Shiva Shabdasagar Part I- 651 TO 700

651.पहली कथा गंगा तट कोई साधु आया, बिच्छू पानी मझारा ।
तड़प जो देखी इसकी उसने, हाथ से उसे निकारा ।
बिच्छू ने उसे डंक से मारा, हाथ में उपजी पीरा ।
साधु ने कुछ बुरा न माना, सत मन चित गम्भीरा ।।
बिच्छू फिर पानी में आया, इसने उसे बचाया।
फिर बिच्छू ने डंक से मारा, साधु नहीं पछताया ॥
तीजे वार गिरा वह पानी, इसने पकड़ निकारा ।
बिच्छू का स्वभाव सब जाने, डंक से फिर भी मारा ।।
साधू पकड़ किनारे लाया, हाथ सूज गया भाई॥
यह लीला कोई देखी नारी, साधू ढिंग वह आई ॥
बोली क्या तू है अज्ञानी, जो बिच्छू नहिं जानी॥
उसे उठाकर क्यों बाहर किया, बिच्छू विष की खानी॥
हँसा साधु सुन सुन्दर माई, मैं नहीं निपट अनारी॥
मैं हूँ साध साध मत मेरा, पर हित पर उपकारी ॥
बिच्छू तजे स्वभाव न अपना, मैं अपना क्यों त्यागू॥
वह जब निज स्वभाव में करते,क्यों परहित नहीं लागू॥
माई ने जब सुनी तो बोली, धन्य साध की लीला॥
सुबचन सुमन सुकर्म है साधू, सुरत सुभाव सुशीला ॥
पर दुख हरन विभंजन त्रय तप, हितकारी सुख देवा॥
धन्य जगत में वह नर प्रानी, करें जो साध की सेवा।॥
मैं हूँ पारवती परवत की, शिव की निज अरधंगी॥
तू है शिव का पुत्र गुसाई, सुचित सुसाध सुअंगी ॥
धन्य धन्य तू धन्य धन्य है, धन्य गनेश की मूरत॥
जो कोई तेरा दरसन पावे, घरे दया की सूरत ॥
अन्तरध्यान भई वह देवी, साधू मन हरपाया॥
पर उपकार की महिमा भारी, सती का दर्शन पाया॥
दूसरी कथा

gaMgA taTa kO^^I sAdhu AyA, bicCU pAnI ma~MJArA |
taDapa jO dEKI isakI usanE, hAtha sE usE nikArA |
bicCU nE usE DaMka sE mArA, hAtha mEM upajI pIrA |
sAdhu nE kuCa burA na mAnA, sata mana cita gamBIrA ||
bicCU Pira pAnI mEM AyA, isanE usE bacAyA|
Pira bicCU nE DaMka sE mArA, sAdhu nahIM paCatAyA ||
tIjE vAra girA vaha pAnI, isanE pakaDa nikArA |
bicCU kA svaBAva saba jAnE, DaMka sE Pira BI mArA ||
sAdhU pakaDa kinArE lAyA, hAtha sUja gayA BA^^I||
yaha lIlA kO^^I dEKI nArI, sAdhU DhiMga vaha A^^I ||
bOlI kyA tU hai aj~jAnI, jO bicCU nahiM jAnI||
usE uThAkara kyOM bAhara kiyA, bicCU viSha kI KAnI||
ha~MsA sAdhu suna sundara mA^^I, maiM nahIM nipaTa anArI||
maiM hU~M sAdha sAdha mata mErA, para hita para upakArI ||
bicCU tajE svaBAva na apanA, maiM apanA kyOM tyAgU~M||
vaha jaba nija svaBAva mEM karatE,kyOM parahita nahIM lAgU~M||
mA^^I nE jaba sunI tO bOlI, dhanya sAdha kI lIlA||
subacana sumana sukarma hai sAdhU, surata suBAva suSIlA ||
para duKa harana viBaMjana traya tapa, hitakArI suKa dEvA||
dhanya jagata mEM vaha nara prAnI, karEM jO sAdha kI sEvA|||
maiM hU~M pAravatI paravata kI, Siva kI nija aradhaMgI||
tU hai Siva kA putra gusA^^I, sucita susAdha su^^aMgI ||
dhanya dhanya tU dhanya dhanya hai, dhanya ganESa kI mUrata||
jO kO^^I tErA darasana pAvE, GarE dayA kI sUrata ||
antaradhyAna Ba^^I vaha dEvI, sAdhU mana harapAyA||
para upakAra kI mahimA BArI, satI kA darSana pAyA||
dUsarI kathA

గంగా తట కోఈ సాధు ఆయా, బిచ్ఛూ పానీ మఁఝారా |
తడప జో దేఖీ ఇసకీ ఉసనే, హాథ సే ఉసే నికారా |
బిచ్ఛూ నే ఉసే డంక సే మారా, హాథ మేం ఉపజీ పీరా |
సాధు నే కుఛ బురా న మానా, సత మన చిత గమ్భీరా ||
బిచ్ఛూ ఫిర పానీ మేం ఆయా, ఇసనే ఉసే బచాయా|
ఫిర బిచ్ఛూ నే డంక సే మారా, సాధు నహీం పఛతాయా ||
తీజే వార గిరా వహ పానీ, ఇసనే పకడ నికారా |
బిచ్ఛూ కా స్వభావ సబ జానే, డంక సే ఫిర భీ మారా ||
సాధూ పకడ కినారే లాయా, హాథ సూజ గయా భాఈ||
యహ లీలా కోఈ దేఖీ నారీ, సాధూ ఢింగ వహ ఆఈ ||
బోలీ క్యా తూ హై అజ్ఞానీ, జో బిచ్ఛూ నహిం జానీ||
ఉసే ఉఠాకర క్యోం బాహర కియా, బిచ్ఛూ విష కీ ఖానీ||
హఁసా సాధు సున సున్దర మాఈ, మైం నహీం నిపట అనారీ||
మైం హూఁ సాధ సాధ మత మేరా, పర హిత పర ఉపకారీ ||
బిచ్ఛూ తజే స్వభావ న అపనా, మైం అపనా క్యోం త్యాగూఁ||
వహ జబ నిజ స్వభావ మేం కరతే,క్యోం పరహిత నహీం లాగూఁ||
మాఈ నే జబ సునీ తో బోలీ, ధన్య సాధ కీ లీలా||
సుబచన సుమన సుకర్మ హై సాధూ, సురత సుభావ సుశీలా ||
పర దుఖ హరన విభంజన త్రయ తప, హితకారీ సుఖ దేవా||
ధన్య జగత మేం వహ నర ప్రానీ, కరేం జో సాధ కీ సేవా|||
మైం హూఁ పారవతీ పరవత కీ, శివ కీ నిజ అరధంగీ||
తూ హై శివ కా పుత్ర గుసాఈ, సుచిత సుసాధ సుఅంగీ ||
ధన్య ధన్య తూ ధన్య ధన్య హై, ధన్య గనేశ కీ మూరత||
జో కోఈ తేరా దరసన పావే, ఘరే దయా కీ సూరత ||
అన్తరధ్యాన భఈ వహ దేవీ, సాధూ మన హరపాయా||
పర ఉపకార కీ మహిమా భారీ, సతీ కా దర్శన పాయా||
దూసరీ కథా

652.दुजी कथा सुनाऊँ फकीरा, कान इधर ला भाई॥
मैं फकीर का प्रेमी सेवक, त्याग हृदय दुचिताई ॥
साधु कोई नौका चढ़ बैठा,. संग मैं नर बहुतेरा॥
दुष्ट अभागी देख के साधू, उपजा क्रोध गम्भीरा ॥
हँसी उड़ाया धूम मचाया, मारा सिर पर लाठी॥
फूटा सिर साधू का भाई, साजा साज कुठाठी ॥
हुई अकाश बानी तब ऐसी, साध है मुझको प्यारे॥
मैं साधु का सहज सनेही, छिल पल का रखबारा ॥
उलट नात्र डुबाऊ सबको, यह अनथे नहीं भावे॥
क्यों कोई अपराधी बनकर, मेरा साध सतावे ॥
बानी सुनकर साधु दुखी भया, बोला चतुर सुजाना॥
तू दयालु है मेरा साँई, अगम अनाम अमाना ।॥
जीव निबल अज्ञानी मूरख, माया फन्द फंसाने॥
यह नहीं समझ सार तत्व को, भूल भरम भरमाने॥
दया दृष्टि कर इन्हें चितादो, भाव जतादे अपना॥
मेरे जैसा उन्हें बनादे, दया का देकर किनका ॥
साधु संग का फल नहीं हानी, लाभ साध संग स्वामी॥
मेट भरम अज्ञान जीव का, चरन सरोज नमामी॥
फिर अकाश बानी भई दूजी, एवमस्तु सुन प्यारे॥
ले तेरे छिन मात्र की संगत, यह जावें भव पारी ।॥
दुष्ट हृदय पछताना आया, साधु चरन लग रोया॥
साध ने अपने अंग लगाया, पल में दुर्मति खोया ॥
सुन फकीर होजा फकीर अब, रूप संभारे अपना॥
जग में प्रानी तेरे रूप में, मेटदे उनका तपना ॥
तेरा रूप है अद्भुत अचरज, तेरी उत्तम देही॥
जग कल्याण जगत में आया, परम दयाल सनेही ॥
तीसरी कथा

dujI kathA sunA^^U~M PakIrA, kAna idhara lA BA^^I||
maiM PakIra kA prEmI sEvaka, tyAga hRudaya ducitA^^I ||
sAdhu kO^^I naukA caDha baiThA, saMga maiM nara bahutErA||
duShTa aBAgI dEKa kE sAdhU, upajA krOdha gamBIrA ||
ha~MsI uDAyA dhUma macAyA, mArA sira para lAThI||
PUTA sira sAdhU kA BA^^I, sAjA sAja kuThAThI ||
hu^^I akASa bAnI taba aisI, sAdha hai muJakO pyArE||
maiM sAdhu kA sahaja sanEhI, Cila pala kA raKabArA ||
ulaTU~M nAva DubA^^U~M sabakO, yaha anartha nahIM BAvE||
kyOM kO^^I aparAdhI banakara, mErA sAdha satAvE ||
bAnI sunakara sAdhu duKI BayA, bOlA catura sujAnA||
tU dayAlu hai mErA sA~MI, agama anAma amAnA |||
jIva nibala aj~jAnI mUraKa, mAyA Panda Pa~MsAnE||
yaha nahIM samaJEM sAra tatva kO, BUla Barama BaramAnE||
dayA dRuShTi kara inhEM citAdO, BAva jatAdE apanA||
mErE jaisA unhEM banAdE, dayA kA dEkara kinakA ||
sAdhu saMga kA Pala nahIM hAnI, lABa sAdha saMga svAmI||
mETa Barama aj~jAna jIva kA, carana sarOja namAmI||
Pira akASa bAnI Ba^^I dUjI, Evamastu suna pyArE||
lE tErE Cina mAtra kI saMgata, yaha jAvEM Bava pArI |||
duShTa hRudaya paCatAnA AyA, sAdhu carana laga rOyA||
sAdha nE apanE aMga lagAyA, pala mEM durmati KOyA ||
suna PakIra hOjA PakIra aba, rUpa saMBArE apanA||
jaga mEM prAnI tErE rUpa mEM, mETadE unakA tapanA ||
tErA rUpa hai aBduta acaraja, tErI uttama dEhI||
jaga kalyANa jagata mEM AyA, parama dayAla sanEhI ||
tIsarI kathA

దుజీ కథా సునాఊఁ ఫకీరా, కాన ఇధర లా భాఈ||
మైం ఫకీర కా ప్రేమీ సేవక, త్యాగ హృదయ దుచితాఈ ||
సాధు కోఈ నౌకా చఢ బైఠా, సంగ మైం నర బహుతేరా||
దుష్ట అభాగీ దేఖ కే సాధూ, ఉపజా క్రోధ గమ్భీరా ||
హఁసీ ఉడాయా ధూమ మచాయా, మారా సిర పర లాఠీ||
ఫూటా సిర సాధూ కా భాఈ, సాజా సాజ కుఠాఠీ ||
హుఈ అకాశ బానీ తబ ఐసీ, సాధ హై ముఝకో ప్యారే||
మైం సాధు కా సహజ సనేహీ, ఛిల పల కా రఖబారా ||
ఉలటూఁ నావ డుబాఊఁ సబకో, యహ అనర్థ నహీం భావే||
క్యోం కోఈ అపరాధీ బనకర, మేరా సాధ సతావే ||
బానీ సునకర సాధు దుఖీ భయా, బోలా చతుర సుజానా||
తూ దయాలు హై మేరా సాఁఈ, అగమ అనామ అమానా |||
జీవ నిబల అజ్ఞానీ మూరఖ, మాయా ఫన్ద ఫఁసానే||
యహ నహీం సమఝేం సార తత్వ కో, భూల భరమ భరమానే||
దయా దృష్టి కర ఇన్హేం చితాదో, భావ జతాదే అపనా||
మేరే జైసా ఉన్హేం బనాదే, దయా కా దేకర కినకా ||
సాధు సంగ కా ఫల నహీం హానీ, లాభ సాధ సంగ స్వామీ||
మేట భరమ అజ్ఞాన జీవ కా, చరన సరోజ నమామీ||
ఫిర అకాశ బానీ భఈ దూజీ, ఏవమస్తు సున ప్యారే||
లే తేరే ఛిన మాత్ర కీ సంగత, యహ జావేం భవ పారీ |||
దుష్ట హృదయ పఛతానా ఆయా, సాధు చరన లగ రోయా||
సాధ నే అపనే అంగ లగాయా, పల మేం దుర్మతి ఖోయా ||
సున ఫకీర హోజా ఫకీర అబ, రూప సంభారే అపనా||
జగ మేం ప్రానీ తేరే రూప మేం, మేటదే ఉనకా తపనా ||
తేరా రూప హై అభ్దుత అచరజ, తేరీ ఉత్తమ దేహీ||
జగ కల్యాణ జగత మేం ఆయా, పరమ దయాల సనేహీ ||
తీసరీ కథా

653.तीजी कथा सुनाऊँ तुझको, सुन सुनकर चितलाना॥
कथा नहीं यह और की प्यारे, तेरी कथा सुनाना ॥
हरगोविंद को कैद में डाला, जहाँगीर ने भाई॥
ले गवालियर किले में फाँसा, हुआ निपट दुखदाई ॥
मियाँ मीर ने उसे चिताया, छोड़ फकीर को छिन में॥
नहीं तो उलटे राज यह तेरा, एक रात एक दिन में ॥
जहाँगीर ने हुकुम सुनाया, हरगोविंद को लाओ॥
यह बोले मैं कैद न छोड़, कितना करो उपाओ॥
मैं फकीर हूँ देह बंध में, जीवों के हित आया॥
सात हजार छोड़ दे केही, उपजी मन में दाया ॥
बादशाह ने सबको छोड़ा, जब यह बाहर आये॥
आप छुटे औरन को छुड़ाया, दया का साज सजाये ॥
यह इतिहासिक कथा पुरानी, चरित पुनीत सुहावन॥
मन रंजन मन चेत बढ़ावन, मन भावन मन पावन॥
देह के बंध फकीरा आवे, बंध निरबंधन सोई॥
बंधकर बन्धुवे जीव छुड़ावें, समझे यह गति कोई ॥
तू तो आया नर देही में, घर फकीर का भेसा॥
दुखी जीव को अंग लगाकर, लेजा गुरु के देसा ।॥
तीन ताप से जीव दुखी है, निबल अबल अज्ञानी॥
तेरा काम दया का भाई, नाम दान दे दानी ॥
नाम फकीर धरा जब तूने, काम फकीर का करले॥
गुरु की दया साथ ले अपने, भक्ति की झोली भरले ।॥
तू इराक से अब के आया, सत. संगत के कारन॥
ले प्रसाद यह सत संगत का, होजा भव निधि तारन॥
राधास्वामी दया के सागर, होंगे तेरे सहाई॥
फुक में उतरे साँच फकीरा, सब की करे भलाई ।॥

 

tIjI kathA sunA^^U~M tuJakO, suna sunakara citalAnA||
kathA nahIM yaha aura kI pyArE, tErI kathA sunAnA ||
haragOviMda kO kaida mEM DAlA, jahA~MgIra nE BA^^I||
lE gavAliyara kilE mEM PA~MsA, hu^^A nipaTa duKadA^^I ||
miyA~M mIra nE usE citAyA, CODa PakIra kO Cina mEM||
nahIM tO ulaTE rAja yaha tErA, Eka rAta Eka dina mEM ||
jahA~MgIra nE hukuma sunAyA, haragOviMda kO lA^^O||
yaha bOlE maiM kaida na CODU~M, kitanA karO upA^^O||
maiM PakIra hU~M dEha baMdha mEM, jIvOM kE hita AyA||
sAta hajAra CODa dE kEhI, upajI mana mEM dAyA ||
bAdaSAha nE sabakO CODA, jaba yaha bAhara AyE||
Apa CuTE aurana kO CuDAyA, dayA kA sAja sajAyE ||
yaha itihAsika kathA purAnI, carita punIta suhAvana||
mana raMjan mana cEta baDhAvana, mana BAvana mana pAvana||
dEha kE baMdha PakIrA AvE, baMdha nirabaMdhana sO^^I||
baMdhakara bandhuvE jIva CuDAvEM, samaJE yaha gati kO^^I ||
tU tO AyA nara dEhI mEM, Gara PakIra kA BEsA||
duKI jIva kO aMga lagAkara, lEjA guru kE dEsA |||
tIna tApa sE jIva duKI hai, nibala abala aj~jAnI||
tErA kAma dayA kA BA^^I, nAma dAna dE dAnI ||
nAma PakIra dharA jaba tUnE, kAma PakIra kA karalE||
guru kI dayA sAtha lE apanE, Bakti kI JOlI BaralE |||
tU irAka sE aba kE AyA, sata saMgata kE kArana||
lE prasAda yaha sata saMgata kA, hOjA Bava nidhi tArana||
rAdhAsvAmI dayA kE sAgara, hOMgE tErE sahA^^I||
Puka mEM utarE sA~Mca PakIrA, saba kI karE BalA^^I |||

