजरिया जी
मोल तोल नहीं करूँगी, प्रेम वस्तु अनमोल । ॥
सीस काट दूँगी अभी, सुनकर प्रेम का बोल ।
मैं ओढ़ के बनूँगी गी गुजरिया जी ॥
प्रेम प्रेम सब कोई कहे, प्रेम न जाने भेद ।
सौदा करे जो प्रेम का, सहज मिटे भव खेद ।
माया की पड़े न नजरिया जी ॥
एक प्रेम की चाह है, और न दूजी चाह ।
प्रेम रतन जिसको मिले, जग में शाहन्शाह ।
कोई प्रेम के पन्थ न परियो जी ॥
बाढ़े पाकर भक्त जल, जैसे कमल की नाल ।
घटे न तिलभर वह कभी, प्रेम की ऐसी चाल ।
जिसे प्रेम मिले नहीं मरिया जी ॥
प्रेमी ढूँढ़त मैं फिरूँ, प्रेमी मिले न कोय ।
प्रेमी से प्रेमी मिले, प्रीतम प्रगटे सोय ।
जप तप में आयु गुजरिया जी ॥
घटे बढ़े रोये हँसे, उसे न कहना प्रेम ।
प्रेमभाव मन में बसा, नहीं तप संयम नेम ।
बसे छिन में प्रेम नगरिया जी ॥
प्रेम पियाला जो पिये, काटे अपना सीस ।
तब प्रीतम का स्वाद ले, निकट हो विश्वा बीस ।
नहीं किसी को उसकी खबरिया जी ॥
आपा अपना लख पड़े, घट जब प्रेम बसाय ।
राता माता नाम मद, नहीं कहीं आवे जाय ।
क्यों भरम के कूप में गिरिया जी ॥
एक रस प्रेम का स्वाद है, पीते करे निहाल ।
इसका पीना कठिन है, माँगे सीस कलाल।
नहीं माया की वह कलवरिया जी ॥
पन्थ सम्प्रदा बहुत हैं, मत और धर्म अनेक ।
प्रेम का रस्ता किधर है, जो नित परखे एक ।

kahIM hai yahAM sata kI bajariyA jI, muJE lEnI hai prEma cadariyA jI ||
mOla tOla nahIM karU~MgI, prEma vastu anamOla | ||
sIsa kATa dU~MgI aBI, sunakara prEma kA bOla |
maiM ODha kE banU~MgI gI gujariyA jI ||
prEma prEma saba kO^^I kahE, prEma na jAnE BEda |
saudA karE jO prEma kA, sahaja miTE Bava KEda |
mAyA kI paDE na najariyA jI ||
Eka prEma kI cAha hai, aura na dUjI cAha |
prEma ratana jisakO milE, jaga mEM SAhanSAha |
kO^^I prEma kE pantha na pariyO jI ||
bADhE pAkara Bakta jala, jaisE kamala kI nAla |
GaTE na tilaBara vaha kaBI, prEma kI aisI cAla |
jisE prEma milE nahIM mariyA jI ||
prEmI DhU~MDhata maiM PirU~M, prEmI milE na kOya |
prEmI sE prEmI milE, prItama pragaTE sOya |
japa tapa mEM Ayu gujariyA jI ||
GaTE baDhE rOyE ha~MsE, usE na kahanA prEma |
prEmaBAva mana mEM basA, nahIM tapa saMyama nEma |
basE Cina mEM prEma nagariyA jI ||
prEma piyAlA jO piyE, kATE apanA sIsa |
taba prItama kA svAda lE, nikaTa hO viSvA bIsa |
nahIM kisI kO usakI KabariyA jI ||
ApA apanA laKa paDE, GaTa jaba prEma basAya |
rAtA mAtA nAma mada, nahIM kahIM AvE jAya |
kyOM Barama kE kUpa mEM giriyA jI ||
Eka rasa prEma kA svAda hai, pItE karE nihAla |
isakA pInA kaThina hai, mA~MgE sIsa kalAla|
nahIM mAyA kI vaha kalavariyA jI ||
pantha sampradA bahuta haiM, mata aura dharma anEka |
prEma kA rastA kidhara hai, jO nita paraKE Eka |