తీజీ కథా సునాఊఁ తుఝకో, సున సునకర చితలానా||
కథా నహీం యహ ఔర కీ ప్యారే, తేరీ కథా సునానా ||
హరగోవింద కో కైద మేం డాలా, జహాఁగీర నే భాఈ||
లే గవాలియర కిలే మేం ఫాఁసా, హుఆ నిపట దుఖదాఈ ||
మియాఁ మీర నే ఉసే చితాయా, ఛోడ ఫకీర కో ఛిన మేం||
నహీం తో ఉలటే రాజ యహ తేరా, ఏక రాత ఏక దిన మేం ||
జహాఁగీర నే హుకుమ సునాయా, హరగోవింద కో లాఓ||
యహ బోలే మైం కైద న ఛోడూఁ, కితనా కరో ఉపాఓ||
మైం ఫకీర హూఁ దేహ బంధ మేం, జీవోం కే హిత ఆయా||
సాత హజార ఛోడ దే కేహీ, ఉపజీ మన మేం దాయా ||
బాదశాహ నే సబకో ఛోడా, జబ యహ బాహర ఆయే||
ఆప ఛుటే ఔరన కో ఛుడాయా, దయా కా సాజ సజాయే ||
యహ ఇతిహాసిక కథా పురానీ, చరిత పునీత సుహావన||
మన రంజన్ మన చేత బఢావన, మన భావన మన పావన||
దేహ కే బంధ ఫకీరా ఆవే, బంధ నిరబంధన సోఈ||
బంధకర బన్ధువే జీవ ఛుడావేం, సమఝే యహ గతి కోఈ ||
తూ తో ఆయా నర దేహీ మేం, ఘర ఫకీర కా భేసా||
దుఖీ జీవ కో అంగ లగాకర, లేజా గురు కే దేసా |||
తీన తాప సే జీవ దుఖీ హై, నిబల అబల అజ్ఞానీ||
తేరా కామ దయా కా భాఈ, నామ దాన దే దానీ ||
నామ ఫకీర ధరా జబ తూనే, కామ ఫకీర కా కరలే||
గురు కీ దయా సాథ లే అపనే, భక్తి కీ ఝోలీ భరలే |||
తూ ఇరాక సే అబ కే ఆయా, సత సంగత కే కారన||
లే ప్రసాద యహ సత సంగత కా, హోజా భవ నిధి తారన||
రాధాస్వామీ దయా కే సాగర, హోంగే తేరే సహాఈ||
ఫుక మేం ఉతరే సాఁచ ఫకీరా, సబ కీ కరే భలాఈ |||

654.चुप रहने का फल है मीठा, बोले बाद विवादा॥
चुप का स्वाद रसीला अद्भुत, बोले मचे उपाधा ॥
कान हैं दो और एक जीभ है, देखलो अपनी आँखों॥
जब दो बार सुने कोई बानी, एक बार मुख भाखो ॥
बोली बोले सहे दुख पानी, बिन बोले निरबानी॥
तोता मैना बोल के चोली; पिंजरे बंध बंधानी ॥
बिन बोले कोई मुक्ति न माँगे, नहीं प्रमान मत भेदा॥
एक चुप लाख विपत्त को टारे, मिटे दुःख भव खेदा॥
मुख की थैली जिभ्या राखू , बिन कारन क्यों बोलू॥
बिना प्रयोजन कथन है निष्फल,क्यों मुख अपना खोलू॥
जो बोले सो हारे भाई, जीत जो मुख नहीं बोले॥
सोचे समझे मोल विचारे, बात हिये बिच तोले ॥
जो सुमिरे सो चिंतन साधे, सुमिरन ध्यान का मूला॥
सुमिरन विधि राधास्वामी नाम है,और बोल भव सूला ॥

cupa rahanE kA Pala hai mIThA, bOlE bAda vibAdA||
cupa kA svAda rasIlA adButa, bOlE macE upAdhA ||
kAna haiM dO aura Eka jIBa hai, dEKalO apanI A~MKOM||
jaba dO bAra sunE kO^^I bAnI, Eka bAra muKa BAKO ||
bOlI bOlE sahE duKa prAnI, bina bOlE nirabAnI||
tOtA mainA bOla kE bOlI, piMjarE baMdha baMdhAnI ||
bina bOlE kO^^I mukti na mA~MgE, nahIM pramAna mata BEdA||
Eka cupa lAKa bipatta kO TArE, miTE duHKa Bava KEdA||
muKa kI thailI jiByA rAKU~M , bina kArana kyOM bOlU~M||
binA prayOjana kathana hai niShPala,kyOM muKa apanA KOlU~M||
jO bOlE sO hArE BA^^I, jIta jO muKa nahIM bOlE||
sOcE samaJE mOla bicArE, bAta hiyE bica tOlE ||
jO sumirE sO ciMtana sAdhE, sumirana dhyAna kA mUlA||
sumirana vidhi rAdhAsvAmI nAma hai,aura bOla Bava sUlA ||

చుప రహనే కా ఫల హై మీఠా, బోలే బాద విబాదా||
చుప కా స్వాద రసీలా అద్భుత, బోలే మచే ఉపాధా ||
కాన హైం దో ఔర ఏక జీభ హై, దేఖలో అపనీ ఆఁఖోం||
జబ దో బార సునే కోఈ బానీ, ఏక బార ముఖ భాఖో ||
బోలీ బోలే సహే దుఖ ప్రానీ, బిన బోలే నిరబానీ||
తోతా మైనా బోల కే బోలీ, పింజరే బంధ బంధానీ ||
బిన బోలే కోఈ ముక్తి న మాఁగే, నహీం ప్రమాన మత భేదా||
ఏక చుప లాఖ బిపత్త కో టారే, మిటే దుఃఖ భవ ఖేదా||
ముఖ కీ థైలీ జిభ్యా రాఖూఁ , బిన కారన క్యోం బోలూఁ||
బినా ప్రయోజన కథన హై నిష్ఫల,క్యోం ముఖ అపనా ఖోలూఁ||
జో బోలే సో హారే భాఈ, జీత జో ముఖ నహీం బోలే||
సోచే సమఝే మోల బిచారే, బాత హియే బిచ తోలే ||
జో సుమిరే సో చింతన సాధే, సుమిరన ధ్యాన కా మూలా||
సుమిరన విధి రాధాస్వామీ నామ హై,ఔర బోల భవ సూలా ||

655.सुन बानी उपजे मन हानी, हानी गिलानि महानी॥
चित में डाह ईर्षा जागे, सहज बने अभिमानी ॥
है अभिमान फंद का कारण, काल की यम की फाँसी॥
जो कोई सुने जगत की बातें, अपनी ही करे हाँसी ।॥
दोनों कान हैं नहरें न्यारी, बात है बहता पानी॥
मन का बरतन वृथा बचन से, भरता अपना प्रानी ।॥
पानी भरा बंधा घट आकर, प्रगटे भुंगा कीड़ा॥
इनसे दुख पावे नर मूरख, सहे त्रास दुख पीड़ा॥
सघन अंधेरा बानी का बन, जो आया भरमाया॥
वेद शास्त्र बानी की लीला, तत्व श्विक छुपाया ॥
यह गुरु का उपदेश फकीरा, बानी चित न बिसारे॥
बाहर. कान में बंध लगाकर, श्रुति उद्गीत विचारे॥
अनहद धुन है श्रुति उद्गीता, अन्तर साधी विरतो॥
राधास्वामी गुरु की कृपा, सहजे भई निवरती ।॥

suna bAnI upajE mana hAnI, hAnI gilAni mahAnI||
cita mEM DAha IrShA jAgE, sahaja banE aBimAnI ||
hai aBimAna PaMda kA kAraNa, kAla kI yama kI PA~MsI||
jO kO^^I sunE jagata kI bAtEM, apanI hI karE hA~MsI |||
dOnOM kAna haiM naharEM nyArI, bAta hai bahatA pAnI||
mana kA baratana vRuthA bacana sE, BaratA apanA prAnI |||
pAnI BarA baMdhA GaTa Akara, pragaTE BuMgA kIDA||
inasE duKa pAvE nara mUraKa, sahE trAsa duKa pIDA||
saGana aMdhErA bAnI kA bana, jO AyA BaramAyA||
vEda SAstra bAnI kI lIlA, tatva Svika CupAyA ||
yaha guru kA upadESa PakIrA, bAnI cita na bisArE||
bAhara kAna mEM baMdha lagAkara, Sruti udgIta bicArE||
anahada dhuna hai Sruti udgItA, antara sAdhI viratO||
rAdhAsvAmI guru kI kRupA, sahajE Ba^^I nivaratI |||

సున బానీ ఉపజే మన హానీ, హానీ గిలాని మహానీ||
చిత మేం డాహ ఈర్షా జాగే, సహజ బనే అభిమానీ ||
హై అభిమాన ఫంద కా కారణ, కాల కీ యమ కీ ఫాఁసీ||
జో కోఈ సునే జగత కీ బాతేం, అపనీ హీ కరే హాఁసీ |||
దోనోం కాన హైం నహరేం న్యారీ, బాత హై బహతా పానీ||
మన కా బరతన వృథా బచన సే, భరతా అపనా ప్రానీ |||
పానీ భరా బంధా ఘట ఆకర, ప్రగటే భుంగా కీడా||
ఇనసే దుఖ పావే నర మూరఖ, సహే త్రాస దుఖ పీడా||
సఘన అంధేరా బానీ కా బన, జో ఆయా భరమాయా||
వేద శాస్త్ర బానీ కీ లీలా, తత్వ శ్విక ఛుపాయా ||
యహ గురు కా ఉపదేశ ఫకీరా, బానీ చిత న బిసారే||
బాహర కాన మేం బంధ లగాకర, శ్రుతి ఉద్గీత బిచారే||
అనహద ధున హై శ్రుతి ఉద్గీతా, అన్తర సాధీ విరతో||
రాధాస్వామీ గురు కీ కృపా, సహజే భఈ నివరతీ |||

656.
[५८-६५६ ] बाहर की जब आँखें खोली, दृष्टि सृष्टि पसारा॥
बाहर मुखी हुआ जब प्रानी, अन्तर बिरती घिसारा ॥
जो देखे सो भरम दृश्य है, मरम भरम उत्पावे॥
भरम बसे जो हिय के अन्तर, भरम के खेल खेलावे ॥
भरम है बीज अज्ञान अखुवा, डाल कर्म और धंदे॥
फूल वासना काम क्रोध मद, फल सुख दुख के फंदे ॥
भरम की सृष्टि दृष्टि से उपजी, आवागवन की खानी॥
लख चौरासी योनी भरमे, भरम है अकथ कहानी ॥
गुरु ने मर्म जताया अद्भुत, सत संगत करवाई॥
सुरत शब्द की विधि बताया, अन्तर मुख की कमाई ।॥
उलटो आँख तीसरे तिल में, चित को ले ठराओ॥
बाहर के एट देकर अपने, हिय के नैन खुलाओ॥
सूक्ष्म लीला कारण लीला, ब्रह्म परब्रह्मांडा॥
देखो पहले निरख परख कर, फिर धाओ सच खंडा॥
विना नैन के मोती पोहो, बिना कान के बानी॥
बिन कर कर्म करो विधि नाना, बिन पग शिखर चढ़ानी ।॥
बिना देह की काया पाओ, बिन जिभ्या मुख बोलो॥
बिन सूरज के करो प्रकासा, बिना बुद्धि सब तोलो॥
यह गति अगम अपार अकथ है, कसे कोई बखाने॥
जो कोई घट में अपने आवे, लख लख तब मन माने॥
राधास्वामी सतगुरु पूरे, अचरज भेद बताव॥
उलट ब्रह्मांड को भेदे प्राणी, तुम निज सत पद पावें ।॥

[ ५६-६५७ ] तू अविनाशी अजर अमर है, तू सबका अधारा है॥
सब रहते हैं तेरे सहारे, तू ही सबका सहारा है॥
निराधार आधार जगत का, ममें न कोई लख पावे॥
जब तू अपना रूप दिखावे, समझ में तब कुछ कुछ आवे ॥
मन बानी की गम नहीं तुझ में, अगम अथाह अपारा है॥
अलख अगम अव्यक्त अनूपम, अगुण सगुण से न्यारा है ॥
तू है कौन कहाँ से आया, क्यों आया क्यों छाया है॥
क्यों आकर मुझे अंग लगाया, क्यों स्वरूप दिखलाया है॥
तू मैं हूँ या मैं ही तू है, क्या है केहि विधि मैं पाऊँ॥
तू अनाम है तू अरूप है, कैसे तेरा गुण गाऊ ॥
अचरज अचरज अचरज तू है, गुप्त प्रगट में व्यापा है॥
मायातीत अगोचर उनमन, छाँह न दिव्य प्रकाशा है॥
पात पात में तेरी लीला, फूल फूल का बास है तू॥
दूर बताता है कोई केसे, सबके सब विधि पास है तू ।॥
गुरु हुआ चेले के घट में, प्रगट होकर रहता है॥
बुरा भला लाखों कहे कोई; सबकी सुनता रहता है॥
नहीं गुरु नहीं चेला तू है, दोनों दशा से न्यारा है॥
हद बेहद से परे ठिकाना, तेरा सकल पसारा है ॥
आजा आजा मेरी सुन जा, मेरे हृदय में बस जा॥
प्रेम प्रीत की जाल बनाई, उसके फंदे में फंस जा॥
ऐ. अरूप तेरा मुखड़ा देखू, दर्शन की अभिलाष घनी॥
मैं निर्धन दीन शरणागत, तू है सबका आप धनी ॥
आरति कैसे करूं गुसाई, तेल दिया बाती है तू॥
फूल चढ़ाने से क्या होगा, कली फूल पाती है तू ॥
जहाँ जहाँ निरखू तेरी लीला, जो जो सुनूं तेरी बानी॥
जो जो कहूँ तेरी हो कहानी, रहूँ तेरा मैं अभिमानी ॥
मुझको शब्द तेरा हो सुमिरन, जो गाऊँ सो भजन तेरा॥
जो ध्याऊँ वही ध्यान तेरा हो, जो बोलू सो कथन तेरा ।॥
बलबल जाऊँ तेरी दया पर, जान प्राण तन मन अरपू॥
राधास्वामी चरन की महिमा गा गा,काल करम से नहीं डरपू॥

bAhara kI jaba A~MKEM KOlI, dRuShTi sRuShTi pasArA||
bAhara muKI hu^^A jaba prAnI, antara biratI bisArA ||
jO dEKE sO Barama dRuSya hai, marama Barama utpAvE||
Barama basE jO hiya kE antara, Barama kE KEla KElAvE ||
Barama hai bIja aj~jAna a~MKuvA, DAla karma aura dhaMdE||
PUla vAsanA kAma krOdha mada, Pala suKa duKa kE PaMdE ||
Barama kI sRuShTi dRuShTi sE upajI, AvAgavana kI KAnI||
laKa caurAsI yOnI BaramE, Barama hai akatha kahAnI ||
guru nE marma jatAyA adButa, sata saMgata karavA^^I||
surata Sabda kI vidhi batAyA, antara muKa kI kamA^^I |||
ulaTO A~MKa tIsarE tila mEM, cita kO lE ThairA^^O||
bAhara kE paTa dEkara apanE, hiya kE naina KulA^^O||
sUkShma lIlA kAraNa lIlA, brahma parabrahmAMDA||
dEKO pahalE niraKa paraKa kara, Pira dhA^^O saca KaMDA||
vinA naina kE mOtI pOhO, binA kAna kE bAnI||
bina kara karma karO vidhi nAnA, bina paga SiKara caDhAnI |||
binA dEha kI kAyA pA^^O, bina jiByA muKa bOlO||
bina sUraja kE karO prakAsA, binA budhdi saba tOlO||
yaha gati agama apAra akatha hai, kaisE kO^^I baKAnE||
jO kO^^I GaTa mEM apanE AvE, laKa laKa taba mana mAnE||
rAdhAsvAmI sataguru pUrE, acaraja BEda batAva||
ulaTa brahmAMDa kO BEdE prANI, taba nija sata pada pAvEM |||

బాహర కీ జబ ఆఁఖేం ఖోలీ, దృష్టి సృష్టి పసారా||
బాహర ముఖీ హుఆ జబ ప్రానీ, అన్తర బిరతీ బిసారా ||
జో దేఖే సో భరమ దృశ్య హై, మరమ భరమ ఉత్పావే||
భరమ బసే జో హియ కే అన్తర, భరమ కే ఖేల ఖేలావే ||
భరమ హై బీజ అజ్ఞాన అఁఖువా, డాల కర్మ ఔర ధందే||
ఫూల వాసనా కామ క్రోధ మద, ఫల సుఖ దుఖ కే ఫందే ||
భరమ కీ సృష్టి దృష్టి సే ఉపజీ, ఆవాగవన కీ ఖానీ||
లఖ చౌరాసీ యోనీ భరమే, భరమ హై అకథ కహానీ ||
గురు నే మర్మ జతాయా అద్భుత, సత సంగత కరవాఈ||
సురత శబ్ద కీ విధి బతాయా, అన్తర ముఖ కీ కమాఈ |||
ఉలటో ఆఁఖ తీసరే తిల మేం, చిత కో లే ఠైరాఓ||
బాహర కే పట దేకర అపనే, హియ కే నైన ఖులాఓ||
సూక్ష్మ లీలా కారణ లీలా, బ్రహ్మ పరబ్రహ్మాండా||
దేఖో పహలే నిరఖ పరఖ కర, ఫిర ధాఓ సచ ఖండా||
వినా నైన కే మోతీ పోహో, బినా కాన కే బానీ||
బిన కర కర్మ కరో విధి నానా, బిన పగ శిఖర చఢానీ |||
బినా దేహ కీ కాయా పాఓ, బిన జిభ్యా ముఖ బోలో||
బిన సూరజ కే కరో ప్రకాసా, బినా బుధ్ది సబ తోలో||
యహ గతి అగమ అపార అకథ హై, కైసే కోఈ బఖానే||
జో కోఈ ఘట మేం అపనే ఆవే, లఖ లఖ తబ మన మానే||
రాధాస్వామీ సతగురు పూరే, అచరజ భేద బతావ||
ఉలట బ్రహ్మాండ కో భేదే ప్రాణీ, తబ నిజ సత పద పావేం |||

658.राधास्वामी चरन कमल पर, बार बार बल जाऊँ॥
तन मन की सब सुद्धि बिसारू, निसदिन गुरु गुन गाऊ॥
गुरु मेरे जान प्रान से प्यारे, गुरु आँखों के तारे॥
गुरु की दया साध की संगत, जाऊ भव जल पारे॥
गुरु रक्षक गुरु दाता दानी, गुरु का लेऊ सहारा॥
गुरु के चरन सीस पर धारे, काल करम थक हारा ।॥
गुरु मूरति हिय आन विराजी, घट मैं करू गुरु सेवा॥
तन मन धन और सीस अरप कर, जानू और न देवा ॥
छिन प्रति छिन गुरु आरती ठान, गुरु से नेह लगाऊँ॥
सुरत शब्द की करू कमाई, अन्त परम पद पाऊँ॥
पिन गुरु भक्ति विवेक न होई, गुरु बिन ज्ञान न पाये॥
करम धरम सब धोका जानो, जब लग गुरु न चिताये ॥
गुरु का रंग हृदय जब धारा, मिटा तिमिर अज्ञाना॥
घट से ज्योती सोत बह निकसी, प्रगटा तब विज्ञाना॥
गुरु के चरन प्रीत भई गाड़ी, समझ पड़ी गुरु बानी॥
मन प्रतीत प्रेम रस पागा, मिल गई शब्द निशानी ॥
योग विराग हृदय प्रकाशा, सूझा सकल पसारा॥
अलख अगम की गम जब पाई, मिटा मोह संसारा ॥
पढ़ पढ़कर बहु दिवस बिताये, बुद्धि विलास में भूले॥
दृष्टि खुली जब गुरु कृपा से, प्रेम हिंडोले भूले ॥
कोटि जनम से धोखा खाया, मिला न ठौर ठिकाना॥
धन्य धन्य गुरु महिमा तेरी, सत्य नाम दिया दाना ॥
मान न माँगू सिद्धि न मागू, ऋद्धि में चित्त न लाऊ॥
जनम जनम पद कमल की सेवा, यही पदारथ पाऊँ ॥
सुमिरन नाम ध्यान गुरु मूरति, भजन शब्द मत सारा॥
तुरिया तुरियातीत न चाहूँ, रहूँ सकल से न्यारा ॥
गुरु मेरे मात पिता सम्बन्धी, गुरु से नाता जोड़े॥
भव की लाज लोक सब त्यागू, जग से मुंह को मोड़ ॥
जो मैं दास तुम्हारा दयानिध, हित चित मन कर्म वानी॥
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, बख्शो पद निरवानी ॥

rAdhAsvAmI carana kamala para, bAra bAra bala jA^^U~M||
tana mana kI saba sudhdi bisArU~M, nisadina guru guna gA^^U~M||
guru mErE jAna prAna sE pyArE, guru A~MKOM kE tArE||
guru kI dayA sAdha kI saMgata, jA^^U~M Bava jala pArE||
guru rakShaka guru dAtA dAnI, guru kA lE^^U~M sahArA||
guru kE carana sIsa para dhArE, kAla karama thaka hArA |||
guru mUrati hiya Ana virAjI, GaTa maiM karU~M guru sEvA||
tana mana dhana aura sIsa arapa kara, jAnU~M aura na dEvA ||
Cina prati Cina guru AratI ThAnU~M, guru sE nEha lagA^^U~M||
surata Sabda kI karU~M kamA^^I, anta parama pada pA^^U~M||
bina guru Bakti vivEka na hO^^I, guru bina j~jAna na pAyE||
karama dharama saba dhOkA jAnO, jaba laga guru na citAyE ||
guru kA raMga hRudaya jaba dhArA, miTA timira aj~jAnA||
GaTa sE jyOtI sOta baha nikasI, pragaTA taba vij~jAnA||
guru kE carana prIta Ba^^I gADI, samaJa paDI guru bAnI||
mana pratIta prEma rasa pAgA, mila ga^^I Sabda niSAnI ||
yOga virAga hRudaya prakASA, sUJA sakala pasArA||
alaKa agama kI gama jaba pA^^I, miTA mOha saMsArA ||
paDha paDhakara bahu divasa bitAyE, budhdi vilAsa mEM BUlE||
dRuShTi KulI jaba guru kRupA sE, prEma hiMDOlE BUlE ||
kOTi janama sE dhOKA KAyA, milA na Thaura ThikAnA||
dhanya dhanya guru mahimA tErI, satya nAma diyA dAnA ||
mAna na mA~MgU~M sidhdi na mAgU~M, Rudhdi mEM citta na lA^^U~M||
janama janama pada kamala kI sEvA, yahI padAratha pA^^U~M ||
sumirana nAma dhyAna guru mUrati, Bajana Sabda mata sArA||
turiyA turiyAtIta na cAhU~M, rahU~M sakala sE nyArA ||
guru mErE mAta pitA sambandhI, guru sE nAtA jODU~M||
Bava kI lAja lOka saba tyAgU~M, jaga sE mu~Mha kO mODU~M ||
jO maiM dAsa tumhArA dayAnidha, hita cita mana karma vAnI||
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, baKSO pada niravAnI ||

రాధాస్వామీ చరన కమల పర, బార బార బల జాఊఁ||
తన మన కీ సబ సుధ్ది బిసారూఁ, నిసదిన గురు గున గాఊఁ||
గురు మేరే జాన ప్రాన సే ప్యారే, గురు ఆఁఖోం కే తారే||
గురు కీ దయా సాధ కీ సంగత, జాఊఁ భవ జల పారే||
గురు రక్షక గురు దాతా దానీ, గురు కా లేఊఁ సహారా||
గురు కే చరన సీస పర ధారే, కాల కరమ థక హారా |||
గురు మూరతి హియ ఆన విరాజీ, ఘట మైం కరూఁ గురు సేవా||
తన మన ధన ఔర సీస అరప కర, జానూఁ ఔర న దేవా ||
ఛిన ప్రతి ఛిన గురు ఆరతీ ఠానూఁ, గురు సే నేహ లగాఊఁ||
సురత శబ్ద కీ కరూఁ కమాఈ, అన్త పరమ పద పాఊఁ||
బిన గురు భక్తి వివేక న హోఈ, గురు బిన జ్ఞాన న పాయే||
కరమ ధరమ సబ ధోకా జానో, జబ లగ గురు న చితాయే ||
గురు కా రంగ హృదయ జబ ధారా, మిటా తిమిర అజ్ఞానా||
ఘట సే జ్యోతీ సోత బహ నికసీ, ప్రగటా తబ విజ్ఞానా||
గురు కే చరన ప్రీత భఈ గాడీ, సమఝ పడీ గురు బానీ||
మన ప్రతీత ప్రేమ రస పాగా, మిల గఈ శబ్ద నిశానీ ||
యోగ విరాగ హృదయ ప్రకాశా, సూఝా సకల పసారా||
అలఖ అగమ కీ గమ జబ పాఈ, మిటా మోహ సంసారా ||
పఢ పఢకర బహు దివస బితాయే, బుధ్ది విలాస మేం భూలే||
దృష్టి ఖులీ జబ గురు కృపా సే, ప్రేమ హిండోలే భూలే ||
కోటి జనమ సే ధోఖా ఖాయా, మిలా న ఠౌర ఠికానా||
ధన్య ధన్య గురు మహిమా తేరీ, సత్య నామ దియా దానా ||
మాన న మాఁగూఁ సిధ్ది న మాగూఁ, ఋధ్ది మేం చిత్త న లాఊఁ||
జనమ జనమ పద కమల కీ సేవా, యహీ పదారథ పాఊఁ ||
సుమిరన నామ ధ్యాన గురు మూరతి, భజన శబ్ద మత సారా||
తురియా తురియాతీత న చాహూఁ, రహూఁ సకల సే న్యారా ||
గురు మేరే మాత పితా సమ్బన్ధీ, గురు సే నాతా జోడూఁ||
భవ కీ లాజ లోక సబ త్యాగూఁ, జగ సే ముఁహ కో మోడూఁ ||
జో మైం దాస తుమ్హారా దయానిధ, హిత చిత మన కర్మ వానీ||
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, బఖ్శో పద నిరవానీ ||

659.तू जगदीश जगत का करता, तेरा मन में ध्यान रहे॥
तेरी लगन लगे निस बासर, तेरा निस दिन ध्यान रहे ॥
तू अनाम तू मायातीता, गुणात त करुणा सागर॥
सुख सम्पति परलोक बड़ाई, तुझमें यश और मान रहे॥
चरन कमल की भक्ति मिले स्वामी,भक्तिभाव हिय में आवे॥
तेरी प्रीति प्रेम पद का प्रभु, छिन छिन प्रतिछिन गान रहे ।॥
दोऊ कर जोड़ करूं मैं विनती, क्षमा करो अपराध मेरा॥
तेरी सेवा तेरी पूजा, तेरा ही ज्ञान अनुमान रहे॥
रसना नाम जपे तेरा पल पल, दर्शन की अभिलाष बढ़ी॥
शब्द की ओर निरन्तर मेरे, सुरत निरत का कान रहे॥
जग की मान बड़ाई न माँगू, नहीं मागू धन परिवारा॥
भक्ति दीजे चरन कमल की, भक्ति से कल्यान रहे ।॥
छल चतुराई कपट कुटिलता, काल कर्म से सब हारे॥
शरणागत की सुध प्रभु लीजे, चरन शरन में आन रहे॥

tU jagadISa jagata kA karatA, tErA mana mEM dhyAna rahE||
tErI lagana lagE nisa bAsara, tErA nisa dina dhyAna rahE ||
tU anAma tU mAyAtItA, guNAtIta karuNA sAgara||
suKa sampati paralOka baDA^^I, tuJamEM yaSa aura mAna rahE||
carana kamala kI Bakti milE svAmI,BaktiBAva hiya mEM AvE||
tErI prIti prEma pada kA praBu, Cina Cina pratiCina gAna rahE |||
dO^^U kara jODa karU~M maiM binatI, kShamA karO aparAdha mErA||
tErI sEvA tErI pUjA, tErA hI j~jAna anumAna rahE||
rasanA nAma japE tErA pala pala, darSana kI aBilASha baDhI||
Sabda kI Ora nirantara mErE, surata nirata kA kAna rahE||
jaga kI mAna baDA^^I na mA~MgU~M, nahIM mA~MgU~M dhana parivArA||
Bakti dIjE carana kamala kI, Bakti sE kalyAna rahE |||
Cala caturA^^I kapaTa kuTilatA, kAla karma sE saba hArE||
SaraNAgata kI sudha praBu lIjE, carana Sarana mEM Ana rahE||

తూ జగదీశ జగత కా కరతా, తేరా మన మేం ధ్యాన రహే||
తేరీ లగన లగే నిస బాసర, తేరా నిస దిన ధ్యాన రహే ||
తూ అనామ తూ మాయాతీతా, గుణాతీత కరుణా సాగర||
సుఖ సమ్పతి పరలోక బడాఈ, తుఝమేం యశ ఔర మాన రహే||
చరన కమల కీ భక్తి మిలే స్వామీ,భక్తిభావ హియ మేం ఆవే||
తేరీ ప్రీతి ప్రేమ పద కా ప్రభు, ఛిన ఛిన ప్రతిఛిన గాన రహే |||
దోఊ కర జోడ కరూఁ మైం బినతీ, క్షమా కరో అపరాధ మేరా||
తేరీ సేవా తేరీ పూజా, తేరా హీ జ్ఞాన అనుమాన రహే||
రసనా నామ జపే తేరా పల పల, దర్శన కీ అభిలాష బఢీ||
శబ్ద కీ ఓర నిరన్తర మేరే, సురత నిరత కా కాన రహే||
జగ కీ మాన బడాఈ న మాఁగూఁ, నహీం మాఁగూఁ ధన పరివారా||
భక్తి దీజే చరన కమల కీ, భక్తి సే కల్యాన రహే |||
ఛల చతురాఈ కపట కుటిలతా, కాల కర్మ సే సబ హారే||
శరణాగత కీ సుధ ప్రభు లీజే, చరన శరన మేం ఆన రహే||

660.

[६२-६६० ] चरन कमल में सीस मुकाऊँ, नित सतगुरु गुन गाऊँ॥
तन मन सब अरपू हित चित से, निसदिन ध्यान लगाऊ॥
जागू तो गुरु का रहे सुमिरन, सोऊँ तो लव लाऊँ॥
गहरी नींद में लय चिंतन कर, आपा आप भुलाऊँ॥
तुरिया तुरियातीत रहूँ जब, मन में रूप बसाऊँ॥
सोबत जागत रूप न त्यागू, ऐसी ताड़ी लाऊं॥
गुरु मेरे अगम अपार अमाया, दान दया का पाऊ॥
भक्ति भाव नित बसे निरन्तर, और सकल बिसराऊँ॥
गुरु की बानी अगम ठिकानी, समझ समझ हरपाऊँ॥
जो कोई पूछे जिज्ञासू बन, प्रेम से ताहि सुनाऊँ॥
गुरु की कृपा साध की संगत, बुद्धि विवेक बढ़ाऊँ॥
निज स्वरूप का दर्शन पाकर, औरन को दरसाऊ ।॥
भेद भाव का संशय मेटू, भरम विकार नसाऊ॥
साँई मेहर कुछ ऐसी होवे, सबको मरम बताऊँ ॥
जीव दुखारी तीन ताप से, सुख का भेद लखाऊँ॥
सुमिरन ध्यान भजन की किरिया, जानू जान बताऊँ॥
बिनती सुनो दयानिधि मेरी, आऊ कहूँ न जाऊ॥
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, प्रेम प्रोति उमगाऊँ॥

carana kamala mEM sIsa JukA^^U~M, nita sataguru guna gA^^U~M||
tana mana saba arapU~M hita cita sE, nisadina dhyAna lagA^^U~M||
jAgU~M tO guru kA rahE sumirana, sO^^U~M tO lava lA^^U~M||
gaharI nIMda mEM laya ciMtana kara, ApA Apa BulA^^U~M||
turiyA turiyAtIta rahU~M jaba, mana mEM rUpa basA^^U~M||
sOvata jAgata rUpa na tyAgU~M, aisI tADI lA^^U~M||
guru mErE agama apAra amAyA, dAna dayA kA pA^^U~M||
Bakti BAva nita basE nirantara, aura sakala bisarA^^U~M||
guru kI bAnI agama ThikAnI, samaJa samaJa harapA^^U~M||
jO kO^^I pUCE jij~jAsU bana, prEma sE tAhi sunA^^U~M||
guru kI kRupA sAdha kI saMgata, budhdi vivEka baDhA^^U~M||
nija svarUpa kA darSana pAkara, aurana kO darasA^^U~M |||
BEda BAva kA saMSaya mETU~M, Barama vikAra nasA^^U~M||
sA~MI mEhara kuCa aisI hOvE, sabakO marama batA^^U~M ||
jIva duKArI tIna tApa sE, suKa kA BEda laKA^^U~M||
sumirana dhyAna Bajana kI kiriyA, jAnU~M jAna batA^^U~M||
binatI sunO dayAnidhi mErI, A^^U~M kahU~M na jA^^U~M||
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, prEma prOti umagA^^U~M||

చరన కమల మేం సీస ఝుకాఊఁ, నిత సతగురు గున గాఊఁ||
తన మన సబ అరపూఁ హిత చిత సే, నిసదిన ధ్యాన లగాఊఁ||
జాగూఁ తో గురు కా రహే సుమిరన, సోఊఁ తో లవ లాఊఁ||
గహరీ నీంద మేం లయ చింతన కర, ఆపా ఆప భులాఊఁ||
తురియా తురియాతీత రహూఁ జబ, మన మేం రూప బసాఊఁ||
సోవత జాగత రూప న త్యాగూఁ, ఐసీ తాడీ లాఊఁ||
గురు మేరే అగమ అపార అమాయా, దాన దయా కా పాఊఁ||
భక్తి భావ నిత బసే నిరన్తర, ఔర సకల బిసరాఊఁ||
గురు కీ బానీ అగమ ఠికానీ, సమఝ సమఝ హరపాఊఁ||
జో కోఈ పూఛే జిజ్ఞాసూ బన, ప్రేమ సే తాహి సునాఊఁ||
గురు కీ కృపా సాధ కీ సంగత, బుధ్ది వివేక బఢాఊఁ||
నిజ స్వరూప కా దర్శన పాకర, ఔరన కో దరసాఊఁ |||
భేద భావ కా సంశయ మేటూఁ, భరమ వికార నసాఊఁ||
సాఁఈ మేహర కుఛ ఐసీ హోవే, సబకో మరమ బతాఊఁ ||
జీవ దుఖారీ తీన తాప సే, సుఖ కా భేద లఖాఊఁ||
సుమిరన ధ్యాన భజన కీ కిరియా, జానూఁ జాన బతాఊఁ||
బినతీ సునో దయానిధి మేరీ, ఆఊఁ కహూఁ న జాఊఁ||
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, ప్రేమ ప్రోతి ఉమగాఊఁ||

661.आसा एक गुरु की चित में, और न मन अभिलाषा॥
जिसकी ऐसी सच्ची श्रद्धा, हुये न कभी निरासा ॥
काम न आवे छल चतुराई, यह सब भरम विकारा॥
एक गुरु के नाम की चिन्ता, कर जग से हो न्यारा ॥
जाके सिर पर हाथ गरु का, बाँका बाल न होई !
जो जग बैर करे बहुतेरा, हानि न तासे कोई ।॥
मौज में बरतूं मौज निहारूँ, मौज का धरूं सहारा॥
मौज की राह में पग को धारू, मौज से होय सुधारा ।॥
कष्ट कलेश विपत दुख आपति, पड़े सीस पर सहना॥
राधास्वामी मौज परखना, मौज की ओट में रहना ।॥