కహీం హై యహాం సత కీ బజరియా జీ, ముఝే లేనీ హై ప్రేమ చదరియా జీ ||
మోల తోల నహీం కరూఁగీ, ప్రేమ వస్తు అనమోల | ||
సీస కాట దూఁగీ అభీ, సునకర ప్రేమ కా బోల |
మైం ఓఢ కే బనూఁగీ గీ గుజరియా జీ ||
ప్రేమ ప్రేమ సబ కోఈ కహే, ప్రేమ న జానే భేద |
సౌదా కరే జో ప్రేమ కా, సహజ మిటే భవ ఖేద |
మాయా కీ పడే న నజరియా జీ ||
ఏక ప్రేమ కీ చాహ హై, ఔర న దూజీ చాహ |
ప్రేమ రతన జిసకో మిలే, జగ మేం శాహన్శాహ |
కోఈ ప్రేమ కే పన్థ న పరియో జీ ||
బాఢే పాకర భక్త జల, జైసే కమల కీ నాల |
ఘటే న తిలభర వహ కభీ, ప్రేమ కీ ఐసీ చాల |
జిసే ప్రేమ మిలే నహీం మరియా జీ ||
ప్రేమీ ఢూఁఢత మైం ఫిరూఁ, ప్రేమీ మిలే న కోయ |
ప్రేమీ సే ప్రేమీ మిలే, ప్రీతమ ప్రగటే సోయ |
జప తప మేం ఆయు గుజరియా జీ ||
ఘటే బఢే రోయే హఁసే, ఉసే న కహనా ప్రేమ |
ప్రేమభావ మన మేం బసా, నహీం తప సంయమ నేమ |
బసే ఛిన మేం ప్రేమ నగరియా జీ ||
ప్రేమ పియాలా జో పియే, కాటే అపనా సీస |
తబ ప్రీతమ కా స్వాద లే, నికట హో విశ్వా బీస |
నహీం కిసీ కో ఉసకీ ఖబరియా జీ ||
ఆపా అపనా లఖ పడే, ఘట జబ ప్రేమ బసాయ |
రాతా మాతా నామ మద, నహీం కహీం ఆవే జాయ |
క్యోం భరమ కే కూప మేం గిరియా జీ ||
ఏక రస ప్రేమ కా స్వాద హై, పీతే కరే నిహాల |
ఇసకా పీనా కఠిన హై, మాఁగే సీస కలాల|
నహీం మాయా కీ వహ కలవరియా జీ ||
పన్థ సమ్ప్రదా బహుత హైం, మత ఔర ధర్మ అనేక |
ప్రేమ కా రస్తా కిధర హై, జో నిత పరఖే ఏక |

497 . गुरु का नहीं सीखा रंग ढंग
क्या करना था क्या किया, करता धरता बन ।
कहाँ से कहाँ को ले गया, बहका कर यह मन ।
सूझी उसे देखो क्या तरंग ॥
शुक आया गुरुदेव हो, सुनो परीक्षित बात ।
करले अपने काम को, नहीं यम करे उत्पात ॥
दिन सात में काटे फिर भुजंग ॥
पड़े परीक्षा कठिन है, पूरा उतरे जो।
वही परीक्षित शिष्य है, शुक का गुरु मुख सो॥
मन में रहे नित भक्ति उमंग ॥
समय मिला अवसर मिला, खोया समय अमोल ।
देख देख अचरज महा, मुख नहीं आवे बोल ॥
इस दशा को लख हुआ हृदय दंग ॥
भरमा भरमा भटक कर, जनम को दिया गँवाय ।
अब पछताये क्या बने, हाथ न कुछ भी आया ॥
क्यों पीली भरम की घोल भंग ॥
चलना है दस दिवस में, रहना नहीं है मीत ।
तजो न माया उलझ कर, भक्ति भाव की रीत ॥
गुरु देव को करलो अंग संग ॥
दरस परस मंजन करो, पियो प्रेम का नीर ।
राधास्वामी की दया, मन के बनो गम्भीर ॥
देखो देखो है बहती प्रेम गंग ॥