Coming soon…

Coming soon…

662.धन्य धन्य गुरु परम सनेही, धन्य दीन हितकारी॥
धन्य कृपाला सहज दयाला, भव भय मेटनहारी ॥
लीला अगम अपार अमाया, अद्भुत क्या कोई जाने॥
ऋषि मुनि जोगी पार न पावें, ज्ञानी नहीं पहचाने॥
अगुन सगुन के मध्य बिराजे, नहीं ब्रह्म नहीं माया॥
रूप अरूप के वरे परे तुम, नहीं प्रकाश नहीं छाया ॥
सब में व्याप्त तुम्हारी सत्ता, सत्त असत्त के पारा॥
मन बानी की गम नहीं तुममें, सब में सब से न्यारा ॥
क्या कह करू तुम्हारी स्तुति, अजर अमर अविनासी॥
निरालम्ब सब के आधारा, चेतन धन सुख रासी ॥
गो गोचर जहाँ लग मन जाई, सो नहीं देश तुम्हारा॥
माया काल के परे ठिकाना, क्या कोई बरने पारा ॥
तत्व अतत्व असार सार नहीं, शब्द सुरत नहीं होई॥
सन्त कहें तुम शब्द रूप हो, और अशब्द गति सोई ॥
ऊँची दृष्टि करे जो प्रानी, सार भेद कुछ पावे॥
भेद पाय शरणागत आवे, आवागवन मिटावे ॥
दया करो करुणा चित लाओ, दो मोहि भक्ति विवेका॥
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, रहूँ शब्द मिल एका ॥

dhanya dhanya guru parama sanEhI, dhanya dIna hitakArI||
dhanya kRupAlA sahaja dayAlA, Bava Baya mETanahArI ||
lIlA agama apAra amAyA, adButa kyA kO^^I jAnE||
RuShi muni jOgI pAra na pAvEM, j~jAnI nahIM pahacAnE||
aguna saguna kE madhya birAjE, nahIM brahma nahIM mAyA||
rUpa arUpa kE varE parE tuma, nahIM prakASa nahIM CAyA ||
saba mEM vyApta tumhArI sattA, satta asatta kE pArA||
mana bAnI kI gama nahIM tumamEM, saba mEM saba sE nyArA ||
kyA kaha karU~M tumhArI stuti, ajara amara avinAsI||
nirAlamba saba kE AdhArA, cEtana dhana suKa rAsI ||
gO gOcara jahA~M laga mana jA^^I, sO nahIM dESa tumhArA||
mAyA kAla kE parE ThikAnA, kyA kO^^I baranE pArA ||
tatva atatva asAra sAra nahIM, Sabda surata nahIM hO^^I||
santa kahEM tuma Sabda rUpa hO, aura aSabda gati sO^^I ||
U~McI dRuShTi karE jO prAnI, sAra BEda kuCa pAvE||
BEda pAya SaraNAgata AvE, AvAgavana miTAvE ||
dayA karO karuNA cita lA^^O, dO mOhi Bakti vivEkA||
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, rahU~M Sabda mila EkA ||

ధన్య ధన్య గురు పరమ సనేహీ, ధన్య దీన హితకారీ||
ధన్య కృపాలా సహజ దయాలా, భవ భయ మేటనహారీ ||
లీలా అగమ అపార అమాయా, అద్భుత క్యా కోఈ జానే||
ఋషి ముని జోగీ పార న పావేం, జ్ఞానీ నహీం పహచానే||
అగున సగున కే మధ్య బిరాజే, నహీం బ్రహ్మ నహీం మాయా||
రూప అరూప కే వరే పరే తుమ, నహీం ప్రకాశ నహీం ఛాయా ||
సబ మేం వ్యాప్త తుమ్హారీ సత్తా, సత్త అసత్త కే పారా||
మన బానీ కీ గమ నహీం తుమమేం, సబ మేం సబ సే న్యారా ||
క్యా కహ కరూఁ తుమ్హారీ స్తుతి, అజర అమర అవినాసీ||
నిరాలమ్బ సబ కే ఆధారా, చేతన ధన సుఖ రాసీ ||
గో గోచర జహాఁ లగ మన జాఈ, సో నహీం దేశ తుమ్హారా||
మాయా కాల కే పరే ఠికానా, క్యా కోఈ బరనే పారా ||
తత్వ అతత్వ అసార సార నహీం, శబ్ద సురత నహీం హోఈ||
సన్త కహేం తుమ శబ్ద రూప హో, ఔర అశబ్ద గతి సోఈ ||
ఊఁచీ దృష్టి కరే జో ప్రానీ, సార భేద కుఛ పావే||
భేద పాయ శరణాగత ఆవే, ఆవాగవన మిటావే ||
దయా కరో కరుణా చిత లాఓ, దో మోహి భక్తి వివేకా||
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, రహూఁ శబ్ద మిల ఏకా ||

663.६५-६६३ ] भेद का ग्राहक मिले तो उसको, तत्व का भेद बताऊँ॥
प्रेम भाव से हृदय लगाऊँ, घर की राह दिखाऊँ॥
रूप न रंग अकार न देखा, ऐसा देश हमारा॥
मन बानी की पहुँच नहीं है, कहन सुनन से न्यारा ॥
पिंड खोज ब्रह्मांड लखे जो कोई, सूझे ब्रह्म पसारा॥
पिंड ब्रह्मांड से न्यारा लखे, दरसे अगम अपारा ।॥
बिन बादल जहाँ बिजली चमके, बरसे अमृत धारा॥
विन जिभ्या के शब्द प्रगट हो, बिन सूरज उजियारा॥
शब्द अशब्द अलख लख लीला, समझे बिरला ज्ञानी॥
सुरत शब्द का साधन करके, पावे पद निरवानी ॥
नीचे से ऊँचे चढ़ जावे, ब्रह्मरेन्द्र की चोटी॥
दुर्मति खोवे कुमति न आवे, तजे भावना खोटी॥
राधास्वामी परम दयाला, शब्द भेद मत गाया॥
अधिकारी जब मिले विवेकी, धुरपद ले पहुँचाया॥

BEda kA grAhaka milE tO usakO, tatva kA BEda batA^^U~M||
prEma BAva sE hRudaya lagA^^U~M, Gara kI rAha diKA^^U~M||
rUpa na raMga akAra na dEKA, aisA dESa hamArA||
mana bAnI kI pahu~Mca nahIM hai, kahana sunana sE nyArA ||
piMDa KOja brahmAMDa laKE jO kO^^I, sUJE brahma pasArA||
piMDa brahmAMDa sE nyArA laKE, darasE agama apArA |||
bina bAdala jahA~M bijalI camakE, barasE amRuta dhArA||
bina jiByA kE Sabda pragaTa hO, bina sUraja ujiyArA||
Sabda aSabda alaKa laKa lIlA, samaJE biralA j~jAnI||
surata Sabda kA sAdhana karakE, pAvE pada niravAnI ||
nIcE sE U~McE caDha jAvE, brahmarEndra kI cOTI||
durmati KOvE kumati na AvE, tajE BAvanA KOTI||
rAdhAsvAmI parama dayAlA, Sabda BEda mata gAyA||
adhikArI jaba milE vivEkI, dhurapada lE pahu~McAyA||

భేద కా గ్రాహక మిలే తో ఉసకో, తత్వ కా భేద బతాఊఁ||
ప్రేమ భావ సే హృదయ లగాఊఁ, ఘర కీ రాహ దిఖాఊఁ||
రూప న రంగ అకార న దేఖా, ఐసా దేశ హమారా||
మన బానీ కీ పహుఁచ నహీం హై, కహన సునన సే న్యారా ||
పిండ ఖోజ బ్రహ్మాండ లఖే జో కోఈ, సూఝే బ్రహ్మ పసారా||
పిండ బ్రహ్మాండ సే న్యారా లఖే, దరసే అగమ అపారా |||
బిన బాదల జహాఁ బిజలీ చమకే, బరసే అమృత ధారా||
బిన జిభ్యా కే శబ్ద ప్రగట హో, బిన సూరజ ఉజియారా||
శబ్ద అశబ్ద అలఖ లఖ లీలా, సమఝే బిరలా జ్ఞానీ||
సురత శబ్ద కా సాధన కరకే, పావే పద నిరవానీ ||
నీచే సే ఊఁచే చఢ జావే, బ్రహ్మరేన్ద్ర కీ చోటీ||
దుర్మతి ఖోవే కుమతి న ఆవే, తజే భావనా ఖోటీ||
రాధాస్వామీ పరమ దయాలా, శబ్ద భేద మత గాయా||
అధికారీ జబ మిలే వివేకీ, ధురపద లే పహుఁచాయా||

664.तन मन प्रान स्वामी के अरपन, स्वामी रंग रंग राता॥
सब को भूलूँ उसे न भूलू , फिरूं जगत मद माता ॥
आँखों में गुरु मूरति बसती, चित चिंता सतगुरु की॥
मन में गुरु हैं तन में गुरु हैं, यह निष्ठा है धुर की ॥
जिभ्या नाम गुरु का रहता, कानों में गुरु बानी॥
सुरत शब्द का साधन करके, पाया पद निरवानी ॥
सोये बेठे खड़े उताने, चलते और ठहराये॥
सकल दसा में एक अवस्था, प्रेमी एक ठिकाने ॥
राधास्वामी गुरु ने भेद बताया, भेद पाय हरपाना॥
मैं तो सब विधि गुरु का सेवक, सेवक भाव सियाना॥

[ ६७-६६५ ] सत गुरु का सच्चा जो सेवक, ज्ञानी चतुर सियाना॥
तन मन से गुरु आज्ञा पाले, प्रेम भाव दीवाना ॥
बुद्धि युक्ति से काम न राखे, छोड़े मान बढ़ाई॥
जो कोई ऐसा परम सनेही, करे अटल सेवकाई ।॥
करना धरना कुछ नहीं उसमें, गुरु मत में परवीना॥
कमल पत्र सम उसकी रहनी, गुरु के चरन अधीना ।॥
गुरु का हुकम सीस पर धारे, गुरु आज्ञा में चाले॥
त्यागे मोह वासना जीकी, प्रेम प्रीति पथ पाले ॥
मन में सुमिरे राधास्वामी नामा, तन से राधास्वामी कामा॥
मन बचन ध्यान से गुरु का, सतपद में विश्रामा॥

tana mana prAna svAmI kE arapana, svAmI raMga raMga rAtA||
saba kO BUlU~M usE na BUlU~M , PirU~M jagata mada mAtA ||
A~MKOM mEM guru mUrati basatI, cita ciMtA sataguru kI||
mana mEM guru haiM tana mEM guru haiM, yaha niShThA hai dhura kI ||
jiByA nAma guru kA rahatA, kAnOM mEM guru bAnI||
surata Sabda kA sAdhana karakE, pAyA pada niravAnI ||
sOyE baiThE KaDE utAnE, calatE aura ThaharAyE||
sakala dasA mEM Eka avasthA, prEmI Eka ThikAnE ||
rAdhAsvAmI guru nE BEda batAyA, BEda pAya haraShAnA||
maiM tO saba vidhi guru kA sEvaka, sEvaka BAva siyAnA||

తన మన ప్రాన స్వామీ కే అరపన, స్వామీ రంగ రంగ రాతా||
సబ కో భూలూఁ ఉసే న భూలూఁ , ఫిరూఁ జగత మద మాతా ||
ఆఁఖోం మేం గురు మూరతి బసతీ, చిత చింతా సతగురు కీ||
మన మేం గురు హైం తన మేం గురు హైం, యహ నిష్ఠా హై ధుర కీ ||
జిభ్యా నామ గురు కా రహతా, కానోం మేం గురు బానీ||
సురత శబ్ద కా సాధన కరకే, పాయా పద నిరవానీ ||
సోయే బైఠే ఖడే ఉతానే, చలతే ఔర ఠహరాయే||
సకల దసా మేం ఏక అవస్థా, ప్రేమీ ఏక ఠికానే ||
రాధాస్వామీ గురు నే భేద బతాయా, భేద పాయ హరషానా||
మైం తో సబ విధి గురు కా సేవక, సేవక భావ సియానా||

666.उमर बिताई समय गवाया, मिला न ठौर ठिकाना॥
प्रेम भक्ति की रीति न जानी, जग धन्धे भरमाना॥
दो दिन का रहना है भाई, दो दिन का ब्यौहारा॥
दो दिन का यह सकल पसारा, दो दिन कुल परिवारा।॥
जो आये हैं जायेंगे एक दिन, कैसा घर और डेरा॥
मूरख सोच समझ मन अपने, चिड़िया रैन बसेरा ॥
रात विषय में लम्पट रहता, दिन का खाना पीना॥
ऐसे प्राणी पशु हैं जग में, धिक धिक उनका जीना ॥
सतगुरु राधास्वामी पाये, सार भेद समझाया॥
अब नहीं पहुं, करम के धन्दे, भक्ति स्वाद रस पाया॥

umara bitA^^I samaya ga~MvAyA, milA na Thaura ThikAnA||
prEma Bakti kI rIti na jAnI, jaga dhandhE BaramAnA||
dO dina kA rahanA hai BA^^I, dO dina kA vyauhArA||
dO dina kA yaha sakala pasArA, dO dina kula parivArA|||
jO AyE haiM jAyEMgE Eka dina, kaisA Gara aura DErA||
mUraKa sOca samaJa mana apanE, ciDiyA raina basErA ||
rAta viShaya mEM lampaTa rahatA, dina kA KAnA pInA||
aisE prANI paSu haiM jaga mEM, dhika dhika unakA jInA ||
sataguru rAdhAsvAmI pAyE, sAra BEda samaJAyA||
aba nahIM paDUM, karama kE dhandE, Bakti svAda rasa pAyA||

ఉమర బితాఈ సమయ గఁవాయా, మిలా న ఠౌర ఠికానా||
ప్రేమ భక్తి కీ రీతి న జానీ, జగ ధన్ధే భరమానా||
దో దిన కా రహనా హై భాఈ, దో దిన కా వ్యౌహారా||
దో దిన కా యహ సకల పసారా, దో దిన కుల పరివారా|||
జో ఆయే హైం జాయేంగే ఏక దిన, కైసా ఘర ఔర డేరా||
మూరఖ సోచ సమఝ మన అపనే, చిడియా రైన బసేరా ||
రాత విషయ మేం లమ్పట రహతా, దిన కా ఖానా పీనా||
ఐసే ప్రాణీ పశు హైం జగ మేం, ధిక ధిక ఉనకా జీనా ||
సతగురు రాధాస్వామీ పాయే, సార భేద సమఝాయా||
అబ నహీం పడూం, కరమ కే ధన్దే, భక్తి స్వాద రస పాయా||

667.सेवक मेरा मैं सेवक का, आदि अन्त तिहु काला॥
मैं सेवक से अपने राजी, सेवक करूं निहाला ॥
दास दुखी तो मुझे भी दुख है, दुखी दास हुआ कैसा॥
एक पलक में प्रगट होय कर, करदू अपने जैसा ।॥
माता का बालक है प्यारा, मछली को जल धारा॥
से ही सेवक मेरा दुलारा, और आँखों का तारा ॥
सेवक स्वामी एक मता के, प्रेम रंग रंग राते॥
छल चतुराई मुझे न भावे, प्रेम के दोऊ दिवाने॥
राधास्वामी समरथ दाता, मैं सेवक बिन दामा॥
उठत बैठत कभी न भूलू, जिभ्या रहे गुरुनामा॥

sEvaka mErA maiM sEvaka kA, Adi anta tihu kAlA||
maiM sEvaka sE apanE rAjI, sEvaka karU~M nihAlA ||
dAsa duKI tO muJE BI duKa hai, duKI dAsa hu^^A kaisA||
Eka palaka mEM pragaTa hOya kara, karadU~M apanE jaisA |||
mAtA kA bAlaka hai pyArA, maCalI kO jala dhArA||
caisE hI sEvaka mErA dulArA, aura A~MKOM kA tArA ||
sEvaka svAmI Eka matA kE, prEma raMga raMga rAtE||
Cala caturA^^I muJE na BAvE, prEma kE dO^^U divAnE||
rAdhAsvAmI samaratha dAtA, maiM sEvaka bina dAmA||
uThata baiThata kaBI na BUlU~M, jiByA rahE gurunAmA||

సేవక మేరా మైం సేవక కా, ఆది అన్త తిహు కాలా||
మైం సేవక సే అపనే రాజీ, సేవక కరూఁ నిహాలా ||
దాస దుఖీ తో ముఝే భీ దుఖ హై, దుఖీ దాస హుఆ కైసా||
ఏక పలక మేం ప్రగట హోయ కర, కరదూఁ అపనే జైసా |||
మాతా కా బాలక హై ప్యారా, మఛలీ కో జల ధారా||
చైసే హీ సేవక మేరా దులారా, ఔర ఆఁఖోం కా తారా ||
సేవక స్వామీ ఏక మతా కే, ప్రేమ రంగ రంగ రాతే||
ఛల చతురాఈ ముఝే న భావే, ప్రేమ కే దోఊ దివానే||
రాధాస్వామీ సమరథ దాతా, మైం సేవక బిన దామా||
ఉఠత బైఠత కభీ న భూలూఁ, జిభ్యా రహే గురునామా||

668.आप तरें औरों को तारें, यह साधु की महिमा॥
इनका पर उपकार है भारी, किससे कोई दे उपमा ।॥
कोई बाहर कोई भीतर देखे, लीला अगम अनूपा॥
बाहर भीतर एक समाना, एक विचित्र स्वरूपा ॥
राधा सूरत शब्द कन्हाई, दोनों का भया मेला॥
बंसी बाजी जब मधुवन में, मेटा द्वन्द झमेला ॥
ब्रह्म सनातन रूप कृष्ण का, समझे कोई नर ज्ञानी॥
भवर गुफा चढ़ सुने बाँसुरी, परखे शब्द निशानी ॥
राह रुकाना गुरु से पूछो, आगे अगम अगोचर॥
राधासामी चरन शरन बलिहारी, सत पद पहुँचो धुर धर ।॥

Apa tarEM aurOM kO tArEM, yaha sAdhu kI mahimA||
inakA para upakAra hai BArI, kisasE kO^^I dE upamA |||
kO^^I bAhara kO^^I BItara dEKE, lIlA agama anUpA||
bAhara BItara Eka samAnA, Eka vicitra svarUpA ||
rAdhA sUrata Sabda kanhA^^I, dOnOM kA BayA mElA||
baMsI bAjI jaba madhuvana mEM, mETA dvanda JamElA ||
brahma sanAtana rUpa kRuShNa kA, samaJE kO^^I nara j~jAnI||
Ba~Mvara guPA caDha sunE bA~MsurI, paraKE Sabda niSAnI ||
rAha rukAnA guru sE pUCO, AgE agama agOcara||
rAdhAsAmI carana Sarana balihArI, sata pada pahu~McO dhura dhara |||