guru kA nahIM sIKA raMga DhaMga, mAyA nE kara diyA cita kO BaMga ||
kyA karanA thA kyA kiyA, karatA dharatA bana |
kahA~M sE kahA~M kO lE gayA, bahakA kara yaha mana |
sUJI usE dEKO kyA taraMga ||
Suka AyA gurudEva hO, sunO parIkShita bAta |
karalE apanE kAma kO, nahIM yama karE utpAta ||
dina sAta mEM kATE Pira BujaMga ||
paDE parIkShA kaThina hai, pUrA utarE jO|
vahI parIkShita SiShya hai, Suka kA guru muKa sO||
mana mEM rahE nita Bakti umaMga ||
samaya milA avasara milA, KOyA samaya amOla |
dEKa dEKa acaraja mahA, muKa nahIM AvE bOla ||
isa daSA kO laKa hu^^A hRudaya daMga ||
BaramA BaramA BaTaka kara, janama kO diyA ga~MvAya |
aba paCatAyE kyA banE, hAtha na kuCa BI AyA ||
kyOM pIlI Barama kI GOla BaMga ||
calanA hai dasa divasa mEM, rahanA nahIM hai mIta |
tajO na mAyA ulaJa kara, Bakti BAva kI rIta ||
guru dEva kO karalO aMga saMga ||
darasa parasa maMjana karO, piyO prEma kA nIra |
rAdhAsvAmI kI dayA, mana kE banO gamBIra ||
dEKO dEKO hai bahatI prEma gaMga ||

గురు కా నహీం సీఖా రంగ ఢంగ, మాయా నే కర దియా చిత కో భంగ ||
క్యా కరనా థా క్యా కియా, కరతా ధరతా బన |
కహాఁ సే కహాఁ కో లే గయా, బహకా కర యహ మన |
సూఝీ ఉసే దేఖో క్యా తరంగ ||
శుక ఆయా గురుదేవ హో, సునో పరీక్షిత బాత |
కరలే అపనే కామ కో, నహీం యమ కరే ఉత్పాత ||
దిన సాత మేం కాటే ఫిర భుజంగ ||
పడే పరీక్షా కఠిన హై, పూరా ఉతరే జో|
వహీ పరీక్షిత శిష్య హై, శుక కా గురు ముఖ సో||
మన మేం రహే నిత భక్తి ఉమంగ ||
సమయ మిలా అవసర మిలా, ఖోయా సమయ అమోల |
దేఖ దేఖ అచరజ మహా, ముఖ నహీం ఆవే బోల ||
ఇస దశా కో లఖ హుఆ హృదయ దంగ ||
భరమా భరమా భటక కర, జనమ కో దియా గఁవాయ |
అబ పఛతాయే క్యా బనే, హాథ న కుఛ భీ ఆయా ||
క్యోం పీలీ భరమ కీ ఘోల భంగ ||
చలనా హై దస దివస మేం, రహనా నహీం హై మీత |
తజో న మాయా ఉలఝ కర, భక్తి భావ కీ రీత ||
గురు దేవ కో కరలో అంగ సంగ ||
దరస పరస మంజన కరో, పియో ప్రేమ కా నీర |
రాధాస్వామీ కీ దయా, మన కే బనో గమ్భీర ||
దేఖో దేఖో హై బహతీ ప్రేమ గంగ ||