ఆప తరేం ఔరోం కో తారేం, యహ సాధు కీ మహిమా||
ఇనకా పర ఉపకార హై భారీ, కిససే కోఈ దే ఉపమా |||
కోఈ బాహర కోఈ భీతర దేఖే, లీలా అగమ అనూపా||
బాహర భీతర ఏక సమానా, ఏక విచిత్ర స్వరూపా ||
రాధా సూరత శబ్ద కన్హాఈ, దోనోం కా భయా మేలా||
బంసీ బాజీ జబ మధువన మేం, మేటా ద్వన్ద ఝమేలా ||
బ్రహ్మ సనాతన రూప కృష్ణ కా, సమఝే కోఈ నర జ్ఞానీ||
భఁవర గుఫా చఢ సునే బాఁసురీ, పరఖే శబ్ద నిశానీ ||
రాహ రుకానా గురు సే పూఛో, ఆగే అగమ అగోచర||
రాధాసామీ చరన శరన బలిహారీ, సత పద పహుఁచో ధుర ధర |||

669.मन को सोच बुद्धि को दृढ़ कर, चित से ध्यान लगाओ॥
ममता गुरु के चरन में राखो, बिगड़ी अपनी बनाओ॥
आप तरो औरों को तारो, यह गुरु का उपदेशा॥
चिंता जग की सकल विसारो, तन दो द्वन्द अंदेसा ।॥
जो कोई ऐसा सेवक साँचा, भजन भाव की शोभा॥
राधास्वामी चरन शरन बलिहारी, देख भक्ति मन मोहा॥

mana kO sOca budhdi kO dRuDha kara, cita sE dhyAna lagA^^O||
mamatA guru kE carana mEM rAKO, bigaDI apanI banA^^O||
Apa tarO aurOM kO tArO, yaha guru kA upadESA||
ciMtA jaga kI sakala bisArO, tana dO dvanda aMdEsA |||
jO kO^^I aisA sEvaka sA~McA, Bajana BAva kI SOBA||
rAdhAsvAmI carana Sarana balihArI, dEKa Bakti mana mOhA||

మన కో సోచ బుధ్ది కో దృఢ కర, చిత సే ధ్యాన లగాఓ||
మమతా గురు కే చరన మేం రాఖో, బిగడీ అపనీ బనాఓ||
ఆప తరో ఔరోం కో తారో, యహ గురు కా ఉపదేశా||
చింతా జగ కీ సకల బిసారో, తన దో ద్వన్ద అందేసా |||
జో కోఈ ఐసా సేవక సాఁచా, భజన భావ కీ శోభా||
రాధాస్వామీ చరన శరన బలిహారీ, దేఖ భక్తి మన మోహా||

670.गुरु के नाते सब का नाता, नाता और न मानू॥
मेरा प्रीतम जिसे पियारा, प्यारा उसको जानू ॥
गुरु हैं मात पिता सम्बन्धी, गुरु साथी संघातो॥
गुरु के चरन का ध्यान लगाऊँ, मैं पल पल दिन राती॥
राधास्वामी राधास्वामी, राधास्वामी गाऊँ॥
राधास्वामी नाम का सुमिरन, सुमिरू और सुमिराऊँ ॥
का भय सब मेटा, अभय निडर करवाया॥
माया यम का खटका छूटा, मोह का फन्द कटाया॥
अब नहीं पड़े करम के धोखे, धन सन्मान न माँगू॥
राधास्वामी पद से नेह लगाऊँ, द्वन्द जगत तज भागूं॥

guru kE nAtE saba kA nAtA, nAtA aura na mAnU~M||
mErA prItama jisE piyArA, pyArA usakO jAnU~M ||
guru haiM mAta pitA sambandhI, guru sAthI saMGAtO||
guru kE carana kA dhyAna lagA^^U~M, maiM pala pala dina rAtI||
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI, rAdhAsvAmI gA^^U~M||
rAdhAsvAmI nAma kA sumirana, sumirU aura sumirA^^U~M ||

గురు కే నాతే సబ కా నాతా, నాతా ఔర న మానూఁ||
మేరా ప్రీతమ జిసే పియారా, ప్యారా ఉసకో జానూఁ ||
గురు హైం మాత పితా సమ్బన్ధీ, గురు సాథీ సంఘాతో||
గురు కే చరన కా ధ్యాన లగాఊఁ, మైం పల పల దిన రాతీ||
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ, రాధాస్వామీ గాఊఁ||
రాధాస్వామీ నామ కా సుమిరన, సుమిరూ ఔర సుమిరాఊఁ ||

671.गुरु ने हाथ सीस पर फेरा, और मुझको अपनाया॥
पहले जनम का रंग मिटाकर, भक्ति का रंग चढ़ाया ॥
काल करम का भय सब मेटा, अभय निडर करवाया॥
माया यम का खटका छूटा, मोह का फन्द कटाया॥
अब नहीं पड़े करम के धोखे, धन सन्मान न माँगू॥
राधास्वामी पद से नेह लगाऊँ, द्वन्द जगत तज भागूं॥

guru nE hAtha sIsa para PErA, aura muJakO apanAyA||
pahalE janama kA raMga miTAkara, Bakti kA raMga caDhAyA ||
kAla karama kA Baya saba mETA, aBaya niDara karavAyA||
mAyA yama kA KaTakA CUTA, mOha kA Panda kaTAyA||
aba nahIM paDU~M karama kE dhOKE, dhana sanmAna na mA~MgU~M||
rAdhAsvAmI pada sE nEha lagA^^U~M, dvanda jagata taja BAgU~M||

గురు నే హాథ సీస పర ఫేరా, ఔర ముఝకో అపనాయా||
పహలే జనమ కా రంగ మిటాకర, భక్తి కా రంగ చఢాయా ||
కాల కరమ కా భయ సబ మేటా, అభయ నిడర కరవాయా||
మాయా యమ కా ఖటకా ఛూటా, మోహ కా ఫన్ద కటాయా||
అబ నహీం పడూఁ కరమ కే ధోఖే, ధన సన్మాన న మాఁగూఁ||
రాధాస్వామీ పద సే నేహ లగాఊఁ, ద్వన్ద జగత తజ భాగూఁ||

672.साधू मुझको सब से प्यारे, साधू मेरे सनेही॥
साधु चरन पर तन मन वारू, सुफल करू नर देही॥
साधू कुल में जनम मिला है, साधू मेरे भाई॥
गुरु की दया साधु की संगत, मेरी भई भलाई ॥
साधु गुरु के रूप हैं मेरे, महिमा अधिक अपारी॥
साधु सेवे आनन्द पाया, राधास्वामी की बलिहारी ॥

sAdhU muJakO saba sE pyArE, sAdhU mErE sanEhI||
sAdhu carana para tana mana vArU~M, suPala karU~M nara dEhI||
sAdhU kula mEM janama milA hai, sAdhU mErE BA^^I||
guru kI dayA sAdhu kI saMgata, mErI Ba^^I BalA^^I ||
sAdhu guru kE rUpa haiM mErE, mahimA adhika apArI||
sAdhu sEvE Ananda pAyA, rAdhAsvAmI kI balihArI ||

సాధూ ముఝకో సబ సే ప్యారే, సాధూ మేరే సనేహీ||
సాధు చరన పర తన మన వారూఁ, సుఫల కరూఁ నర దేహీ||
సాధూ కుల మేం జనమ మిలా హై, సాధూ మేరే భాఈ||
గురు కీ దయా సాధు కీ సంగత, మేరీ భఈ భలాఈ ||
సాధు గురు కే రూప హైం మేరే, మహిమా అధిక అపారీ||
సాధు సేవే ఆనన్ద పాయా, రాధాస్వామీ కీ బలిహారీ ||

673.जिसने अपना जगत रचाया, वह है चतुर सियाना॥
तू बनता है करता धरता, क्यों मूरख दीवाना॥
सेवक है तो सेवा कर, और तज दे भरम कहानी॥
दुनियाँ को विश्वास नहीं है, दुनियाँ है दीवानी ।॥
गर्भवास में जिसने पाला, माँ की गोद मैं डाला॥
वही तेरा रक्षक है प्राणी, उससे होगा संभाला ॥
सेवक करे रात दिन सेवा, स्वामीपन नहीं धारे॥
सेवक तो सेवा का भूखा, स्वामी ओर निहारे ।॥
मेरा मुझमें नहीं है कुछ भी, जो कुछ है सो तेरा॥
सेवा ले मुझसे कर मुझको, राधास्वामी का चेरा ॥

jisanE apanA jagata racAyA, vaha hai catura siyAnA||
tU banatA hai karatA dharatA, kyOM mUraKa dIvAnA||
sEvaka hai tO sEvA kara, aura taja dE Barama kahAnI||
duniyA~M kO viSvAsa nahIM hai, duniyA~M hai dIvAnI |||
garBavAsa mEM jisanE pAlA, mA~M kI gOda maiM DAlA||
vahI tErA rakShaka hai prANI, usasE hOgA saMBAlA ||
sEvaka karE rAta dina sEvA, svAmIpana nahIM dhArE||
sEvaka tO sEvA kA BUKA, svAmI Ora nihArE |||
mErA muJamEM nahIM hai kuCa BI, jO kuCa hai sO tErA||
sEvA lE muJasE kara muJakO, rAdhAsvAmI kA cErA ||

జిసనే అపనా జగత రచాయా, వహ హై చతుర సియానా||
తూ బనతా హై కరతా ధరతా, క్యోం మూరఖ దీవానా||
సేవక హై తో సేవా కర, ఔర తజ దే భరమ కహానీ||
దునియాఁ కో విశ్వాస నహీం హై, దునియాఁ హై దీవానీ |||
గర్భవాస మేం జిసనే పాలా, మాఁ కీ గోద మైం డాలా||
వహీ తేరా రక్షక హై ప్రాణీ, ఉససే హోగా సంభాలా ||
సేవక కరే రాత దిన సేవా, స్వామీపన నహీం ధారే||
సేవక తో సేవా కా భూఖా, స్వామీ ఓర నిహారే |||
మేరా ముఝమేం నహీం హై కుఛ భీ, జో కుఛ హై సో తేరా||
సేవా లే ముఝసే కర ముఝకో, రాధాస్వామీ కా చేరా ||

674.मेरा साँई है बहुरंगी, अद्भुत नाच नचावे॥
नाच खेल के सैन जतावे, भक्ति पन्थ दृढ़ावे ॥
उसके घर में कमी नहीं है, पूरन है भण्डारी॥
उसे समझकर काम करो तब, समझो सत मत सारा ॥
बुन्द के पीछे सिंधु छुपा है, यह सब कोई जाने॥
बुन्द के साथ है सिंधु की शक्ति, बिरला ही पहचाने॥
विष्णु के पद में गंग की सोती, शिव की जटा में आई॥
देखो जग में फैली फिरती, गंगा है लहराई ॥
धर विश्वास त्याग जग आसा, गुरु चरन चित लाओ॥
राधास्वामी को किरपा ले, दो दो और दिलाओ ॥

mErA sA~MI hai bahuraMgI, adbuta nAca nacAvE||
nAca KEla kE saina jatAvE, Bakti pantha dRuDhAvE ||
usakE Gara mEM kamI nahIM hai, pUrana hai BaNDArI||
usE samaJakara kAma karO taba, samaJO sata mata sArA ||
bunda kE pICE siMdhu CupA hai, yaha saba kO^^I jAnE||
bunda kE sAtha hai siMdhu kI Sakti, biralA hI pahacAnE||
viShNu kE pada mEM gaMga kI sOtI, Siva kI jaTA mEM A^^I||
dEKO jaga mEM PailI PiratI, gaMgA hai laharA^^I ||
dhara viSvAsa tyAga jaga AsA, guru carana cita lA^^O||
rAdhAsvAmI kO kirapA lE, dO dO aura dilA^^O ||

మేరా సాఁఈ హై బహురంగీ, అద్బుత నాచ నచావే||
నాచ ఖేల కే సైన జతావే, భక్తి పన్థ దృఢావే ||
ఉసకే ఘర మేం కమీ నహీం హై, పూరన హై భణ్డారీ||
ఉసే సమఝకర కామ కరో తబ, సమఝో సత మత సారా ||
బున్ద కే పీఛే సింధు ఛుపా హై, యహ సబ కోఈ జానే||
బున్ద కే సాథ హై సింధు కీ శక్తి, బిరలా హీ పహచానే||
విష్ణు కే పద మేం గంగ కీ సోతీ, శివ కీ జటా మేం ఆఈ||
దేఖో జగ మేం ఫైలీ ఫిరతీ, గంగా హై లహరాఈ ||
ధర విశ్వాస త్యాగ జగ ఆసా, గురు చరన చిత లాఓ||
రాధాస్వామీ కో కిరపా లే, దో దో ఔర దిలాఓ ||

675.मैं सेवक का सेवक मेरा, भेद भाव नहीं कोई॥
प्रेम प्रीति की महिमा भारी, सेवक प्यारा होई ।॥
जात पाँत पारखण्ड पसारा, एक भक्ति का नाता॥
जो कोई मुझको मन से चाहे, मैं उसके रंग राता॥
नाता प्रेम का सब से उत्तम, यही सार है भाई॥
प्रेम भक्ति की लीला अद्भुत, भक्ति है सुखदाई ।॥
बड़े बने सो नीचे आये, नीचा ऊँचे आया॥
पाँव की धूल गगन में पहुँची, जल पताल पहुंचाया॥
ऊँचा है सो प्यासा जावे, नीचा जल को पीवे॥
राधास्वामी मेहर करें जब, प्यारा जुग जुग जीवे ॥

maiM sEvaka kA sEvaka mErA, BEda BAva nahIM kO^^I||
prEma prIti kI mahimA BArI, sEvaka pyArA hO^^I |||
jAta pA~Mta pAraKaNDa pasArA, Eka Bakti kA nAtA||
jO kO^^I muJakO mana sE cAhE, maiM usakE raMga rAtA||
nAtA prEma kA saba sE uttama, yahI sAra hai BA^^I||
prEma Bakti kI lIlA adButa, Bakti hai suKadA^^I |||
baDE banE sO nIcE AyE, nIcA U~McE AyA||
pA~Mva kI dhUla gagana mEM pahu~McI, jala patAla pahu~McAyA||
U~McA hai sO pyAsA jAvE, nIcA jala kO pIvE||
rAdhAsvAmI mEhara karEM jaba, pyArA juga juga jIvE ||

మైం సేవక కా సేవక మేరా, భేద భావ నహీం కోఈ||
ప్రేమ ప్రీతి కీ మహిమా భారీ, సేవక ప్యారా హోఈ |||
జాత పాఁత పారఖణ్డ పసారా, ఏక భక్తి కా నాతా||
జో కోఈ ముఝకో మన సే చాహే, మైం ఉసకే రంగ రాతా||
నాతా ప్రేమ కా సబ సే ఉత్తమ, యహీ సార హై భాఈ||
ప్రేమ భక్తి కీ లీలా అద్భుత, భక్తి హై సుఖదాఈ |||
బడే బనే సో నీచే ఆయే, నీచా ఊఁచే ఆయా||
పాఁవ కీ ధూల గగన మేం పహుఁచీ, జల పతాల పహుఁచాయా||
ఊఁచా హై సో ప్యాసా జావే, నీచా జల కో పీవే||
రాధాస్వామీ మేహర కరేం జబ, ప్యారా జుగ జుగ జీవే ||

676.तुम सेवक कसे हो भाई, सेवा चित नहीं लाते॥
बिन सेवा उद्धार कहाँ है, क्यों नहिं भक्ति कमाते ॥
अपनी सी तुम करनी करलो, सतगुरु जानें अपनी॥
अपने धरम करम का पालो, धारो ऐसी रहनी ॥
हर्प शोक व्यापे नहीं मन में, ममता मोह न आवे॥
हित से सेवा भाव में लागो, तुम्हें न काल सतावे ॥
करम करो करतापन त्यागो, यह सेवक की रहनी॥
कथनी बदनी काम न आवे, काम की वस्तु है करनी ॥
सेवक धर्म कठिन अति दुस्तर, चित बानी सब सोधो॥
राधास्वामी नाम को सुमिरो, निज मन को परबोधो॥

tuma sEvaka kaisE hO BA^^I, sEvA cita nahIM lAtE||
bina sEvA udhdAra kahA~M hai, kyOM nahiM Bakti kamAtE ||
apanI sI tuma karanI karalO, sataguru jAnEM apanI||
apanE dharama karama kA pAlO, dhArO aisI rahanI ||
hapra SOka vyApE nahIM mana mEM, mamatA mOha na AvE||
hita sE sEvA BAva mEM lAgO, tumhEM na kAla satAvE ||
karama karO karatApana tyAgO, yaha sEvaka kI rahanI||
kathanI badanI kAma na AvE, kAma kI vastu hai karanI ||
sEvaka dharma kaThina ati dustara, cita bAnI saba sOdhO||
rAdhAsvAmI nAma kO sumirO, nija mana kO parabOdhO||

తుమ సేవక కైసే హో భాఈ, సేవా చిత నహీం లాతే||
బిన సేవా ఉధ్దార కహాఁ హై, క్యోం నహిం భక్తి కమాతే ||
అపనీ సీ తుమ కరనీ కరలో, సతగురు జానేం అపనీ||
అపనే ధరమ కరమ కా పాలో, ధారో ఐసీ రహనీ ||
హప్ర శోక వ్యాపే నహీం మన మేం, మమతా మోహ న ఆవే||
హిత సే సేవా భావ మేం లాగో, తుమ్హేం న కాల సతావే ||
కరమ కరో కరతాపన త్యాగో, యహ సేవక కీ రహనీ||
కథనీ బదనీ కామ న ఆవే, కామ కీ వస్తు హై కరనీ ||
సేవక ధర్మ కఠిన అతి దుస్తర, చిత బానీ సబ సోధో||
రాధాస్వామీ నామ కో సుమిరో, నిజ మన కో పరబోధో||

677.जिनको चाह राम की साधू, राम उन्हें मिल जाते हैं॥
राम दास के पास राम है, और नहीं कोई पाते हैं॥
बाद विवाद में राम नहीं है, राम न पूछा पेखी में॥
राम दास ने राम को पाया, सहज ही देखा देखी में॥
गम नहीं तीरथ में रहते, राम बरत के साथ नहीं॥
राम दास के हाथ राम है, औरों के वह हाथ नहीं॥
बुन्द में सिंधु सिंधु में बूदें, बुन्द सिंधु दोऊ एक हुये॥
बुन्द सिंधु का झगड़ा मन में, उनके लिये अनेक हुये ॥
राधास्वामी सतगुरु आये, भेद दिया पूरा पूरा॥
जो कोई भेद भाव को मेटे, सतगुरु का सेवक सूरा ॥

jinakO cAha rAma kI sAdhU, rAma unhEM mila jAtE haiM||
rAma dAsa kE pAsa rAma hai, aura nahIM kO^^I pAtE haiM||
vAda vivAda mEM rAma nahIM hai, rAma na pUCA pEKI mEM||
rAma dAsa nE rAma kO pAyA, sahaja hI dEKA dEKI mEM||
gama nahIM tIratha mEM rahatE, rAma barata kE sAtha nahIM||
rAma dAsa kE hAtha rAma hai, aurOM kE vaha hAtha nahIM||
bunda mEM siMdhu siMdhu mEM bUMdEM, bunda siMdhu dO^^U Eka huyE||
bunda siMdhu kA JagaDA mana mEM, unakE liyE anEka huyE ||
rAdhAsvAmI sataguru AyE, BEda diyA pUrA pUrA||
jO kO^^I BEda BAva kO mETE, sataguru kA sEvaka sUrA ||

జినకో చాహ రామ కీ సాధూ, రామ ఉన్హేం మిల జాతే హైం||
రామ దాస కే పాస రామ హై, ఔర నహీం కోఈ పాతే హైం||
వాద వివాద మేం రామ నహీం హై, రామ న పూఛా పేఖీ మేం||
రామ దాస నే రామ కో పాయా, సహజ హీ దేఖా దేఖీ మేం||
గమ నహీం తీరథ మేం రహతే, రామ బరత కే సాథ నహీం||
రామ దాస కే హాథ రామ హై, ఔరోం కే వహ హాథ నహీం||
బున్ద మేం సింధు సింధు మేం బూందేం, బున్ద సింధు దోఊ ఏక హుయే||
బున్ద సింధు కా ఝగడా మన మేం, ఉనకే లియే అనేక హుయే ||
రాధాస్వామీ సతగురు ఆయే, భేద దియా పూరా పూరా||
జో కోఈ భేద భావ కో మేటే, సతగురు కా సేవక సూరా ||

678.माया ब्रह्म का भेद है न्यारा, भेद वाद है भरम कथा॥
जो कोई उनका रूप पिछाने, भेद वाद है धरम कथा ॥
बिन गुरु ज्ञान की गम नहीं होती, ज्ञान गुरु के आधारा॥
गुरु की संगत करे जो प्रानी, पावे सार भेद सारा ॥
दृष्टि सृष्टि का सकल पसारा, जैसी दृष्टि वसी सृष्टि॥
भक्ति की दृष्टि जब आई, ईश्वर मय होगई सृष्टि ॥
गुन का ग्राहक कोई कोई होगा, अवगुण के ग्राहक हैं सब॥
गुणी मिले तो गुण बतलावे, अगुन सगुन समझे नर तब ॥
राधास्वामी परम दयाला, शब्द नाव लेकर आये॥
हाथ पकड़ कर सबहि बिठाया, तट के निकट खींच लाये॥

mAyA brahma kA BEda hai nyArA, BEda vAda hai Barama kathA||
jO kO^^I unakA rUpa piCAnE, BEda vAda hai dharama kathA ||
bina guru j~jAna kI gama nahIM hOtI, j~jAna guru kE AdhArA||
guru kI saMgata karE jO prAnI, pAvE sAra BEda sArA ||
dRuShTi sRuShTi kA sakala pasArA, jaisI dRuShTi vaisI sRuShTi||
Bakti kI dRuShTi jaba A^^I, ISvara maya hOga^^I sRuShTi ||
guna kA grAhaka kO^^I kO^^I hOgA, avaguNa kE grAhaka haiM saba||
guNI milE tO guNa batalAvE, aguna saguna samaJE nara taba ||
rAdhAsvAmI parama dayAlA, Sabda nAva lEkara AyE||
hAtha pakaDa kara sabahi biThAyA, taTa kE nikaTa KIMca lAyE||

మాయా బ్రహ్మ కా భేద హై న్యారా, భేద వాద హై భరమ కథా||
జో కోఈ ఉనకా రూప పిఛానే, భేద వాద హై ధరమ కథా ||
బిన గురు జ్ఞాన కీ గమ నహీం హోతీ, జ్ఞాన గురు కే ఆధారా||
గురు కీ సంగత కరే జో ప్రానీ, పావే సార భేద సారా ||
దృష్టి సృష్టి కా సకల పసారా, జైసీ దృష్టి వైసీ సృష్టి||
భక్తి కీ దృష్టి జబ ఆఈ, ఈశ్వర మయ హోగఈ సృష్టి ||
గున కా గ్రాహక కోఈ కోఈ హోగా, అవగుణ కే గ్రాహక హైం సబ||
గుణీ మిలే తో గుణ బతలావే, అగున సగున సమఝే నర తబ ||
రాధాస్వామీ పరమ దయాలా, శబ్ద నావ లేకర ఆయే||
హాథ పకడ కర సబహి బిఠాయా, తట కే నికట ఖీంచ లాయే||

679.सेवक की सेवा बस होकर, स्वामी सेवक आप हुआ॥
उसका बोझ धरा सिर अपने, कारज सब चुपचाप हुआ॥
प्रेम भक्ति में सच्चा होजा, त्याग बुद्धि छल चतुराई॥
सहज ही मानुष जनम सुफल हो, छूटे जग अगमापाई ॥
ज्ञान पन्थ है खड्ग की धारा, कट कट गिरा जो पग धारा॥
भक्ति प्रेम में नहीं कठिनाई, सहज ही जा भव जल पारा॥
भक्त को माया नहीं सताती, भक्त गुरु के हैं प्यारे॥
ज्ञानी नेमी करमी धरमी, भक्तिभाव से हैं न्यारे ॥
राधास्वामी नाम सुमिर नित, राधास्वामी गुन गाले॥
शुभ अवसर पाया है साधु, भक्ति रतन धन को पाले॥

sEvaka kI sEvA basa hOkara, svAmI sEvaka Apa hu^^A||
usakA bOJa dharA sira apanE, kAraja saba cupacApa hu^^A||
prEma Bakti mEM saccA hOjA, tyAga budhdi Cala caturA^^I||
sahaja hI mAnuSha janama suPala hO, CUTE jaga agamApA^^I ||
j~jAna pantha hai KaDga kI dhArA, kaTa kaTa girA jO paga dhArA||
Bakti prEma mEM nahIM kaThinA^^I, sahaja hI jA Bava jala pArA||
Bakta kO mAyA nahIM satAtI, Bakta guru kE haiM pyArE||
j~jAnI nEmI karamI dharamI, BaktiBAva sE haiM nyArE ||
rAdhAsvAmI nAma sumira nita, rAdhAsvAmI guna gAlE||
SuBa avasara pAyA hai sAdhu, Bakti ratana dhana kO pAlE||

సేవక కీ సేవా బస హోకర, స్వామీ సేవక ఆప హుఆ||
ఉసకా బోఝ ధరా సిర అపనే, కారజ సబ చుపచాప హుఆ||
ప్రేమ భక్తి మేం సచ్చా హోజా, త్యాగ బుధ్ది ఛల చతురాఈ||
సహజ హీ మానుష జనమ సుఫల హో, ఛూటే జగ అగమాపాఈ ||
జ్ఞాన పన్థ హై ఖడ్గ కీ ధారా, కట కట గిరా జో పగ ధారా||
భక్తి ప్రేమ మేం నహీం కఠినాఈ, సహజ హీ జా భవ జల పారా||
భక్త కో మాయా నహీం సతాతీ, భక్త గురు కే హైం ప్యారే||
జ్ఞానీ నేమీ కరమీ ధరమీ, భక్తిభావ సే హైం న్యారే ||
రాధాస్వామీ నామ సుమిర నిత, రాధాస్వామీ గున గాలే||
శుభ అవసర పాయా హై సాధు, భక్తి రతన ధన కో పాలే||

680.साधु की संगत गुरु की सेवा, राधास्वामी दीजे॥
इसके सिवा और नहीं माँगू, चरन शरन में लीजे ॥
साधु संग गंगाजल निर्मल, न्हाये पाप कटावे॥
जो कोई साधु की संगत आवे, भक्ति पदारथ पावे ॥
गंधी की दुकान साधु संग, पिन माँगे शुभ बासा॥
जो चाहो तुम मुक्ति भक्ति को, रहो साध के साथा ॥
पाप हरें दुख दारुण मेटें, सुख देवें दिन माँगे॥
साहब का दीदार करावे, सहज ही भव निधि लाँघे ॥
राधास्वामी साध संग दो, और नहीं अभिलासा॥
चरन कमल की छांह रहूँ नित, बनू साध का दासा ।॥

sAdhu kI saMgata guru kI sEvA, rAdhAsvAmI dIjE||
isakE sivA aura nahIM mA~MgU~M, carana Sarana mEM lIjE ||
sAdhu saMga gaMgAjala nirmala, nhAyE pApa kaTAvE||
jO kO^^I sAdhu kI saMgata AvE, Bakti padAratha pAvE ||
gaMdhI kI dukAna sAdhu saMga, bina mA~MgE SuBa bAsA||
jO cAhO tuma mukti Bakti kO, rahO sAdha kE sAthA ||
pApa harEM duKa dAruNa mETEM, suKa dEvEM dina mA~MgE||
sAhaba kA dIdAra karAvEM, sahaja hI Bava nidhi lA~MGE ||
rAdhAsvAmI sAdha saMga dO, aura nahIM aBilAsA||
carana kamala kI CAMha rahU~M nita, banU~M sAdha kA dAsA |||

సాధు కీ సంగత గురు కీ సేవా, రాధాస్వామీ దీజే||
ఇసకే సివా ఔర నహీం మాఁగూఁ, చరన శరన మేం లీజే ||
సాధు సంగ గంగాజల నిర్మల, న్హాయే పాప కటావే||
జో కోఈ సాధు కీ సంగత ఆవే, భక్తి పదారథ పావే ||
గంధీ కీ దుకాన సాధు సంగ, బిన మాఁగే శుభ బాసా||
జో చాహో తుమ ముక్తి భక్తి కో, రహో సాధ కే సాథా ||
పాప హరేం దుఖ దారుణ మేటేం, సుఖ దేవేం దిన మాఁగే||
సాహబ కా దీదార కరావేం, సహజ హీ భవ నిధి లాఁఘే ||
రాధాస్వామీ సాధ సంగ దో, ఔర నహీం అభిలాసా||
చరన కమల కీ ఛాంహ రహూఁ నిత, బనూఁ సాధ కా దాసా |||

681.साध मेरे हैं रूप अनूपम, अद्भुत अधिक सुहाने॥
मैं हूँ उनका रूप दिवाना, वह मेरे दीवाने ॥
भक्त और भगवंत में किंचित, भेद भाव नहीं होता॥
भक्तों को तुम धार समझलो, भगवत गंग का सोता।॥
स्वामी सूरज सेवक किरण, करते दिव्य प्रकासा॥
बुन्द सिंधु में रहे समाया, लहे आनन्द हुलासा ।॥
स्वामी गुप्त दास है प्रगट, यह सब कोई जाने॥
दास गुप्त बिन प्रगटे स्वामी, यह सब कोई जाने॥
प्रेमी प्रीतम प्रेम नगर में, पल पल करें विहारा॥
राधास्वामी भेद बतायें, सार सार का सारा ।॥

sAdha mErE haiM rUpa anUpama, adButa adhika suhAnE||
maiM hU~M unakA rUpa divAnA, vaha mErE dIvAnE ||
Bakta aura BagavaMta mEM kiMcita, BEda BAva nahIM hOtA||
BaktOM kO tuma dhAra samaJalO, Bagavata gaMga kA sOtA|||
svAmI sUraja sEvaka kiraNOM, karatE divya prakAsA||
bunda siMdhu mEM rahE samAyA, lahE Ananda hulAsA |||
svAmI gupta dAsa hai pragaTa, yaha saba kO^^I jAnE||
dAsa gupta bina pragaTE svAmI, yaha saba kO^^I jAnE||
prEmI prItama prEma nagara mEM, pala pala karEM vihArA||
rAdhAsvAmI BEda batAvEM, sAra sAra kA sArA |||

సాధ మేరే హైం రూప అనూపమ, అద్భుత అధిక సుహానే||
మైం హూఁ ఉనకా రూప దివానా, వహ మేరే దీవానే ||
భక్త ఔర భగవంత మేం కించిత, భేద భావ నహీం హోతా||
భక్తోం కో తుమ ధార సమఝలో, భగవత గంగ కా సోతా|||
స్వామీ సూరజ సేవక కిరణోం, కరతే దివ్య ప్రకాసా||
బున్ద సింధు మేం రహే సమాయా, లహే ఆనన్ద హులాసా |||
స్వామీ గుప్త దాస హై ప్రగట, యహ సబ కోఈ జానే||
దాస గుప్త బిన ప్రగటే స్వామీ, యహ సబ కోఈ జానే||
ప్రేమీ ప్రీతమ ప్రేమ నగర మేం, పల పల కరేం విహారా||
రాధాస్వామీ భేద బతావేం, సార సార కా సారా |||

682.प्रेम की लीला अद्भुत न्यारी, प्रेम की अकथ कहानी॥
प्रेम दात का दान मिले गुरु, भक्ति करू मनमानी ।॥
मान न दो सम्मान न दो, धन दौलत नहीं देना॥
भक्ति रतन धन का अधिकारी, नाम तुम्हारा लेना ॥
तन मन धन सब तुम पर वारू, साँस प्रान के संगा॥
मनमोहन छबि रहे दृष्टि में, चित हो कभी न भंगा॥
मुक्ति ज्ञान की चाह नहीं है, एक तुम्हारी आसा॥
सेवक करलो दास बनालो, पूरन प्रेम विलासा ।॥
राधास्वामी राधास्वामी, राधास्वामी गाऊँ॥
राधास्वामी चित्त बसाऊ, गुन गा गा हरपाऊँ ।॥
[८५-६८३ ] जो मेरा मैं भी हूँ उसका, मानें प्रेम का नाता॥
जिनमें मेरा प्रेम नहीं है, उनके ढिंग नहीं जाता ॥
छल चतुराई काम न आवे, निश्चल बुद्धि दिलासा॥
प्रेम भाव जब घट में आवे, अन्तर होय उजासा॥
मेरा रूप नहीं है कोई, मेरे रूप हैं सारे॥
जो जिस रूप से जिसको माने, रहे उसी के सहारे॥
दर्शन दूगा उसी रूप में, उसी से पार लगाऊ॥
काल करम का दुख नहीं व्यापे, सहज ही बन्ध कटाऊ॥
राधास्वामी मुझे चिताया, करूं साध की सेवा॥
साध रूप का दर्शन निस दिन, साध हैं सच्चे देवा ।॥

prEma kI lIlA adButa nyArI, prEma kI akatha kahAnI||
prEma dAta kA dAna milE guru, Bakti karU~M manamAnI |||
mAna na dO sammAna na dO, dhana daulata nahIM dEnA||
Bakti ratana dhana kA adhikArI, nAma tumhArA lEnA ||
tana mana dhana saba tuma para vArU~M, sA~Msa prAna kE saMgA||
manamOhana Cabi rahE dRuShTi mEM, cita hO kaBI na BaMgA||
mukti j~jAna kI cAha nahIM hai, Eka tumhArI AsA||
sEvaka karalO dAsa banAlO, pUrana prEma vilAsA |||
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI, rAdhAsvAmI gA^^U~M||
rAdhAsvAmI citta basA^^U~M, guna gA gA haraShA^^U~M |||

ప్రేమ కీ లీలా అద్భుత న్యారీ, ప్రేమ కీ అకథ కహానీ||
ప్రేమ దాత కా దాన మిలే గురు, భక్తి కరూఁ మనమానీ |||
మాన న దో సమ్మాన న దో, ధన దౌలత నహీం దేనా||
భక్తి రతన ధన కా అధికారీ, నామ తుమ్హారా లేనా ||
తన మన ధన సబ తుమ పర వారూఁ, సాఁస ప్రాన కే సంగా||
మనమోహన ఛబి రహే దృష్టి మేం, చిత హో కభీ న భంగా||
ముక్తి జ్ఞాన కీ చాహ నహీం హై, ఏక తుమ్హారీ ఆసా||
సేవక కరలో దాస బనాలో, పూరన ప్రేమ విలాసా |||
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ, రాధాస్వామీ గాఊఁ||
రాధాస్వామీ చిత్త బసాఊఁ, గున గా గా హరషాఊఁ |||

684.साध हमारी आत्मा, साध को कोई न सताये॥
जो कल्पाये साध को, जग में कल नहीं पाये ॥
साध विकल तो सब विकल, साध सुखी सब सुख॥
साध राम की आत्मा, साध को समझो मुख्य ॥
निर्बल दीन की आह को, कैसे ईश सहे॥
साँस खाल की देख लो, लोहा भस्म करे॥
राधास्वामी सत पुरुष, सतगुरु सत करतार॥
तुम ही दीनानाथ हो, तुम ही दीन दयार ॥

sAdha hamArI AtmA, sAdha kO kO^^I na satAyE||
jO kalpAyE sAdha kO, jaga mEM kala nahIM pAyE ||
sAdha vikala tO saba vikala, sAdha suKI saba suKa||
sAdha rAma kI AtmA, sAdha kO samaJO muKya ||
nirbala dIna kI Aha kO, kaisE ISa sahE||
sA~Msa KAla kI dEKa lO, lOhA Basma karE||
rAdhAsvAmI sata puruSha, sataguru sata karatAra||
tuma hI dInAnAtha hO, tuma hI dIna dayAra ||

సాధ హమారీ ఆత్మా, సాధ కో కోఈ న సతాయే||
జో కల్పాయే సాధ కో, జగ మేం కల నహీం పాయే ||
సాధ వికల తో సబ వికల, సాధ సుఖీ సబ సుఖ||
సాధ రామ కీ ఆత్మా, సాధ కో సమఝో ముఖ్య ||
నిర్బల దీన కీ ఆహ కో, కైసే ఈశ సహే||
సాఁస ఖాల కీ దేఖ లో, లోహా భస్మ కరే||
రాధాస్వామీ సత పురుష, సతగురు సత కరతార||
తుమ హీ దీనానాథ హో, తుమ హీ దీన దయార ||