498 . घट में खुली प्रेम की क्यारी जी
श्रध्द फूल गुलाब का, जूही दया का फूल ।
देख देख आनन्द लहूँ, तन मन की सुध भूल ॥
यह हृदय हुआ सुखकारी जी ॥
मन लोभी भँवरा बना, लोभा देख बिलास ।
रात दिवस हर्षत उड़े; त्याग जगत की आस ॥
यह दशा है अति ही भारी जी ॥
फूली फूली मैं फिरूँ, सदा मगन मन माँहि ।
अब किस की चिंता करूँ, चिंता कोई नाहि ॥
भक्ति लगी चित को प्यारी जी ॥
बास सुबास को पाल कर, अब क्यों रहूँ उदास ।
बसी बसी बस बस गई, बसी प्रेम की बास ॥
नहीं फिरूंगी मारी मारी जी ॥
सत चित आनन्द बाटिका, अन्तर शोभा दे।
नित सुख और मंगल लहूँ, प्रेम का सौदा ले ।
करूँ पल पल में रखवारी जी ॥
धन्य भाग सतगुरु मिले, दिया प्रेम का दान ।
दान पाय धनवान हूँ, खुली प्रीत की खान ॥
प्रगटी उभरी उजियारी जी ॥
राधास्वामी की दया, पाई बिमल बहार ।
सीचूँ क्यारी को सदा, दुर्मति दुर्गति टार ॥
बनवारी की हूँ दरवारी जी ॥

GaTa mEM KulI prEma kI kyArI jI, niraKU~M nita Cabi PulavArI jI ||
Sradhda PUla gulAba kA, jUhI dayA kA PUla |
dEKa dEKa Ananda lahU~M, tana mana kI sudha BUla ||
yaha hRudaya hu^^A suKakArI jI ||
mana lOBI Ba~MvarA banA, lOBA dEKa bilAsa |
rAta divasa harShata uDE; tyAga jagata kI Asa ||
yaha daSA hai ati hI BArI jI ||
PUlI PUlI maiM PirU~M, sadA magana mana mA~Mhi |
aba kisa kI ciMtA karU~M, ciMtA kO^^I nAhi ||
Bakti lagI cita kO pyArI jI ||
bAsa subAsa kO pAla kara, aba kyOM rahU~M udAsa |
basI basI basa basa ga^^I, basI prEma kI bAsa ||
nahIM PirUMgI mArI mArI jI ||
sata cita Ananda bATikA, antara SOBA dE|
nita suKa aura maMgala lahU~M, prEma kA saudA lE |
karU~M pala pala mEM raKavArI jI ||
dhanya BAga sataguru milE, diyA prEma kA dAna |
dAna pAya dhanavAna hU~M, KulI prIta kI KAna ||
pragaTI uBarI ujiyArI jI ||
rAdhAsvAmI kI dayA, pA^^I bimala bahAra |
sIcU~M kyArI kO sadA, durmati durgati TAra ||
banavArI kI hU~M daravArI jI ||

ఘట మేం ఖులీ ప్రేమ కీ క్యారీ జీ, నిరఖూఁ నిత ఛబి ఫులవారీ జీ ||
శ్రధ్ద ఫూల గులాబ కా, జూహీ దయా కా ఫూల |
దేఖ దేఖ ఆనన్ద లహూఁ, తన మన కీ సుధ భూల ||
యహ హృదయ హుఆ సుఖకారీ జీ ||
మన లోభీ భఁవరా బనా, లోభా దేఖ బిలాస |
రాత దివస హర్షత ఉడే; త్యాగ జగత కీ ఆస ||
యహ దశా హై అతి హీ భారీ జీ ||
ఫూలీ ఫూలీ మైం ఫిరూఁ, సదా మగన మన మాఁహి |
అబ కిస కీ చింతా కరూఁ, చింతా కోఈ నాహి ||
భక్తి లగీ చిత కో ప్యారీ జీ ||
బాస సుబాస కో పాల కర, అబ క్యోం రహూఁ ఉదాస |
బసీ బసీ బస బస గఈ, బసీ ప్రేమ కీ బాస ||
నహీం ఫిరూంగీ మారీ మారీ జీ ||
సత చిత ఆనన్ద బాటికా, అన్తర శోభా దే|
నిత సుఖ ఔర మంగల లహూఁ, ప్రేమ కా సౌదా లే |
కరూఁ పల పల మేం రఖవారీ జీ ||
ధన్య భాగ సతగురు మిలే, దియా ప్రేమ కా దాన |
దాన పాయ ధనవాన హూఁ, ఖులీ ప్రీత కీ ఖాన ||
ప్రగటీ ఉభరీ ఉజియారీ జీ ||
రాధాస్వామీ కీ దయా, పాఈ బిమల బహార |
సీచూఁ క్యారీ కో సదా, దుర్మతి దుర్గతి టార ||
బనవారీ కీ హూఁ దరవారీ జీ ||

499 . जग बहती है भक्ति की देखो गंग
दरस परस मंजन करो, पियो प्रेम का नीर ।
मेटो दुख त्रय ताप को, ठंडा करो शरीर ।
भूलो नहीं करलो सत का संग ॥
आँखें हर्षी देख कर, चित बाढ़े अनुराग ।
सुमिरन ध्यान में मन लगे, दुचिताई को त्याग ।
उठे प्रेम प्रतीत की नित तरंग ॥
गंगा के तट आय कर, बिन नहाये नहीं जाओ।
भव सागर के तरन का, यही है एक उपाओ।
रहे हिया जिया में सच्ची उमंग ॥
नर शरीर के मैल हैं, काम क्रोध अभिमान ।
छूटेंगे जब करोगे, गुरु संग गंगा स्नान ।
आलस का न आने पाये ढंग ॥
ढारस श्रध्दा भाव की, रहे हिये में छाय ।
राधास्वामी की दया, भव दारुण न सताय ॥
यह समझलो गुरु है अंग संग ॥

jaga bahatI hai Bakti kI dEKO gaMga, tuma nirmala karalO apanA aMga ||
darasa parasa maMjana karO, piyO prEma kA nIra |
mETO duKa traya tApa kO, ThaMDA karO SarIra |
BUlO nahIM karalO sata kA saMga ||
A~MKEM harShI dEKa kara, cita bADhE anurAga |
sumirana dhyAna mEM mana lagE, ducitA^^I kO tyAga |
uThE prEma pratIta kI nita taraMga ||
gaMgA kE taTa Aya kara, bina nahAyE nahIM jA^^O|
Bava sAgara kE tarana kA, yahI hai Eka upA^^O|
rahE hiyA jiyA mEM saccI umaMga ||
nara SarIra kE maila haiM, kAma krOdha aBimAna |
CUTEMgE jaba karOgE, guru saMga gaMgA snAna |
Alasa kA na AnE pAyE DhaMga ||
DhArasa SradhdA BAva kI, rahE hiyE mEM CAya |
rAdhAsvAmI kI dayA, Bava dAruNa na satAya ||
yaha samaJalO guru hai aMga saMga ||

జగ బహతీ హై భక్తి కీ దేఖో గంగ, తుమ నిర్మల కరలో అపనా అంగ ||
దరస పరస మంజన కరో, పియో ప్రేమ కా నీర |
మేటో దుఖ త్రయ తాప కో, ఠండా కరో శరీర |
భూలో నహీం కరలో సత కా సంగ ||
ఆఁఖేం హర్షీ దేఖ కర, చిత బాఢే అనురాగ |
సుమిరన ధ్యాన మేం మన లగే, దుచితాఈ కో త్యాగ |
ఉఠే ప్రేమ ప్రతీత కీ నిత తరంగ ||
గంగా కే తట ఆయ కర, బిన నహాయే నహీం జాఓ|
భవ సాగర కే తరన కా, యహీ హై ఏక ఉపాఓ|
రహే హియా జియా మేం సచ్చీ ఉమంగ ||
నర శరీర కే మైల హైం, కామ క్రోధ అభిమాన |
ఛూటేంగే జబ కరోగే, గురు సంగ గంగా స్నాన |
ఆలస కా న ఆనే పాయే ఢంగ ||
ఢారస శ్రధ్దా భావ కీ, రహే హియే మేం ఛాయ |
రాధాస్వామీ కీ దయా, భవ దారుణ న సతాయ ||
యహ సమఝలో గురు హై అంగ సంగ ||