685.जात न जानू पाँत न जानू, मानू भेद न कोई॥
जो कोई मेरी भक्ति कमावे, मुझको प्यारा सोई ।॥
जात न पूछो मेरे भक्त की, उसकी जात निराली है
यह सब फूल बाग के मेरे, मैं उनका हूँ माली॥
फल मुझे प्यारे बहु लागें, सिर पर. फल चढ़ाओ॥
जात पाँत की दुर्मति मेटो, साधु के गुन गाओ॥
पूछो ज्ञान न पूछो जाती, जात भरम की खानी॥
लो तलवार म्यान नहीं देखो, साध को लो पहचानी ॥
यह सब ही पाखन्ड पसारा, भक्ति महातम जानो॥
राधास्वामी चरन कमल पर, आपा अपनी डारो ।।

jAta na jAnU~M pA~Mta na jAnU~M, mAnU~M BEda na kO^^I||
jO kO^^I mErI Bakti kamAvE, muJakO pyArA sO^^I |||
jAta na pUCO mErE Bakta kI, usakI jAta nirAlI |
yaha saba PUla bAga kE mErE, maiM unakA hU~M mAlI||
PUla muJE pyArE bahu lAgEM, sira para PUla caDhA^^O||
jAta pA~Mta kI durmati mETO, sAdhu kE guna gA^^O||
pUCO j~jAna na pUCO jAtI, jAta Barama kI KAnI||
lO talavAra myAna nahIM dEKO, sAdha kO lO pahacAnI ||
yaha saba hI pAKanDa pasArA, Bakti mahAtama jAnO||
rAdhAsvAmI carana kamala para, ApA apanI DArO ||

జాత న జానూఁ పాఁత న జానూఁ, మానూఁ భేద న కోఈ||
జో కోఈ మేరీ భక్తి కమావే, ముఝకో ప్యారా సోఈ |||
జాత న పూఛో మేరే భక్త కీ, ఉసకీ జాత నిరాలీ |
యహ సబ ఫూల బాగ కే మేరే, మైం ఉనకా హూఁ మాలీ||
ఫూల ముఝే ప్యారే బహు లాగేం, సిర పర ఫూల చఢాఓ||
జాత పాఁత కీ దుర్మతి మేటో, సాధు కే గున గాఓ||
పూఛో జ్ఞాన న పూఛో జాతీ, జాత భరమ కీ ఖానీ||
లో తలవార మ్యాన నహీం దేఖో, సాధ కో లో పహచానీ ||
యహ సబ హీ పాఖన్డ పసారా, భక్తి మహాతమ జానో||
రాధాస్వామీ చరన కమల పర, ఆపా అపనీ డారో ||

686.सुना पढ़ा समझा समझाया, ज्ञान हाथ नहीं आया॥
जब सतगुरु ने आन चिताया, सहज ही वह धन पाया ।॥
कथनी कथे सो दूर है हमसे, करनी करे तो साथी॥
रहनी रहे सो गुरु हमारा, रहनी हमको भाती॥
गुरु की खोज करो सतसंगत, फिर करनी चित लाओ॥
करनी का फल उदय हुये जब, रहनी जाये समाओ॥
सत संगत में श्रवन मनन है, अनुभव में है रहनी॥
यह निध्यासन समझो प्यारे, त्यागो मुख की कहनी ।॥
कहनी तो है भर्म कहानी, भर्म की समझो खानी॥
राधास्वामी भेद बतावें, करनी है सुखदानी ॥

sunA paDhA samaJA samaJAyA, j~jAna hAtha nahIM AyA||
jaba sataguru nE Ana citAyA, sahaja hI vaha dhana pAyA |||
kathanI kathE sO dUra hai hamasE, karanI karE tO sAthI||
rahanI rahE sO guru hamArA, rahanI hamakO BAtI||
guru kI KOja karO satasaMgata, Pira karanI cita lA^^O||
karanI kA Pala udaya huyE jaba, rahanI jAyE samA^^O||
sata saMgata mEM Sravana manana hai, anuBava mEM hai rahanI||
yaha nidhyAsana samaJO pyArE, tyAgO muKa kI kahanI |||
kahanI tO hai Barma kahAnI, Barma kI samaJO KAnI||
rAdhAsvAmI BEda batAvEM, karanI hai suKadAnI ||

సునా పఢా సమఝా సమఝాయా, జ్ఞాన హాథ నహీం ఆయా||
జబ సతగురు నే ఆన చితాయా, సహజ హీ వహ ధన పాయా |||
కథనీ కథే సో దూర హై హమసే, కరనీ కరే తో సాథీ||
రహనీ రహే సో గురు హమారా, రహనీ హమకో భాతీ||
గురు కీ ఖోజ కరో సతసంగత, ఫిర కరనీ చిత లాఓ||
కరనీ కా ఫల ఉదయ హుయే జబ, రహనీ జాయే సమాఓ||
సత సంగత మేం శ్రవన మనన హై, అనుభవ మేం హై రహనీ||
యహ నిధ్యాసన సమఝో ప్యారే, త్యాగో ముఖ కీ కహనీ |||
కహనీ తో హై భర్మ కహానీ, భర్మ కీ సమఝో ఖానీ||
రాధాస్వామీ భేద బతావేం, కరనీ హై సుఖదానీ ||

687.बिन गुरु ज्ञान न उपजे साधु, लो गुरु की शरनाई॥
बानी सुन सुन मन में धारो, मिटे भरम दुचिताई ॥
गुरु हुये रूप धरा मानुष का, नर हुये जीव चिताया॥
जो कोई उनके शरन में आया, ताको अंग लगाया ।॥
गुरु चरित्र को देखो समझो, सुनो गुरु की बानी॥
बानी सुन सुन मन में धारो, मेटो द्वन्द गिलानी ॥
कैसे कहूँ खोलकर यह मैं, नहीं बैन कोई बुझे॥
जब सत संगत आवे प्रानी, तत्व सार तब सूझे ॥
धन्य धन्य गुरु की लीला अद्भुत, धन्य धन्य उपदेसा॥
राधास्वामी मेहर से मेंटा, कष्ट कलेश अन्देसा ।॥

bina guru j~jAna na upajE sAdhu, lO guru kI SaranA^^I||
bAnI suna suna mana mEM dhArO, miTE Barama ducitA^^I ||
guru huyE rUpa dharA mAnuSha kA, nara huyE jIva citAyA||
jO kO^^I unakE Sarana mEM AyA, tAkO aMga lagAyA |||
guru caritra kO dEKO samaJO, sunO guru kI bAnI||
bAnI suna suna mana mEM dhArO, mETO dvanda gilAnI ||
kaisE kahU~M KOlakara yaha maiM, nahIM baina kO^^I buJE||
jaba sata saMgata AvE prAnI, tatva sAra taba sUJE ||
dhanya dhanya guru kI lIlA adButa, dhanya dhanya upadEsA||
rAdhAsvAmI mEhara sE mEMTA, kaShTa kalESa andEsA |||

బిన గురు జ్ఞాన న ఉపజే సాధు, లో గురు కీ శరనాఈ||
బానీ సున సున మన మేం ధారో, మిటే భరమ దుచితాఈ ||
గురు హుయే రూప ధరా మానుష కా, నర హుయే జీవ చితాయా||
జో కోఈ ఉనకే శరన మేం ఆయా, తాకో అంగ లగాయా |||
గురు చరిత్ర కో దేఖో సమఝో, సునో గురు కీ బానీ||
బానీ సున సున మన మేం ధారో, మేటో ద్వన్ద గిలానీ ||
కైసే కహూఁ ఖోలకర యహ మైం, నహీం బైన కోఈ బుఝే||
జబ సత సంగత ఆవే ప్రానీ, తత్వ సార తబ సూఝే ||
ధన్య ధన్య గురు కీ లీలా అద్భుత, ధన్య ధన్య ఉపదేసా||
రాధాస్వామీ మేహర సే మేంటా, కష్ట కలేశ అన్దేసా |||

688.महिमा अगम अपार अलौकिक, जो गावे सो जाने॥
करे कीर्तन ध्यान लगावे, मुक्ति पदारथ पावे ॥
सुरत शब्द है सबका टीका, योग सहज सुखदाई॥
गुरु से सीख करे कोई साधन, चित आनन्द रस पाई ।॥
गो इन्द्री और कर्ण है गोले, शब्द प्रभाव खुलावे॥
ग्रन्थी काटे जड़ चेतन की, परम धाम को धावे ।॥
बन्शी वाला कृष्ण मुरारी, राधा सुरत सिंयानी॥
शब्द सुरत की करे कमाई, सहज सहज हो ज्ञानी ।॥
सात दिनों में सात स्थाना, गगन मंडल को फोड़े॥
सुन्न के बाहर गुफा कोट को, सुन मुरली धुन तोड़े॥
सात सुरों का भेद पिछाने, सरगम की गति जाने॥
सातों तारा मंडल बेधे, सात निरख मन माने ।॥
सात दिना की सात कमाई, जो कोई करे सियाना॥
राधास्वामी की कृपा से, पाचे पद निरवाना ॥

mahimA agama apAra alaukika, jO gAvE sO jAnE||
karE kIrtana dhyAna lagAvE, mukti padAratha pAvE ||
surata Sabda hai sabakA TIkA, yOga sahaja suKadA^^I||
guru sE sIKa karE kO^^I sAdhana, cita Ananda rasa pA^^I |||
gO indrI aura karNA hai gOlE, Sabda praBAva KulAvE||
granthI kATE jaDa cEtana kI, parama dhAma kO dhAvE |||
banSI vAlA kRuShNa murArI, rAdhA surata siyAnI||
Sabda surata kI karE kamA^^I, sahaja sahaja hO j~jAnI |||
sAta dinOM mEM sAta sthAnA, gagana maMDala kO PODE||
sunna kE bAhara guPA kOTa kO, suna muralI dhuna tODE||
sAta surOM kA BEda piCAnE, saragama kI gati jAnE||
sAtOM tArA maMDala bEdhE, sAta niraKa mana mAnE |||
sAta dinA kI sAta kamA^^I, jO kO^^I karE siyAnA||
rAdhAsvAmI kI kRupA sE, pAcE pada niravAnA ||

మహిమా అగమ అపార అలౌకిక, జో గావే సో జానే||
కరే కీర్తన ధ్యాన లగావే, ముక్తి పదారథ పావే ||
సురత శబ్ద హై సబకా టీకా, యోగ సహజ సుఖదాఈ||
గురు సే సీఖ కరే కోఈ సాధన, చిత ఆనన్ద రస పాఈ |||
గో ఇన్ద్రీ ఔర కర్ణా హై గోలే, శబ్ద ప్రభావ ఖులావే||
గ్రన్థీ కాటే జడ చేతన కీ, పరమ ధామ కో ధావే |||
బన్శీ వాలా కృష్ణ మురారీ, రాధా సురత సియానీ||
శబ్ద సురత కీ కరే కమాఈ, సహజ సహజ హో జ్ఞానీ |||
సాత దినోం మేం సాత స్థానా, గగన మండల కో ఫోడే||
సున్న కే బాహర గుఫా కోట కో, సున మురలీ ధున తోడే||
సాత సురోం కా భేద పిఛానే, సరగమ కీ గతి జానే||
సాతోం తారా మండల బేధే, సాత నిరఖ మన మానే |||
సాత దినా కీ సాత కమాఈ, జో కోఈ కరే సియానా||
రాధాస్వామీ కీ కృపా సే, పాచే పద నిరవానా ||

689.धारो टेक गुरु की मन में, और टेक सब छोड़ो॥
जग दारुण से मुंह को मोड़ो, गुरु से नाता जोड़ो॥
गुरु का लिया सहारा जिसने, अपना काम बनाया॥
अपने साथ और को तारा, यम का फन्द कटाया ।॥
बने तो गुरु से बने तुम्हारी, किसी की ओर न आसा॥
राधास्वामी दया करे जब, क्यों दुख पावे दासा ।॥

dhArO TEka guru kI mana mEM, aura TEka saba CODO||
jaga dAruNa sE muMha kO mODO, guru sE nAtA jODO||
guru kA liyA sahArA jisanE, apanA kAma banAyA||
apanE sAtha aura kO tArA, yama kA Panda kaTAyA |||
banE tO guru sE banE tumhArI, kisI kI Ora na AsA||
rAdhAsvAmI dayA karE jaba, kyOM duKa pAvE dAsA |||

ధారో టేక గురు కీ మన మేం, ఔర టేక సబ ఛోడో||
జగ దారుణ సే ముంహ కో మోడో, గురు సే నాతా జోడో||
గురు కా లియా సహారా జిసనే, అపనా కామ బనాయా||
అపనే సాథ ఔర కో తారా, యమ కా ఫన్ద కటాయా |||
బనే తో గురు సే బనే తుమ్హారీ, కిసీ కీ ఓర న ఆసా||
రాధాస్వామీ దయా కరే జబ, క్యోం దుఖ పావే దాసా |||

690.690 तन मन धन कुल सम्पत त्यागू, गरु के पद नहीं छोड़॥
एक गुरु से नेह लगाकर, जग का नाता तोडू॥
गुरु समरथ जब अंग लगावें, गहें बाँह निज करसे॥
तब मेरे मन में ढारस आवे, चरन कमल रज परसे ।॥
जीते जी गुरु नाम जपू नित, प्रान तजे सोई भाखू॥
जनम मरन का संशय छूटे, चित गुरु मूरति राखू ॥
यही करनी है यही साधन है, यही योग जप ज्ञाना॥
यही नेम संयम शम दम है, यही तप यही सत ज्ञाना ।॥
राधास्वामी राधास्वामी, राधास्वामी गाऊ॥
राधास्वामी उर में धारूँ, जिभ्या नाम सुनाऊँ ॥

tana mana dhana kula sampata tyAgU, guru kE pada nahIM CODU~M||
Eka guru sE nEha lagAkara, jaga kA nAtA tODU~M||
guru samaratha jaba aMga lagAvEM, gahEM bA~Mha nija karasE||
taba mErE mana mEM DhArasa AvE, carana kamala raja parasE |||
jItE jI guru nAma japU~M nita, prAna tajE sO^^I BA~MKU||
janama marana kA saMSaya CUTE, cita guru mUrati rAKU~M ||
yahI karanI hai yahI sAdhana hai, yahI yOga japa j~jAnA||
yahI nEma saMyama Sama dama hai, yahI tapa yahI sata j~jAnA |||
rAdhAsvAmI rAdhAsvAmI, rAdhAsvAmI gA^^U~M||
rAdhAsvAmI ura mEM dhArU~M, jiByA nAma sunA^^U~M ||

తన మన ధన కుల సమ్పత త్యాగూ, గురు కే పద నహీం ఛోడూఁ||
ఏక గురు సే నేహ లగాకర, జగ కా నాతా తోడూఁ||
గురు సమరథ జబ అంగ లగావేం, గహేం బాఁహ నిజ కరసే||
తబ మేరే మన మేం ఢారస ఆవే, చరన కమల రజ పరసే |||
జీతే జీ గురు నామ జపూఁ నిత, ప్రాన తజే సోఈ భాఁఖూ||
జనమ మరన కా సంశయ ఛూటే, చిత గురు మూరతి రాఖూఁ ||
యహీ కరనీ హై యహీ సాధన హై, యహీ యోగ జప జ్ఞానా||
యహీ నేమ సంయమ శమ దమ హై, యహీ తప యహీ సత జ్ఞానా |||
రాధాస్వామీ రాధాస్వామీ, రాధాస్వామీ గాఊఁ||
రాధాస్వామీ ఉర మేం ధారూఁ, జిభ్యా నామ సునాఊఁ ||

691.सत्य नाम का दान दिया है, गुरु को क्या मैं भेंट धरूँ॥
तन मन धन सब तुच्छ है दाता, अर्पन क्या फिर वस्तु करूँ॥
आपा मेरा सब से प्यारा, आपे को चरनन में लो॥
आपा गया गया फिर सब कुछ, हुआ तुम्हारा आपा खो ॥
राधास्वामी लगन लगी है, जित देखू हो रूप तेरा॥
मैं तेरा तू हो गया मेरा, मैं परजा तू भूप मेरा ॥

satya nAma kA dAna diyA hai, guru kO kyA maiM BEMTa dharU~M||
tana mana dhana saba tucCa hai dAtA, arpana kyA Pira vastu karU~M||
ApA mErA saba sE pyArA, ApE kO caranana mEM lO||
ApA gayA gayA Pira saba kuCa, hu^^A tumhArA ApA KO ||
rAdhAsvAmI lagana lagI hai, jita dEKU~M hO rUpa tErA||
maiM tErA tU hO gayA mErA, maiM parajA tU BUpa mErA ||

సత్య నామ కా దాన దియా హై, గురు కో క్యా మైం భేంట ధరూఁ||
తన మన ధన సబ తుచ్ఛ హై దాతా, అర్పన క్యా ఫిర వస్తు కరూఁ||
ఆపా మేరా సబ సే ప్యారా, ఆపే కో చరనన మేం లో||
ఆపా గయా గయా ఫిర సబ కుఛ, హుఆ తుమ్హారా ఆపా ఖో ||
రాధాస్వామీ లగన లగీ హై, జిత దేఖూఁ హో రూప తేరా||
మైం తేరా తూ హో గయా మేరా, మైం పరజా తూ భూప మేరా ||

692.लिखू कलम से तेरी लीला, जिभ्या नाम तेरा गाऊँ॥
चित से तेरा चिंतन सतगुरु, मनमें ध्यान तेरा लाऊँ ॥
अहंकार चित मन और बुद्धि, चारों भेट धरू स्वामी॥
जो मैं तेरा सच्चा सेवक, ले इनको अन्तरयामी ॥
राधास्वामी चरन कमल की, छाँह बसू मैं सहित उमंग॥
त्यागू जग के रंग रूप सब, चढ़े सवाया गुरु का रंग॥

liKU~M kalama sE tErI lIlA, jiByA nAma tErA gA^^U~M||
cita sE tErA ciMtana sataguru, manamEM dhyAna tErA lA^^U~M ||
ahaMkAra cita mana aura budhdi,cArOM BETa dharU~M svAmI||
jO maiM tErA saccA sEvaka, lE inakO antarayAmI ||
rAdhAsvAmI carana kamala kI, CA~Mha basU~M maiM sahita umaMga||
tyAgU~M jaga kE raMga rUpa saba, caDhE savAyA guru kA raMga||

లిఖూఁ కలమ సే తేరీ లీలా, జిభ్యా నామ తేరా గాఊఁ||
చిత సే తేరా చింతన సతగురు, మనమేం ధ్యాన తేరా లాఊఁ ||
అహంకార చిత మన ఔర బుధ్ది,చారోం భేట ధరూఁ స్వామీ||
జో మైం తేరా సచ్చా సేవక, లే ఇనకో అన్తరయామీ ||
రాధాస్వామీ చరన కమల కీ, ఛాఁహ బసూఁ మైం సహిత ఉమంగ||
త్యాగూఁ జగ కే రంగ రూప సబ, చఢే సవాయా గురు కా రంగ||

693.ब्रह्मरेन्द्र के पार जो पहुँचे, सो सुमेर गिरि जावे॥
हंस रूप की गति मति धारे, सत्य नाम धुन गावे ॥
धाम सुमेर विचित्र महाना, हंसन का स्थाना॥
जो प्रकाश सुनहरा देखे, अद्भुत अजब सुहाना ॥
व्यापे काल न कर्म न माया; निज स्वरूप को समझे॥
राधास्वामी की बलिहारी, द्वन्द जाल नहीं उरझे ।॥

brahmarEndra kE pAra jO pahu~McE, sO sumEra giri jAvE||
haMsa rUpa kI gati mati dhArE, satya nAma dhuna gAvE ||
dhAma sumEra vicitra mahAnA, haMsana kA sthAnA||
jO prakASa sunaharA dEKE, aBduta ajaba suhAnA ||
vyApE kAla na karma na mAyA, nija svarUpa kO samaJE||
rAdhAsvAmI kI balihArI, dvanda jAla nahIM uraJE |||

బ్రహ్మరేన్ద్ర కే పార జో పహుఁచే, సో సుమేర గిరి జావే||
హంస రూప కీ గతి మతి ధారే, సత్య నామ ధున గావే ||
ధామ సుమేర విచిత్ర మహానా, హంసన కా స్థానా||
జో ప్రకాశ సునహరా దేఖే, అభ్దుత అజబ సుహానా ||
వ్యాపే కాల న కర్మ న మాయా, నిజ స్వరూప కో సమఝే||
రాధాస్వామీ కీ బలిహారీ, ద్వన్ద జాల నహీం ఉరఝే |||

694.सत में सत्ता चित में चेतन, आनन्द है मुख धामा॥
सत चित आनन्द एक अवस्था, समझ जपो सतनामा॥
देह गेह की सुध बुध भूलो, इष्ट धाम चित्त लाओ॥
आनन्द उपजे भव दुख भागे, सुगति अलौकिक पाओ॥
राधास्वामी गरु हम पाये, जनम सुफल कर लीना॥
राधास्वामी धामा की आसा, मन ताहि को दीन्हा ।॥

sata mEM sattA cita mEM cEtana, Ananda hai muKa dhAmA||
sata cita Ananda Eka avasthA, samaJa japO satanAmA||
dEha gEha kI sudha budha BUlO, iShTa dhAma citta lA^^O||
Ananda upajE Bava duKa BAgE, sugati alaukika pA^^O||
rAdhAsvAmI guru hama pAyE, janama suPala kara lInA||
rAdhAsvAmI dhAmA kI AsA, mana tAhi kO dInhA |||

సత మేం సత్తా చిత మేం చేతన, ఆనన్ద హై ముఖ ధామా||
సత చిత ఆనన్ద ఏక అవస్థా, సమఝ జపో సతనామా||
దేహ గేహ కీ సుధ బుధ భూలో, ఇష్ట ధామ చిత్త లాఓ||
ఆనన్ద ఉపజే భవ దుఖ భాగే, సుగతి అలౌకిక పాఓ||
రాధాస్వామీ గురు హమ పాయే, జనమ సుఫల కర లీనా||
రాధాస్వామీ ధామా కీ ఆసా, మన తాహి కో దీన్హా |||

695.[६७-695 नाम रतन धन मन में रखना, मुह से कुछ न कहना॥
संसारी ज्यों जीवन रहना, दुख सुख सिर पर सहना॥
भक्ति मन का भाव है प्यारे, मन भक्ति रंग राता॥
गुप्त प्रगट में एक दशा है, रहे प्रेम मद माता॥
मुख से नाम का लेना केसा, जग को क्या दिखलाना॥
दिखलावे का काम है फूकट, अन्तर ताड़ी लाना॥
लव लगी रहे लगन मन व्याने, हरष शोक से न्यारा॥
जो कोई ऐसी रहनी धारे, वह सतगुरु का प्यारा ॥
राधास्वामी नर शरीर में, सन्त रूप धर आये॥
जीव दया ले भेद. बताया, सुरत शब्द मत माये ॥

nAma ratana dhana mana mEM raKanA, mu~Mha sE kuCa na kahanA||
saMsArI jyOM jIvana rahanA, duKa suKa sira para sahanA||
Bakti mana kA BAva hai pyArE, mana Bakti raMga rAtA||
gupta pragaTa mEM Eka daSA hai, rahE prEma mada mAtA||
muKa sE nAma kA lEnA kEsA, jaga kO kyA diKalAnA||
diKalAvE kA kAma hai PUkaTa, antara tADI lAnA||
lava lagI rahE lagana mana vyAnE, haraSha SOka sE nyArA||
jO kO^^I aisI rahanI dhArE, vaha sataguru kA pyArA ||
rAdhAsvAmI nara SarIra mEM, santa rUpa dhara AyE||
jIva dayA lE BEda batAyA, surata Sabda mata gAyE ||

నామ రతన ధన మన మేం రఖనా, ముఁహ సే కుఛ న కహనా||
సంసారీ జ్యోం జీవన రహనా, దుఖ సుఖ సిర పర సహనా||
భక్తి మన కా భావ హై ప్యారే, మన భక్తి రంగ రాతా||
గుప్త ప్రగట మేం ఏక దశా హై, రహే ప్రేమ మద మాతా||
ముఖ సే నామ కా లేనా కేసా, జగ కో క్యా దిఖలానా||
దిఖలావే కా కామ హై ఫూకట, అన్తర తాడీ లానా||
లవ లగీ రహే లగన మన వ్యానే, హరష శోక సే న్యారా||
జో కోఈ ఐసీ రహనీ ధారే, వహ సతగురు కా ప్యారా ||
రాధాస్వామీ నర శరీర మేం, సన్త రూప ధర ఆయే||
జీవ దయా లే భేద బతాయా, సురత శబ్ద మత గాయే ||

696.[६८-696 जिनको मेरा सहारा साधु, मैं उनका रखवारा॥
एक पलक मैं उन्हें न छोड़े, दूं दुख से छुटकारा ।॥
मेरे भक्त मुझे हैं पारे, ज्यों आँखों के तारे॥
आँख पलक सम उनको सेऊ, भव दुख मेट्र सारे ॥
दास दुखी मेरा हो कैसा, मैं उसका रखवारा॥
मैं तो उसके साथ हूँ हरदम, मेरा जिसे सहारा ॥

jinakO mErA sahArA sAdhu, maiM unakA raKavArA||
Eka palaka maiM unhEM na CODU~M, dU~M duKa sE CuTakArA |||
mErE Bakta muJE haiM pyArE, jyOM A~MKOM kE tArE||
A~MKa palaka sama unakO sE^^U~M, Bava duKa mETU~M sArE ||
dAsa duKI mErA hO kaisA, maiM usakA raKavArA||
maiM tO usakE sAtha hU~M haradama, mErA jisE sahArA ||

జినకో మేరా సహారా సాధు, మైం ఉనకా రఖవారా||
ఏక పలక మైం ఉన్హేం న ఛోడూఁ, దూఁ దుఖ సే ఛుటకారా |||
మేరే భక్త ముఝే హైం ప్యారే, జ్యోం ఆఁఖోం కే తారే||
ఆఁఖ పలక సమ ఉనకో సేఊఁ, భవ దుఖ మేటూఁ సారే ||
దాస దుఖీ మేరా హో కైసా, మైం ఉసకా రఖవారా||
మైం తో ఉసకే సాథ హూఁ హరదమ, మేరా జిసే సహారా ||

697.[६६-697 चादर की छाई यह जग है, मिथ्या भोग विलासा॥
जो कोई उसकी आस बंधाना, सहे काल का गासा ॥
चालू की दीवार बनाई, पोचा दे चिकनाई॥
बही बयार पलक में बिनसी, भूली छल चतुराई ।॥
दो दिन का रनवास महज सब, जग दो दिन का डेरा॥
जो आये हैं एक दिन जा, चिड़िया रैन बसेरा ।॥
रावण मरा मरा दुर्योधन, कंस मरा उत्पाती॥
राज काज मद काम न आया, छूटे घोड़ा हाथी ।॥
कर सतसंग सुफल कर दही, शुभ असर यह प्रानी॥
गधास्वामी चरन ओट गह, मेट दे आना जानी ॥

cAdara kI CA^^I yaha jaga hai, mithyA BOga bilAsA||
jO kO^^I usakI Asa baMdhAnA, sahE kAla kA gAsA ||
cAlU kI dIvAra banA^^I, pOcA dE cikanA^^I||
bahI bayAra palaka mEM binasI, BUlI Cala caturA^^I |||
dO dina kA ranavAsa mahaja saba, jaga dO dina kA DErA||
jO AyE haiM Eka dina jAvEM, ciDiyA raina basErA |||
rAvaNa marA marA duryOdhana, kaMsa marA utpAtI||
rAja kAja mada kAma na AyA, CUTE GODA hAthI |||
kara satasaMga suPala kara dEhI, SuBa asara yaha prAnI||
rAdhAsvAmI carana OTa gaha, mETa dE AnA jAnI ||

చాదర కీ ఛాఈ యహ జగ హై, మిథ్యా భోగ బిలాసా||
జో కోఈ ఉసకీ ఆస బంధానా, సహే కాల కా గాసా ||
చాలూ కీ దీవార బనాఈ, పోచా దే చికనాఈ||
బహీ బయార పలక మేం బినసీ, భూలీ ఛల చతురాఈ |||
దో దిన కా రనవాస మహజ సబ, జగ దో దిన కా డేరా||
జో ఆయే హైం ఏక దిన జావేం, చిడియా రైన బసేరా |||
రావణ మరా మరా దుర్యోధన, కంస మరా ఉత్పాతీ||
రాజ కాజ మద కామ న ఆయా, ఛూటే ఘోడా హాథీ |||
కర సతసంగ సుఫల కర దేహీ, శుభ అసర యహ ప్రానీ||
రాధాస్వామీ చరన ఓట గహ, మేట దే ఆనా జానీ ||

698.[ १००-698 एक रूप के सकल रूप हैं, सकल रूप एक रूपा॥
जो कोई यह मर्म पिछाने, पड़े न भा जल कूपा ।॥
मैं जानू गुरु मेरे मन बसते, गुरु घट घट के बासी॥
अजर अमर अव्यक्त अनूपम, अद्भुत कौतुक रासो ।॥
सब में रमा अकेला सबसे, सब लिधि सबका संगी॥
कर गुरु भक्ति त्याग दे दुधा, मेट जगत छिन भंगी ।॥
एक अनेक है लीला उसकी, नहीं वह एक अनका॥
जिसकी जमी हुई भावना, वेसी धारे टेका ॥
गधास्वामी परम दयाला, चरन शरन मोहि दीज॥
एक अनेक का धोका मिथ्या, सेवक अपना कीजे॥

Eka rUpa kE sakala rUpa haiM, sakala rUpa Eka rUpA||
jO kO^^I yaha marma piCAnE, paDE na Bava jala kUpA |||
maiM jAnU~M guru mErE mana basatE, guru GaTa GaTa kE bAsI||
ajara amara avyakta anUpama, adButa kautuka rAsO |||
saba mEM ramA akElA sabasE, saba vidhi sabakA saMgI||
kara guru Bakti tyAga dE duvidhA, mETa jagata Cina BaMgI |||
Eka anEka hai lIlA usakI, nahIM vaha Eka anEkA||
jisakI jaisI hu^^I BAvanA, baisI dhArE TEkA ||
rAdhAsvAmI parama dayAlA, carana Sarana mOhi dIja||
Eka anEka kA dhOkA mithyA, sEvaka apanA kIjE||

ఏక రూప కే సకల రూప హైం, సకల రూప ఏక రూపా||
జో కోఈ యహ మర్మ పిఛానే, పడే న భవ జల కూపా |||
మైం జానూఁ గురు మేరే మన బసతే, గురు ఘట ఘట కే బాసీ||
అజర అమర అవ్యక్త అనూపమ, అద్భుత కౌతుక రాసో |||
సబ మేం రమా అకేలా సబసే, సబ విధి సబకా సంగీ||
కర గురు భక్తి త్యాగ దే దువిధా, మేట జగత ఛిన భంగీ |||
ఏక అనేక హై లీలా ఉసకీ, నహీం వహ ఏక అనేకా||
జిసకీ జైసీ హుఈ భావనా, బైసీ ధారే టేకా ||
రాధాస్వామీ పరమ దయాలా, చరన శరన మోహి దీజ||
ఏక అనేక కా ధోకా మిథ్యా, సేవక అపనా కీజే||

699.९-699 प्रेम के नाते सबको मानूं, प्रेम का नाता सच्चा॥
जग व्यौहार झूठ है सारा, जग का नाता कच्चा ॥
बिदुर शूद्र प्रहलाद राक्षस, कुबजा रूप कुरूपा॥
गज हाथी हनुमान नील कपि, प्रेम से मोहा भूपा ।॥
बाल्मीक और व्याध शुपच थे, शबरी नार अनारी॥
यह सब तेरे भक्ति हित लागे, भक्ति की बलिहारी ॥
जात न पूछे पाँत न पूछे, कुल नहीं पूछे कोई॥
जो कोई हरी को भजे भक्ति से, हरि भज हरि का होई ॥
राधास्वामी प्रेम सिखावें, प्रेम की राह दिखलावें॥
प्रेम नगर में ले पहुँचाय, सुरत शब्द मत गावे ॥

prEma kE nAtE sabakO mAnU~M, prEma kA nAtA saccA||
jaga vyauhAra JU~MTha hai sArA, jaga kA nAtA kaccA ||
bidura SUdra prahalAda rAkShasa, kubajA rUpa kurUpA||
gaja hAthI hanumAna nIla kapi, prEma sE mOhA BUpA |||
bAlmIka aura vyAdha Supaca thE, SabarI nAra anArI||
yaha saba tErE Bakti hita lAgE, Bakti kI balihArI ||
jAta na pUCE pA~Mta na pUCE, kula nahIM pUCE kO^^I||
jO kO^^I harI kO BajE Bakti sE, hari Baja hari kA hO^^I ||
rAdhAsvAmI prEma siKAvEM, prEma kI rAha diKalAvEM||
prEma nagara mEM lE pahu~McAvEM, surata Sabda mata gAvEM ||

ప్రేమ కే నాతే సబకో మానూఁ, ప్రేమ కా నాతా సచ్చా||
జగ వ్యౌహార ఝూఁఠ హై సారా, జగ కా నాతా కచ్చా ||
బిదుర శూద్ర ప్రహలాద రాక్షస, కుబజా రూప కురూపా||
గజ హాథీ హనుమాన నీల కపి, ప్రేమ సే మోహా భూపా |||
బాల్మీక ఔర వ్యాధ శుపచ థే, శబరీ నార అనారీ||
యహ సబ తేరే భక్తి హిత లాగే, భక్తి కీ బలిహారీ ||
జాత న పూఛే పాఁత న పూఛే, కుల నహీం పూఛే కోఈ||
జో కోఈ హరీ కో భజే భక్తి సే, హరి భజ హరి కా హోఈ ||
రాధాస్వామీ ప్రేమ సిఖావేం, ప్రేమ కీ రాహ దిఖలావేం||
ప్రేమ నగర మేం లే పహుఁచావేం, సురత శబ్ద మత గావేం ||

700.धन दौलत की भेट न चाहूँ, मन की भेंट चढ़ाओ॥
जो कोई अपने मन को देवे, उसे मोहि बतलाओ॥
धन तन दिया तो दिया नहीं कुछ, इनसे काम न मेरा॥
जो मन चरन कमल में अरपे, वह सच्चा है चेरा ॥
धन नहीं दो तुम तन नहीं दो तुम, निज मन चरन में लाना॥
वह सबसे है प्यारा मुझको, सबसे चतुर सियाना ॥
उसके मन में रहता हूँ मैं, वह मेरा स्थाना॥
स्वर्ग लोक बैकुन्ठ लोक में, मेरा नहीं ठिकाना ॥
राधास्वामी सतगुरु पूरे, प्रेम का पन्थ चलाया॥
और यतन को मिथ्या माना, प्रेम को सार बताया ॥

dhana daulata kI BETa na cAhU~M, mana kI BEMTa caDhA^^O||
jO kO^^I apanE mana kO dEvE, usE mOhi batalA^^O||
dhana tana diyA tO diyA nahIM kuCa, inasE kAma na mErA||
jO mana carana kamala mEM arapE, vaha saccA hai cErA ||
dhana nahIM dO tuma tana nahIM dO tuma, nija mana carana mEM lAnA||
vaha sabasE hai pyArA muJakO, sabasE catura siyAnA ||
usakE mana mEM rahatA hU~M maiM, vaha mErA sthAnA||
svarga lOka baikunTha lOka mEM, mErA nahIM ThikAnA ||
rAdhAsvAmI sataguru pUrE, prEma kA pantha calAyA||
aura yatana kO mithyA mAnA, prEma kO sAra batAyA ||

ధన దౌలత కీ భేట న చాహూఁ, మన కీ భేంట చఢాఓ||
జో కోఈ అపనే మన కో దేవే, ఉసే మోహి బతలాఓ||
ధన తన దియా తో దియా నహీం కుఛ, ఇనసే కామ న మేరా||
జో మన చరన కమల మేం అరపే, వహ సచ్చా హై చేరా ||
ధన నహీం దో తుమ తన నహీం దో తుమ, నిజ మన చరన మేం లానా||
వహ సబసే హై ప్యారా ముఝకో, సబసే చతుర సియానా ||
ఉసకే మన మేం రహతా హూఁ మైం, వహ మేరా స్థానా||
స్వర్గ లోక బైకున్ఠ లోక మేం, మేరా నహీం ఠికానా ||
రాధాస్వామీ సతగురు పూరే, ప్రేమ కా పన్థ చలాయా||
ఔర యతన కో మిథ్యా మానా, ప్రేమ కో సార బతాయా ||