500 . मेरे घट की क्यारी हरी रहे
खिले गुलाब प्रतीत का, शोभा क्यारी दे।
फैले सुगंधी प्रेम की, सब कोई आनन्द ले ।
अँखियों को दृश्य की तरी रहे ॥
चंपा दया का फल दे, फूल दया के फूल ।
भरम का भँवरा सन्निकट, कभी न आवे भूल ॥
फूलों की निरंतर झरी रहे ॥
सेवति केतकी मोतिया, शान्ती जूही कुन्द ।
एक रूप भासें सदा, मेट कुरंगी द्वन्द ॥
सम दृष्टि चमेली खरी रहे ॥
भक्ति अनार में फूल लगे, फूटी लाली नित ।
बिगसें कमल उमंग के, देख के उमगे चित ॥
मया की बेली मरी रहे॥
सुरत मालिनी गूधकर, लाये भाव का हार ।
हरषे आनन्द सुख लहे, राधास्वामी गले डार ॥
दुष्कर्म कटेली जरी रहे ॥

mErE GaTa kI kyArI harI rahE, kyOM harI akElI BarI rahE ||
KilE gulAba pratIta kA, SOBA kyArI dE|
PailE sugaMdhI prEma kI, saba kO^^I Ananda lE |
a~MKiyOM kO dRuSya kI tarI rahE ||
caMpA dayA kA Pala dE, PUla dayA kE PUla |
Barama kA Ba~MvarA sannikaTa, kaBI na AvE BUla ||
PUlOM kI niraMtara JarI rahE ||
sEvati kEtakI mOtiyA, SAntI jUhI kunda |
Eka rUpa BAsEM sadA, mETa kuraMgI dvanda ||
sama dRuShTi camElI KarI rahE ||
Bakti anAra mEM PUla lagE, PUTI lAlI nita |
bigasEM kamala umaMga kE, dEKa kE umagE cita ||
mayA kI bElI marI rahE||
surata mAlinI gUdhakara, lAyE BAva kA hAra |
haraShE Ananda suKa lahE, rAdhAsvAmI galE DAra ||
duShkarma kaTElI jarI rahE ||

మేరే ఘట కీ క్యారీ హరీ రహే, క్యోం హరీ అకేలీ భరీ రహే ||
ఖిలే గులాబ ప్రతీత కా, శోభా క్యారీ దే|
ఫైలే సుగంధీ ప్రేమ కీ, సబ కోఈ ఆనన్ద లే |
అఁఖియోం కో దృశ్య కీ తరీ రహే ||
చంపా దయా కా ఫల దే, ఫూల దయా కే ఫూల |
భరమ కా భఁవరా సన్నికట, కభీ న ఆవే భూల ||
ఫూలోం కీ నిరంతర ఝరీ రహే ||
సేవతి కేతకీ మోతియా, శాన్తీ జూహీ కున్ద |
ఏక రూప భాసేం సదా, మేట కురంగీ ద్వన్ద ||
సమ దృష్టి చమేలీ ఖరీ రహే ||
భక్తి అనార మేం ఫూల లగే, ఫూటీ లాలీ నిత |
బిగసేం కమల ఉమంగ కే, దేఖ కే ఉమగే చిత ||
మయా కీ బేలీ మరీ రహే||
సురత మాలినీ గూధకర, లాయే భావ కా హార |
హరషే ఆనన్ద సుఖ లహే, రాధాస్వామీ గలే డార ||
దుష్కర్మ కటేలీ జరీ రహే ||

Coming soon…

Coming soon…

Coming soon…

Coming soon…

Coming soon…

Coming soon…